Σαββάτο 19 Αυγούστου 2017


Τα προς εαυτόν

 

-Δεύτερο Μέρος-
 
Προοδευτικά διαστέλλεται  ο διάστικτος από ιστορικές στιγμές θόλος που έπλασε η φαντασία μου. Έτσι μπορώ να παρακολουθήσω και να διαβάσω σε ...πολλαπλή ανάγνωση την πολυκύμαντη πορεία μου μέσα στον χρόνο.
Ομολογώ πως δεν είναι παίξε - γέλασε.
 
Πρόσφατα διαπίστωσα, με θλίψη, ότι γερνάς, θέλεις δε θέλεις!
Το κακό είναι να έχεις αντιρρήσεις.
Το χειρότερο είναι να πιστεύεις, ότι κάτι προσπάθησες να κάνεις και δεν σου βγήκε.
Και το χείριστο, να ψάχνεις μετά τι πήγε στραβά δηλαδή ποιό είναι το σωστό,  ποιό είναι το λάθος.
Ανώδυνη αυτοκριτική; Ψευτοδιλήμματα;
Ίσως...
 
Η αλήθεια είναι ότι “δυο πόρτες έχει η ζωή...” που τις περνάς ολομόναχος...
Παραδίπλα παραμονεύουν οι μυστήριες αόρατες, οι υπερφυσικές δυνάμεις, γενήματα του φόβου και της άγνοιας, που σε καλούν να τούς παραδώσεις πρός φύλαξη τη ζωή σου.
Αυτή που υποτίθεται ότι σου χάρισαν!
Σε αντάλλαγμα σου προσφέρουν τη μετά θάνατον ζωή, γεμάτη απολαύσεις, εάν και εφόσον κάνεις πιστά το θέλημά τους.
Επιδίωξή τους να αισθάνεσαι πάντα ένοχος (αμαρτωλός) και να σε έχουν στο χέρι!
 
Κάποιες θρησκείες μάλιστα περιγράφουν και τα μενού που προσφέρουν στην  άλλη ζωή!
Να κάτι μυδοπίλαφα αχνιστά! Βουνά οι αστακομακαρονάδες, όσοι πιστοί προσέλθετε.
Στον κατάλογο υπάρχει αστερίσκος...
Διπλή μερίδα σε όσους σκοτώνουν άπιστους και επί πλέον δωρεάν κουπόνια για το Σούπερ Μάρκετ και ένα ταξίδι έκπληξη !
 
Αν καταφέρεις και βγείς στο ξάγναντο και περπατήσεις στο πλάτωμα, πέφτεις πάνω στα κιόσκια των κομμάτων.
Εκεί γίνεται το έλα να δείς.
Όλοι διαγκωνίζονται ποιός θα σε πρωτοσώσει, με το αζημίωτο βέβαια.
Οι μίζες και οι αρπαχτές δίνουν και παίρνουν!
Το μάρμαρο όμως το πληρώνεις πάντα ΕΣΥ.
 
Αν δεν καταφέρεις να περάσεις αυτές τις συμπληγάδες, σε έφαγε η μαρμάγκα.
 
Κάποτε στο Τεπελένι εικοσάχρονα παιδιά...”
 
Η προβολή συνεχίζεται.
Συνεπαρμένος από το φανταστικό θέαμα, ξαναζώ τα γεγονότα πετώντας από το ένα στό άλλο, όπως η μέλισσα στα λουλούδια, την Άνοιξη.
 
Μεγάλα ιστορικά γεγονότα, μεγάλες συγκεντρώσεις ...πολύς κόσμος, πάθος, παλμός...
 
Όταν προσπαθήσω να μεταφέρω ό,τι “βλέπω” στο χαρτί, το αποτέλεσμα με απογοητεύει. Οι σκέψεις, οι περιγραφές μου, πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα, εξαντλούν την υπομονή και του πιο καλοπροαίρετου αναγνώστη!
Μερικές φορές αναρωτιέμαι, μήπως ήταν σημαδιακό, 48 χρόνια μετά τη στυγερή δολοφονία του Σωτήρη Πέτρουλα, που συγκλόνισε την Ελλάδα, να γίνει παρανάλωμα του πυρός το νεοκλασικό κτήριο που βρίσκεται δίπλα στον τόπο του εγκλήματος, γωνία Χρήστου Λαδά και Σταδίου (;)
Αδυνατώ με όσα ξέρω να δώσω απάντηση, εξετάζοντας μόνο τη φανερή πλευρά των γεγονότων...
 
