Πέμπτη 16 Νοεμβρίου 2017


Πολιτικό Τράχωμα

Αν και διανύουμε τη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, η ελληνική κοινωνία εξακολουθεί να επηρεάζεται από τις μονολιθικές ιδεολογίες παρελθόντων αιώνων και αντίστοιχα να διαιρεί τους πολίτες (τους αμαθείς ή ημιμαθείς) σε ομάδες ανόητων οπαδών. Δεν διαμορφώνεται σύγχρονη αντίληψη σχετικά με τα συμβαίνοντα και τα γεγονότα, αλλά σχεδόν οι πάντες προσανατολίζονται σε συνθήκες που επικρατούσαν στο παρελθόν, χάνοντας τη δυνατότητα να κρίνουν ορθολογικά, έξυπνα και ανεπηρέαστα.
 
Εξ αιτίας της προσήλωσης στις ιδεολογίες που δίχασαν, επί δεκαετίες, τους λαούς αρχικά σε δύο και στη συνέχεια σε περισσότερα στρατόπεδα, διαχωρίζοντας με τοίχους και παραπετάσματα την Ανατολή από τη Δύση, οι κοινωνικές και πολιτικές εκφάνσεις γίνονται αλλοιωμένα και δογματικά αντιληπτές, υπό τον παραμορφωτικό φακό εκάστης μονολιθικής ιδεολογίας. Αποτέλεσμα αυτών των αγκυλώσεων είναι να εξωτερικεύονται αλλοπρόσαλλες πολιτικές και άλλες ακατανόητες συμπεριφορές. Παράλληλα, μετατρέπονται οι πολίτες, με τη θέλησή τους, σε οπαδούς, χάνοντας εθελουσίως την ελευθερία να κρίνουν και να αποφασίζουν χωρίς καθοδήγηση (μέσω της πλύσεως εγκεφάλου).
 
Άλλο αρνητικό αποτέλεσμα της προσήλωσης στις παρωχημένες ιδεολογίες, που δεν συγχωρούν εξαιρέσεις και αποκλίσεις, είναι η αδυναμία σύνθεσης απόψεων μεταξύ των πολιτικών των διάφορων κομματικών σχηματισμών και η μεταξύ τους ασυνεννοησία και μετωπική σύγκρουση.
 
Στη χώρα μας, εδώ και πολλές δεκαετίες, κυρίαρχη είναι η μαρξιστική ιδεολογία με τις λίγο – πολύ γνωστές αποχρώσεις του ερυθρού χρώματος. Μετά την αποτυχία των μαρξιστών να επικρατήσουν κατά τη διάρκεια και μετά τη λήξη των ΒΠΠ, εμφανίστηκαν, όταν κατέρρευσε η στρατιωτική δικτατορία, υπό το ένδυμα πλήθους κομμάτων και αποκομμάτων, προβάλλοντας το σφυροδρέπανο, την κίτρινη πεντάλφα και τα άλλα απαρχαιωμένα σύμβολα των κομμουνιστών.
 
Στη συνέχεια, χάρη στη νίκη της περίφημης “αλλαγής”, οι οπαδοί του μαρξισμού εγκαταστάθηκαν κυρίαρχοι στον κρατικό μηχανισμό, τον οποίο, έκτοτε, διοικούν είτε ως ακραιφνώς μαρξιστές, είτε ως μεταμορφωμένοι οπαδοί δεξιών, φιλελεύθερων και κεντροδεξιών σχηματισμών, διαδίδοντας και επιβάλλοντας τη μονομέρεια της ιδεολογίας τους και τις οπισθοδρομικές αντιλήψεις που τη συνοδεύουν.
 
Η ιδεολογία αυτή επηρεάζει καθοριστικά τις πολιτικές θέσεις και των μη μαρξιστών, οι οποίοι, εκόντες άκοντες, υιοθετούν δουλικά όχι μόνο τα μαρξιστικά συνθήματα και εμβλήματα αλλά και τις αποτυχημένες κρατικοκεντρικές πρακτικές τους.
 
Σαν αντίδραση στη μαρξιστική απόλυτη εξουσία, εμφανίστηκαν σχηματισμοί αντίθετοι, που ονειρεύονται, όπως επακριβώς οι μαρξιστές, με δουλική μίμηση των αλήστου μνήμης προτύπων, την εθνικοσοσιαλιστική ιδεολογία, που εξουδετερώθηκε, όπως και η φασιστική, μέσα στις φλόγες και τη φρίκη του τελευταίου πολέμου (1939-1945).
 
Ιδιαίτερα στη χώρα μας, ερμηνεύονται τα πάντα μέσω των ολοκληρωτικών ιδεολογιών και σπάνια κάποιοι, που ανήκουν στις έσχατες μειονότητες, αποτολμούν να ψελλίσουν λίγα λόγια υπέρ μιας ανοιχτής και σύγχρονης κοινωνίας, που σαν πρώτη μέριμνά της θα έχει τη μόρφωση του λαού και την υιοθέτηση έξυπνων λύσεων για τα ζωτικά, κοινωνικά, εθνικά και οικονομικά προβλήματα, άσχετα από τις ιδεολογίες, που έγιναν παρελθόν για ολόκληρη την υφήλιο, και άσχετα από τις ιδιοτελείς μονομέρειες και τις ιδεοληψίες των πολιτικών.
 
