Κυριακή 2 Απριλίου 2017


ΝΕΟΛΑΙΑ ΚΑΙ ΚΡΑΤΟΣ

Η απαξίωση και η περιθωριοποίηση της ελληνικής νεολαίας είναι η απόδειξη της μεγαλύτερης απρέπειας που έχει επιδείξει το Κράτος προς την κοινωνία. Μαρτυρά μάλιστα όχι μόνο πλήρη έλλειψη κατανόησης και σεβασμού της ιστορίας της ελληνικής κοινωνίας, αλλά και μία άρνηση του μέλλοντος για τη νεολαία, χωρίς την οποία κανένα έθνος δε μπορεί να έχει ελπίδα.

 
Δυστυχώς το ελληνικό κράτος βάζει τροχοπέδη στους νέους, τους κρατά πίσω, τους αποθαρρύνει, τους εκμεταλλεύεται. Αλλά και η νεολαία με τη σειρά της, επιρρεπής στην αυτολύπηση για τα χαμένα όνειρα, στην ασάφεια των διεκδικήσεών της ή στην οργή για την “γενιά των 592 ευρώ”, συμβάλλει στη διαιώνιση αυτού του συστήματος. Νιώθει απελπισμένη και εξαπατημένη από ένα κράτος συνταξιούχων αλλά δεν ξέρει πώς να αντιδράσει παρά μόνο με μια τυφλή και θυμωμένη αντιεξουσιαστικότητα, που όμως δεν της προσφέρει μακροπρόθεσμα νέες προοπτικές. Αν και έχει αρχίσει να συνειδητοποιεί ότι η εποχή του ματαιόδοξου lifestyle και των εύκολων λύσεων έχει περάσει ανεπιστρεπτί, μέχρι τώρα δεν έχει πρωτοτυπήσει, πρωτοστατήσει ή μοχθήσει και εναποθέτει εν τέλει τη μοίρα της στις βουλές των απαρχαιωμένων πολιτικών συμφερόντων.
 
 
Το ξεκίνημα για ένα καλύτερο κράτος θα έρθει από τους ίδιους τους νέους …τολμώντας, δουλεύοντας σκληρά, αξιοποιώντας τα πτυχία και τις γνώσεις τους, ενώνοντας τις αγωνίες, τις ελπίδες και τα όνειρά τους, διεκδικώντας μια ζωή απαλλαγμένη από την εμπορευματική και απάνθρωπη νοοτροπία που έχει επιβληθεί στην κοινωνία μας.
 
 
Σοφία Δημητρακάκη
Your rating: None Average: 5 (21 votes)