Ούτως η άλλως είμαστε συνδεδεμένοι με την αλληλεπίδραση των γεγονότων και των πράξεων των άλλων που εξελίσονται γύρω μας, εν αγνοία και παρά τη θέλησή μας.
Πρόκειται για την εκπληκτική δύναμη των κοινωνικών δικτύων που διαμορφώνουν τη ζωή μας.
Περισσότερα στο αξιόλογο βιβλίο των Nikolas Christakis και James Fowler “ΟΙ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕNOI”, εκδόσεις “Κάτοπτρο”.
 
Συγκρίσεις με τη σημερινή ζοφερή κατάσταση, αποδεκτές και επιβεβλημένες.
Η ιστορία λένε ότι κάνει κύκλους. Αυτή τη φορά όμως ...κάνει κλειστές τρίπλες, που θα τις ζήλευε και ο Χατζηπαναγής!
 
Τότε ζούσαμε στη δίνη της Αποστασίας και βιώναμε τη συνταγματική εκτροπή του πανίσχυρου Παλατιού.
 
Σήμερα  πουλημένοι “ηγέτες” εξαθλιώνουν τη χώρα, με πρόσχημα τη σωτηρία της.
 
Είναι σίγουρο πως η επιλογή τους δεν είναι τυχαία. Σχετίζεται άμεσα με την ικανότητα τους ν’ αποδομούν και να  καταστρέφουν!
 
Ο νεαρός τότε άναξ έκανε ό τι ήθελε, αλώνιζε. Το σπουδαιότερο “έσχιζε” το Σύνταγμα και μαζί ξέσκιζε την όποια βασιλευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία, παριστάνοντας τον βασιλέα Ήλιο!
 
Όταν όμως ήρθε η μικρή χούντα των συνταγματαρχών, που πρόκαμε τη δική του, τη μεγάλη, των στρατηγών, καταδιωκόμενος, εκρύπτετο από χωρίου εις χωρίον. Τέτοια ρεζιλίκια ο και ολυμπιονίκης  άναξ ...ο  γαλαζοαίματος Βασιλεύς  Όλων (;) των Ελλήνων, που, όπως αποδείχτηκε, φορούσε τα παντελόνια για να μην κρυώνει!
 
Τα λεγόμενα Ιουλιανά είχαν τους πρωταγωνιστές τους. Αποστάτες, συνωμότες, καμαρίλες, παραστρατιωτικούς. Κυριαρχούσε ένα συνονθύλευμα ευτελών προσώπων, εξαργυρωμένων προσωπικοτήτων και εξευτελισμένων προστατών της κοινωνίας. Η αντιστροφη μέτρηση για τη δικτατορία είχε αρχίσει.
Κάθε ομοιότητα με το σήμερα δυστυχώς ΔΕΝ είναι τυχαία.
 
Σήμερα με κάκιστους πρωταγωνιστές, που λόγω διαστροφής αυτοαποκαλούνται σωτήρες, έχουμε χάσει και τα αυγά και τα καλάθια.
 
Φτωχοί και ανυπόληπτοι πλέον, βαδίζουμε πάνω σε κινούμενη άμμο.
Περπατάμε και σιγά-σιγά και βουλιάζουμε στο τέλμα της “Μνημονιακής” εξαθλίωσης, χωρίς γνώση και το κυριότερο χωρίς ουσιαστική αντίδραση.
 
Διάβασα ότι κάθε 45 λεπτά γίνεται μία απόπειρα αυτοκτονίας και κάθε 18 ώρες αυτοκτονεί κάποιος! Τρομακτική εικόνα με αναμφίβολα πολιτικές διαστάσεις.
Η πιθανότητα επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση είναι επιεικώς  χλωμή… έως αδύνατη.
 
Εδώ και καιρό έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση, δηλαδή ...εκμηδένιση μισθών και συντάξεων, εκθεμελίωση των εργασιακών σχέσεων, κατεδάφιση του ασφαλιστικού, κατάρρευση του συστήματος υγείας, αποσυναρμολόγηση της παιδείας, εκτίναξη της ανεργίας, ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας, εξουθένωση της κοινωνίας...
 
