Πέμπτη 22 Ιουνίου 2017


Ανασκόπηση του 2011 – ένα σημαντικό έτος

 

Λίγες ημέρες απομένουν για να γίνει το 2011 παρελθόν. Μέσα σε αυτές τις ελάχιστες μέρες μπορούμε ν’ αναπολήσουμε με συντομία μερικά από τα συμβάντα που μένουν βαθιά χαραγμένα στη μνήμη και σηματοδοτούν την προς το μέλλον πορεία του κόσμου, της χώρας και κάθε πολίτη.

 
Ας σκεφτούμε αν και τι μας δίδαξε κάτι ο χρόνος που φεύγει ανεπιστρεπτί ή αν κι’ αυτός ήταν σαν τους άλλους, χρόνος θλίψης, απογοήτευσης και συμφοράς.
 
Μας είχαν πληροφορήσει οι πολιτικοί όλων των αποχρώσεων πως το 2011 θα ήταν έτος βαθύτερης και οξύτερης κρίσης, με αμυδρές ελπίδες ανάκαμψης με προοπτική ζοφώδη γεμάτη σκοπέλους και συμφορές.
 
Μέσα στο 2011 πολλοί έχασαν τις εργασίες τους, άλλοι ξενιτεύτηκαν, μερικοί έχασαν ό τι είχαν μαζί με τις ελπίδες τους, αρκετοί απογοητεύτηκαν και οργίστηκαν [Νομικά Επίλεκτα: “Απανταχού αγανακτισμένοι... ξεαγανακτήστε!”]. Κάποιοι άλλοι κατάφεραν ν’ αυξήσουν τα πλούτη τους, να φυγαδέψουν τις κολοσσιαίες περιουσίες τους σε χώρες σαν την Ελβετία ή να συμπληρώσουν τις αδικίες τους, παραμένοντας απρόσβλητοι και ακαταδίωκτοι.
 
Οι πολιτικοί μας δεν συνετίστηκαν. Εξακολούθησαν να συγκρούονται, επαναλαμβάνοντας όσα μας έλεγαν εδώ και δεκαετίες, με την ίδια αλαζονεία, την ίδια αναίδεια, με αμείωτη την προκλητικότητά τους.
 
Στον ίδιο χρόνο πολλοί οργίστηκαν και κατέβηκαν στους δρόμους, συνηθισμένοι από τις προπονήσεις των περασμένων χρόνων της ασυδοσίας και της συνδικαλιστικής κραιπάλης των παροχών και των παράλογων αυξήσεων, των επιδομάτων και των πολλαπλών αργομισθιών.
 
Είδαμε μνημεία να βεβηλώνονται (με πρώτο τον “Άγνωστο Στρατιώτη”), υποδομές και δημόσια κτίρια να καταστρέφονται, δρόμους ν’ αποκλείονται επί ώρες κάθε ημέρα, καταστήματα να υφίστανται βανδαλισμούς, τουρίστες να καταδιώκονται, ευτραφείς και ανάλγητους συνδικαλιστές ν’ απειλούν, στρατιωτικούς, δημόσιους υπαλλήλους, προνομιούχους των κρατικών επιχειρήσεων και άλλους να καταλαμβάνουν δημόσια κτήρια και υπουργεία.
 
Όμως, για πρώτη φορά ζήσαμε τη με πάταγο κατάρρευση μιας εκλεγμένης κυβέρνησης της αριστεράς και την αναγόρευση σε πρωθυπουργό ενός επιτυχημένου τραπεζίτη [νομικά επίλεκτα: “Πρωθυπουργεύων τραπεζίτης”], υποστηριζόμενου από τρία κόμματα.
 