Στη μονολιθικότητα των μαρξιστικών και άλλων παρωχημένων ιδεολογιών, έχει προστεθεί ήδη η κανιβαλική ισλαμική θρησκεία, που αποτελεί άλλο είδος πρωτόγονης “ιδεολογίας”, στην οποία είναι προσηλωμένα εκατομμύρια αγράμματων, απαίδευτων και (γι’ αυτό) φανατικών τριτοκοσμικών, με κύρια προέλευση αυτών από την Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Η επίδραση του πρωτόγνωρου θρησκευτικού φανατισμού έχει αρχίσει να γίνεται αισθητή και στην Ελλάδα, με επεισόδια, προς το παρόν περιορισμένα (όπως ήταν η εμφάνιση στιφών μουσουλμάνων μπροστά από τα περίλαμπρα κτίρια της Ακαδημίας, του Πανεπιστημίου και της Βαλλιάνειας Βιβλιοθήκης, στη Λεωφόρο Πανεπιστημίου, όπου σκηνοθετήθηκε προκλητικά ομαδική “προσευχή” των αλαλαζόντων πιστών του Μωάμεθ, το επεισόδιο με το δήθεν “κάψιμο” του Κορανίου και οι ποικίλες διαδηλώσεις μουσουλμάνων “μεταναστών” για τα ανύπαρκτα δικαιώματα μόνιμης εγκατάστασης στη χώρα).
 
Δείγμα της ερμηνείας των πάντων βάσει της μαρξιστικής ιδεολογίας (υπό την επαναστατική κομμουνιστική της εκδοχή) αποτελεί ένα ακόμα άρθρο τέως στελέχους του ακραίου μαρξιστικού κόμματος, μέσω του οποίου όλα τα σφάλματα, οι αστοχίες, οι έκνομες πράξεις καθώς και η ατιμωρησία πολλών εγκλημάτων αποδίδονται, αποκλειστικά και μόνο, στο “αστικό πολιτικό οικοδόμημα” (που αντιπαραβάλλεται με το …καθαγιασμένο σύστημα των κρατών του μακαρία τη λήξη “υπαρκτού σοσιαλισμού”). Σύμφωνα με ένα τυχαίο απόσπασμα από το περισπούδαστο άρθρο του μαρξιστή δημοσιογράφου, φταίχτης «είναι αυτή η εξουσία που εξασφαλίζει σε μια χούφτα πλουτοκράτες να διακινούν δισεκατομμύρια σε τράπεζες και φορολογικούς παραδείσους, τα οποία είτε νόμιμα και ηθικά είτε παράνομα, είναι βγαλμένα από τον ιδρώτα και τους κόπους ενός λαού που λιμοκτονεί και που βλέπει τον πλούτο που παράγει να τον σφετερίζονται οι άρχοντες του καπιταλιστικού Κολοσσαίου». Για τον μαρξιστή αρθογράφο όλα “εξηγούνται” με βάση τη δογματική κομμουνιστική ιδεολογία και για όλα τα σφάλματα και τις αστοχίες φταίει ο “καπιταλισμός”, όπως τον αντιλαμβάνεται αυτός και οι ομοϊδεάτες σύντροφοί του.
 
Οι οπαδοί των απολιθωμένων αντιλήψεων (που περιχαρακώνονται από τη δεδομένη κοσμοαντίληψη των δογμάτων της ιδεοληψίας τους) εισηγούνται τον μετασχηματισμό της κοινωνίας βάσει της δικής τους κοσμοθεωρίας και άκαμπτης άποψης, ώστε να βιώσουμε και στη χώρα μας τα αγαθά του “υπαρκτού σοσιαλισμού” και του ουτοπικού τους “παραδείσου”, παραμερίζοντας τα εγκλήματα, τα οποία διαπράχθηκαν για να επικρατήσει και να διατηρηθεί το δεδομένο απάνθρωπο και ανελεύθερο σύστημα.
 
Κακό, όμως, δεν είναι να υπάρχουν ακόμα και να διαδίδουν τις σάπιες ιδέες τους οπαδοί των  απολυταρχικών, ανελεύθερων και βαθιά αντιδημοκρατικών ιδεολογιών. Κακό και, μάλιστα, μέγιστο και ίσως μη αντιμετωπίσιμο είναι να διατηρείται ο λαός στο σημερινό επίπεδο αγραμματοσύνης, ημιμάθειας και άγνοιας, εξ αιτίας του οποίου αυτές οι ιδεολογίες γίνονται αποδεκτές και επικίνδυνα προκλητικές, οδηγώντας ταχέως στην οπισθοδρόμηση και τις ποικίλες εξαρτήσεις και, πάνω από όλα, διατηρώντας στην εξουσία άθλιους, ακατάρτιστους, αδίσταχτους και καιροσκόπους επαγγελματίες πολιτικούς, οι οποίοι αποκλείουν κάθε προσπάθεια για προκοπή και πρόοδο.
 
Θ. Σκίρας

  

Your rating: None Average: 5 (6 votes)