Παρασκευή 31 Αυγούστου 2018


ΕΝΑΣ ΣΩΣΤΟΣ ΝΟΜΟΣ

Επισημάνθηκε πολλές φορές η αδικαιολόγητη αυστηρότητα των ποινών που, χωρίς λογική και περίσκεψη, επιβάλλουν τα δικαστήρια με αποτέλεσμα να θεωρείται η χώρα μας σαν χώρα που δεν σέβεται τις στοιχειώδεις Αρχές δικαιοκρισίας και ορθοκρισίας.
 
Χαρακτηριστικές είναι οι γιγαντιαίες ποινές που επιβάλλονται στους κατηγορούμενους για παράβαση του ειδικού ποινικού νόμου για τα ναρκωτικά, που ξεφεύγουν κατά πολύ από το μέτρο, εξοντώνοντας τους καταδικαζόμενους, φυσικά και ηθικά. Έτσι, νέοι, κατηγορούμενοι για ναρκωτικά, ευρισκόμενοι σε μετεφηβική ηλικία ή μεγαλύτεροι, συχνά καταδικάζονται σε ισόβια κάθειρξη ή σε ποινές δέκα έξη, δέκα οκτώ και είκοσι ετών, ενώ άλλοι, άσχετα από ηλικία, τιμωρούνται με ανάλογες υπέρμετρες ποινές, με αποτέλεσμα να έχουν υπερπληρωθεί οι φυλακές κυρίως με καταδικασμένους, με βαριές ποινές, ως “έμποροι ναρκωτικών”. Οι περισσότεροι από αυτούς τους δήθεν “εμπόρους ναρκωτικών” είναι πρόσωπα νεαρά, εξαρτημένα από τα ναρκωτικά, που έμπλεξαν στη διακίνηση ναρκωτικών, εξ αιτίας αποκλειστικά και μόνο της αρρώστιας τους (της τοξικομανίας).
 
Εξάλλου, σπάνια καταδικάζονται οι πραγματικοί έμποροι ναρκωτικών. Συνήθως διώκονται και καταδικάζονται είτε εντελώς αμέτοχοι, είτε δράστες που έχουν παίξει δευτερεύοντες και ασήμαντους ρόλους στη διακίνηση απαγορευμένων ναρκωτικών ουσιών ή, ακόμα, άσχετοι συγγενείς, σύζυγοι, σύντροφοι ή φίλοι των ενόχων (παράδειγμα η άδικη καταδίκη του αδελφού του ερωτικού συντρόφου θυγατέρας βουλευτή, που απασχόλησε τα ΜΜΕ).
 
Σημαντικό ρόλο στις άδικες καταδίκες σε παράλογες, βαριές ποινές παίζει και το γεγονός ότι οι περισσότερες δίκες για ναρκωτικά διεξάγονται με συνοπτικές διαδικασίες, μέσα σε λίγες ώρες, ειδικά αν πρόκειται για κατηγορούμενους που δεν διαθέτουν την οικονομική δυνατότητα να αντιτάξουν στις κατηγορίες σοβαρή άμυνα (οι υπερασπιστές, ειδικά οι προβεβλημένοι, εισπράττουν για τις υπηρεσίες τους μεγάλα χρηματικά ποσά, τα οποία ο μέσος κατηγορούμενος, ειδικά ο νέος ή ο αλλοδαπός, δεν διαθέτει).
 
Για να αντιμετωπιστεί το κοινωνικό και ανθρωπιστικό πρόβλημα που δημιουργήθηκε από τις αθρόες καταδίκες, δικαίων και αδίκων, σε υπέρμετρες ποινές, που δεν συγκρίνονται με τις ποινές, τις οποίες επιβάλλουν τα δικαστήρια των άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκδόθηκε πρόσφατα, μέσα στο Καλοκαίρι του 2014, ο νόμος 4274/14.07.2014, με τον τίτλο “Ρυθμίσεις Ποινικού και Σωφρονιστικού Δικαίου και άλλες διατάξεις”.
 
Με αυτόν τον νόμο, ο οποίος προβλέπει και τη δημιουργία φυλακών “υψίστης ασφαλείας” ή “καταστήματα κράτησης Γ΄ τύπου”, παρασχέθηκε η δυνατότητα σε εκείνους, που εκτίουν ποινές κάθειρξης (ποινές μεγαλύτερες από πέντε έτη) για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών, να απολυθούν, εάν έχουν ήδη εκτίσει τα δύο πέμπτα της ποινής και η συνολική ποινή που τους επιβλήθηκε δεν υπερβαίνει τα δέκα έτη. Σε άλλη παράγραφο του ίδιου άρθρου (του άρθρου 11)  μπορούν να ελευθερωθούν και όσοι έχουν καταδικαστεί για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών, τελεσίδικα ή αμετάκλητα, σε ποινή πρόσκαιρης κάθειρξης ανώτερης των δέκα ετών, εφ’ όσον έχουν συμπληρώσει το ένα τρίτο πραγματικής έκτισης της ποινής που τους επιβλήθηκε.
 