Έτσι θα σώσει την Ελλαδα η αδίστακτη ΤΡΟΪΚΑ που επιμένει γερμανικά!
 
Πρέπει νε δεχθούμε ότι δεν υπάρχουν δυνάμεις ανάσχεσης, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.
Καπιταλιστικός τυφώνας!
 
Χάθηκε το όποιο αντίπαλο δέος. Στοχοποιήθηκε η “τρομοκρατία” και “...μπήκαν στην πόλη οι οχτροί...»
 
Ανεξάρτητα από τις ευθύνες μας, που είναι μεγάλες, το πρόγραμμα διάσωσης
της πατρίδας μας, που την έκαναν τελικά πειραματόζωο, είναι ΗΔΗ πλήρως αποτυχημένο και παραμένει αναμφίβολα, ύποπτο, ύπουλο και θανατηφόρο.
 
Σήμερα κινητοποιήσεις, πορείες και διαμαρτυρίες γίνονται για ψύλλου πήδημα, και λοιπόν;
’Εχουν καταντήσει όμως γραφικές λες και γίνονται για την τιμή των όπλων!
 
Είκοσι νοματαίοι κόβουν την κυκλοφορία στη Σταδίου και γίνεται το κέντρο της πόλης μπάχαλο, για να φωνάξουν οι συντεχνίτες, “νόμος είναι το δίκιο του εργάτη” (λες και υπάρχουν πια εργάτες), σε βάρος του βιοπαλαιστή έμπορου και του άτυχου διαβάτη! Μπάστα!
 
Η αξιωματική αντιπολίτευση και οι πολυσυζητημένες πλέον συνιστώσες της, απλώς παρακολουθούν τα γεγονότα. Είναι κατά βάση αντιφατικοί, ανακόλουθοι, βερμπαλιστές και επί της ουσίας  ....απουσιάζουν.
Τώρα μάλιστα, το Καλοκαίρι στην αμμουδιά, παίζουν με τα κουβαδάκια τους και φοβερίζουν με σκέρτσο και νάζι τους αδίστακτους  διεθνείς  τοκογλύφους (δανειστές μας) που κάθε μέρα μας αφανίζουν.
Ωστόσο ο Αλέξης δεν λέει να κουμπώσει συμβολικά έστω το πουκάμισο και να σοβαρευτεί. Το μάθαμε, το πιστέψαμε πια, οτι είναι γνήσιο παιδί του λαού που αντιγράφει τον Γιώργο Θαλάσση!
Γ...μώ την ατυχία μας...!
 
Γιατί πρέπει να μας “σώζουν” πάντα ηγέτες του στυλ Α. Παπανδρέου;
 
Φταίει το ζαβό το ριζικό μας, φταίει ο Θεός που μας μισεί ....ή φταίει το κεφάλι το κακό μας, η φταίνε μόνο ... όσοι ψήφισαν τη Χρυσή Αυγή!
  
Αν και έχουν περάσει μόλις! 50 χρόνια, διατηρώ ακόμα στη μνήμη μου ζωντανά τον αυθορμητισμό, τη μαχητικότητα και τον παλμό του κόσμου που διαμαρτυρόταν με μεγάλες συγκεντρώσεις και διεκδικούσε αυτά που πίστευε ό τι  του ανήκαν.
Πάνω από όλα είχε την ελπίδα ότι κάτι θα γίνει...
Σήμερα δεν γίνεται σχεδόν τίποτα “γιατί τα σκιάζει η ανεργία και τα πλακώνει η σκλαβιά” (ΤΡΟΪΚΑ).
 
Εδώ διακόπτω τα αυτοβιογραφικά και επανέρχομαι στο ρεπορτάζ...για να μη χανόμαστε !
 
