Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2018


ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΙΚΟΙ ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΕΜΦΡΟΝΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ

Αρθρογράφος, τέως Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, υπενθυμίζει (σε άρθρο του της 21.02.2014) ότι μπορεί να διαταχθούν περιοριστικοί όροι, αν προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις ενοχής του κατηγορουμένου για κακούργημα (εφ’ όσον κρίνεται απολύτως αναγκαίο) για να εξασφαλιστεί, ότι εκείνος, στον οποίο επιβάλλονται, θα παρουσιάζεται στην Ανάκριση ή στο Δικαστήριο όποτε καλείται και θα υποβληθεί στην εκτέλεση της απόφασης. Περιοριστικός όρος είναι, μεταξύ των άλλων, η παροχή εγγύησης. Τονίζει ο Δικαστής, ότι το ύψος της εγγύησης δεν ορίζεται από τον νόμο, ούτε έχει σχέση με το αντικείμενο της κατηγορίας και την οικονομική δυνατότητα του κατηγορουμένου.

 
Γι’ αυτό, ο προσδιορισμός του ύψους της εγγύησης εξαρτάται από την κρίση του Εισαγγελέα και, τελικά, από την απόφαση του Ανακριτή ή των μελών του Δικαστικού Συμβουλίου (“από την έμφρονα κρίση” τους). Στην έμφρονη κρίση του ποινικού δικαστή έχει αφεθεί και το ύψος της ποινής που θα επιβληθεί.
 
Η κρίση του εισαγγελέα, του δικαστή και των μελών του δικαστικού συμβουλίου για το ύψος της εγγύησης υπόκειται στην αρχή της αναλογικότητας και στις ειδικότερες εκφάνσεις της, σύμφωνα με το άρθρο 25 § 1 του Συντάγματος, επισημαίνει ο ίδιος Δικαστής. Παρατηρεί,  ότι αποτελεί δικαστική ακρότητα ο καθορισμός της εγγύησης σε πέντε, δύο και εκατό εκατομμύρια, αντιστοίχως σε τρεις περιπτώσεις (με μεγάλη δημοσιότητα).
 
Κατά τον ανώτατο Δικαστή, δεν δικαιολογείται η επιβολή εγγύησης για να καλυφτεί μέρος ή το σύνολο του αντικειμένου του κατηγορητηρίου, αντί να επιδιώκονται οι παραπάνω σκοποί της εγγύησης, δηλαδή για να εξασφαλιστεί η παρουσία του κατηγορουμένου στο δικαστήριο και για να υποστεί την εκτέλεση της ποινής, αν καταδικαστεί. Η επιδίωξη είσπραξης του ποσού, για το οποίο κατηγορείται κάποιος, χωρίς δίκη, εξέρχεται του σκοπού του νόμου.
 
Οι παρατηρήσεις του αρθρογράφου είναι χρήσιμες και θα ήταν χρησιμότερες αν τις λάμβαναν υπόψη οι συνάδελφοί του, οι οποίοι, στην πλειοψηφία τους, εξακολουθούν να παίρνουν ακραίες αποφάσεις, προφυλακίζοντας χωρίς να τηρούν τον νόμο και τις Αρχές του Δικαίου και καταδικάζοντας με την επιβολή απάνθρωπων και ακραίων ποινών.
 
Εξ αιτίας τέτοιων “δικαστικών ακροτήτων”, η Χώρα μας κατέχει την πρώτη θέση στις προφυλακίσεις (ακόμα και για απλά και ασήμαντα πλημμελήματα, που χαρακτηρίζονται σαν κακουργήματα για ένα και μοναδικό σκοπό, για να εγκλείονται οι κατηγορούμενοι στις φυλακές. Φαίνεται πως η στέρηση της ελευθερίας και ο βασανισμός ορισμένους τους τέρπει), στην επιβολή ισόβιων καταδικών και την περιφρόνηση των δικαστικών αποφάσεων άλλων Ευρωπαϊκών Κρατών και όχι μόνο.
 
Μάταια ο Νομοθέτης προσπάθησε να περιορίσει σε ελάχιστες περιπτώσεις τις προφυλακίσεις και τις ακρότητες, γιατί οι περισσότεροι εισαγγελείς και δικαστές ερμηνεύουν τον νόμο, προσαρμόζοντας ανάλογα τα κατηγορητήρια, ώστε να προφυλακίζουν. Δεν νοιάζονται αν στέλνουν τους κατηγορουμένους στην κόλαση των ακατάλληλων να υποδεχτούν ανθρώπους Καταστημάτων Κράτησης. Αντίθετα, ορισμένοι κατακρίνουν τη δυνατότητα που παρέχει ο νόμος για αναστολή της ποινής και για τη μετατροπή της σε χρηματική.
 
Κάποιος, μάλιστα, εισαγγελέας δήλωνε πως, με τη δήθεν “ήπια” αντιμετώπιση των κατηγορουμένων και των καταδικαζομένων, οι πολίτες εθίστηκαν στην ατιμωρησία και, με κάθε νέο νομοθέτημα, αποδυναμώνεται η Δικαστική Αρχή και  μετατρέπεται σε φύλακα άγγελο των “καημένων κατηγορουμένων”. Εντυπωσιάζει η ειρωνεία του εν λόγω Λειτουργού, ο οποίος δεν κατανόησε πως η Χώρα μας καταδικάζεται με πληθώρα αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων εξ αιτίας των απάνθρωπων συνθηκών που επικρατούν στις φυλακές – στάβλους. Κυρίως δεν κατανόησε, ότι η Πολιτεία έχει την υποχρέωση να εφαρμόζει τους νόμους με έμφρονες κρίσεις και όχι με Μεσαιωνική Αναλγησία και Σκληρότητα.
 
Αυτή η νοοτροπία, δυστυχώς, δεν αποτελεί εξαίρεση. Γι’ αυτό, καθίσταται πάντοτε επίκαιρο το ζήτημα της αναμόρφωσης, εκ βάθρων, του Δικαστικού Συστήματος και της αντικατάστασης των κατ’ επάγγελμα δικαστών με αμιγώς λαϊκούς δικαστές (ενόρκους). Για να πάψουν να θεωρούνται Δίκαιο οι ακρότητες.
 
Θεόδωρος Σκίρας
Your rating: None Average: 5 (13 votes)