Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου 2017


Φασιστικές ΜΟΝΟΜΑΝΙΕΣ

Ο χαρακτηρισμός ως “φασίστα” αποτελεί μια κοινότυπη ύβρη που εύκολα εξαπολύεται από τον ένα πολιτικό προς τον άλλο, από τη μια κομματική ομάδα εναντίον της άλλης.
 
Δεν υπάρχει άλλη ύβρις πιο προσφιλής από τις λέξεις : “φασίστας”, “φασισμός”, “φασιστικός” και τις συναφείς “ναζί” και “ναζιστικός”.
Παράδειγμα δηλώσεων περί “φασισμού” (των άλλων) παρέχει μια από τις συνηθισμένες αντιπαραθέσεις μεταξύ πολιτικών ομάδων και φατριών. Έτσι, μάθαμε από τις ειδήσεις, ότι σε απάντηση προς το ΠΑΣΟΚ και τον Ευάγγελο Βενιζέλο προχώρησε ο Ηλίας Νικολόπουλος, υποψήφιος Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου και μέλος της Δ.Ε. του ΔΗΚΚΙ, δηλώνοντας ο εν λόγω με τη γνωστή οξύτητα και τις υπερβολές του σύγχρονου “πολιτικού λόγου”, ότι
«ο κ. Βενιζέλος αφού κατάφερε σε χρόνο ρεκόρ να αποτελειώσει και να μετατρέψει σε πολιτικό φάντασμα - υποζύγιο του κ. Σαμαρά και της Αβερωφικής δεξιάς, το κόμμα που ίδρυσε κάποτε ο Ανδρέας Παπανδρέου, έχασε πλέον κάθε έλεγχο. Απορροφημένος στο πώς θα καμουφλάρει πίσω από αλλότριους τίτλους ( ΕΛΙΑ κλπ) τα υπολείμματα του πάλε - ποτέ κραταιού ΠΑΣΟΚ, απώλεσε κάθε επαφή με την πραγματικότητα.
 
Ο φασισμός αντιμετωπίζεται πρωτίστως ιδεολογικά και με το βάθεμα της δημοκρατίας και όχι με τον παραμερισμό και την απαξίωση του Εθνικού Κοινοβουλίου που συντελέστηκε και συντελείται όλα αυτά τα χρόνια από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίες παρέδωσαν “αμετάκλητα” και άνευ όρων την εθνική κυριαρχία στις Βρυξέλλες και τους “δανειστές”.
 
Οι πολιτικές Σαμαρά-Βενιζέλου που ακολουθήθηκαν τα τελευταία χρόνια χάιδευαν το αυγό του φιδιού μέχρι αυτό να εκκολαφτεί. Ήταν αυτές που με τα μνημόνια, τις δανειακές συμβάσεις, την καταστροφή του παραγωγικού και κοινωνικού ιστού και τον ξεριζωμό δεκάδων χιλιάδων νέων από τη χώρα μας έστρωναν το χαλί στο φασιστικό μόρφωμα της Χ.Α για να αναπτυχθεί. Σε κάθε περίπτωση η δημοκρατία δεν πρέπει και δε μπορεί να χρησιμοποιεί μέτρα ολοκληρωτισμού για να αντιμετωπίζει τον ίδιο τον ολοκληρωτισμό και τους πυρήνες του.
 
 
Θα υπενθυμίσω πως ο ίδιος ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και ομότεχνος συνάδελφός μου εκτός του ότι συμφωνεί με την άποψή μου ότι το Σύνταγμα δεν δίνει την δυνατότητα δικαστικής απαγόρευσης πολιτικού κόμματος, “καλύπτει” το φασιστικό αυτό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής ακόμα και για το μέλλον. Πιο συγκεκριμένα όποιος ανατρέξει στο βιβλίο του “Μαθήματα Συνταγματικού Δικαίου” στη σελίδα 449 θα διαβάσει πως : “...ακόμη και αν επιλεγεί στο μέλλον από τον αναθεωρητικό νομοθέτη η λύση της εισαγωγής του Συνταγματικού Δικαστηρίου… δεν θα πρέπει να διαθέτει αρμοδιότητες σχετικές... με τη δράση και τη λειτουργία των κομμάτων... Η λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος (ως συστήματος θεσμών, διαδικασιών, δικαιωμάτων) ή είναι ελεύθερη ή δεν υφίσταται καθόλου”.
 
