Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 2018


Φυλάκιση των οφειλετών του Δημοσίου

 
 
Υπάρχουν οπαδοί της φυλάκισης χωρίς αναστολή καθώς και οπαδοί της επιβολής ποινών κάθειρξης σε βάρος των πολιτών που (άσχετα από την ευθύνη τους) θα κατηγορηθούν για κάποιο από τα άπειρα αδικήματα, τα οποία προβλέπουν οι χιλιάδες των νόμων. Σε αυτούς ανήκει η πλειοψηφία των υπεράριθμων δικαστών και εισαγγελέων, οι οποίοι ικανοποιούνται, όταν εκδίδονται καταδικαστικές αποφάσεις εναντίον ενόχων και αθώων και ιδιαίτερα όταν οι καταδικασμένοι οδηγούνται στους στάβλους, που ονομάζονται καταστήματα κράτησης, δηλαδή στις φυλακές.
 
Κάποιοι φανατικοί αποδέχονται την ποινή του θανάτου σε ορισμένες περιπτώσεις (για τους εμπόρους ναρκωτικών και τους παιδόφιλους, χωρίς να εξαιρούν τους βιαστές και δολοφόνους). Βέβαια, το πρόβλημα είναι ποιος θα κρίνει και με ποια προσόντα, αποκλείοντας το σφάλμα, αν ο κατηγορούμενος είναι πράγματι ναρκέμπορος, παιδόφιλος, βιαστής ή δολοφόνος. Αυτό το πρόβλημα δεν θα βρίσκει λύση, όσο η δικαστική εξουσία θ’ ασκείται από επαγγελματίες.
 
Τελευταία, μας προέκυψαν και οι κατέχοντες κυβερνητικές θέσεις, οι οποίοι απειλούν τους πολίτες με ποινικές σκληρές διώξεις και με φυλακίσεις, όταν δεν πληρώνουν τις παράλογες φορολογικές επιβαρύνσεις που συσσωρεύονται κάθε χρόνο, εξ αιτίας της ακραίας μείωση των εισοδημάτων.
 
Ήδη εκδίδονται, εν κρυπτώ και παραβύστω, εντάλματα σύλληψης εναντίον επιχειρηματιών, που αγωνίζονται να επιβιώσουν μέσα στο κλίμα της γενικής οικονομικής κατάρρευσης, χωρίς να ενδιαφέρονται οι υπεύθυνοι των ενταλμάτων για το κλείσιμο των επιχειρήσεων που απέμειναν και την απόλυση χιλιάδων εργαζομένων.
 
Θα καταλήγουν στη φυλακή, χωρίς δυνατότητα αναστολής ή εξαγοράς της ποινής, όσοι καταδικάζονται για “φορολογικά αδικήματα”, όπως είναι η φοροδιαφυγή, η διακίνηση παράνομα αποκτηθέντων χρημάτων και η λεγόμενη νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες. Βέβαια, το τι είναι φοροδιαφυγή και νομιμοποίηση παράνομα κτηθέντων χρημάτων προσδιορίζεται αυθαίρετα από εκείνους, που κατέχουν την κρατική εξουσία για ν’ αυθαιρετούν.
 
Δεν θα απαλλάσσεται ακόμα και εκείνος που θα εξοφλεί καθυστερημένα τις οφειλές στο κράτος. Επίσης δεν θα αναστέλλεται η ποινή σε περίπτωση άσκησης έφεσης από τον κατηγορούμενο και το δημόσιο θα έχει τη δυνατότητα να του δεσμεύει όλα τα περιουσιακά του στοιχεία, τα οποία θα επιστρέφονται σε αυτόν, εάν και όταν (μετά από πολλά χρόνια) απαλλαγεί με τελεσίδικη απόφαση. Δηλαδή με απόφαση που δεν θα μπορεί να προσβληθεί με ένδικα μέσα.
 
