Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2018


ΠΑΙΔΟΦΙΛΟΙ Ή ΘΥΜΑΤΑ ;

Επανερχόμαστε στο φλέγον ζήτημα της δίωξης της “παιδικής πορνογραφίας”, με το οποίο είχαμε ασχοληθεί σε προηγούμενα σημειώματα.
 
Εξακολουθούμε να πληροφορούμαστε, όχι τόσο συχνά  όπως παλιότερα, πως η διεύθυνση δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος της αστυνομίας σημείωσε ακόμη μια επιτυχία εξαρθρώνοντας “σπείρα” διακίνησης υλικού παιδικής πορνογραφίας. Μεταδίδεται από τα ΜΜΕ πως συνελήφθη “παιδόφιλος ιερέας”, “παιδόφιλος δάσκαλος” ή “παιδόφιλος γιατρός” οπότε το ενδιαφέρον του πλήθους επιτείνεται, η οργή ξεφεύγει από τα όρια και η αγανάκτηση γιγαντώνεται εναντίον, υποτίθεται, “ανώμαλων” που θίγουν την παιδική αγνότητα. Κατά πόσο και αν οι διασυρόμενοι σαν παιδόφιλοι είναι πραγματικά δράστες του απεχθούς εγκλήματος της διαφθοράς ανηλίκων αποτελεί μια άλλη τραγική ιστορία που μόνο οι άδικα κατηγορηθέντες μπορούν να περιγράψουν.  
 
Θα ήταν εύκολο και θα συγκέντρωνε πολλούς επαίνους, αν η είδηση αυτή χαρακτηριζόταν ως ένα πραγματικά σημαντικό επίτευγμα της ΕΛΑΣ. Όμως, όπως απέδειξε η εμπειρία αρκετών ετών, η υπηρεσία καταπολέμησης ηλεκτρονικού εγκλήματος, προσπαθώντας να επιδείξει μεγάλο έργο στην αντιμετώπιση του “ηλεκτρονικού εγκλήματος”, εξαπέλυσε αδυσώπητο πόλεμο κατά πάντων και πασών ενοχοποιώντας συχνά άσχετους, ανυποψίαστους και αθώους σαν δήθεν παιδόφιλους.
 
Αποτέλεσμα αυτού του ολοκληρωτικού πολέμου, χωρίς κανέναν αντίπαλο (εξ αιτίας της ευαισθησίας του θέματος που δημιουργεί ακαριαία αντίδραση σε όλους ανεξαίρετα), είναι η καταδίωξη και η σκληρή καταδίκη στη συνέχεια δικαίων και αδίκων. Από τη στιγμή επέμβασης της αστυνομικής υπηρεσίας αρχίζει η περιπέτεια του “ύποπτου” για διακίνηση παιδικής πορνογραφίας. Αμέσως διαπομπεύεται. Παραβιάζεται αδίσταχτα το κατοχυρωμένο με διεθνείς συμβάσεις τεκμήριο αθωότητας και η ενδεχόμενη στο τέλος αθώωσή του έχει μικρή σημασία εξ αιτίας του ανεξίτηλου διασυρμού του αθώου θύματος της δίωξης. Με άλλα λόγια, με την εμπλοκή του σε δίωξη γι’ αυτό το έγκλημα, ο πολίτης μετατρέπεται σε κατηγορούμενο και εξοντώνεται. Συχνά προφυλακίζεται άδικα και παράνομα και παραμένει υπόδικος στη φυλακή αδικαιολόγητα, με τη διόγκωση των κατηγοριών σε απίστευτο βαθμό. Σε αυτό φταίει η άγνοια, η απειρία και η ακαταλληλότητα πολλών δικαστικών λειτουργών, ανακριτών και εισαγγελέων, καθώς και η αφόρητη πίεση των ΜΜΕ, που διασπείρουν πληροφορίες προερχόμενες από επίορκους. Τελικά, ο αθώος παραπέμπεται σε δίκη, όπου η καταδίκη του είναι μάλλον προδιαγεγραμμένη, εξ αιτίας της διαχεόμενης φονικής προκατάληψης και της αδυναμίας του διωκόμενου ν’ αντιμετωπίσει όχι μόνο τον κρατικό μηχανισμό που τον συνθλίβει και την έλλειψη αντικειμενικότητας των κριτών του αλλά και την κοινωνική κατακραυγή που προκαλείται από τις μυθιστορηματικές δημοσιεύσεις και διαστρεβλωμένες διαδόσεις. Διαδόσεις που η αρμόδια αστυνομική υπηρεσία φροντίζει να διοχετεύει στα ΜΜΕ ανεπίτρεπτα αλλοιωμένες.
 