Απέναντί μου, Χρήστου Λαδά και Σταδίου γωνία, βρίσκεται ο σκελετός του  πανέμορφου νεοκλασικού κτηρίου, των Ερνέστου Τσίλλερ-Νικολούδη. Με τους πυργίσκους του και τα σκαλιστά μαρμάρινα μπαλκόνια του, που η φωτιά  πάγωσε μονομιάς το χαμόγελό τους.
Τα παραθυρά του χάσκουν ορθάνοικτα, μαυρισμένα, απελπισμένα!
Έτσι που κατάντησαν, σου επιτρέπουν να δείς μέσα από αυτά, τα νεκρά  σπλάχνα του κτηρίου. Όπως στην ακτινογραφία. Βλέπεις τον σκελετό και τα προσωρινά μεταλλικά στηρίγματα που ενισχύουν τη λαβωμένη στατικότητά του.  
Εδώ και πέντε χρόνια βρίσκεται στην εντατική. Κανείς δεν νοιάζεται για την τύχη του.
Δεν αποκλείεται να ξεφυτρώσει σαν μανιτάρι κανένα εκτρωματικό Μώλ, διάβαζε “εμπορικό κέντρο”! Hallo Babis …χάθηκες...
 
Τα πανέμορφα κτήρια, όμορφα καίγονται”, γράφει στον τοίχο ο ανώνυμος, ανεγκέφαλος αναρχικός, της απόλυτης απελπισίας!
 
Μετά από κάθε εγκληματικό εμπρησμό, τα πανέμορφα κτήρια, πυρπολημένα, μοιάζουν με  άταφα κουφάρια. Οι λαμαρίνες (τσίγκοι) και τα λιόπανα που τα τυλίγουν θυμίζουν φθηνά φέρετρα, με σάβανα κατάλληλα για την περίσταση.
Εκεί μέσα πρέπει να κλείσουν τον ανώνυμο,ανώμαλο, αναρχικό, μπας και συνετιστεί!
  
Πόλη που καίγεται λουλούδι που ανθίζει” … υπερθεματίζει άλλος ανώνυμος, ψυχοπαθής, ψευτοαναρχικός και επί πλέον αγράμματος!
 
Το σύνθημα  είναι γραμμένο απέναντι …ποιητική αδεία του  γνωστού “περιθωρίου”, που καταδυναστεύει χρόνια τώρα τούτη την απροστάτευτη πόλη.
Την πόλη της θεάς Αθηνάς που ηθελημένα έχει γίνει άθυρμα στα χέρια των πάσης φύσεως και κοπής κουκουλοφόρων!
Εννοώ το γνωστό - άγνωστο περιθώριο, που παιζει ανέκαθεν με την ξετσίπωτη Αστυνομία “κλέφτες και αστυνόμους”! Όλη η ντροπή δική μας και των άλλων τίποτα!
 
Κρίμα και πάλι κρίμα.
 
Πάνω από τούς καψαλισμένους τοίχους των νεοκλασικών κτηρίων προεξέχουν  ακροκέραμα, υπέροχα έργα τέχνης.
Μοιάζουν με σβησμένα κεριά, άχρηστα πλέον, μετά τη νεκρώσιμη ακολουθία (απογραφή ζημιών) που ακολούθησε εθιμοτυπικά τον ολέθριο εμπρησμό, τον μαύρο Δεκέμβρη του 2008.
 
Πιό πίσω από το εφιαλτικό μαύρο τοπίο, ημιθανείς, βαλσαμωμένοι, καιρό τώρα στη φορμόλη, δεν παίζουν, δεν μιλούν πια οι κινηματογράφοι “ΑΠΟΛΛΩΝ” και “ΑΤΤΙΚΟΝ”.
Οι κινηματογράφοι που ομολογουμένως ήταν τα κοσμήματα και το καύχημα  αυτής της ρημαγμένης, ένδοξης πόλης.
Πρόσφατα τους “βωβούς”, τους μαύρους από την πυρκαγιά κινηματογράφους  μιμήθηκε και η αμαρτωλή ΕΡΤ, χοροστατούντος του γνωστού “αρχιδιακόνου της διαφθοράς κ. Ρεντίκογλου”!
Άλλο φρούτο μικρομεσαίας  διαπλοκής και αυτός. Σωτήρας σε συσκευασία Ζεν Πρεμιέ, με γνώσεις “ειδικές”. Καμαρώνει, σα γύφτικο σκεπάρνι, όταν μιλά   μέσα από το κοστούμι Αρμάνι! Το τι λέει... Μόνο ο Άδωνις τον “πιάνει” που είναι παιδί τζιμάνι!
 