Δεν θα επιτρέπεται πια ο διοικητικός συμβιβασμός και δεν θα υπάρχει πρόβλεψη για καταβολή της φορολογικής οφειλής σε δόσεις, δεν θα μειώνονται τα εξοντωτικά πρόστιμα, ούτε οι προσαυξήσεις εκπρόθεσμης καταβολής.
 
Διευκολύνσεις δεν θα παρέχονται και στις περιπτώσεις των φόρων εισοδήματος, περιουσίας, μεταβίβασης καθώς και σχετικά με τις κληρονομιές και τις γονικές παροχές.
 
Μέσω της λεγόμενης ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, θα συνδέεται η γενική γραμματεία πληροφοριακών συστημάτων του υπουργείου οικονομικών με τις βάσεις δεδομένων των τραπεζών για να γίνεται αυτόματη αναζήτηση των καταθέσεων, χωρίς την έκδοση δικαστικών αποφάσεων και χωρίς να υπάρχει δυνατότητα αντίδρασης από τον καταδιωκόμενο πολίτη.
 
Διαπιστώνουμε πως ο πολίτης χάνει τα δικαιώματα που διασφαλίζει το Σύνταγμα, χωρίς αντίδραση ειδικά από τους νομικούς, που αποτελούν κατηγορία σε υπερεπάρκεια.
 
Ο λαός σαστισμένος δέχεται την προσβολή των δικαιωμάτων του, επειδή αποπροσανατολίζεται με την κωμωδία του “αντιρατσιστικού νόμου”, τις κοκορομαχίες για τη Λίστα Λαγκάρντ, την επικείμενη προεδρία του νεαρού αρχηγού της αντιπολίτευσης, την εκπυρσοκρότηση του όπλου βουλευτή της Χρυσής Αυγής, την υποψηφιότητα του αρχηγού ενός επαγγελματία πολιτικού για τη Δημαρχία της Αθήνας, τις ιστορικές αναθεωρήσεις κάποιας αλλοπαρμένης, τις δηλώσεις των αρχηγών της τριτοκομματικής, το σκάφος του ευτραφούς εκατομμυριούχου αποκόμματος και με άλλες ανοησίες.
 
Χωρίς αντίδραση από τους πολίτες, η αυθαιρεσία της κρατικής εξουσίας, που ασκείται από ημιμαθείς, άπειρους και άσχετους, δεν πρόκειται να περιοριστεί. Οι φυλακίσεις, οι διώξεις και οι καταπιέσεις των πολιτών, που δεν έχουν πρόσβαση στην εξουσία, θα ενταθούν και η δύσκολη καθημερινότητα θα καταστεί αφόρητη.
 
Η μετανάστευση δεν πρόκειται να μας απαλλάξει από τις ταλαιπωρίες, επειδή δεν μπορούμε όλοι να φύγουμε από τον τόπο μας. Άλλωστε δεν υπάρχουν χώρες πρόθυμες να μας δεχτούν.
 
Μόνο η οργανωμένη αντίδραση, έξω από τις κομματικές μάντρες, μπορεί να μας λυτρώσει από την αφόρητη καταπίεση και τις άδικες διώξεις που γιγαντώνονται. Χρειάζεται μαζικότητα στην αντίδραση κατά της αυθαιρεσίας των εξουσιαστών. Εκείνων που ασκούν την εξουσία τους, χωρίς περιορισμούς, επάνω στους αδύναμους πολίτες, που, αποχαυνωμένοι από την πάλη για το μεροκάματο, κάτω από τη συστηματική πλύση εγκεφάλου, αποδέχονται σαν υπνωτισμένοι κάθε νέα καταπίεση και δεν αντιδρούν ούτε με τις συστηματικές ποινικές διώξεις και τις άδικες φυλακίσεις. Διώκονται, φυλακίζονται και υπομένουν όσοι δεν έκλεψαν, δεν εξαπάτησαν και δεν αδίκησαν και συνεπώς όσοι δεν μπορούν να πληρώσουν τους άδικους φόρους και τις απάνθρωπες επιβαρύνσεις.
 
 

 

Ε. Παπαδάκης

 

Your rating: None Average: 4.9 (16 votes)