Δευτέρα 4 Σεπτεμβρίου 2017


ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

 
Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών (ΔΣΑ) χαρακτηρίζεται σαν ο πρώτος επιστημονικός Σύλλογος της Χώρας, με σημαντικό επιστημονικό, κοινωνικό και εθνικό έργο. Κατά το παρελθόν, έχει υποστηρίξει, εκτός από τα επαγγελματικά συμφέροντα των δικηγόρων - μελών του, τη σωστή και εύρυθμη απονομή της Δικαιοσύνης, με αξιόλογη δράση για την προστασία των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων και με αγώνες των μελών του υπέρ των αδύνατων και όσων είχαν ανάγκη αρωγής, κυρίως νομικής, άσχετα από κοινωνική τάξη, καταγωγή και προέλευση.
 
Τα μέλη του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και των άλλων Συλλόγων των Δικηγόρων έχουν την υποχρέωση να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, μαχόμενοι για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Υποστηρίζοντας εντός και εκτός Δικαστηρίων κάθε άνθρωπο, που έχει ανάγκη νομικής, ηθικής και κοινωνικής αρωγής.
 
Αυτά τα καθήκοντα έπαψαν να εκπληρώνουν οι Σύλλογοι των Δικηγόρων. Ο ΔΣΑ αγνόησε τις παραβιάσεις του Συντάγματος και τις κυβερνητικές εκτροπές, εξ αιτίας των οποίων οι πολίτες καταδιώχθηκαν, καταδιώκονται και αδικούνται.
 
Ο μέχρι τώρα πρόεδρος του ΔΣΑ δεν δραστηριοποιήθηκε, δεν αντέδρασε και δεν έδρασε. Υπήρξαν παρεμβάσεις στο πλαίσιο των κοινωνικών εκδηλώσεων και σχέσεων των διοικούντων τον Σύλλογο με τους κυβερνητικούς, τους δικαστές και τους εισαγγελείς.
 
Ο πρώτος Σύλλογος των Δικηγόρων δεν εναντιώθηκε στις κυβερνητικές αυθαιρεσίες, εξ αιτίας των οποίων ο πολίτης έπαψε να ελπίζει πως θα βρει το δίκιο του προσφεύγοντας στα δικαστήρια. Η απονομή της Δικαιοσύνης, με τις γνωστές αδυναμίες της, χειροτέρεψε.
 
Με τις εκλογές του Φεβρουαρίου 2014, δεν αναμενόταν ριζική αλλαγή στη διοίκηση του ΔΣΑ, ούτε αφύπνισή του από τον λήθαργο.
 
Στις εκλογές μετείχαν, με εξαιρέσεις, οι ίδιοι μόνιμοι υποψήφιοι, που διαθέτουν τα οικονομικά μέσα για προεκλογική εκστρατεία. Είναι γνωστό πως η πλειοψηφία των δικηγόρων δεν έχει πια οικονομική δύναμη. Απλά παλεύει για στοιχειώδη επιβίωση, μέσα σε πλαίσιο ακραία εχθρικό προς τον θεσμό του Δικηγόρου.
 
Εξ αιτίας του μεγάλου αριθμού των δικηγόρων και των επιβληθέντων εξοντωτικών φορολογικών μέτρων, οι δικηγόροι αδυνατούν να συντηρηθούν και να διατηρήσουν επαγγελματική εγκατάσταση. Εξαιρούνται οι ευνοιοκρατικά ενταγμένοι στον κρατικό μηχανισμό, με ποικίλες ιδιότητες (γενικών γραμματέων, ειδικών συμβούλων, συνεργατών) καθώς και οι υπάλληλοι ή συνεργάτες των “πιστωτικών καθιδρυμάτων”. Των υπολοίπων ο διωγμός από την κρατική Εξουσία είναι αμείλικτος και η απαξίωση του δικηγορικού λειτουργήματος θλιβερή.
 
Γι’ αυτό, όφειλε η πλειονότητα των δικηγόρων ν’ αρνηθεί τη συμμετοχή της στο πανηγύρι της εκλογής, η οποία ήταν προδιαγεγραμμένη. Πρόεδρος του Συλλόγου θ’ αναδεικνυόταν εκείνος με τις περισσότερες οικονομικές δυνάμεις και τις κατάλληλες διασυνδέσεις.
 
Οι δικηγόροι κλήθηκαν, μετά από την εκλογή συμβούλων, να επιλέξουν μεταξύ δύο υποψηφίων προέδρων : του προέδρου, τον οποίο είχε στηρίξει το κυβερνών κόμμα, και του γιού τέως υπουργού του δεύτερου κόμματος της συγκυβέρνησης. Αμφότεροι διέθεταν ισχυρά στηρίγματα, κυρίως στους εμφανείς και αφανείς κομματικούς μηχανισμούς και στην απαραίτητη και αναντίρρητη οικονομική τους ευρωστία.
 
Ο πρώτος υποψήφιος, που έλαβε 30% των ψήφων (ποσοστό μεγάλο για την ανύπαρκτη προσφορά του), στηρίχθηκε από το μεγάλο κυβερνητικό κόμμα. Ο δεύτερος, με ισχυρές κομματικές και κοινωνικές διασυνδέσεις, γιός αείμνηστου υπουργού του δεύτερου κυβερνητικού κόμματος, εμφανίστηκε από τους ποικίλους προπαγανδιστές σα δήθεν ακομμάτιστος. Με αυτό το πρόσχημα, πέτυχε να εκλεγεί με ποσοστό 70% ως ο πρόεδρος της επόμενης περιόδου στον ΔΣΑ, συνοδευόμενος με επαίνους περί ικανότητας, ανεξαρτησίας, ήθους.
 

Θεόδωρος Σκίρας 

Your rating: None Average: 5 (64 votes)