Σαββάτο 19 Αυγούστου 2017


25η Μαρτίου 1821 και 25η Μαρτίου 2012

 
Όπου κι αν στραφεί ο ερευνητής, μπορεί να βρει ιστορικές και επιστημονικές πληροφορίες, άρθρα, πονήματα, συγγράμματα, διαλέξεις για την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821.
 
Μπορεί ν’ ανακαλύψει πλήθος βιβλίων και πινάκων που αναφέρονται στην ημέρα της επανάστασης του 21 που καθιερώθηκε ως Εθνική Γιορτή των Ελλήνων. Ως η επέτειος έναρξης του επαναστατικού αγώνα, σύμφωνα με βασιλικό διάταγμα του Όθωνα, που εκδόθηκε την 15.03.1838.
 
Η ελληνική επανάσταση του 1821 ήταν ένας γνήσια απελευθερωτικός αγώνας των υπόδουλων Ελλήνων εναντίον της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ήταν η τελευταία εξέγερση από μικρότερης έκτασης απελευθερωτικές προσπάθειες που ακολούθησαν την πτώση της Κωνσταντινούπολης.
 
Η επανάσταση προετοιμάστηκε από τη θρυλική “Φιλική Εταιρεία”, στηρίχθηκε στον ελληνικό διαφωτισμό και ενισχύθηκε από τον φιλελληνισμό (παρακλάδι του ευρωπαϊκού ρομαντισμού).
 
Η επανάσταση επεκτάθηκε στις περισσότερες περιοχές όπου κατοικούσαν ορθόδοξοι Χριστιανοί με ελληνική (ρωμαίικη) συνείδηση ή υπήρχαν ελληνικές παροικίες, από τη Μολδοβλαχία και την Κρήτη μέχρι την Κύπρο.
 
Απλώθηκε σε ολόκληρη την Πελοπόννησο, έφτασε στη Στερεά Ελλάδα, στην Ήπειρο και Θεσσαλία, περιέλαβε ολόκληρη τη Μακεδονία και τα νησιά του Αιγαίου.
 
Οι στρατιωτικές δυνάμεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ενισχυόμενες από τους υποτελείς του Σουλτάνου, συγκρούστηκαν με τους επαναστάτες. Τελικά οι τελευταίοι επικράτησαν χάρη στην αποφασιστικότητα και το πείσμα τους που επιβραβεύτηκε με συνθήκες. Κατάληξη ευτυχής ήταν η δημιουργία του Ελληνικού Βασιλείου, υπό την προστασία των Μεγάλων Δυνάμεων της Ευρώπης.
 
Λόγω της ίδρυσης του Ελληνικού Κράτους, προέκυψαν διαφωνίες μεταξύ των ευρωπαϊκών δυνάμεων που διέλυσαν την “Ιερά Συμμαχία” (του συνασπισμού των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων, που προέκυψαν μετά την ήττα του Ναπολέοντα), η οποία εναντιωνόταν σε κάθε επαναστατικό κίνημα.
 
Σταδιακά, χάρη στους αγώνες των επαναστατών και την πίεση της κοινής γνώμης των κρατών της Ευρώπης, αναγνωρίστηκαν οι Έλληνες ως εμπόλεμοι αρχικά από την Αγγλία, η οποία αποδέχτηκε και τον ναυτικό αποκλεισμό των οθωμανικών λιμανιών από τους επαναστάτες, κατά το 1823.
 
Τελικά, η επανάσταση του 1821 αποτέλεσε μεγάλο σταθμό στην ιστορία του Ελληνισμού, επειδή πέτυχε να δημιουργήσει το ελληνικό Κράτος που εμφανίστηκε στον χάρτη, μεταξύ των κρατών της υφηλίου, μετά από απουσία πολλών αιώνων.
 
Τα διδάγματα από τη μεγάλη αυτή εθνική επανάσταση μπορούν να μας καθοδηγήσουν και να μας βοηθήσουν ν’ απαλλαγούμε από την κοινωνική παρακμή και την οικονομική υποδούλωση που προβλέπεται να διαρκέσει για πολλά χρόνια.
 
Όπως η υποδούλωση στους ξένους κατακτητές αποδίδεται στα τεράστια σφάλματά μας, στην ανικανότητα να ομονοήσουμε, στην αδυναμία να συνεργαστούμε, στο φιλέριδο του χαρακτήρα και στα άλλα ελαττώματά μας (με προεξάρχον τη φιλαυτία και την πλήρη αδιαφορία για τον συμπατριώτη και το κοινό όφελος), έτσι και η νέα υποδούλωση του λαού μας οφείλεται στα ίδια ελαττώματα.
 
Της οθωμανικής κατάκτησης προηγήθηκε η κοινωνική και οικονομική παρακμή, η τάση φυγής από την πραγματικότητα, η εγκατάλειψη της καλλιέργειας της γης, η αδιαφορία για το εμπόριο και τη ναυτιλία, η διάλυση της πολυμελούς οικογένειας, οι αδιάκοπες έριδες περί όνου σκιάς (ακόμη και η διαφωνία σχετικά με ποιο φύλο είχαν οι άγγελοι, αρσενικό ή θηλυκό, προξενούσε ασυμφιλίωτες συγκρούσεις) και η έλλειψη συνεννόησης ακόμα και για τα αυτονόητα του κοινού βίου.
 
