Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 2018


Ομοφοβικά Χτυπήματα (η μια άποψη)

Τα ΜΜΕ προβάλλουν ποικίλα θέματα, που, τελικά, επιβάλλονται στην Κοινή Γνώμη και γίνονται επικαιρότητα.
 
Η επιλογή των θεμάτων γίνεται με γνώμονα τη θεαματικότητα (την τηλεθέαση), την ακροαματικότητα και εάν προξενούν ενδιαφέρον, έκπληξη και περιέργεια. Στόχος σταθερός η προσοχή και, αν είναι δυνατό, η προσήλωση του τηλεθεατή και ακροατή.
 
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Κοινή Γνώμη προκλήθηκε ν’ ασχοληθεί με την κατάσταση των ομοφυλόφιλων και τα παθήματά τους από τους λεγόμενους ομοφοβικούς που τους κατατρέχουν.
 
Ο κίνδυνος από τους ομοφοβικούς διαδόθηκε από τα ΜΜΕ και τους υπερασπιστές των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της ελευθερίας της σεξουαλικής επιλογής.
 
 Ένα ιδιαίτερα διαφημισμένο επεισόδιο ήταν η επίθεση σε ζευγάρι ανδρών, που συνέβη στο Παγκράτι και σε άλλες περιοχές της Αθήνας”.
 
 Για μεν το πρώτο συμβάν η πληροφόρηση ήταν ικανοποιητική, ενώ για τα άλλα γεγονότα στις άλλες περιοχές της Αθήνας δεν υπήρξαν συγκεκριμένα ρεπορτάζ. Αυτά παρέμειναν άγνωστα και το κοινό απληροφόρητο.
 
Από τους προστάτες της ελευθερίας της σεξουαλικής επιλογής, που αναφέρεται στις ομοφυλοφιλικές σχέσεις, κατακρίθηκε η χυδαιότητα κάποιου επαγγελματία βουλευτή, που κατευθύνθηκε εναντίον του δεδηλωμένου ομοφυλόφιλου πρωθυπουργού του Λουξεμβούργου Xavier Bettel.
 
Ο πολιτικός δέχτηκε άπειρες επιθέσεις, σατιρίστηκε η συμπεριφορά του και στιγματίστηκε η πράξη του σαν προσβλητική, ρατσιστική, ανόσια (εξ αιτίας ενός χυδαίου tweet).
 
Άλλα σοβαρά γεγονότα κατά ομοφυλοφίλων δεν παρατηρήθηκαν, εκτός από ανόρεχτες παρόμοιες με εκείνες του βουλευτή δηλώσεις ενός ακόμα επαγγελματία της πολιτικής.
 
Όμως οι απαξιωτικές κατά των ομοφυλόφιλων εκδηλώσεις και δηλώσεις αποτέλεσαν το έναυσμα για να κατηγορηθεί στο σύνολό της η Κοινωνία σαν ομοφοβική. Ταυτόχρονα έγιναν προσπάθειες να εξηγηθεί η αντίδραση καθώς και τα αποκαλούμενα ομοφοβικά χτυπήματα.
 
Οι εναντίον των ομοφυλόφιλων επιθέσεις, όπως τις περιέγραψαν τα ΜΜΕ, σύμφωνα με τους ειδικούς αναλυτές, προέρχονται από ιδεολογικές προκαταλήψεις και από φοβικά σύνδρομα, στρεφόμενα εναντίον του διαφορετικού. Το διαφορετικό, κατά τους αναλυτές, προσβάλλει αυτούς που μαστίζονται από τις ιδεολογικές προκαταλήψεις γιατί πιστεύουν πως μπορεί να τους μολύνει και, για τον λόγο αυτό, πιστεύουν και αγωνίζονται για την κάθαρση της Κοινωνίας, αποδοκιμάζοντας, στιγματίζοντας και τιμωρώντας το διαφορετικό.
 
