Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2018


Μετά την τραγωδία, θα βάλουμε μυαλό για να χτίσουμε ένα σύγχρονο κράτος;

Μετά την τραγωδία, θα βάλουμε μυαλό
για να χτίσουμε ένα σύγχρονο κράτος;
Οι Έλληνες είναι ένας ιστορικός λαός. Aλλά, ως νεοελληνικό κράτος έχουμε ιστορία διακοσίων χρόνων. Διακόσια χρόνια βολοδέρνουμε για να δημιουργήσουμε ένα σύγχρονο κράτος και δεν τα έχουμε καταφέρει. Γιατί άραγε;
 
Από μια άποψη, η ρίζα της ανικανότητας βρίσκεται στην αδυναμία-ανικανότητα να αυτo-απελευθερωθούμε. Διότι από τον δεύτερο χρόνο της επανάστασης του 1821 άρχισαν οι αιματηροί εμφύλιοι πόλεμοι. Αλληλοσκοτωθήκαμε. Γιατί; Κυρίως, για την εξουσία. Είμαστε αρχομανείς. Ας το ομολογήσουμε.
\
Έτσι, καλέσαμε τις τότε Μεγάλες Δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία), να μας σώσουν. Και μας έσωσαν με τη γνωστή ναυμαχία στο Ναυαρίνο (1827).
Επιπλέον, πρώτον, δολοφονήσαμε τον πρώτο κυβερνήτη της Ελλάδας, τον Καποδίστρια. Δεύτερον, το τότε κομματικό-πολιτικό σύστημα απέκλεισε τους Έλληνες της διασποράς, όλους αυτούς που βρίσκονταν εκτός του Ελληνικού κρατιδίου. Και υπήρχαν πολλοί λαμπροί Έλληνες. Υπήρχε μια πλούσια και ικανή αστική τάξη, που θα μπορούσε να προσφέρει πολλά.   
 
Από το 1821 μέχρι σήμερα, 200 περίπου χρόνια, αδυνατούμε να συνεννοηθούμε. Να πράξουμε τα αυτονόητα ως πολίτες και ως κοινωνία. Είμαστε τόσο ανεύθυνοι, όσο τα παιδιά της νηπιακής ηλικίας. Αρκούν δύο παραδείγματα:
 
Α) Οι ασκήσεις σεισμού στα σχολεία. Κατά διαστήματα γίνονται ασκήσεις σεισμού στα σχολεία. Πολύ σωστά, για να γνωρίζουν όλοι στο σχολείο, τι θα κάνουν σε περίπτωση σεισμού. Θέλετε να μάθετε, τι συμβαίνει στην πραγματικότητα; Ένα μπάχαλο. Ο Διευθυντής του σχολείου είναι ανίκανος να επιβάλλει, όσα ορίζουν οι εντολές. Οι εκπαιδευτικοί έχουν παραιτηθεί από το λειτούργημά τους. Οι μαθητές βλέπουν την άσκηση ως ευκαιρία για να χάσουν μερικές ώρες μαθήματα.
Β) Η τραγωδία με τους πολλούς νεκρούς από τις φωτιές. Βέβαια, όταν υπάρχουν θεομηνίες (σεισμοί, φωτιές, πλημύρες κτλ), ο άνθρωπος δεν μπορεί να τις εμποδίσει. Μπορεί, όμως, να περιορίσει τις συνέπειες. Αυτό κάνουν όλα τα οργανωμένα κράτη. Φροντίζουν να έχουν υποδομές, μέσα, σχέδια για να αντιμετωπίζουν τέτοια φαινόμενα. Και όταν συμβεί παρόμοιο φαινόμενο, το οργανωμένο κράτος εφαρμόζει τα προβλεπόμενα σχέδια και περιορίζονται οι συνέπειες.
 
