Παρασκευή 3 Αυγούστου 2018


ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Το σημείωμα αυτό συντάχθηκε πριν από την προκήρυξη των Εκλογών της 20.09.2015 και επιχειρεί να περιγράψει τις τότε, παραμονές προκήρυξης των εκλογών, συνθήκες, πολιτικές, κοινωνικές και άλλες.
 
Παρακολουθώντας τα διαδραματιζόμενα στη Βουλή των Ελλήνων διαπιστώνουμε το προκλητικό ύφος, το ανύπαρκτο ήθος των βουλευτών και την ενιαία ωφελιμιστική τους ψευτοϊδεολογία, τα επαναλαμβανόμενα κενά συνθήματα και τις βαρύγδουπες αόριστες δηλώσεις τους.
 
Στο σύνολό τους οι εμφανιζόμενοι σαν εκπρόσωποι του λαού επαγγελματίες πολιτικοί, οι συγγενείς, γόνοι, επίγονοι και απόγονοι, εξωτερικεύουν προκλητικότητα, αλαζονεία και ιταμότητα, απολαμβάνοντας τα πλούτη και την ισχύ τους. Αυτό φαίνεται κυρίως από τα χαρούμενα πρόσωπά τους και από τη διάθεσή τους να εκφέρουν εξυπνάδες, ευφυολογήματα και κοινολογίες, σε αντίθεση με τη θλίψη, την απογοήτευση και την κατάθλιψη στις οποίες έχει περιέλθει το σύνολο του λαού, που ασφαλώς ευθύνεται για την ανάδειξη των συγκεκριμένων ατάλαντων προσώπων σε θέση εκπροσώπων του.
 
Ειδικότερα όντες στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι βουλευτές καλοζωισμένοι, οι περισσότεροι πάμπλουτοι και οι υπόλοιποι οικονομικά εύρωστοι και ισχυροί, με εξασφαλισμένες τις εκατοντάδες και τα εκατομμύρια της περιουσίας τους στις τράπεζες του εξωτερικού, εμφανίζονται στο Κοινοβούλιο για να διασκεδάσουν με εξυπνάδες, ευφυολογήματα, ανέκδοτα, ανοησίες και επιφανειακές μεταξύ τους ενίοτε οξυνόμενες συγκρούσεις.
 
Ενώ ο μέσος πολίτης δυστυχεί και πένεται, στερούμενος ακόμα και των στοιχειωδών για την επιβίωσή του, οι “εκπρόσωποί” του στη Βουλή διάγουν βίον ανέμελο, άκοπο, χωρίς να εργάζονται και, το χειρότερο, προκαλούν με τις σπατάλες και τη χείριστη διαγωγή τους.
 
Τον Αύγουστο του 2015, μη έχοντας τη δυνατότητα διακοπών και ανάπαυσης, παρακολούθησα με υπομονή τις αντεγκλήσεις, τις συγκρούσεις, τις εκατέρωθεν εκτοξευόμενες ύβρεις, τα υπονοούμενα και τις προσβολές στο πλαίσιο της διαδικασίας ψήφισης των μέτρων, που επέβαλαν οι ευρωπαίοι εταίροι, προκειμένου να αποδεχτούν εκ νέου χρηματοδότηση του ελληνικού κράτους και, ειδικότερα, των πολιτικών, που ελέγχουν, κατευθύνουν, έχουν την ευθύνη των επιλογών και αποφασίζουν δεσμευτικά για την Ελλάδα και την τραγική της μοίρα.
 
