Τρίτη 27 Ιουνίου 2017


ΑΠΟΡΙΕΣ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Για ποιον λόγο καταδικάζονται οι απατεώνες, οι έμποροι ναρκωτικών, οι καταχραστές, οι κιβδηλοποιοί και οι λοιποί παραβάτες του νόμου; Δεν υπάρχει κανένας λόγος και οι καταδίκες των εγκληματιών είναι ακόμη και στην περίπτωση της πλήρους απόδειξης της ενοχής τους άδικες και αδικαιολόγητες.
 
Εξηγούμαι :
 
Όταν μια ομάδα ή σπείρα που δηλώνουν “πολιτικοί αγωνιστές”, με απάτες, ψέματα, στρέβλωση της αλήθειας, με τεχνάσματα, προσποιήσεις, μεθοδεύσεις και άλλους παρόμοιους τρόπους παραπλανούν εκατοντάδες χιλιάδες από τους άξεστους πολίτες και εύπιστους, εκμεταλλευόμενοι τα ΜΜΕ, το θράσος και την αναίδεια καθώς και την αμάθεια, το φανατισμό ή την ημιμάθεια των πολιτών, και καταλαμβάνουν την εξουσία, με κύριους, κατά κανόνα μοναδικούς, σκοπούς να πλουτίσουν ή ν’ αυξήσουν ακόμα περισσότερο τις τεράστιες περιουσίες τους, καλύπτοντας ταυτόχρονα την αθεράπευτη και μόνιμη, εθελούσια ανεργία τους, τότε τι ζητάει η λεγόμενη “δικαιοσύνη” από τους άλλους κακοποιούς της ασύγκριτα μικρότερης εγκληματικότητας;
 
Εφ’ όσον δεν τιμωρούνται ούτε καν καταδιώκονται οι απατεώνες της πολιτικής, που στην ουσία είναι κοινοί απατεώνες που εισέδυσαν και εισδύουν, μέσω των ΜΜΕ, στην πολιτική ζωή και έγιναν, με τους δικούς τους κίβδηλους “αγώνες”, αναγνωρίσιμοι, δεν δικαιολογείται η καταδίωξη και η καταδίκη των συναδέλφων τους κακοποιών. Οι άλλοι, οι εκτός πολιτικής, κακοποιοί προξενούν ασύγκριτα μικρότερο κακό από τους κακοποιούς πολιτικούς. Οι δεύτεροι, όπως βιώνουμε καθημερινά, μπορούν και καταστρέφουν τη ζωή εκατομμυρίων. Καταστρέφουν όχι μόνο τις περιουσίες, τις εργασίες, τον μόχθο και τις προσπάθειες πολλών χρόνων ή ολόκληρης ζωής. Διαλύουν την ίδια τη ζωή μας.
 
Ήδη απολαμβάνουμε τους σάπιους καρπούς των απατών και της παραπλάνησης από τους απατεώνες της πολιτικής, παλιούς και νέους, οι οποίοι, αντίστοιχα, απολαμβάνουν πραγματικά και χαίρονται τα κυβερνητικά αγαθά και τη γλυκύτατη εξουσία, καλύπτοντας τις ανάγκες μιας ζωής μέσα στη χλιδή, χωρίς να εργάζονται. Ταυτόχρονα, γιγαντώνουν τις τεράστιες περιουσίες τους συνεχίζοντας να εξαπατούν και να κοροϊδεύουν, προκαλώντας και καταστρέφοντας.
 
Για την κατάσταση αυτή, το κλείσιμο των τραπεζών (που αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία, τουλάχιστον στο πλαίσιο του λεγόμενου Δυτικού Κόσμου), την ανεργία, τις αργομισθίες, την άγρια φορολογία, τις άδικες καταδιώξεις των πολιτών και την εντεινόμενη βάρβαρη καταπίεση από την κρατική εξουσία που ελέγχεται τώρα από τους νεοκομμουνιστές, την κύρια (αν όχι τη μοναδική) ευθύνη φέρουν οι πολίτες. Η πλειονότητα των πολιτών, οι οποίοι επιμένουν να επιλέγουν πρόσωπα για να καταλάβουν την εξουσία που τους μοιάζουν. Είναι ίδιοι και απαράλλαχτοι οι απατεώνες πολιτικοί με την ίδιου φρονήματος και αντίληψης πλειονότητα των πολιτών – ψηφοφόρων.
 