Με αυτόν τον νόμο δεν επέρχεται μόνο αποσυμφόρηση των υπερκορεσμένων φυλακών (που δεν διαθέτουν ούτε τα στοιχειώδη μέσα λειτουργίας τους, εφ’ όσον στερούνται ακόμα και των μέσων καθαριότητας των κρατουμένων και διατροφής τους), αλλά παρέχεται η δυνατότητα στους καταδικασμένους να απολαύσουν την ελευθερία και να ενταχθούν στην Κοινωνία ομαλά.
 
Χάρη σε αυτόν τον αναγκαίο νόμο, πολλοί καταδικασμένοι σε υπέρμετρες και, συνεπώς, αδικαιολόγητες, άδικες και εξοντωτικές ποινές, λυτρώνονται από το μαρτύριο της παρατεταμένης στέρησης της ελευθερίας καθώς και από το στοίβαγμα στις άθλιες φυλακές, που επιτείνει τον βασανισμό (αυξάνοντας το δικαιολογημένο μίσος των φυλακισμένων εναντίον της Κοινωνίας και των θεσμών της) και η κατά των κοινωνικών θεσμών εχθρότητά τους μετατρέπεται μάλλον σε ευγνωμοσύνη, επειδή τους χαρίζεται σημαντικό μέρος από τις απάνθρωπες ποινές.
 
Συνεπώς, είναι άδικη και αδικαιολόγητη η επίθεση που εξαπολύθηκε εναντίον του Υπουργού Δικαιοσύνης ειδικά για τη θέσπιση αυτών των διατάξεων του νέου νόμου, με τις οποίες παρέχεται η δυνατότητα στους καταδικασμένους να επιστρέψουν στην κατηγορία των ανθρώπων και να πάψουν να σταβλίζονται σα ζώα μέσα στις φυλακές – στάβλους.
 
Επίσης, είναι άδικος και αδικαιολόγητος ο χαρακτηρισμός των καταδικασμένων, που θα ελευθερωθούν, σε συντομότερο χρονικό διάστημα, σα δήθεν “μεγαλεμπόρων ναρκωτικών”. Όσοι ισχυρίζονται αυτήν την ανοησία αγνοούν ότι οι έμποροι και, κυρίως, οι μεγαλέμποροι ναρκωτικών δεν τιμωρούνται, δεν διώκονται και δεν φυλακίζονται. Σχεδόν στο σύνολό τους ξεφεύγουν από τη δίωξη. Παραμένουν στο ποινικό απυρόβλητο, απολαμβάνοντας τους καρπούς των εγκλημάτων τους ανενόχλητοι και ασφαλείς. Καταδικάζονται συνήθως μικροπαραβάτες και άσχετοι με βαρύτατες καταδίκες αντί να απαλλαγούν ή να αντιμετωπιστούν με επιβολή σε αυτούς ανάλογων ήπιων ποινών. Γι αυτό αναμφίβολα ευθύνονται οι αρμόδιες Υπηρεσίες, οι οποίες ελέγχονται όχι μόνο για τις παραλείψεις αλλά και για τις πράξεις τους.
 
Εν όψει αυτών των αντικειμενικών παρατηρήσεων, δεν δικαιολογείται να διαδίδεται πως υπέστησαν δήθεν “σοκ” δικαστές και εισαγγελείς με τις προαναφερόμενες σωστές νομοθετικές ρυθμίσεις, επειδή τάχα αποφυλακίζονται “πρόωρα” οι μεγαλέμποροι ναρκωτικών! Τι σημαίνει, άραγε, η φράση πρόωρα; Δεν έχουν καταλάβει αυτοί που εξανίστανται ότι με την επιβολή τέτοιων ποινών, με την έκτιση των οποίων αναλώνεται ολόκληρη η ανθρώπινη ζωή, δεν λύνεται το πρόβλημα της διακίνησης ναρκωτικών; Μόνο με ποινές λογικής, ανάλογες και δίκαιες μπορεί ενδεχομένως να σωφρονιστεί ο αληθινά ένοχος και όχι ο άδικα καταδικασμένος.
 

Ελένη Νιόβη 

Your rating: None Average: 4.8 (8 votes)