Είδαμε τον θάνατο σπουδαίων ανθρώπων όπως του SteveJobs και της μυθικής ElisabethTaylor, μαζί με τον πριγκιπικό γάμο στην Αγγλία, την ποινική εμπλοκή και απεμπλοκή του Στρος Καν, τις περιπέτειες και τα καμώματα του Μπερλουσκόνι στην Ιταλία, τη συνεργασία των Σαρκοζί και Μέρκελ (του διδύμου “Μερκοζί”) και την εξακολούθηση του διασυρμού της χώρας μας που επεκτάθηκε σε Δύση και Ανατολή.
 
Μέσω των ΜΜΕ είμαστε παρόντες όταν το τσουνάμι κτύπησε την Ιαπωνία, μετά τον καταστρεπτικό σεισμό, βιώσαμε τις πλημμύρες στη Βραζιλία και στις άλλες περιοχές του πλανήτη.
 
Αισθανθήκαμε τον θρησκευτικό φανατισμό να εντείνεται, μετά τη δολοφονία του Μπιν Λάντεν τον Μάιο του 2011, με τις βόμβες εναντίον των εκκλησιών και των Χριστιανών στις χώρες που επικρατούν οι Μουσουλμάνοι.
 
Βιώσαμε τα γεγονότα της “αραβικής Άνοιξης” με την κατάρρευση των αυταρχικών καθεστώτων και την αντικατάστασή τους από άλλα, ίσως χειρότερα.
 
Με λίγα λόγια ο χρόνος που φεύγει ήταν γεμάτος από σπουδαία γεγονότα που επηρέασαν και την πατρίδα μας. Ήδη η νέα κυβέρνηση φαίνεται σαν πιο σοβαρή από τις προηγούμενες, όμως χωρίς να έχει αποδείξει πως αξίζει την εμπιστοσύνη του καταπιεζόμενου λαού.
 
Το 2011 δεν φεύγει αθόρυβα, χωρίς κι’ άλλα σημαντικά γεγονότα που μάζεψε για να μας τα παρουσιάσει, σκοπεύοντας να μας μείνει αξέχαστο μαζί με τις φορολογικές επιδρομές που εντείνονται και απειλούν, σιγοντάροντας τον Φωτόπουλο της ΔΕΗ, να μας βυθίσουν στο σκότος.
 
Με όλα αυτά, τα σπουδαία και καθοριστικά, οι πολίτες έγιναν ωριμότεροι. Απέκτησαν από τα παθήματά τους τη σοφία που χρειάζεται για να καταλάβουν πως χωρίς αυτενέργεια, χωρίς πρωτοβουλία κάθε ενός ξεχωριστά δεν θα υπάρξει πρόοδος, ούτε ανάκαμψη, ούτε ελπίδα ή φως στο βάθος της σπηλιάς που μας έκλεισαν.
 
Με εφόδιο τη σοφία που αποκτήθηκε μέσα στο έτος που φεύγει ξεκινάμε, ο ένας δίπλα στον άλλο, αλληλοϋποστηριζόμενοι, με τις δικές μας δυνάμεις και ικανότητες, να διανύσουμε τον νέο χρόνο, το 2012 που ανατέλλει. Χωρίς να παρασυρόμαστε από τα παχιά λόγια των υποσχέσεων. Χωρίς να μας επηρεάζουν οι κομματικές κούφιες διαβεβαιώσεις. Με οδηγό την πείρα, με δύναμη την πίστη στις ικανότητές μας και στήριγμα την αλληλεγγύη.
 
Δεν χρειαζόμαστε για το νέο έτος προέδρους, κομματάρχες, υπουργούς, πάτρωνες, καταχραστές, απατεώνες και δανεικά. Χρειαζόμαστε ορθή σκέψη, ανεμπόδιστη κρίση, το μυαλό μας να δουλεύει και ν’ ανοίγει τους δρόμους που μας έκλεισαν οι ανίκανοι που κυριάρχησαν.
 
Με τις ικανότητές μας κάνουμε το μέλλον φωτεινό, γεμάτο ελπίδες. Το 2012 γίνεται έτος προοπτικής, προόδου και ευκαιριών.      
     
Ε. Παπαδάκης
 

 

Your rating: None Average: 5 (14 votes)