Εκτός από την ιδιόρρυθμη θυγατέρα του τελικά μη αποσυρθέντος πλήρως πολιτικού της άκρας αριστεράς, που κατέλαβε, αδικαιολόγητα, την κορυφαία θέση προέδρου της Βουλής σαν φυσικό επακόλουθο κληρονομιάς του πατέρα της, θαύμασα (με απέχθεια) την εμφάνιση και το λογίδριο του προβληματικού γιού του κύριου από τους παρατρεχάμενους του ιδρυτή του κόμματος - μαγαζιού της σημερινής αντιπολίτευσης, που θεωρείται πως αποκατέστησε τη δημοκρατία (ουσιαστικά αποκατέστησε τον ίδιο, τους συγγενείς και οπαδούς του). Εμφανίστηκε ηλιοκαμένος, βλοσυρός, αγέρωχος, μέσα στο ατσαλάκωτο κουστούμι του, με βλέμμα ηλίθιο, και επανέλαβε όσα ανιαρά, ανόητα και κοινότυπα αναφέρει στις συχνές εμφανίσεις του στα ΜΜΕ, επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για προβληματικό άτομο. Αυτός όπως και άλλοι από τους πολυάριθμους γόνους και επιγόνους παλιών επαγγελματιών πολιτικών προσκαλείται από τους δημοσιογράφους, οι οποίοι βέβαια δεν έχουν καμιά όρεξη να πληροφορηθούν τις επαναλαμβανόμενες ανοησίες και ασυναρτησίες του. Κατά παρόμοιο τρόπο εμφανίζεται επί του βήματος της Βουλής σαν μόνιμος ομιλητής του πρώτου αντιπολιτευόμενου αποκόμματος, προτιμώμενος από άλλους συναδέλφους του.
 
Υπάρχουν και άλλα τέκνα επαγγελματιών της πολιτικής, που τους εξέθρεψε το βουλευτικό αξίωμα, χάρη στο οποίο πέτυχαν να πλουτίσουν και να ευτυχούν χωρίς να εργάζονται. Έτσι, παρακολούθησα τους περισσότερους του ενός λόγους του γιού τέως πρωθυπουργού, τον οποίο, μετά από λίγο, διαδέχθηκε η αδελφή του, επίσης βουλευτής εκ της πλουτοκρατίας.  
 
Ιδιαίτερη αποστροφή προξενούν οι παραληρηματικοί λόγοι των ποικίλων αποκομμάτων με αριστερό επίχρισμα, πέραν των κυβερνητικών ακροαριστερών, καθώς και του ίδιας δομής, υφής και γεύσης αποκόμματος της ακραίας δεξιάς όχθης. Διαπρέπουν άλλωστε οι ακραίοι, οι φανατικοί, οι αμαθείς και ημιμαθείς. Πρόκειται για μια μάζα που διεκδικούν την εκπροσώπησή μας και ουσιαστικά ασχολούνται με τις προσωπικές τους υποθέσεις και τον άκοπο πλουτισμό, ασχολούμενοι εντατικά για δική τους ωφέλεια. Δεν υπάρχουν στη βουλή αλλά και στην πολιτική, με ελάχιστες εξαιρέσεις, άνθρωποι με μόρφωση, ήθος, ιδεολογία, συνέπεια και αρετές. Αυτό συμβαίνει γιατί ο απαίδευτος λαός, μια μάζα και ο ίδιος, δεν μπορεί και δεν θέλει να επιλέξει τους άριστους. Επιλέγει αυτούς που του μοιάζουν. Η συνέπεια είναι πως δεν πρόκειται να υπάρξουν λύσεις πρώτα στο πολιτικό και ύστερα στο οικονομικό και γενικά στο εθνικό πρόβλημα της χώρας που θα καταρρέει, θα συρρικνώνεται μέχρι να χαθεί. Αυτό δείχνει η ιστορική πείρα η παλαιότερη και νεότερη : ένας μεγάλος ιστορικός  λαός, που ζούσε σε παροικίες και στις τεράστιες εκτάσεις της Μικράς Ασίας, της Βόρειας Αφρικής και της Νότιας Ευρώπης, παράγοντας πολιτισμό, περιορίστηκε στην κουκίδα της σύγχρονης Ελλάδας αφού αφέθηκε ν’ αφανιστεί από αλλόφυλους αλλά και από τις εμφύλιες διαμάχες και το αλληλοφάγωμα που εξακολουθεί χωρίς ελπίδας ανάνηψης…
 
Ε. Παπαδάκης - epap@hol.gr 

Your rating: None Average: 4.9 (16 votes)