Πέμπτη 11 Ιανουαρίου 2018


ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ “ΤΙΜΗΣ”

Σε περασμένες εποχές, η κοινωνία μας γνώρισε την αγριότητα των λεγόμενων “εγκλημάτων τιμής”. Για παράδειγμα, ο πατέρας σκότωνε τη θυγατέρα που πίστευε πως τον ντρόπιασε και ο σύζυγος τη σύζυγο “για την τιμή του” ή ο αδελφός την “ατιμασμένη” αδελφή..
 
Τότε, μπορούσε η γυναίκα, η οποία είχε χάσει την παρθενιά της, δηλαδή την “τιμή” της, από τον υποψήφιο μνηστήρα που δεν την παντρεύτηκε, να ζητήσει δικαστικά από αυτόν την πληρωμή χρημάτων για την “αποκατάστασή” της, με τέλεση γάμου με άλλο πρόσωπο, το οποίο θα δελεαζόταν από τα χρήματα που θα είχαν επιδικαστεί υπέρ της τέως παρθένας. Εξ άλλου, η μοιχεία αποτελούσε ποινικό αδίκημα και αυτοί που κρίνονταν ένοχοι δεν μπορούσαν να τελέσουν μεταξύ τους γάμο (υπήρχε στη νομοθεσία κώλυμα γάμου λόγω μοιχείας).
 
Τότε, η θέση της γυναίκας στην ανδροκρατούμενη κοινωνία ήταν υποδεέστερη. Δεν μπορούσε να γίνει έμπορος χωρίς την άδεια του συζύγου της και, κατά κανόνα, δεν εργαζόταν. Περιοριζόταν στα οικιακά, ενώ ο άνδρας, που ο νόμος καθόριζε σαν “κεφαλή της οικογένειας”, φρόντιζε, με την εργασία του, να διαθέτει τα απαραίτητα για την αξιοπρεπή επιβίωση της συζύγου, των παιδιών και, γενικά, της οικογένειάς του. Ακόμα, η μαρτυρία της γυναίκας στα δικαστήρια δεν είχε την ίδια αξία με τη μαρτυρία των αρσενικών. Σε αυτές τις όχι πολύ μακρινές εποχές (αναφερόμαστε στις δεκαετίες του 70 και του 80) ίσχυε ο αιωνόβιος θεσμός της προίκας (ή φερνής), δηλαδή της περιουσίας, την οποία έδινε συνήθως ο πατέρας της νύφης υπέρ του γαμπρού του, για να είναι σε θέση ο τελευταίος ν’ αντιμετωπίζει ανετότερα τα βάρη του γάμου και τις δαπάνες εν γένει συντήρησης της οικογένειάς του. Με το πέρασμα του χρόνου, η θέση της γυναίκας αναβαθμίστηκε στον Δυτικό Κόσμο, στην Ευρώπη και στην Ελλάδα.
 
Τελικά, η γυναίκα έγινε ισότιμη με τον άνδρα. Το δικαίωμα αυτό κατοχυρώθηκε με διεθνείς συμβάσεις και, πρόσφατα, με τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία δεν ανέχεται τις διακρίσεις λόγω φύλου.
 
Η σύντομη αυτή αναφορά έγινε για να καταλήξουμε στη σημερινή πραγματικότητα με τις απίστευτες διακρίσεις, τις οποίες υφίστανται οι γυναίκες στον λεγόμενο Μουσουλμανικό Κόσμο, τις χώρες στις οποίες επικρατεί η πίστη στον Μωάμεθ και η διδασκαλία του, η οποία δεν έχει καμιά σχέση με τη σύγχρονη εποχή και την πρόοδο κυρίως στους τομές των επιστημών και της τεχνολογίας.
 
Έτσι, έγινε γνωστό, ότι ένα κοριτσάκι μόλις δέκα ετών βιάστηκε, στο Αφγανιστάν,  από κάποιον μουσουλμάνο κανίβαλο. Πρόκειται για μια από τις αναρίθμητες παρόμοιες φριχτές περιπτώσεις κακοποίησης μικρών παιδιών από μουσουλμάνους και όχι μόνο.
 
Στις δυτικές κοινωνίες, η βία κατά των ανηλίκων αντιμετωπίζεται με δρακόντεια νομοθεσία, με βάση την οποία καταδιώκεται ακόμα κι εκείνος που επιτρέπει να εισχωρήσει στον προσωπικό του ηλεκτρονικό υπολογιστή (pc) κάποιο ερωτικό σχέδιο που θα έχει σχέση με ανήλικο. Πολύ περισσότερο, καταδιώκεται και τιμωρείται με αυστηρές ποινές κάθειρξης εκείνος που κακοποιεί ανηλίκους ή θίγει την αγνότητα της ηλικίας τους. Αντίστοιχη νομοθεσία δεν υπάρχει στις μουσουλμανικές χώρες και στις ανά την υφήλιο μουσουλμανικές κοινότητες. Σε αυτές ισχύει ο νόμος της σαρία, ο οποίος παραδόξως ισχύει και σε ορισμένες περιοχές της ελληνικής Επικράτειας, εκεί όπου κατοικούν, απολαμβάνοντας όλα τα αγαθά, τα τελευταία κατάλοιπα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
 
Ας επιστρέψουμε όμως στο δράμα του βάναυσου βιασμού της δεκάχρονης, που ακούει στο όνομα Μπρίσνα (Brishna).
 
Μετά τον βιασμό, οι συγγενείς της επιδιώκουν να τη δολοφονήσουν, επειδή, εξ αιτίας του βιασμού της, ατιμάστηκε ολόκληρη η οικογένειά της!
 
