Δευτέρα 17 Ιουνίου 2019


Λαός χωρίς μνήμη είναι λαός χωρίς μέλλον

Έκλεισαν τέσσερα και πλέον χρόνια από την ανάληψη της εξουσίας από τον Σύριζα, από την πρώτη και τελευταία φορά αριστερά. Έκτοτε, άρχισε μια πορεία της χώρας μάλλον απρόσμενη, πρωτίστως, για τους αριστερούς.
 
Και επειδή ένας λαός χωρίς μνήμη, είναι ένας λαός χωρίς μέλλον, είναι χρήσιμο να θυμόμαστε τα πεπραγμένα της διακυβέρνησης Σύριζα. Ιδού μερικά «κατορθώματα»:
 
Α) Η ιστορική μεταβολή. Ένα κομμάτι του λαού, η αριστερά, ήρθε στην εξουσία. Συνέβη περίπου αυτό που συνέβη το 1981, όταν το Πασόκ κέρδισε τις εκλογές. Αυτό είναι το θετικό για τη δημοκρατία. Όμως, άλλο η γλυκιά εξουσία και άλλο η πικρή διακυβέρνηση. Η διακυβέρνηση απαιτεί ωριμότητα, ικανότητα, ευθύνη. Και αυτά τα στοιχεία, όπως αποδείχτηκε, είναι ελλειμματικά στον Σύριζα. Ο Σύριζα αναγκάστηκε να προσαρμοστεί στην πραγματικότητα και έτσι ήρθε το «τέλος των ψευδαισθήσεων», αλλά η ζημιά είχε γίνει. Το κόστος προσαρμογής ήταν πολύ υψηλό, αφού σήμαινε ένα τρίτο επαχθέστερο μνημόνιο με κόστος 100 δις (για άλλους 200 δις) ευρώ, τον αφελληνισμό των τραπεζών και την οπισθοδρόμηση της οικονομίας. 
 
Β) Η ατελείωτη διαπραγμάτευση. Αν ο Σύριζα, τον Φεβρουάριο που ανέλαβε την εξουσία, έκλεινε την διαπραγμάτευση, η χώρα δεν θα έφθανε στο χείλος του γκρεμού. Όμως, άρχισε διαπραγμάτευση για το θεαθήναι, γι’ αυτό σερνόταν επί μήνες. Όπως ανάφερε ο απερίγραπτος κ. Βαρουφάκης, σε συνεργασία με τον κ. Τσίπρα, ετοιμαζόταν το σχέδιο για τη δραχμή. Ευτυχώς, την τελευταία στιγμή ο κ. Τσίπρας αντιλήφθηκε ότι η χώρα θα οδηγούνταν στην καταστροφή και άλλαξε πορεία.
 
Γ) Το ακατανόητο δημοψήφισμα και η επιβολή των capital controls. Ενώ η διαπραγμάτευση σερνόταν, η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να κάνει δημοψήφισμα για να εκβιάσει τους ευρωπαίους εταίρους. Μόλις ανακοινώθηκε το δημοψήφισμα, οι Έλληνες, λόγω αβεβαιότητας και έλλειψης εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση, άρχισαν να αποσύρουν τις καταθέσεις τους από τις τράπεζες. Τότε, για να μην καταρρεύσει το τραπεζικό σύστημα και κατ’ επέκταση η οικονομία, η κυβέρνηση επέβαλε τα περίφημα capital controls. Έτσι, άρχισαν περαιτέρω δυσκολίες για πολλές επιχειρήσεις. Έκτοτε, κάποιες μεγάλες επιχειρήσεις για να επιβιώσουν έφυγαν από την Ελλάδα, κάποιες άλλες έκλεισαν, ενώ κάποιες άλλες συνεχίζουν να χαροπαλεύουν.
 
Δ) Η τρόϊκα έγινε «θεσμοί». Δηλαδή, όπως λέει ο λαός, άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τη βράκα του αλλιώς. Επιπλέον, ως ιδεοληπτικοί αρχοντοχωριάτες, δεν επιτρέψαμε στους εκπροσώπους των θεσμών να έρχονται στα υπουργεία για διαπραγματεύσεις, αλλά, τους νοικιάσαμε αίθουσες στο ξενοδοχείο «Χίλτον» και πηγαίνουμε εμείς σε αυτούς. Έτσι, γίναμε άλλη μια φορά επαναστάτες χωρίς αιτία. Κόμπλεξ χωρίς όρια.
 
Ε) Η αλλοπρόσαλλη πολιτική στο προσφυγικό/μεταναστευτικό. Από τις διακηρύξεις του κ. Τσίπρα ότι «η θάλασσα δεν έχει σύνορα» (ασφαλώς η θάλασσα έχει σύνορα), μέχρι το άνοιγμα των κλειστών κέντρων κράτησης, όλα σχεδόν έγιναν λάθος. Όταν οι πρόσφυγες/μετανάστες κατάλαβαν ότι η Ελλάδα είναι ξέφραγο αμπέλι, εισέρρεαν κατά χιλιάδες στην Ελλάδα. Πανικόβλητη η κυβέρνηση άρχισε να αλλάζει γραμμή. Μάλιστα κάλεσε και το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο για να συμβάλλει στη φύλαξη των συνόρων. Όμως, το κακό είχε γίνει. Η πραγματικότητα είναι σκληρή και εκδικείται.
 
ΣΤ) Ο λαϊκισμός και τα ατελείωτα ψέματα. Ο λαϊκισμός και τα ψέματα κυριάρχησαν στην καθημερινότητα. Το περίφημο κίνημα «Δεν πληρώνω» και το λαϊκιστικό «Κανένα χέρι σε χέρια τραπεζίτη» επηρέασαν τη συμπεριφορά αρκετών Ελλήνων. Έτσι για παράδειγμα, κάποιοι Έλληνες που έχουν δάνεια, αν και μπορούσαν, δεν πλήρωναν τα δάνειά τους. Ασφαλώς αυτό είχε αρνητικές επιπτώσεις στο τραπεζικό σύστημα και κατ’ επέκταση στην οικονομία. Και έτσι συνεχίζουμε να σερνόμαστε.
 
Ο λαϊκισμός και τα ψέματα βλάφτουν σοβαρά την κοινωνία και τους πολίτες. Οι λαϊκιστές πολιτικοί χρησιμοποιούν τον λαό για να κερδίσουν ή και να παραμείνουν στην εξουσία. Βέβαια, ο λαϊκισμός δεν υπηρετεί τον λαό, αλλά στρέφεται εναντίον του λαού. Επιπλέον, αποτελεί σοβαρή απειλή για τη δημοκρατία. Γι’ αυτό, ο λαός χρειάζεται να κοροϊδεύει και να αντιστέκεται στους λαϊκιστές πολιτικούς. Και να θυμάται ότι: ο λαϊκισμός και τα ψέματα έχουν κοντά ποδάρια.
 
Εν κατακλείδι, το αποτέλεσμα της διακυβέρνησης του Σύριζα υπήρξε αρνητικό, αν όχι καταστροφικό. Η πρώτη φορά αριστερά διέψευσε τις ελπίδες του λαού, πρωτίστως αυτών που ψήφισαν Σύριζα. Ειδικά, τον ακατάσχετο λαϊκισμό και τα πολλά ψέματα δεν τα αντέχουν οι πολίτες, γι’ αυτό και προσμένουν μια άλλη διακυβέρνηση.
 
Παύλος Μάραντος
marantosp@gmail.com

  

No votes yet