Το ΠΑΣΟΚ βλέποντας την αυξανόμενη δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ επιδίδεται σε  μία απέλπιδα προσπάθεια να αποπροσανατολίσει την πολιτική ατζέντα. Με τέτοιες πολιτικές μεθοδεύσεις που αγγίζουν τα όρια της παράνοιας η εξαφάνισή του από τον πολιτικό χάρτη είναι ακόμη πιο βέβαιη. Μωραίνει κύριος ον βούλεται απολέσαι».
 
Πρόκειται για δήθεν “πολιτική ανάλυση” και τάχα ιδεολογική τοποθέτηση, από την οποία δεν παράγεται κανένα όφελος. Απλά, ο εν λόγω κομματικός καθηγητής προβαίνει σε αφελείς, επιφανειακές και ουσιαστικά μικροκομματικές φατριαστικές δηλώσεις, χρήσιμες στο πλαίσιο της ανταλλαγής ύβρεων και μειωτικών χαρακτηρισμών μεταξύ των κομματικών σχηματισμών ή μορφωμάτων (σύμφωνα με τον εσχάτως προσφιλή όρο).
Οι παραπάνω δηλώσεις δεν θα έπρεπε να προέρχονται από το στόμα καθηγητή αλλά μάλλον προσιδιάζουν σε ακατάρτιστο φανατικό οπαδό αθλητικού σωματείου (κυρίως ποδοσφαιρικού).
 
Διαπιστώνεται, με βάση το παράδειγμα των καθηγητικών δηλώσεων, πως, αντί να γίνεται ουσιαστική, σοβαρή και επιστημονική ανάλυση των πολιτικών πραγμάτων, οι πολιτικοί, άσχετα από ιδιότητα (αν είναι καθηγητές ή άλλοι επαγγελματίες), επιδίδονται σε απλοϊκές, αφελείς αναλύσεις για συνομωσίες και περί φασισμού, που δεν αποτελούν στοιχεία του κόσμου της πραγματικότητας. Πρόκειται για μυθοπλασίες και φανταστικούς εχθρούς.
Τα σημαντικά προβλήματα της Κοινωνίας μας δεν προέρχονται από τον ανύπαρκτο κίνδυνο του φασισμού ή του ναζισμού ή των εξωγήινων. Τα προβλήματα δημιουργούνται από τους ανεπαρκείς, ανίκανους και ακατάλληλους ανθρώπους, που έχουν καταλάβει όλες τις πολιτικές και κομματικές θέσεις. Τα προβλήματα προέρχονται από την απαξίωση των κομμάτων και της πολιτικής καθώς και από την πλήρη έλλειψη αρχών και ιδεολογίας, επειδή αποκλειστική μέριμνα σχεδόν του συνόλου των ασχολούμενων με την πολιτική είναι η προσωπική – ατομική ευδοκίμηση εκάστου, η οικονομική του επικράτηση χωρίς κόπο από εργασία, ο εύκολος πλουτισμός και η απόλαυση όλων των υλικών αγαθών, που προφέρονται.
 
Η αναφορά σε κίνδυνο από τον φασισμό δεν αντιμετωπίζει και δεν συμβάλλει στη λύση των προβλημάτων, αλλά τα επεκτείνει.
Εξ άλλου, τη φασιστική – ολοκληρωτική λογική και τις αντίστοιχες πράξεις τις συναντάμε συνεχώς κάθε ημέρα σε όλες τις μεταξύ μας επαφές, επικοινωνίες και σχέσεις. Δεν χρειάζεται να δαιμονοποιούμε τους άλλους. Η νοοτροπία και συμπεριφορά της πλειοψηφίας είναι ατομικιστική, ιδιοτελής και ολοκληρωτική.
Δεν χρειάζεται να ψάχνουμε για αποδιοπομπαίους τράγους για να αντιμετωπίσουμε τον ολοκληρωτισμό που κάθε ένας από εμάς πιστά υπηρετεί και, σε κάθε περίσταση, δείχνει.
 
Η Δημοκρατία δεν χρειάζεται βάθεμα, αλλά σεβασμό. Τον σεβασμό θα τον αποκτήσουμε με την καλλιέργεια του εαυτού μας, τη μόρφωση, τον πολιτισμό, την ευγένεια, το ήθος και τις Αρχές, που απεμπολήσαμε εξ αιτίας της ιδιοτέλειας και της μισαλλοδοξίας. Όλα τα άλλα είναι απλώς παραμύθια για πρόθυμους να χειραγωγούνται.
 
Γιώργος Ιορδανίδης 

  

Your rating: None Average: 4.9 (12 votes)