Όμως, δυστυχώς, δυστυχέστατα, το Ελληνικό κράτος δεν είναι οργανωμένο, γι’ αυτό δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά παρόμοια φαινόμενα. Έχουμε ένα σπάταλο, ανίκανο, κομματικό κράτος. Μάλλον έχουμε αυτό που μας ταιριάζει. Και γι’ αυτό ευθύνονται:
Πρώτον, το κομματικό-πολιτικό σύστημα. Η ανικανότητα και η ανευθυνότητα σε όλο τους το μεγαλείο. Αυτό βιάζει την κοινωνία. Κατατρώει το κοινωνικό σώμα. Κάθε κόμμα που κερδίζει τις εκλογές καταλαμβάνει το κράτος και το νέμεται προς όφελός του. Σε όλες τις σημαντικές δημόσιες θέσεις διορίζονται κομματικοί, συνήθως ανίκανοι, που διαλύουν τη δημόσια διοίκηση. Η κομματοκρατία βασιλεύει σε βάρος της αξιοκρατίας. Και με διαλυμένο κράτος μην περιμένουμε να αντιμετωπίσει τα προβλήματα.
 
Δεύτερον, οι πολίτες. Με ανίκανο κομματικό-πολιτικό σύστημα θέλουμε υπεύθυνους πολίτες; Ή με ανεύθυνους πολίτες θέλουμε υπεύθυνο και ικανό κομματικό-πολιτικό σύστημα; Αυτό είναι αδύνατον. Όταν οι γονείς μεγαλώνουν ανεύθυνα τα παιδιά τους, όταν τα παιδιά μεγαλώνοντας συνεχίζουν να είναι ανεύθυνα, όταν οι ανεύθυνοι πολίτες επιλέγουν ανεύθυνους και ανίκανους πολιτικούς, τότε, γιατί περιμένουμε από τους άλλους να είναι υπεύθυνοι, όταν οι «Άλλοι» είμαστε εμείς; Γιατί περιμένουμε από τους άλλους να κάνουν όσα δεν κάνουμε εμείς; Γιατί ζητάμε ευθύνες από τους άλλους, όταν εμείς είμαστε ανεύθυνοι;
 
Είναι κρίμα γιατί και η σημερινή κυβέρνηση- μια νέα κυβέρνηση και ένας νεαρός πρωθυπουργός- βαδίζουν στα χνάρια των προηγούμενων. Μερικές φορές ακόμα χειρότερα. Η κομματοκρατία, που ευθύνεται για όλα τα δεινά μας, συνεχίζεται ακάθεκτη. Η κυβέρνηση, η αντιπολίτευση, όλα τα κόμματα, πρέπει να καταλάβουν ότι με κομματοκρατία και αναξιοκρατία θα έχουμε ένα κομματικό και ανίκανο κράτος.
 
Επαναλαμβάνεται πως ο άνθρωπος δεν μπορεί να εμποδίσει τις θεομηνίες. Μπορεί, όμως, να περιορίσει τις συνέπειες. Αλλά, χρειάζεται να υπάρχει οργανωμένο κράτος. Αν υπήρχε, θα είχαμε περιορίσει την έκταση της τραγωδίας.
 
Άρα, από σήμερα, κυβέρνηση, αντιπολίτευση, πολίτες- όλοι- να αρχίσουμε να χτίζουμε ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό κράτος. Ένα κράτος, που θα πολεμάει το χτικιό της κομματοκρατίας και θα στηρίζεται στην αξιοκρατία και μόνο στην αξιοκρατία. 
 
Από σήμερα να διορθώσουμε τα «κακώς κείμενα». Το κράτος και οι λοιποί θεσμοί (π.χ. κυβέρνηση, δήμος, σχολείο) να αρχίσουν να λειτουργούν ορθολογικά και αξιοκρατικά. Επίσης, πρώτα οι γονείς και μετά το σχολείο έχουν να επιτελέσουν σημαντικό έργο. Και οι πολίτες να αναλάβουν τις ευθύνες τους, που σημαίνει: πρώτα ζητάμε ευθύνες από τον εαυτό μας και μετά ζητάμε ευθύνες από τους άλλους.
 
Παύλος Μάραντος
marantosp@gmail.com

  

Your rating: None Average: 5 (1 vote)