Της σημερινής ξένης οικονομικής κατοχής προηγήθηκε αντίστοιχη, ίσως και χειρότερη, κοινωνική και οικονομική παρακμή, με τη σπατάλη τεράστιων πόρων σε γιορτές και πανηγύρια της “δημοκρατίας”, σε ψεύτικες συντάξεις και αργομισθίες, στη φυγή από την οικονομική πραγματικότητα με την εξακολουθητική λήψη δανείων και την υπερχρέωση του κράτους, με τη μοιρασιά χρημάτων στους οπαδούς της εκάστοτε κομματικής ορθοδοξίας και με όσα άλλα βιώσαμε αδρανώντας.
 
Αντί να αγωνιζόμαστε με συνέπεια, αποτελεσματικότητα και πάθος για προκοπή και ευδοκίμηση, εγκαταλείψαμε τη γεωργία, γυρίσαμε την πλάτη στα παραδοσιακά ναυτικά επαγγέλματα, συγκεντρωθήκαμε στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα και το Ηράκλειο, αφήνοντας έρημη την επαρχία, ηπειρωτική και νησιώτικη. Οι περισσότεροι, αντί να ενταχθούμε στην παραγωγή εισοδήματος, προϊόντων, πολιτισμού και γνώσεων, προτιμήσαμε την ένταξη στους κομματικούς στρατούς με σκοπό την άκοπη απόκτηση καταναλωτικών αγαθών, εν πολλοίς άχρηστων, και τη συσσώρευση όμοια άκοπου πλούτου, που τώρα τον τρυγούν οι αλλεπάλληλοι φόροι και οι ατέρμονες επιβαρύνσεις.
 
Αντί για παιδεία αποκτήσαμε κομματικές συνειδήσεις και εντάξεις. Μάθαμε απ’ έξω κι ανακατωτά ποιες είναι οι εκλογικές περιφέρειες, πόσοι βουλευτές, που και από ποιους εκλέγονται, πόσα εκλογικά κέντρα έχει κάθε κόμμα, ποιος είναι ο κομματάρχης με τον οποίο θα διατηρούμε επαφές και σχέσεις συναλλαγής, πότε θα γίνει δήμαρχος ο εγγονός του επίτιμου, ποια ερωτεύτηκε ο γιός του Βαρβιτσιώτη, αν έλουσε τα μαλλιά του ο ανεψιός του Αλευρά, που έκανε διακοπές ο Λιάπης, αν αρρώστησε ο Λαλιώτης, που έχει το εξοχικό της η Νατάσα, αν πήρε αξιοπρεπή σύνταξη η χήρα του Ανδρέα κι αν θα πουλήσει την έπαυλη με τα κειμήλια της Αλλαγής, αν έβγαλε κάποιο απόφθεγμα ο Ανδρουλάκης, πια ατάκα λάνσαρε ο Καρατζαφέρης, τι πουκάμισα φοράει ο Τσίπρας και που φοιτούν οι θυγατέρες της Παπαρήγα.
 
‘Όταν οι βυζαντινοί (οι Ρωμιοί) υποδουλώθηκαν στους Οθωμανούς ρίξανε το φταίξιμο μοιρολατρικά στη θεία βούληση υιοθετώντας το σύνθημα της παρηγοριάς πως, τάχα, “ήτανε θέλημα Θεού η Πόλη να τουρκέψει” και όχι, βέβαια, πως τούρκεψε η Πόλη από τα σφάλματα των σκλαβωθέντων.
 
Τώρα που υποδουλωθήκαμε στους διεθνείς τραπεζίτες ρίξαμε το φταίξιμο, με όμοια μοιρολατρία, στους πολιτικούς και, μάλιστα, των δύο μεγαλύτερων κομμάτων, παραμερίζοντας τα ασυγχώρητα σφάλματα, τα ελαττώματα και τις επιλογές μας.
 
Και στις δύο περιπτώσεις και τις αντίστοιχες εποχές, με βάση την αρχή (που πολλές φορές επαληθεύεται) πως “η ιστορία επαναλαμβάνεται”, διαπιστώνουμε την επανάληψη λαθών και αστοχιών που πάντα καταλήγουν σε υποδούλωση, φτώχεια και δυστυχία.
 
Με αφορμή την Εθνική Επέτειο της 25ης Μαρτίου, έχουμε την ευκαιρία ν’ αντλήσουμε διδάγματα, παραδείγματα και γνώση από τους αγώνες και, κυρίως, από τα παθήματα των αγωνιστών του 21, χαράζοντας σύγχρονη και σταθερή πορεία, χωρίς αστοχίες και με λιγότερα λάθη, για μια νέα Παλιγγενεσία, που (πέρα από την οικονομική ανόρθωση) θα αναζωογονήσει την κοινωνία, θα διώξει το βαλκανικό σύνδρομο της μιζέριας, ανοίγοντας τα τσιμπλιασμένα μας μάτια στους ορίζοντες της Οικουμένης.
 
Χρειαζόμαστε μια νέα Παλιγγενεσία της γνώσης, της λογικής, της εργασίας, της σύμπνοιας, της συνεργασίας με τους άλλους λαούς, ξεφεύγοντας από την παρακμή του κρατιδίου μας, που δεν αποτελεί το κέντρο της γης, αλλά μπορεί να γίνει αυτό που λέει το ποίημα του Κωστή Παλαμά για την Αθήνα: “Ελλάδα διαμαντόπετρα στης γης το δαχτυλίδι”. Είθε, μακάρι, γένοιτο που έλεγαν κάποτε…
 
 
Ε. Παπαδάκης
 

 

Your rating: None Average: 5 (8 votes)