Κυριακή 1 Απριλίου 2018


Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
 
Ο τίτλος του σημειώματος «καθημερινότητα» προσπαθεί να στεγάσει μερικές σκέψεις σχετικά με αυτό που ζούμε κάθε μέρα υπό το καθεστώς της σύγχρονης «λαοκρατίας».
 
 
Ο μέσος έντιμος πολίτης βιώνει καθημερινά το άγχος του αγώνα για συγκέντρωση όσων χρημάτων είναι δυνατό για να ταΐσει το θηρίο της λαοκρατίας που εγκαταστάθηκε στον κυβερνητικό θώκο.
 
Με την επίκληση της λέξης «λαός» καθαγιάζεται κάθε μέτρο καταπίεσης, αδικίας και αρπαγής που επιβάλλουν οι εξουσιαστές της λεγόμενης Αριστεράς. Ποιας Αριστεράς; Αυτής που κάποτε ονομαζόταν ανανεωτική, προοδευτική και ριζοσπαστική. Σήμερα είναι απλά η μεταλλαγμένη μαρξιστική παράταξη των φανατικών δογματικών που, καθώς γεύτηκαν το νέκταρ της εξουσίας και της δύναμης, μεταλλάχθηκαν σε κάτι απροσδιόριστο όχι όμως πρωτόγνωρο για τον πολίτη της καθημερινότητας.
 
 
Σχεδόν κάθε μέρα εξαγγέλλονται και επιβάλλονται μέτρα καταπίεσης σε βάρος των πολιτών. Χωρίς σοβαρή αντίδραση ή απλά αντίσταση. Δεν είναι μόνο η φορολογική καταπίεση. Εξ αιτίας της μετάλλαξης των ποικίλης απόχρωσης υλιστών και της μετάταξης των μαρξιστών του 1981 σε ριζοσπάστες της «για πρώτη φορά Αριστεράς», η εκπορευόμενη από το δήθεν «λαϊκό κράτος» αδικία καθαγιάζεται μέσω των ΜΜΕ προσλαμβάνοντας πάντοτε μεταξύ των άλλων τον χαρακτήρα του λαϊκού, του φιλολαϊκού και του γνήσια προοδευτικού.
 
Η αφόρητη και εντεινόμενη καταπίεση έχει γίνει πια λαϊκή καταπίεση, που δεν καταπιέζει αλλά αγιάζει τα άδικα μέτρα, την αφόρητη αστυνομοκρατία, τον αποκλεισμό κάθε ελεύθερης φωνής και τον μέχρι κατάργησης περιορισμό των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων. Ήδη βιώνουμε τους σάπιους καρπούς του αστυνομικού κράτους και του επεκτεινόμενου ολοκληρωτισμού.
 
Κάθε πνοή ελευθερίας εμποδίζεται. Η εξουσία των μηχανισμών καταστολής είναι απεριόριστη. Όσοι αγωνίζονται για την προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων διώκονται, συκοφαντούνται και απλά εξουδετερώνονται. Κυριαρχεί η εξουσία της επιβολής απίστευτα ακραίων ποινών σε βάρος δικαίων και αδίκων.
 
Η προσπάθεια του υπουργού δικαιοσύνης να βελτιώσει τη φριχτή κατάσταση των φυλακισμένων, των κολασμένων της εποχής μας, συκοφαντήθηκε, αμαυρώθηκε και, με τις θυελλώδεις παρεμβάσεις των οπαδών της εξοντωτικής καταστολής, ανακόπηκε και πρακτικά ματαιώνεται.
 
Εξαγγέλλει η κυβέρνηση των μεταλλαγμένων ριζοσπαστών μέτρα απίστευτης αδικίας εναντίον των πολιτών που δεν μπορούν, οι περισσότεροι, να εξασφαλίσουν στέγη, τροφή, θέρμανση και όσα στοιχειώδη απαιτεί η σύγχρονη ζωή για να είναι υποφερτή.
 
Αρκεί ο χαρακτηρισμός ενός απεχθούς, παράλογου και άδικου μέτρου σαν «λαϊκού» για να επιβληθεί άτεγκτα, χωρίς σημαντικές ή αξιόλογες αντιδράσεις. Όσοι διαμαρτύρονται στιγματίζονται σαν αντιδραστικοί ή, στην καλύτερη περίπτωση, σαν ακραίοι νοσταλγοί  της τυραννίας.
 
Οπότε υπνωτισμένοι και χορτασμένοι από τις νέες λαϊκές μεθόδους και μεθοδεύσεις στριφογυρίζουμε μέσα στις πόλεις, χωρίς ν’ απολαμβάνουμε ούτε το απίστευτα ήπιο, διαρκώς ανοιξιάτικο και ευεργετικό κλίμα της πατρίδας μας, προσπαθώντας να μαζέψουμε, με κάθε τρόπο και κάθε μέσο, τα χρήματα που απαιτεί η λαϊκή εξουσία για να μας αφήσει απλά να υπάρχουμε.
 
Ιδανικό, ιδεώδες, σκοπός ζωής και στόχος είναι η συλλογή χρημάτων. Τίποτα άλλο. Αν διαθέτεις χρήμα μπορείς να ζήσεις. Αλλιώς διώκεσαι ποινικά, διασύρεσαι και, με λίγα λόγια, υφίστασαι το μαρτύριο της σύγχρονης καθημερινότητας. Που όμως είναι λαϊκή, προοδευτική και ριζοσπαστική καθημερινότητα.
 
Κάτι φταίει για το πώς κατάντησε η καθημερινότητά μας. Μήπως φταίει η μόνιμη αδυναμία ν’ αποφασίζουμε για το παρόν και το μέλλον με έξυπνες, σωστές, σύγχρονες και εύστοχες επιλογές ηγεσίας και εκπροσώπων;
 
Επιλέγουμε τους τυράννους μας. Ψηφίζουμε, στο μέτρο που η ψήφος ανταποκρίνεται στο αποτέλεσμα της εκλογής, εκείνους που προβάλλουν τα ΜΜΕ χωρίς να κρίνουμε την ποιότητα, τις αρετές και τις ικανότητες των προορισμένων να κυβερνήσουν.
Φαίνεται πως η δεξαμενή από την οποία αντλούνται οι εξουσιαστές  είναι ρηχή και μεταλλάχθηκε σε τέλμα.
 
Αυτή, με λίγα λόγια, είναι η καθημερινότητα. Απομένει να σκεφτούμε σοβαρά για να την αλλάξουμε. Με τους τρόπους και τις μεθόδους που παράγονται από τη Λογική. Αρκεί να τη χρησιμοποιούμε.
 
Θάνος Σκίρας
 
 
 

  

Your rating: None Average: 5 (23 votes)