Μαύρη μαυρίλα πλάκωσε ...μαύρη σαν καλιακούδα.... Όλα μαύρα, φωτιά και λαύρα...
Μόνο η αξιοθρήνητη κυβέρνηση κάνει “success party” και χτενίζεται.. Χτενίζεται και καμαρώνει ως σεμνή αποπλανημένη νυφούλα, μπροστά στον παραμορφωτικό καθρέπτη που επίτηδες της κρατά λοξά ο ολίγιστος, ο πολιτικά κομπλεξικός, κ. Σόιμπλε!
 
Αποτέλεσμα ν’ αλληθωρίζει η καημένη και να μη ξέρει που πατά και πού πηγαίνει...
Μάλιστα, ο κ.Σόιμπλε που πρόσφατα επισκέφθηκε χωρίς λόγο, έτσι για πλάκα (επικοινωνιακό τρικ), την Αθήνα μας και του αποδόθηκαν από τους υποτακτικούς του τιμές ηγεμόνα κατεχόμενης χώρας.
Την Αθήνα που ήταν η μόνη πρωτεύουσα που υποδέχθηκε τους κατακτητές γερμανούς ναζί, με κλειστά παράθυρα!
 
Πάλι μας μπουζούριασαν, οι λακέδες ηγέτες μας και απαγόρευσαν την κυκλοφορία από το πρωί. Οι ναζί στην κατοχή την απαγόρευαν συνήθως βράδυ. Τους ξεπέρασαν! Παραδόξως κουκουλοφόροι προδότες δεν φάνηκαν. Συλλήψεις δεν έγιναν !
Άλλωστε δεν υπάρχουν διαθέσιμοι χώροι για  εκτέλεση. Το σκοπευτήριο της Καισαριανής που αντηχούν ακόμα τα “Ζήτω η Ελλάδα” των εκτελεσμένων πατριωτών, όπου νάναι βγαίνει στο σφυρί! Η εθνική ντροπή ολοκληρώνεται ολότελα… Αίσχος!
 
Παραδίπλα όμορφο, όμορο και εν επαφή, το κτήριο της εν πολλές αμαρτίες περιπεσούσης...  Τράπεζας “ΜΑΡΦΙΝ”.
Κτήριο - φέρετρο και αυτό, συσκευασμένο με πρόχειρες λαμαρίνες που καλύπτουν τα θανάσιμα τραύματά του.
Όταν πλησιάσεις, βλέπεις πάνω στους τσίγκους κρεμασμένα ακόμα, μαραμένα στεφάνια. Ένα σβυστό πλαστικό φαναράκι και ένα λουκέτο σε λοξή θέση, που απαγορεύει την είσοδο στον τάφο που χάσκει να μας καταπιεί!
Ψηλότερα καλά στερεωμένη η “επιτύμβια” επιγραφή. “Αποκατάσταση κτηρίου... αρχιτέκτονες Κλεαρχος Μαλέας και συνεργάτες”, γραμμένη στα εγγλέζικα, έτσι για μπούγιο!
 
Με τι ειδους μονωτικό υλικό θα καλύψει άραγε ο Golden κ. αρχιτέκτονας τις στοιχειωμένες θανάσιμες κραυγές και τούς φρικτούς πόνους που ένοιωσαν οι αθώοι άνθρωποι, που κάηκαν εκεί μέσα, ζωντανοί σαν τα ποντίκια.
Που έγιναν κάρβουνο την ώρα που δούλευαν για να βγάλουν το ψωμί τους.
Η περίπτωσή τους εκλύει φρίκη και όνειδος. Αποτελεί ισχυρό ράπισμα προς την παγίως  αδιάφορη και μονίμως παραπαίουσα κοινωνία μας.
Ακόμη ενα πλήγμα για τη συντεταγμένη Πολιτεία και τον εκάστοτε ανίκανο, φαυλεπίφαυλο υπουργό Δημόσια Τάξης.
 
Αναρωτιέμαι μονίμως πως οι εκάστοτε Υπουργοί Δημόσιας Τάξης, κατά την “ενάσκηση των καθηκόντων τους”, γίνονται πάντα ρεζίλι των σκυλιών και βάλε!
Πρόσφατα καταδικάστηκαν οι υπεύθυνοι της αμαρτωλής τράπεζας  με αυστηρές ποινές. Επήλθε άραγε ικανοποίηση του λαϊκού αισθήματος περί δικαίου;
Υπάρχει και 2ος βαθμός στην απονομή Δικαιοσύνης. Υπάρχει και ο Άρειος Πάγος με το σύνηθες διατακτικό... κακή εφαρμογή του νόμου.... επανάληψη της δίκης... Φτου κι απ’ την αρχή . Άλλως, εδώ οι ένοχοι, εκεί οι ένοχοι, που είναι οι ένοχοι, για να θυμηθούμε για λίγο  τους αετονύχηδες τους παπατζήδες!
Πολλοί  ένοχοι για σοβαρά εγκλήματα, χάρη στην ανάπηρη (τετραπληγική) δικαιοσύνη, κυκλοφορούν ελεύθεροι, ενώ οι δικαστές κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου. Τα κυκλώματα διαλύθηκαν;
 
