Σαββάτο 21 Απριλίου 2018


Οι πύλες του κάτω κόσμου

 

Οι αρχαίοι είχαν μια πολύ διαφορετική έννοια για την κόλαση από ο τι ο Χριστιανισμός, δεν ήταν μόνο ένα μέρος όπου κακοί άνθρωποι πήγαιναν όταν  πέθαιναν. Αντ 'αυτού, ήταν μια χώρα όπου όλοι, καλοί και κακοί, κατέληγαν.
 
Διαφορετικοί πολιτισμοί σε όλο τον κόσμο είχαν διαφορετικές θεωρίες: Στην αρχαία Αίγυπτο, ο κάτω κόσμος θα μπορούσε να είναι ένα υπέροχο μέρος, γεμάτο καλαμιές και ένα μεγάλο ποτάμι παρόμοιο με το Νείλο. Εφ’ όσον ο νεκρός είχε προετοιμαστεί κατάλληλα για τη μετά θάνατον ζωή (είχε επανενωθεί με τα διάφορα μέρη της ψυχής, και είχε ανοιχτό το στόμα για να τρώει σωστά στον κάτω κόσμο), ο θάνατος δεν θα ήταν τόσο άσχημος.
 
Για τους απροετοίμαστους, όμως, ήταν ένα σκοτεινό και θλιβερό μέρος γεμάτο εμπόδια, ιδίως για εκείνους που δεν ήταν καλοί άνθρωποι όσο ζούσαν.
 
 
 
 
Επισκέψεις στον κάτω κόσμο εμφανίζονται σε μερικά από τα πρώτα δείγματα γραφής που υπάρχουν. Ένας μύθος των Σουμερίων, γραμμένος σε σφηνοειδή γραφή πάνω σε πήλινες πινακίδες πριν από το 1900 π.Χ. κάνει λόγο για τη θεά Inanna, επίσης γνωστή και ως Ιστάρ, και την επίσκεψή της στη γη των νεκρών.
 
Ταξίδια προς ή κατά μήκος του κάτω κόσμου σηματοδοτούσαν την αλλαγή των εποχών για τους αρχαίους Έλληνες, τις εναλλαγές της νύχτας και της ημέρας για τους Αιγύπτιους, και την προέλευση του κόσμου, για τους Μάγια.
 
Κάποιοι πολιτισμοί έχουν τις δικές τους πύλες προς την «Κόλαση»..
 
Στην Ρωμαϊκή μυθολογία, μια είσοδος στον κάτω κόσμο που βρισκόταν στο Αβέρνους, έναν κρατήρα κοντά στην Κύμη της Καμπανίας, ήταν ο δρόμος που ο Αινείας χρησιμοποίησε για να κατέβει στον Κάτω Κόσμο. 
 
 
Lake Avernus - Aeneas And The Cumaean Sibyl
 
 
Οι νεκροί εισέρχονταν στον κάτω κόσμο διασχίζοντας τον ποταμό Αχέροντα, με τη βάρκα του Χάροντα, ο οποίος χρέωνε έναν οβολό για το πέρασμα, τοποθετημένο κάτω από τη γλώσσα του νεκρού από τους πιστούς συγγενείς του. 
 
 
19ος αι. Alexander Litovchenko, Ο Χάροντας και η βάρκα με τις ψυχές.

 
 
Οι άποροι και όσοι δεν είχαν φίλους παρέμεναν για πάντα στην όχθη του ποταμού. Η αντίπερα όχθη φυλασσόταν από τον Κέρβερο, τον τρικέφαλο σκύλο που νικήθηκε από τον Ηρακλή. Πέρα από τον Κέρβερο, οι σκιές των τεθνεώτων εισέρχονταν στον Τάρταρο, τη γη των νεκρών.
 
 
Αχέροντας: ο ποταμός των ψυχών της θλίψης
 
 
 
Οι πέντε ποταμοί του Άδη ήταν οι Αχέρων (o ποταμός της θλίψης), Κωκυτός (o ποταμός του θρήνου), ο Φλεγέθων (o ποταμός που έχει πύρινες φλόγες), η Λήθη (o ποταμός της λησμονιάς) και ο Στυξ (o ποταμός του μίσους).
 
 
 
Στη Σικελία, βρίσκεται η σχισμή μέσα από την οποία, όπως φημολογείται, ο ίδιος ο Άδης μετέφερε την Περσεφόνη στον κάτω κόσμο, και της έδωσε να φάει έξι σπόρους ροδιού για να την κρατήσει για πάντα κοντά του, καταδικάζοντας τη Γη σε έξι μήνες χειμώνα κάθε χρόνο. 
 
 
Η αρπαγή της Περσεφόνης – Rubens

 
 
Στη Νικαράγουα ένα Ηφαίστειο είχε βαπτιστεί το «στόμα της κόλασης» από τους Ισπανούς, οι οποίοι το ερευνούσαν το 16ο αιώνα. Τα Ηφαίστεια σε όλο τον κόσμο είχαν μια ιδιαίτερη σχέση με την κόλαση κατά την αρχαιότητα, για προφανείς λόγους. 
 
 
Nicaragua-Masaya Volcano  "Mouth of Hell

 
 
Πολλές σπηλιές του Γιουκατάν «μάγεψαν» τους Maya, οι οποίοι κατέθεταν τελετουργικά τιμαλφή και θυσίαζαν ανθρώπους στους θεούς, στις σπηλιές του κάτω κόσμου.
 
Μία από τις λεγόμενες πύλες του Άδη ή του Πλούτωνα ανακαλύφθηκε πρόσφατα στην Ιεράπολη της Φρυγίας, όπως ανακοίνωσαν Ιταλοί αρχαιολόγοι.
 
 
 
 
Γνωστή ως Πύλη του Πλούτωνα (ο θεός Άδης στην Ελληνορωμαϊκή μυθολογία) θεωρείτο ως η πύλη στον μετά θάνατον κόσμο κατά Ελληνορωμαϊκή μυθολογία και παράδοση.
 
Οι Πύλες του Κάτω Κόσμου πιστεύεται ότι λειτουργούσαν κανονικά μέχρι τον 4ο αιώνα μ. Χ. και τις επισκέπτονταν οι τελευταίοι ειδωλολάτρες, προτού ο ναός καταστραφεί ολοσχερώς από τους χριστιανούς τον 6ο αιώνα μ.Χ.
 
 
 
Μαρία Κοντογιάννη

 

 
Your rating: None Average: 4.8 (8 votes)