Βάσει των αναλύσεων, ο επαγγελματίας βουλευτής χρησιμοποίησε έναν περιφρονητικό χαρακτηρισμό για τον ομοφυλόφιλο πρωθυπουργό, υποτιμώντας και απορρίπτοντας τούτον για αυτό που είναι. Ταυτόχρονα επιδίωξε να δημιουργήσει τον φόβο σχετικά με τον κίνδυνο για ολόκληρη την Ευρώπη, τον οποίο δημιουργούν οι ομάδες των ομοφυλόφιλων.
 
Το συμπέρασμα των αναλυτών είναι πως μεγάλο μέρος της ελληνικής Κοινωνίας διατηρεί στερεότυπα και προκαταλήψεις εναντίον των ομοφυλόφιλων, τα οποία εκμεταλλεύονται οι εμφανιζόμενοι σαν κήνσορες της κοινωνική ηθικής.
 
Με άλλα λόγια, δεν έχει δικαίωμα ο βουλευτής και οποιοσδήποτε άλλος να αναλύει τις απόψεις του σχετικά με τις σχέσεις, την ταυτότητα, το φύλο, τη διαφορετικότητα και ως προς το τι είναι φυσιολογικό ή αποκλίνον. Δεν χρειαζόμαστε δηλαδή αυτόκλητους θεματοφύλακες της ηθικής και του φυσιολογικού. Γιατί αυτές οι συμπεριφορές (και η προσπάθεια προώθησης “υγιών προτύπων”) γίνονται εργαλεία μίσους και καταλήγουν στην ηθική συκοφάντηση, στην περιφρόνηση των άλλων, των διαφορετικών, και στον απευκταίο αποκλεισμό.
 
Οι αντιδρώντες στη διαφορετικότητα δηλώνουν μεν πως τη σέβονται, αλλά, πιστεύουν, ότι πρέπει ν’ αποκλειστεί με την αποδοκιμασία, για να προστατευτεί η οικογένεια και η κοινωνία από αυτήν.
 
Χαρακτηριστικό είναι ένα απόσπασμα από την εναντίωση των ειδικών αναλυτών στις εναντίον των ομοφυλόφιλων αποδοκιμασίες και, οπωσδήποτε στις βίαιες κατ’ αυτών επιθέσεις. Οι αναλυτές επισημαίνουν πως για μια ακόμα φορά επιδιώκεται η διακίνηση πολιτικών φόβων, με την προώθηση της ιδεολογίας της καθαρότητας και αγνότητας, με σκοπό την απόκτηση πολιτικής ωφέλειας. Τις απόψεις αυτές αποδέχονται όσοι έχουν πληγεί από την οικονομική και κοινωνική κρίση και προσπαθούν να ξεσπάσουν επάνω σε κατώτερους και σε εχθρούς διεστραμμένους και απεχθείς. Εναντίον αυτών θέλουν να διοχετεύσουν όχι μόνο την οργή αλλά και τους φόβους τους, χαρακτηρίζοντας τους εαυτούς τους ως φυσιολογικούς και τους άλλους σα μιάσματα.
 
Συνεπώς, σύμφωνα με τους ειδικούς αναλυτές και υπερασπιστές των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων και κάθε αδικούμενου, πρέπει να μην επηρεαζόμαστε από σκοπιμότητες και, κυρίως, από προκαταλήψεις. Χρειαζόμαστε περισσότερη γνώση για να ξεφύγουμε από την ημιμάθεια και, βεβαίως, από την άγνοια, ώστε να μη συνεχίζουμε να ανεχόμαστε το παραμορφωμένο πολιτικό μας σύστημα καθώς και την οικονομική αλλά και την πολιτιστική και τη γενικότερη εξαθλίωσή μας.
 
Όποιος έχει αντίρρηση ας τη διατυπώσει, αρκεί να μην είναι ατεκμηρίωτη και ακραία.
 
Ελένη Νιόβη, φιλόλογος

  

Your rating: None Average: 5 (5 votes)