Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2018


Εξωστρέφεια ναι, αλλά πως;

 

Την εβδομάδα που πέρασε είχαμε την ευκαιρία να συντονίσουμε μία σειρά από εκδηλώσεις με αντικείμενο την εξωστρέφεια της ελληνικής οικονομίας και την ενίσχυση της επιχειρηματικότητος στην χώρα μας ως βασική προϋπόθεση για την έξοδό της από την κρίση, αφ’ ενός, και για την μελλοντική ανάπτυξή της, αφ’ ετέρου. Η Ελληνική Εταιρεία Διοικήσεως Επιχειρήσεων (ΕΕΔΕ), το Ελληνικό Ινστιτούτο Μάρκετινγκ, ο Τομέας Ηγεσίας και Γυναικών Μάνατζερ της ΕΕΔΕ και δύο επιχειρηματικά Ινστιτούτα διοργάνωσαν σημαντικές εκδηλώσεις, από τις οποίες πέρασαν διαπρεπείς επιχειρηματίες, μάνατζερς, σύμβουλοι επιχειρήσεων και πολιτικοί.
 
Για όλους, η εξωστρέφεια αποτελεί μονόδρομο. Αυτό το δήλωσε επίσης ξεκάθαρα και σε υψηλούς τόνους και ο υφυπουργός Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητος, Μεταφορών και Δικτύων κ. Νότης Μηταράκης, ο οποίος πήρε μέρος σε δύο από τις ανωτέρω εκδηλώσεις. «Η εικόνα της χώρας αλλάζει και αποτελεί πλέον άμεση ανάγκη η διεύρυνση της εξαγωγικής βάσεως, δηλαδή του αριθμού των εταιρειών που εξάγουν και των προϊόντων που τοποθετούνται στις εκτός Ελλάδος αγορές», είπε σε μία από τις εκδηλώσεις ο υφυπουργός. Για να προσθέσει ότι «χωρίς ενίσχυση και διεύρυνση της επιχειρηματικότητος και του πνεύματος του επιχειρείν, μελλοντική ανάπτυξη δύσκολα θα υπάρξει…».
 
Με τις απόψεις και τις τοποθετήσεις που προηγούνται κανείς δεν μπορεί να έχει αντίρρηση –με εξαίρεση, βεβαίως, τους αδίστακτους καιροσκόπους της πολιτικής. Υπάρχει, όμως, ένα σοβαρότατο θέμα. Αυτό των προϋποθέσεων που απαιτούνται για να αναπτυχθεί και να προωθηθεί η εξωστρέφεια και να ακολουθήσει η συναφής ανάπτυξη των εξαγωγών.
 
Όταν κανείς ακούει τον κ. Διονύση Νικολάου να τονίζει επισήμως, υπό την ιδιότητά του, του γενικού διευθυντού του Συνδέσμου Ελληνικών Επιχειρήσεων και Βιομηχανίας, ότι έχουν καταγραφεί 250 αντικίνητρα που παρεμποδίζουν την επιχειρηματικότητα και άρα δυσκολεύουν στο έπακρο την εξωστρέφεια, σίγουρα προβληματίζεται. Όταν ο εντεταλμένος σύμβουλος του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών Τροφίμων κ. Βασίλειος Ζαφείρης επισημαίνει ότι ο κλάδος εξαρτάται από έξι συναρμόδια υπουργεία που δεν επικοινωνούν μεταξύ τους, τότε ο προβληματισμός προσλαμβάνει καταθλιπτική μορφή. Το ίδιο ισχύει όταν ακούει κανείς ότι νέος δυναμικός και φέρελπις επιχειρηματίας, για να πραγματοποιήσει επώνυμη εξαγωγή ελληνικού ελαιόλαδου στο Ηνωμένο Βασίλειο μέσω Διαδικτύου, ταλαιπωρήθηκε ένα οκτάμηνο και χρειάστηκε να υποστεί και ανάλυση κοπράνων, τότε η κατάθλιψη οδεύει προς την παραζάλη…
 
Στην διάρκεια των εκδηλώσεων ακούσαμε και αρκετές άλλες περιπτώσεις γραφειοκρατικής τρέλλας. Διαπιστώσαμε, όμως, ότι απέναντι στο φαινόμενο αυτό η πολιτική εξουσία είναι σχεδόν πλήρως αφοπλισμένη. Με άλλα λόγια, δεν μπορεί να κάνει σχεδόν τίποτε. Συνεπώς, είναι δέσμια σε υπερθετικό βαθμό ενός ρυπαρού και διεφθαρμένου συστήματος γραφειοκρατικής εξουσίας, το οποίο συνδέεται άμεσα, αφ’ ενός, με μέρος της δικαιοσύνης και, αφ’ ετέρου, με το πλέον χυδαίο και ανήθικο τμήμα των μέσων μαζικής επικοινωνίας. Ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Ανάπτυξης, κ. Στέφανος Κομνηνός, είναι αυτός που σε ακροατήριο εκατό και πλέον στελεχών λιανεμπορικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων είπε ότι υπάρχουν στην χώρα ΜΜΕ που «σκυλεύουν ειδήσεις αναφορικά με τις τιμές και προβάλλουν ουρανομήκεις ψευδολογίες». Αυτό, βέβαια, που δεν είπε ο κύριος γενικός γραμματέας είναι ότι ψευδείς ειδήσεις προς τα γνωστά ΜΜΕ «διοχετεύονται», δήθεν «εμπιστευτικά», από αδίστακτους αρχιγραφειοκράτες και κομματικούς εγκαθέτους, οι οποίοι παίζουν τα δικά τους «παιχνίδια» με την κοινή γνώμη και την ενημέρωσή της.
 
Πέρα, λοιπόν, από την αδυσώπητη και βαθειά ριζωμένη γραφειοκρατία, υπάρχει στην χώρα μας ένα συγγενές προς τις αρθρώσεις της επικοινωνιακό σύστημα το οποίο την εξυπηρετεί, ενώ ταυτοχρόνως έχει και τα απαραίτητα ερείσματα για να εκβιάζει πολιτικούς και επιχειρηματίες. Σημειώνουμε ότι ιδιαίτερα γενναιόδωρη προς το σύστημα αυτό είναι και η κρατικοδίαιτη επιχειρηματική τάξη, η οποία, έτσι, στο επίπεδο του ανταγωνισμού μπορεί να χρησιμοποιεί κατά κόρον μια νέα κατηγορία πραιτωριανών. Πραιτωριανοί οι οποίοι αυτοεξυπηρετούνται, βεβαίως, εις βάρος της δημιουργικής και δυναμικής ιδιωτικής πρωτοβουλίας –η οποία, από φόβο, είναι πάντα πρόθυμη να ενδίδει σε απειλές, εκβιασμούς και άλλα γνωστά παρόμοια.
 
Υπό αυτές τις συνθήκες, η ανάπτυξη μιας καλής, δυναμικής και, κυρίως, διαρκούς ελληνικής εξωστρέφειας είναι μία εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση, η οποία απαιτεί γερά νεύρα, μεγάλο πατριωτισμό και ισχυρή θέληση.
 
Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς –που είναι ίσως ο πρώτος στην μεταπολεμική Ελλάδα που πιστεύει στην δύναμη της ιδιωτικής επιχειρηματικότητος, και το απέδειξε στην Κίνα– θα χρειαστεί να διακυβεύσει το πολιτικό του μέλλον ερχόμενος σε αποφασιστική τελική μάχη με την γραφειοκρατική πανώλη και αυτούς που την στηρίζουν.
 
 
Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος
 
Your rating: None Average: 5 (48 votes)