Τι απέγινε ο οσιομάρτυρας κ. Γιοσάκης που ανιδιοτελώς παρέδιδε μαθήματα λειτουργικής - κατήχησης σε επίορκους δικαστές και δικηγόρους!
Η επετηρίδα και οι προαγωγές τους νάναι καλά και ας  κοπήκανε τα αναδρομικά, που, μεταξύ μας, ήταν μπουκιά και συχώριο.
Νάταν κι άλλα...Πάλι με χρόνια με καιρούς...
Όλα καλά και όλα ωραία ...
 
Δυστυχώς οι πραγματικοί ένοχοι που πυρπόλησαν το κτήριο της “Μαρφίν” και ολόκληρη την Αθήνα, προς δόξα των διωκτικών αρχών, παραμένουν  ακόμη ασύλληπτοι.
Η  ξεφωνημένη ΕΛΑΣ μόνο διαδηλωτές, πρεζόνια, αλλοδαπούς και πόρνες  συλλαμβάνει. Ξυλοκοπά δε ανηλεώς πάν ο, τι διαμαρτύρεται ή κινείται...
Παράλληλα δεν παραλείπει να συνδράμει με καθε τρόπο την πρώτη της εξαδέλφη τη Μαύρη Αυγή στην ολοκλήρωση του μακάβριου έργου της.
Διάβασα ότι από το 2009 υπάρχει άτυπη συμφωνία μεταξύ ειδικών δυνάμεων της ΕΛΑΣ και της φασιστικής αυγής για τη δυναμική αντιμετώπιση των λαθρομεταναστών! Αυτό και αν είναι είδηση!
Και όμως τρείς άνθρωποι, ανάμεσά τους και μια έγκυος γυναίκα, έγιναν κάρβουνο μέσα σε λίγη ώρα.!
 
Απέναντι από τα καμένα κτίρια - σύμβολα, που βρικολάκιασαν πια, υπάρχει “επαρκής αιτιολογία” με τη μορφή συνθημάτων, γραμμένη στις κολώνες, στους τοίχους και στα ρολά των κλειστών μαγαζιών.
Αντέγραψα μερικά συνθήματα, γιατί νομίζω πως η ανάγνωσή τους  φωτογραφίζει το προφίλ των λεγόμενων αναρχικών, που είναι ιστορικά αποδεδειγμένο πως δεν έχουν καμιά σχέση με το μεγάλο επαναστατικό κίνημα, που έγινε ανταγωνιστικό του Μαρξισμού τον 19ο αιώνα.
 
Ειρήσθω εν παρόδω, ότι όλοι οι διακεκριμένοι αναρχικοί είχαν καταδικάσει τον τερορισμό (πράξεις βίας). Ο Κροπότκιν π.χ. δήλωσε πως οι επαναστάσεις δεν γίνονται με τέτοιου είδους “ηρωισμούς” (καταστροφές)    
 
Η αναγνωσή των συνθημάτων αυτών αποτυπώνει με έντονα χρώματα τη δομικά  διαταραγμένη προσωπικότητά τους, που βρίσκεται στα όρια της ψύχωσης.
Αποκαλύπτει  ανάγλυφα  τις ουτοπικές (εγκληματικές ) πλην ολέθριες, καταστροφικές  επιλογές τους…
 
Άκουσον – άκουσον, υπάρχει “blog” με με τίτλο “φάε ενα μαλάκα...”.
Οι ψετοαναρχικοί διακρίνονται σε κατηγορίες, όπως
αναρχοπατέρες, πρώην αριστεροί, αναρχοαριστεροί, θερμόαιμοι, μπάχαλοι, life style, έμπειροι, μπακούνηδες, “Δεκεμβριστές” κ.α.
Ώρα είναι να συστήσουν συνδικαλιστικό φορέα και να ζητήσουν να υπαχθούν στα βαρέα και ανθυγιεινά για τις φωτιές που βάζουν !
Είναι οι “γνωστοί - άγνωστοι”, οι “συνήθεις ύποπτοι”, οι ανιεξουσιαστές που κινούνται ανάμεσα στον χουλιγκανισμό και στην Αστυνομία με πολιτικά.
 
