Δευτέρα 16 Ιουλίου 2018


ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΠΙΘΑΝΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ

Χωρίς να υπάρχει ανάγκη ενός ακόμη ποινικού νόμου, ψηφίστηκε, μέσα στο 2014, ο ν.    4285/10.09.2014 (“τροποποίηση του ν. 927/1979, για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του ποινικού δικαίου”), ο λεγόμενος “αντιρατσιστικός νόμος” [βλέπε Nomika-Epilekta, “ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ”].
 
Κατά την άποψη των νηφάλιων νομικών και όσων δεν έχουν προκαταλήψεις και κομματική εμπάθεια, δεν χρειαζόταν κι άλλος ποινικός νόμος, με τον οποίο δεν καταδιώκεται ο ανύπαρκτος στην Ελλάδα ρατσισμός ή η επίσης ανύπαρκτη ξενοφοβία (εκτός αν εννοήσουμε σαν ξενοφοβία την καταδίωξη κάθε νέου εκ της αλλοδαπής, προοδευτικού και σύγχρονου), αλλά περιορίζεται μάλλον και καταδιώκεται το φρόνημα και η ελεύθερη διατύπωση και διακίνηση της γνώμης.
Με τη θέσπιση του αντιρατσιστικού νόμου επικράτησαν οι απόψεις των ακραίων της παρακμής, που αποτελούν την πλειοψηφία σε όλες τις κομματικές ομάδες, που προσπαθούν να διακριθούν προβάλλοντας απόψεις και πολιτικές, οι οποίες στην ουσία τους ταυτίζονται.
 
Για την αποτροπή ψήφισης αυτού του άχρηστου νομοθετήματος, που λειτουργεί σαν εμπόδιο κατά της ελευθερίας, δεν μέτρησε η εμπειρία ανάλογων νόμων σε άλλες χώρες. Κυριάρχησε η δύναμη του συμβολισμού. Θέλησαν δηλαδή οι πολιτικοί δυνάστες να δείξουν urbi et orbi, ότι στην Ελλάδα δεν μπορεί να γίνει ανεκτός ο λεγόμενος “ρατσισμός”, που αποτελεί αδίκημα απροσδιόριστο (και, γι’ αυτό, επικίνδυνο για τις ατομικές ελευθερίες),  αν και τέτοιο κοινωνικό νόσημα δεν φαίνεται να εξαπλώθηκε στη χώρα μας μέχρι σήμερα, τουλάχιστον σε σημείο που να αποτελέσει γνώρισμα της κοινωνίας μας.
 
Ο μέσος έλληνας δεν διακατέχεται από “ρατσιστικές” αντιλήψεις. Χαρακτηρίζεται από οπισθοδρομικότητα, εμμονές, φανατισμό, μισαλλοδοξία και από άλλες αρνητικές ιδιότητες οι περισσότερες από τις οποίες οφείλονται στην αμάθεια και την ημιμάθεια (που αποτελούν επίσης χαρακτηριστικά της κοινωνίας μας).
 
Αφορμή για αυτές τις σύντομες παρατηρήσεις έδωσε η πληροφορία, ότι ασκήθηκε ποινική δίωξη, στη Γερμανία, βάσει του αντίστοιχου γερμανικού αντιρατσιστικού νόμου, εναντίον ενός κληρικού (πάστορα), επειδή, σε ομιλία του ανέφερε πως “δεν μπορούμε να έχουμε τίποτα το κοινό με το Ισλάμ”.
 
Αυτή και μόνο η δήλωση, που αποτελεί καθαρά εξωτερίκευση γνώμης και προσωπικής άποψης, αποτέλεσε το έναυσμα επιθέσεων εναντίον του πάστορα εκ μέρους αριστερόστροφων κομματικών ομάδων, που τον κατηγόρησαν για κήρυγμα μίσους.
 
Ανταποκρινόμενη αμέσως η τοπική εισαγγελία, άσκησε δίωξη εναντίον του κληρικού, ο οποίος όφειλε να κρατήσει για τον εαυτό του τη γνώμη και τις ιδέες του για να μην εμπλακεί στα γρανάζια του μηχανισμού δίωξης, με δεδομένη τη ραγδαία διολίσθηση των μέχρι τώρα θεωρούμενων ως ελεύθερων ευρωπαϊκών κοινωνιών προς τον ολοκληρωτισμό (που οφείλεται εν πολλοίς στην υπερπαραγωγή επικίνδυνων ποινικών νόμων, με τους οποίους περιορίζονται δραστικά τα ατομικά δικαιώματα και οι ελευθερίες).
 
Η άδικη και φαινομενικά ανόητη αυτή δίωξη προαναγγέλλει το τι πρόκειται να επακολουθήσει και στην Ελλάδα εναντίον του φρονήματος και της ελευθερίας της έκφρασης και διατύπωσης γνώμης, που αποτελεί ένα από τα κατοχυρωμένα από το Σύνταγμα θεμελιώδη δικαιώματα.
Ευάγγελος Σακάδας
 

  

Your rating: None Average: 4.7 (15 votes)