Το κοριτσάκι κατάγεται από την Επαρχία Kunduz του Αφγανιστάν και βιάστηκε από ένα μουλά. Πρόκειται για ένα κτηνώδες έγκλημα, όπως προέκυψε από τις ιατρικές κλινικές εξετάσεις, στις οποίες υποβλήθηκε η βάναυσα βιασθείσα ανήλικη. Η Οργάνωση για τα Δικαιώματα της Γυναίκας με τον τίτλο “Women for Afghan Women” βοήθησε το κοριτσάκι να τύχει ιατρικής περίθαλψης και να βρει καταφύγιο σε ειδικό Κατάλυμα Γυναικών. Ο μουλάς συνελήφθη και φυλακίστηκε σε φυλακή στην Καμπούλ, περιμένοντας την καταδίκη του. Όμως, ο κίνδυνος για τη ζωή του παιδιού δεν απομακρύνθηκε. Μετά από μερικές εβδομάδες η αστυνομία παρέλαβε το κοριτσάκι από το Κατάλυμα και το μετέφερε πίσω στην οικογένειά του.
 
Η διευθύντρια της Κατοικίας (καταλύματος) Γυναικών Δρ Hassina Sarwari συνάντησε μια θεία του παιδιού η οποία της αποκάλυψε, ότι άνδρες, συγγενείς της οικογένειας του κοριτσιού, θέλουν να το σκοτώσουν και να το ρίξουν σε ένα ποτάμι.
 
Τέτοια “εγκλήματα τιμής” είναι διαδεδομένα στο Αφγανιστάν. Οι συγγενείς των κοριτσιών και των γυναικών που βιάστηκαν τις κατηγορούν ότι αποτελούν στίγμα για την οικογένειά τους. Έτσι, μεταβάλλονται αυτές από θύματα σε “θύτες”.
 
Σύμφωνα με στοιχεία των Ηνωμένων Εθών δολοφονούνται ετησίως περίπου 5000 κορίτσια και γυναίκες για “λόγους τιμής”. Ο αφγανικός νόμος προβλέπει γι’ αυτές τις θανατώσεις ήπιες ποινές για τους δολοφόνους με ανώτατο όριο τα δύο χρόνια. Συνεπώς, η Brishna βρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο από τη στιγμή που επέστρεψε στην οικογένειά της. Η Hassina Sarwari, αγωνίστρια υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών, που δραστηριοποιήθηκε για την προστασία της Brishna, δέχτηκε απειλές για τη ζωή της. Όχι μόνο από την οικογένειά της αλλά και από θρησκευτικούς ηγέτες από την περιοχή του Kunduz. Η ίδια φοβάται συνεχώς για τη ζωή της.
 
Για τη σωτηρία της ζωής του παιδιού, το μόνο που απομένει είναι οι αδιάκοπες και μαζικές διαμαρτυρίες και εκκλήσεις προς τον αφγανό Πρόεδρο, τον υπουργό δικαιοσύνης και τις πρεσβείες του Αφγανιστάν. Τις διαμαρτυρίες και εκκλήσεις συντονίζει ο οργανισμός προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Διεθνής Αμνηστία (με "Urgent Action"). Κατά το παρελθόν τέτοιες προσπάθειες είχαν πετύχει να σώσουν τις ζωές πολλών γυναικών που κινδύνευαν να γίνουν θύματα θανατώσεων τιμής.
 
Με μαζικές ενέργειες, μέσω επιστολών και E-Mail μπορούμε όλοι να διαμαρτυρόμαστε, σε διεθνές επίπεδο, ώστε η για λόγους τιμής ανθρωποκτονία να διώκεται με αυστηρές ποινές. Με αυτές τις ενέργειες υπάρχει πιθανότητα σωτηρίας της ζωής του κοριτσιού καθώς και άλλων αθώων παιδιών και γυναικών.
 
Μετά από αυτά, διερωτάται καθένας, αν είναι δυνατό να συνυπάρξουμε με τέτοιας αντίληψης ανθρώπους και να συμβιώσουμε στον ίδιο χώρο ή στην ίδια χώρα; Ασφαλώς όχι. Η ελληνική νοοτροπία και η νοοτροπία των λοιπών Ευρωπαίων δεν μπορεί να εναρμονιστεί με τη νοοτροπία των Μουσουλμάνων, ιδιαίτερα των φανατικών από Πακιστάν, Μπαγκλαντές και από τις αραβικές χώρες. Πρόκειται για διαφορές νοοτροπίας, ηθών, εθίμων και πολιτισμού, που χωρίζονται από το χάος. Η ανθρώπινη αξία για τους μουσουλμάνους κανίβαλους (δηλαδή τους από αυτούς ακραίους, που δεν είναι λίγοι) δεν έχει καμιά σημασία. Εξοντώνουν τους ανθρώπους σα να ήταν ζώα και δεν αισθάνονται ούτε ίχνος τύψης συνείδησης ή μετάνοιας και συμπόνιας. Πρόκειται για κτηνώδη συμπεριφορά, που περιφρονεί την ανθρώπινη αξία, μια από τις κορυφαίες κατακτήσεις της Ευρώπης, η οποία ήδη δοκιμάζεται από την εισβολή των αλλόφυλων και αλλόθρησκων, που πρέπει ν’ ανακοπεί, με κάθε νόμιμο και δυνατό μέσο, με προτίμηση των από αυτά ηπιότερων.  
 
 
Ε. Παπαδάκης
 

 

 

Your rating: None Average: 4.7 (15 votes)