Παρασκευή 1 Δεκεμβρίου 2017


ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΚΗΡΥΓΜΑ

 Η Παραβολή του Ασώτου
 
Αγαπητοί μου Χριστιανοί, δεν θα κουράσω την αγάπη σας, απλά θέλω να σας πω μερικές σύντομες σκέψεις μου με αφορμή την παραβολή του Ασώτου Υιού.
 
Ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός, ο οποίος εσταυρώθη δια τας αμαρτίας ημών, παρέδωκεν ημίν ως ιεράν παρακαταθήκην την διδασκαλίαν αυτού, ομιλήσας εν παραβολαίς. Μεγίστη δε εκ των παραβολών αυτών θεωρείται η του Ασώτου, αν και δεν λείπουν και εκείνοι, οίτινες προτιμούν τας μωράς παρθένας...
 
Τί μας διδάσκει ο Κύριος δια της μεγαλειώδους ταύτης παραβολής του Ασώτου; Ενθυμείστε, αδελφοί μου, ότι όταν επέστρεψεν ο Άσωτος Υιός, ο πατέρας του διοργάνωσεν μεγάλην εμποροπανήγυριν, καλέσας βιολιτζήδας και κλαριτζήδας, χορευτρίας λικνιζομένας μετά ασμάτων φλογερών και οίνου αφθόνου, έσφαξεν δε και τον μόσχον τον σιτευτόν. Όλα αυτά, δια να εορτάσει την επιστροφήν του υιού του.
 
Αι σπατάλαι αυταί, όμως, παρεξένευσαν τον καλόν υιόν, όστις διεμαρτυρήθη δεόντως ενώπιον του πατρός αυτού, γογγύσας ότι ενώ παρέμεινεν πιστός εις αυτόν επί έτη, υπηρέτησεν προθύμως την οικίαν του και εδούλευσεν εις την περιουσίαν του, ούτος ουδέποτε επήνεσεν αυτόν, ούτε εόρτασεν, ούτε έσφαξεν μόσχον, ουδέ καν όρνιθα τινά, έστω και γηραιάν. Αντιθέτως, ο πατήρ ηγνόησεν συστηματικώς τον αφοσιωμένον υιόν, ακριβώς όπως και ημείς αγνοούμεν μίαν γάταν, ήτις περιδιαβαίνει εις την αυλήν. Ουδείς της δίδει σημασίαν και ουδείς την ανταμείβει δια το θεάρεστον έργον της ποντικοφαγίας, όπερ το συμπαθές και καλίφωνον ζώον τούτο επιτελεί.
 
Και ερωτάται: έπραξεν ορθώς ο πατήρ, όστις εξεφάντωσεν άμα τη επιστροφή του Ασώτου, ενώ ηγνόησεν παντελώς την αρίστην διαγωγήν του αφοσιωμένου υιού του;
 
Βεβαίως και έπραξεν ορθώς, αδελφοί μου. Διότι με την αποχώρησιν του Ασώτου Υιού εκινδύνευσεν να διαλυθεί το μαγαζίον του πατρός, αλλά με την επιστροφήν αυτού απεκατεστάθη πλήρως η τάξις και ο έλεγχος. Ενώ με την αδιάκοπον παραμονήν του αφοσιωμένου υιού δεν υπήρξεν ούτε γάτα ούτε ζημία.
 
Ούτω και η Εκκλησία, αγαπητοί μου Χριστιανοί, οφείλει την μακρόβιον ύπαρξίν της εις τον αποτελεσματικόν έλεγχον του ποιμνίου της. Όσοι αμνοί ξεφεύγουν από την μάνδραν, αλλά επιστρέφουν αργότερον, έστω και εξ ανάγκης, γίνονται δεκτοί μετά φανών και λαμπάδων, αμειβόμενοι ούτω πως δια την επιστροφήν των ουδόλως τιμωρούμενοι ή κατηγορούμενοι δια την φυγήν των. Ούτω πως, έκαστον απολωλός πρόβατον, αναγκασθέν και από την πείναν, επιστρέφει εις την μάνδραν, γνωρίζον ότι θα γίνει δεκτόν μετά χαράς και δεν θα τιμωρηθεί. Αποτελεί δε τούτο σοφήν και δεδοκιμασμένην τακτικήν, οδόν πεπατημένην επί αιώνας, ήτις εγγυάται την μακροβιότητα του ποιμνίου, όπως άλλωστε και κάθε άλλης επιχειρήσεως ή καταστήματος.
 
Όσον δε αφορά τα αφοσιωμένα πρόβατα, δεν ανταμείβονται μεν δια την πίστιν των, γνωρίζουν, όμως, ότι αν δραπετεύσουν θα πεινάσουν, και αν πεινάσουν θα γίνουν και αυτά δεκτά μετά χαράς εις το εντευκτήριον του ποιμένος όταν επιστρέψουν, μετά πλήρους αμνηστείας, no questions asked.
 
Γεράσιμος Φουρλάνος
 
 

  

Your rating: None Average: 4.9 (28 votes)