Κυριακή 20 Αυγούστου 2017


Δικηγόρος Χωρίς Αφεντικό

 
Πέρασα και δεν ακούμπησα.
 
Εάν γυρίσουμε καμιά σαρανταριά χρόνια πίσω, θα θυμηθώ καλύτερα την απόφαση που πήρα και βρέθηκα στον αμφιλεγόμενο, πλην διαβλητό, χώρο της δικαιοσύνης.
Θυμάμαι ότι δεν ήθελα, ντε και καλά, να γίνω συλλειτουργός της τυφλής Θεάς Θέμιδος, με τη ζυγαριά και το σπαθί, που ήταν όπως θα λέγαμε σήμερα παρά τω πρωθυπουργώ (Δία).
 
Επίσης, δεν ήθελα να καμώνομαι και να κορδώνομαι πως τα ξέρω ΟΛΑ και, τάχα μου, πως κανείς δεν μπορεί να με ξεγελάσει.
 
Λόγοι επιβίωσης και χαρακτήρα με ώθησαν να γίνω θεμιστοπόλος. Σίγουρα είναι πολύ σημαντικό να μην έχεις αφεντικό.
 
Πριν διαβώ την είσοδο και εισέλθω στον αγωνιστικό χώρο απονομής της δικαιοσύνης, νόμιζα, πως σε κάποιο βαθμό, μπορεί ο κάθε πολίτης να βρει το δίκιο του .
 
Όταν μετά από σαράντα περίπου χρόνια αποχώρησα, έφυγα με την πεποίθηση ότι η τυφλή θεά, εκτός από τη ζυγαριά και το σπαθί, έχει στο κόρφο της και ένα φίδι που δαγκώνει κατά σύστημα, μόνο τους ξυπόλυτους.
 
Αναμφίβολα, χρειάζεται χρόνος και χώρος για να διατυπώσω τις απόψεις μου και τις εμπειρίες μου από τη μακρόχρονη θητεία μου στο νευραλγικό χώρο της δικαιοσύνης που δυστυχώς σε αυτή, τίποτα δεν δουλεύει   .
 
Ας αρχίσουμε ενδεικτικά από τους κ.κ. δικαστές, την αποκαλούμενη τρίτη εξουσία.
 
- Οι κ. κ. δικαστές,  κατά τη γνώμη μου, πλην εξαιρέσεων, είναι άτομα που διακατέχονται από διάφορα συμπλέγματα, τα οποία  η δύναμη της εξουσίας τα αναδεικνύει σε καθημερινή βάση.
 
- Οι κ. κ δικαστές δεν έχουν πείρα ζωής και μεταξύ μας δεν έχουν ιδέα τι δουλειά κάνουν οι παπατζήδες .
 
- Είναι ομογάλακτοι και ομόσταυλοι με τα golden boys, που έρχονται καρφωτοί από τα διάφορα Harvard και ρημάζουν κυριολεκτικά τον τόπο με τις δήθεν  ρηξικέλευθες, πλην ανόητες,  απόψεις τους που έχουν σχέση με την οικονομία του τόπου .  
 
- Οι κ.κ. δικαστές είναι γεγονός πασίδηλο ότι αμείβονται καλά. Είναι ομολογουμένως τα χαϊδεμένα παιδιά της εξουσίας, στο όνομα της οποίας είναι ορκισμένα και την εξυπηρετούν και την ξελασπώνουν, όταν και όποτε χρειαστεί.
 
 Πάντα πλην εξαιρέσεων.
 
- Μου είναι αδιανόητο να πιστέψω ότι τελειώνοντας κάποιος μια ταχύρρυθμη σχολή αποκτά δικαίωμα ζωής και θανάτου, συμβολικά και ουσιαστικά, επί των συμπολιτών του.
 
Σε επίρρωση αναφέρω ότι χθες διάβασα ένα άρθρο στην Εφημερίδα των Συντακτών, που καταγράφει λεπτομερώς τις "φάλτσες" αποφάσεις. Είναι πράγματι τόσο άδικες που αγανάκτησα. Στο ίδιο άρθρο ο διαπρεπής τέως υπουργός Δικαιοσύνης κ. Παρασκευόπουλος αναλύει ράθυμα και θεωρητικά τι σημαίνει επιείκεια!
 
 Έχετε γειά βρυσούλες.
 
- Οι κ.κ. δικαστές είναι αποδεδειγμένα εχθρικοί προς τους δικηγόρους. Δεν χάνουν ευκαιρία να επιδεικνύουν έλλειψη ήθους και αγένεια προς αυτούς. Απαιτείται γνώση και κότσια για να αναχαιτίσεις τη μνησικακία τους.
 
 Μια φορά στα σαράντα χρόνια της μαχόμενης δικηγορίας μου,  άκουσα έναν νεαρό δικαστή να εκφράζεται θετικά για τους δικηγόρους. Είχε κάνει πολλά χρόνια, όπως είπε,  μαχόμενη δικηγορία και γνώριζε καλά τις δυσκολίες της.
 
- Οι κ.κ. δικαστές δυστυχώς τα θέλουν όλα δικά τους. Αυτοί αποφασίζουν για τις τύχες των κατηγορουμένων αλλά και για το ύψος των αποδοχών τους. Δυστυχώς η ηγεσία τους αγνοεί προκλητικά το Σύνταγμα της Χώρας.
 
Διακαής πόθος και ανικανοποίητη επιθυμία τους, που δεν την κρύβουν άλλωστε, είναι να παραταθεί εις το διηνεκές η θητεία των ανώτερων Δικαστών. Δεν δίστασαν να συστήσουν μέχρι και διασπαστική Ένωση. Είναι πολλά τα λεφτά αξιότιμη κα Θάνου.
 
Αθήνα, 4η Μαρτίου 2017
 
Φώτης Ανδρέου   

  

Your rating: None Average: 4.3 (4 votes)