Ο κατηγορούμενος σύρεται στο ποινικό δικαστήριο (αρχικά αρμόδιο ήταν το μεικτό ορκωτό δικαστήριο, μετά οι υποθέσεις “παιδικής πορνογραφίας” ανατέθηκαν στα τριμελή εφετεία κακουργημάτων και, τελευταία, έγιναν πάλι αρμόδια τα μεικτά ορκωτά δικαστήρια). Εκεί, μάταια προσπαθεί ο συνήθως άδικα κατηγορούμενος ν’ αποδείξει ο ίδιος την αθωότητά του, αν και, κατά κανόνα, η ενοχή του δεν αποδεικνύεται με βάση τις ανόθευτες αποδείξεις. Δηλαδή, σε αντίθεση με τον νόμο, στις περισσότερες περιπτώσεις, καλείται ο κατηγορούμενος ν’ αποδείξει πως δεν έχει σχέση με την κατηγορία. Ο διασυρμός του γίνεται ανεξίτηλος. Κλονίζεται η οικογενειακή και κοινωνική του θέση. Διαλύεται η επαγγελματική του υπόσταση, κονιορτοποιείται η ηθική προσωπικότητά του. Στο τέλος, χάνει την ψυχική του ισορροπία και κυρίως την ψυχική του υγεία και μετατρέπεται σε ανίατα ψυχοπαθολογικά μαστιζόμενο άτομο. Αυτά υφίσταται όχι μόνο ο ένοχος αλλά και ο χωρίς ευθύνη του άδικα διωκόμενος.
 
Η Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος έχει την υποχρέωση, αφήνοντας κατά μέρος τις θριαμβολογίες, την άγρα επαίνων, διθυραμβικών σχολίων και τις τηλεοπτικές εμφανίσεις, ν’ αποφεύγει τις υπερβολές, ιδιαίτερα μετά την απομάκρυνση του τέως επί κεφαλής της ο οποίος είχε ιδιαίτερες επιδόσεις στον σχηματισμό ποινικών δικογραφιών με κατηγορούμενους για παιδική πορνογραφία. Έχουν υποχρέωση και οφείλουν τα στελέχη της να καταδιώκουν τους πραγματικά εμπλεκόμενους που είναι ελάχιστοι και όχι εκείνους των οποίων οι προσωπικοί υπολογιστές συνδέθηκαν, μέσω του διαδικτύου, με sites πορνογραφίας ανηλίκων και δεν έχουν καμιά ανάμειξη και σχέση με το συγκεκριμένο ή άλλο αδίκημα.
 
Πρέπει να προσεχθεί ότι με το κύμα των γενικευμένων ηλεκτρονικών καταδιώξεων εμφανίζεται η χώρα μας σαν χώρα στην οποία θριαμβεύει δήθεν η “παιδική πορνογραφία”, σαν ακραία διεφθαρμένη και ανίατα ανήθικη, αποτελούμενη από μεγάλο ποσοστό “παιδόφιλων”, ανήθικων και διεστραμμένων. Πέρα απ’ αυτό, έχει απλωθεί τσουνάμι τρομοκρατίας στους χρήστες του διαδικτύου που δεν ξέρουν από πού, από τι και από ποιους να προφυλαχτούν, ενώ ξεφεύγουν οι πραγματικά διεστραμμένοι, οι ανήθικοι, οι αληθινά παιδόφιλοι και οι εκ πεποιθήσεως εγκληματίες, καθώς αναμειγνύονται με το πλήθος των άδικα κατηγορούμενων, των υπόδικων και των καταδικασμένων. Οι μεν αθώοι που εσφαλμένα καταδιώκονται κατακρίνουν το σύστημα που παράγει ενόχους και προωθεί την αδικία, οι δε ένοχοι χαίρονται επειδή συντροφεύονται από το μέγα πλήθος εκείνων που δεν έχουν καμιά ανάμειξη σε τέτοιες πράξεις.
 
Σε αυτήν την περίπτωση είναι απαραίτητο το μέτρο. Η σοβαρότητα και η αληθινή αίσθηση του καθήκοντος μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, με σύνεση και αρετή. Στοιχεία απαραίτητα για τη δράση της αστυνομίας σε ένα κράτους δικαίου και ηθικής. Η δυνατότητα που παρασχέθηκε στους εισαγγελείς να δημοσιοποιούν τα στοιχεία του διωκόμενου πριν τη δίκη και καταδίκη πρέπει να καταργηθεί. Αλλιώς αντί για λύση ενός ουσιαστικά ανύπαρκτου προβλήματος ενισχύεται η αδικία και μετατρέπεται το κράτος σε αστυνομικό, ειδικά σε αυτόν τον τομέα, καταργούμενων των θεσμών του κράτους δικαίου.
 
Στο θέμα αυτό θα επανέλθουμε με νεότερες παρατηρήσεις και στοιχεία, περιγράφοντας τους αγώνες αθώων που, αναλώνοντας περιουσία, υγεία και πολλές φορές ολόκληρη τη ζωή τους, προσπάθησαν ν’ αποτινάξουν την αδικία καθώς και το άγος της “παιδοφιλίας”.
 
Ε. Παπαδάκης
epap@hol.gr
Σχετικά άρθρα :
 
Nomika-epilekta : “Η παιδική πορνογραφία και η νομοθεσία
Nomika-epilekta :  “Ηλεκτρονικό έγκλημα, Πορνογραφία Ανηλίκων και Διώξεις
Nomika-epilekta : “Το διαδίκτυο στην κοινωνία
  

Your rating: None Average: 5 (28 votes)