Τετάρτη 2 Αυγούστου 2017


ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΙΣΟΥΣ

Από τις τηλεμαχίες εκπροσώπων των κομμάτων στα ΜΜΕ, από τις δηλώσεις και τις αδιάκοπες αντιπαραθέσεις, προκύπτει πως δεν μπορούν οι πολιτικές παρατάξεις και οι φατρίες να συνεννοηθούν και, πολύ περισσότερο, να συμφωνήσουν ακόμα και στα πιο ασήμαντα κοινωνικά, οικονομικά και εθνικά ζητήματα.
 
Οι αντιθέσεις των πολιτικών φαίνονται αγεφύρωτες και οι σχέσεις τους ακραία και απόλυτα εχθρικές.
 
Ο εκπρόσωπος του ενός κόμματος υποστηρίζει μια θέση και την εντελώς αντίθετη παίρνει ο άλλος. Ο τρίτος επίσης διαφωνεί και ο τέταρτος εναντιώνεται, υιοθετώντας άλλη άποψη, συνήθως ακραία. Αρκεί να είναι αντίθετη προς τις δηλώσεις των κομματικών του αντιπάλων.
 
Χειρότερες είναι οι σχέσεις μεταξύ των αρχηγών των κομμάτων. Εξαίρεση – φαινόμενο αποτελεί η συμπόρευση των δύο κυβερνητικών κομμάτων, που συνδέονται με κοινό σχέδιο συγκάλυψης των ανομημάτων τους. Τουλάχιστον όσων μπορούν να συγκαλύψουν, αποφεύγοντας τον Έλεγχο και την Τιμωρία.
 
Εξ αιτίας της πλήρους αδυναμίας συνεννόησης των πολιτικών παρατάξεων, παρουσιάζονται τα φαινόμενα ακυβερνησίας, που προσπαθεί ν’ αντιμετωπίσει η (συνήθως αιφνιδιαστική) θέσπιση εκλογικών συστημάτων, με τα οποία ενισχύεται το πρώτο κόμμα, έστω κι αν είναι ισχνό το ποσοστό του σε ψήφους.
 
Ακραίες αντιθέσεις υπάρχουν και μεταξύ των κοινωνικών και επαγγελματικών τάξεων.
 
Οι αντιθέσεις δημιουργούν την εικόνα μιας Κοινωνίας Μίσους, εχθρότητας, αντιπαλότητας και αρρυθμίας.
 
Η Ορθοδοξία δεν μπόρεσε να ενσταλάξει στις καρδιές των Ελλήνων αγάπη, ειρήνη, αλληλεγγύη και συνεννόηση. Η διδασκαλία της αγάπης, τα κηρύγματα για αλληλοβοήθεια, στήριξη του αδύνατου, περιφρόνηση των υλικών αγαθών υπέρ των πνευματικών και αδελφοσύνη δεν έπιασαν τόπο, δεν βρήκαν ανταπόκριση. Το μίσος επικρατεί και κυριαρχεί η ακραία αντιπαλότητα.
 
Αν και είμαστε ολιγάριθμο Έθνος, δεν καταφέρνουμε να συνεννοηθούμε. Ν’ ακολουθήσουμε κοινή πορεία, τουλάχιστον στα βασικά και στοιχειώδη. Δεν αναγνωρίζουμε στους πολιτικούς μας αντιπάλους κανένα προσόν. Γι’ αυτό, αμέσως μετά από κάθε εκλογή, η εκάστοτε αντιπολίτευση επιδιώκει νέες εκλογές, μέσω της πλύσης εγκεφάλου, στην οποία διαπρέπουν οι πάντοτε πρόθυμοι εγκάθετοι, οι οπαδοί των κομμάτων, που σιτίζονται από τα χρήματα του Δημοσίου.
 
Οι τρεις εξουσίες έχουν καθαρά κομματικό και όχι εθνικό προσανατολισμό και υπακούουν σε εντολές ανάλογα με τη φατρία, στην οποία έχουν ενταχθεί. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο τέως Αεροπαγίτης που έγινε Υπουργός Δικαιοσύνης της δικομματικής Κυβέρνησης. Από ακομμάτιστος ή υπερκομματικός ανώτατος δικαστής, μεταμορφώθηκε εν μιά νυκτί σε αφοσιωμένο κομματικό όργανο που αμείφθηκε με την ανάληψη του υπουργικού αξιώματος.
 
Το μίσος κυριαρχεί. Κινεί τα πάντα στη χώρα μας και εξοντώνει κάθε αδύνατο ή τέως ισχυρό που έτυχε να απολέσει την περιουσία και την ισχύ του.
 
Αν προσέξει κανείς τα πρόσωπα των εκπροσώπων των τριών εξουσιών, εκτελεστικής, νομοθετικής και δικαστικής, θα αντικρύσει πρόσωπα βλοσυρά, μάσκες μίσους, αλαζονείας και κακίας. Μορφές σκληρές, παγερές, σκυθρωπές, απεχθείς. Δεν εμπνέουν σεβασμό με τις στερεότυπες δηλώσεις τους. Με λόγους ξύλινους και κενούς. Χωρίς εμπνεύσεις και ιδέες.
 
Μέσα σε αυτήν την Κοινωνία του Μίσους δεν μπορεί να υπάρξει ευτυχία, χαρά, αισιοδοξία και απόλαυση. Όλα είναι σκυθρωπά, άχαρα, μάταια, απαισιόδοξα. Ούτε ο ήπιος καιρός βοηθάει. Δεν φεύγει η γενικευμένη κατήφεια και απογοήτευση.
 
Για να αλλάξει η Κοινωνία, χρειάζεται ν’ ανέλθουν στην εξουσία νέα πρόσωπα, που να μην εξαρτούν την ύπαρξη, τη συντήρηση και την εξέλιξή τους από τα κόμματα που κυριαρχούν, με διάφορα προσωπεία και πομπώδεις τίτλους. Είναι αναγκαία πρόσωπα που να διαθέτουν σε αφθονία το προσόν της Αγάπης και τις λησμονημένες Αρετές, φιλότιμο, αρχές, ήθος, συνέπεια, πίστη, ικανότητες, μόρφωση, ψυχικό σθένος και προπάντων, πνευματική υγεία.
 

Νίκος Δεινολόγος 

Your rating: None Average: 4.9 (46 votes)