Ενώ οι πολιτισμένες χώρες αγωνίζονται και προοδεύουν συμβαδίζοντας με την εποχή μας, οι εκλεγμένοι απατεώνες ατενίζουν το παρελθόν. Νεκρανασταίνουν θεωρίες και αντιλήψεις του απώτερου, σκοτεινού παρελθόντος. Προβάλλουν τα μαρξιστικά και υλιστικά πρότυπα που δοκιμάστηκαν και, αφού σκόρπισαν την καταστροφή, τον όλεθρο, τη δυστυχία και τον θάνατο σε άπειρα εκατομμύρια ανθρώπων, κατέρρευσαν όπου κι αν επικράτησαν, μαζί με τους έξαλλους του ομότεχνού τους σοσιαλιστικού εθνικισμού. Μοναδικά θλιβερά υπολείμματα των καθεστώτων της βίας και της παρακμής απέμειναν, πλάι στις ισλαμικές θεοκρατίες της εθνικιστικής συμφοράς, τα γνωστά καθεστώτα της Βόρειας Κορέας, με τους γελοίους παλιάτσους της δυναστείας των τεράτων του Κιμ Ιλ Σουγκ, η ήδη υπο ολική κατάρρευση δικτατορία της Κούβας και μερικοί οπερετικοί δικτατορίσκοι εγκληματίες στη Λατινική Αμερική. Κοντά και μαζί με αυτούς πορεύονται οι γελοίοι αλλά και επικίνδυνοι νεομπολσεβίκοι πλουτοκράτες υποστηριζόμενοι από τους παρακμιακούς συναδέλφους τους των άλλων κομματικών σχηματισμών που σε τίποτα δεν διαφέρουν μεταξύ τους. Όλοι υπηρετούν ένα σκοπό, την οικονομική και κοινωνική επικράτηση των κομματικών εγκάθετων – δυναστών με την άγρια καταπίεση των αδύνατων και μειονεκτούντων που τους ακολουθούν και τους υποστηρίζουν υπνωτισμένοι με φανατισμό και ανόητο κομματικό πατριωτισμό.
 
Μόνο όταν η λεγόμενη δικαιοσύνη ασχοληθεί σοβαρά, εκπληρώνοντας τα καθήκοντά της που αθετεί συστηματικά, με την καταδίωξη και τιμωρία των πανίσχυρων απατεώνων της πολιτικής. Μόνο όταν θ’ αρχίσει η κάθαρση, με τον έλεγχο των πολιτικών απατεώνων, μόνο τότε θα νομιμοποιηθεί η εξουσία αυτή, η λεγόμενη τρίτη και δήθεν ανεξάρτητη, να τιμωρεί και τους άλλους εγκληματίες, τους εκτός της πολιτικής σκηνής.
 
Η ποινική δίωξη των εγκληματιών δεν έχει νομιμοποίηση στη χώρα μας γιατί αποτελεί συγκριτικά ελάχιστο τμήμα της γενικότερης εγκληματικότητας που εκπορεύεται από τους κατέχοντες την εξουσία. Δεν παρέχει νομιμοποίηση η ψήφος των πολιτών γιατί δεν είναι απαλλαγμένη από ελαττώματα. Οι πολίτες ψηφίζουν αυτούς που αναγνωρίζουν σαν όμοιούς τους και γίνονται ταυτόχρονα θύματα της παραπλάνησης, των ψευδολογιών, των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων και της γενικής σύγχυσης που σκόπιμα προκαλούν οι πολιτικοί απατεώνες, δηλαδή η πλειοψηφία των ενεργών πολιτικών. Οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
 
Ας ελπίζουμε να συνετιστεί η πλειοψηφία των ενεργών πολιτών και να δραστηριοποιηθεί, ν’ ανανήψει, αποβάλλοντας τα ελαττώματα και τις εξαρτήσεις, γιατί η ελπίδα δεν πρέπει να χαθεί. Αυτή τουλάχιστον μας έχει απομείνει μέσα στο ζοφερό σκοτάδι της αλητείας και της απάτης.
 
Για να υπάρχει δικαιοσύνη στη χώρα μας και, μαζί με αυτήν, ευτυχία και πρόοδος, πρέπει να ενισχυθούν, να ενδυναμωθούν οι θεσμοί του κράτους και του πολιτεύματος. Να αποκαλυφθούν οι απάτες των πολιτικών και να καταδικαστούν οι εγκληματικές συμπεριφορές. Να αναδειχθούν νέοι πολιτικοί με ιδέες, ήθος, ικανότητες, αρχές και μόρφωση. Νέοι πολιτικοί χωρίς επιβαρύνσεις οικογενειακές ή άλλες εκ του παρελθόντος, με υγιή σκέψη και εξίσου υγιή πράξη. Αλλά γι’ αυτό χρειάζεται άλλος λαός ή, τουλάχιστον, αλλαγή νοοτροπίας της πλειοψηφίας που θα επέλθει με τη μόρφωση και την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης μαζί με το ήθος και την ηθική, που λείπουν.
 
Εμμανουήλ Παπαδάκης
epap@hol.gr
 

  

Your rating: None Average: 5 (14 votes)