Με λύπη παραθέτω ένα χαρακτηριστικό δείγμα και ευρισκόμενος σε νόμιμη άμυνα, τα διακωμωδώ...
 
 
-      “Ανταρσία παντού” (πολύ θυμωμένο το “παλικάρι”, συγκρατήστε το θα κάνει φόνο. Στέλλα φύγε κρατάει μαχαίρι!..)
-      “Κόψτε την Τηλεόραση” (την μπερδεύει με τον αυνανισμό τον οποίο είναι βέβαιο πως συνεχίζει ...)
-      “Σε κλειστό ρολό .... Κλειστά για πάντα” (αυτός είναι για κλείσιμο-δέσιμο για  πάντα)
-      “Πόλεμος στον πόλεμο του κράτους” (μια οκά στα όλα για τον  πολεμοκάπηλο της πλάκας, που πίνει μπύρα και φουμάρει μαύρο από το χαρτζιλίκι του πατέρα του, που δουλευει στο εργοστάσιο, αυτό που ο ηλίθιος θέλει να κάψει!)
-      “Αψήφησε αυτούς που σε σώζουν” (μανιοκατάθλιψη με τις εκλογές)
-      “Εκδίκηση” (του πήρανε την κρέμα του, το τσαμένο!)
-      “Όσο υπάρχει εξουσία δεν υπάρχει ελευθερία” (τρείς λαλούν και δύο  χορεύουν)
-      “Κάτω οι πάνω ... πάνω κανείς” (εμφανής η πνευματική ανισορροπία σε σχήμα αναρχικής τραμπάλας)
-      “Όχι άλλο σώσιμο” (άοσμο, άγευστό, σπαστικό. Όχι άλλο σώσιμο, μόνο κάψιμο.) 
-      “Δεν υπάρχει θάνατος, ζήτω η αλητεία” (ωμή ομολογία του στυλ “από την πόρτα σου περνώ γλυστρώ και πέφτω ολόρθος” !)
-      “Φωτιά σε κράτος και εξουσία, να ζήσουμε επιτέλους την ελευθερία” (το άτομο χρειάζεται χοντρή ψυχανάλυση και κατ’ οίκον περιορισμό)
-      “Οι νόμοι καταργούνται στα οδοφράγματα” (ρομαντικός νοσταλγός του αδιάφθορου Ροβεσπιέρου και της Γαλλικής Επανάστασης. Δυστυχώς ξέχασε να γυρίσει σπίτι του να τον ταΐσει η μανούλα του, ξέμεινε στα  “οδοφράγματα” των Εξαρχείων …και ρετάρει!)
Και κάτι διαφορετικό :
-      “Σ’ αγαπώ και θα το γράφω μέχρι να φτάσω στο Σύνταγμα” (αυτός αγαπάει αναρχικά μεν, αλλά για συγκεκριμένη απόσταση. Η οποία καθορίζεται επακριβώς στα βιβλία του Μπακούνιν. Μετά την πλατεία θα  χλαπακιάσει ένα κλαμπ - σάντουιτς  για να στανιάρει. Αγάπη είναι αυτή δεν είναι ποντικοκούραδα!)
-      “Σαμποτάζ στη βιομηχανική ανάπτυξη” (που την είδε τη βιομηχανική ανάπτυξη ο πανύβλακας. Μάλλον τον εμποδίζουν τα πατομπούκαλα του  “αναρχία παντού”)
-      “Ας κόψουμε τα καλώδια που κρατάνε στη ζωή τον πολιτισμό”
Και από κάτω η απάντηση :
-      “Εδώ μιλάμε για αυτόματο Ιντερνέτ κι εσύ είσαι ακόμα στα καλώδια;” (δυο άτομα με ειδικές ανάγκες λαλούν και χορεύουν. Θελουν να σμπαραλιάσουν τη δομή της στρουκτούρας του αστικοτσιφιλικάδικου πολιτισμού. Μπέρδεψαν του διακόπτες και τα μπούτια τους !)
-      “Παλέψτε αντισταθείτε, μην γκρινιάζετε” (μιλά ο προπονητής επαρχιακής ομάδας ποδοσφαίρου, που για κάθε πεντάρα που τρώει η ομάδα του, πάντα  του φταίει η διαιτησία)
-      “Το σεξ και η απεργία, θέλουν διάρκεια” (και η μακακία θέλει πάθος, αυτοσυγκέντρωση και πνευμόνια. Δεν μας λέει όμως το βούρλο από τι θα κάνει απεργία. Μάλλον δεν θα κάψει άλλο εργοστάσιο για να μείνει άνεργος ο πατέρας του που τον θρέφει και τον ντύνει!)
-      “Έρωτας ή τίποτα” ! ( προτείνω πασατέμπο για να περνά η ώρα. Το άτομο είναι αλλού ντα αλλού)
-      “Ολική απελευθέρωση ζώων, φύσης, ανθρώπων” (στο κλουβί ο συντάκτης!)
-      “Ρώσοι μαφιώζει μπολσεβίκοι” (αυτός πρέπει να πάρει την έδρα των   Ελληνικών στο Πανεπιστήμιοτη της Οξφόρδης)
-      “Φωτιά στα γουναράδικα” (καλλίτερα να κάψει πρώτα τη γούνα της μάνας που τον έδερνε μικρό και μετά τη δική του)
-      “Κρίση είναι να σε κυκλώνει η φτώχεια μαζί με τους μπάτσους” (πάσχει από σύνδρομο καταδίωξης, χρειάζεται ισχυρή φαρμακευτική  αγωγή και απομόνωση. Ίσως και μερικά χαστούκια σαν κι αυτά που ρίχνουν στούς λιποθυμισμένους!)
-      “Να μοιράσουμε τα πλούτη τους τώρα” (τα δικά μας δικά μας και τα ξένα μαζικά-δικά μας)
-      “Η δράση αντικαθιστά τα δάκρυα” (και το χαρτομάντιλο της φίρμας  Μπακούνιν τα σκουπίζει)
-      “Πόλη που καίγεται, λουλούδι που ανθίζει” ...το ζενίθ της απόλυτης σχιζοφρενικής υστερίας.
 
-      Επίτηδες το άφησα τελευταίο
 
Στέκομαι στο ...λουλούδι που ανθίζει... και δακρύζω.
 
Απέναντί μου το “ΑΤΤΙΚΟΝ” βρίσκεται στην εντατική, σακατεμένο διασωληνωμένο και ανήμπορο...
 
Κλείνω για λίγο τα μάτια μου και με βλέπω να κάθομαι αναπαυτικά στα   άνετα καθίσματά  του.
 
Συνήθιζα να κάθομαι στη μέση της αριστερής πλευράς.
Σε αυτόν τον μοναδικό κινηματογράφο παρακολουθούσα ταινίες αριστουργήματα, πενήντα ολόκληρα χρόνια !
Δεξιά και αριστερά τα θεωρεία σπάνια γέμιζαν.
Πάνω ο τεράστιος λευκός θόλος με τη μεγάλη λάμπα να φωτιζει την αχανή αίθουσα με τα κατακκόκινα καθίσματα που της προσδίδουν μαγεία.
Μπροστά η μεγάλη κάτασπρη οθόνη έτοιμη να πλημμυρίσει με  αξέχαστες στιγμές τέχνης και μυστηρίου.
Πρόθυμη να σε πάρει για ταξίδια μακρυνά και να σε μεταφέρει αμέσως  στον άγνωστο κόσμο της τέχνης και της φαντασίας
Περιμένω να ακούσω το Ντάν Ντίν Ντάν και να αρχίσει η απομείωση του φωτός της μεγάλης λάμπας...Το έργο αρχίζει...
Η  φαντασία μου είναι ελευθερη πια να βοσκήσει στα απέραντα λιβάδια της έβδομης τέχνης που της προσφέρουν οι καλλιτέχνες, το σενάριο, η σκηνοθεσια, η κάμερα ...και η μουσική…
 
Καλή διασκέδαση.
 
 
Φώτης Ανδρέου
Your rating: None Average: 4.8 (18 votes)