Τρίτη 3 Οκτωβρίου 2017


Αντίδοτο στην κρίση

 
Μετά τους θρήνους και τους οδυρμούς, την αγανάκτηση και τις διαμαρτυρίες, τις διαδηλώσεις και τους λεονταρισμούς ενάντια στους Γερμανούς και τις καταλήψεις των δημόσιων κτηρίων, τις αδιάκοπες απεργίες, τις αποχές, τις βρισιές, τους προπηλακισμούς και τα άλλα καμώματα των αχαλίνωτων συνδικαλιστών, ήρθε ο καιρός να σοβαρευτούμε, εμείς ο “λαός”.
 
Είναι κατανοητό πως με τις εκλογές κάθε δύο χρόνια η κρίση δεν αντιμετωπίζεται. Με την ψήφο όσων ακόμα ψηφίζουν θ’ αναρριχηθούν οι ίδιοι ή παρόμοιοι, επειδή η στελέχωση του κράτους γίνεται με άντληση από την ίδια δεξαμενή. Τον ίδιο λαό που έχει γαλουχηθεί και συνηθίσει τον κομματισμό και την εκδούλευση (τουρκιστί: ρουσφέτι).
 
Η κρίση χρειάζεται το αντίθετο από εκείνο που την προσκάλεσε: 
 
Ήρθε εξ αιτίας της απραξίας, της κραιπάλης, της σπατάλης, της κομματικοποίησης, των γιγαντωμένων συντεχνιών, της κομπίνας, της αρπαχτής, της απάτης, της μίζας και της ευνοιοκρατίας – οικογενειοκρατίας.
 
Θα φύγει με την εργασία της πλειοψηφίας, με το νοικοκύρεμα των οικονομικών του κράτους, με την απεμπόληση του κομματισμού, τη συρρίκνωση των συντεχνιών, την επικράτηση της εντιμότητας και των κανόνων της ηθικής και με την προώθηση των ικανών και όχι των φίλων και συγγενών.
 
Οι προτάσεις αυτές είναι αυτονόητες, όμως χρειάζονται γιατί και το αυτονόητο ακόμα έχει χάσει την αξία του.
 
Πάνω από όλα και πάνω κι από τα αυτονόητα χρειαζόμαστε έξυπνες, άμεσες και παραγωγικές λύσεις, παραμερίζοντας τα σενάρια συνομωσίας που ενδημούν στις υπανάπτυκτες, τις πρωτόγονες και στις κοινωνίες της παρακμής, όπως και στη χώρα μας.
 
Χρειαζόμαστε τις λύσεις που μπορούν να δώσουν οι ευφυείς συμπατριώτες μας που είναι αμέτρητοι, αρκεί να τους δοθεί το έναυσμα, η αφορμή, το κίνητρο και, στο τέλος, ο έπαινος και η επιβράβευση.
 
Μια από τις λύσεις που οδηγούν στην παραγωγή και στη συνακόλουθη έξοδο από την κρίση είναι η ίδρυση, χωρίς γραφειοκρατικά εμπόδια, μονάδων παραγωγής, για παράδειγμα, προϊόντων με ζήτηση που χρειάζονται ιδανικές κλιματολογικές συνθήκες, όπως η καλλιέργεια φυτών, που δεν αντέχουν στην κακοκαιρία, με παραδοσιακές βιολογικές μεθόδους.
 
Μπορεί να γίνει εκστρατεία περαιτέρω προώθησης της ήδη ξακουστής μεσογειακής κουζίνας με τη μαζική παραγωγή εδεσμάτων για άμεση εξαγωγή.
 
Άλλη παραλλαγή είναι η πρόσκληση ξένων, Ευρωπαίων και μη, στην Ελλάδα με μοναδικό σκοπό να παρασχεθεί σε αυτούς για συγκεκριμένο, βραχύ χρονικό διάστημα μόνο παραδοσιακή, ελληνική διατροφή με σκοπό την εξοικείωση στην υγιεινή διατροφή.
 
Και μόνο οι Έλληνες του εξωτερικού ν’ ανταποκριθούν, το κέρδος θα είναι τεράστιο.
 
Υπάρχουν και άλλες λύσεις. Λύσεις έξυπνες εξόδου από την κρίση: Είναι δυνατή η προώθηση στο εξωτερικό έργων παραδοσιακής τέχνης, πέρα και έξω από τις τουριστικές επιχειρήσεις, με δωρεάν διαφήμιση μέσω των ενοριών της ορθόδοξης Εκκλησίας, που ευτυχώς παρά την πολεμική που δέχονται εξακολουθούν ν’ ακμάζουν στα πέρατα της Οικουμένης.
 
Είναι δυνατή η ενεργοποίηση των άπραγων επιστημόνων, με γενικό προσκλητήριο για δράση.
 
Μπορούν οι υπεράριθμοι γιατροί ν’ αξιοποιηθούν, ιδρύοντας, με δική τους πρωτοβουλία και χωρίς τα εμπόδια της γραφειοκρατίας, θεραπευτικές μονάδες σε περιοχές με φυσικό κάλλος που αφθονούν στην Ελλάδα.
 
Σε αυτές τις μονάδες θα προσέρχονται, μετά από ειδικές, επίλεκτες προσκλήσεις, για θεραπεία και αναψυχή, κάτω από τις ιδανικές κλιματολογικές συνθήκες της χώρας μας, ασθενείς από την Ευρώπη κι από άλλες χώρες, χωρίς σοβαρά νοσήματα, για αποτελεσματική θεραπεία. Και εδώ χρειάζεται ενημέρωση που μπορεί αδαπάνως να γίνει μέσω των Ελλήνων του εξωτερικού που πρόθυμα θ’ ανταποκριθούν, αν προσκληθούν με σοβαρότητα.
 
Είναι δυνατό οι μηχανικοί που περισσεύουν ν’ απασχοληθούν στην κατασκευή μονάδων παραγωγής ηλιακής, αιολικής ενέργειας και ενέργειας από τη θάλασσα, ενθαρρυνόμενοι με κίνητρα όχι απαραιτήτως χρηματικά, αλλά με παραμερισμό της γραφειοκρατίας και επιβράβευση της απόδοσης εμπράκτως.
 
Επιβάλλεται να γίνουν άμεσες ενέργειες, νομοθετικές και πρακτικές, ώστε να γίνει η χώρα μας έδρα όλων των ελληνικής ιδιοκτησίας ναυτιλιακών εταιρειών, με παροχή κινήτρων.
 
Δεν ξεχνάμε πως η Σούδα στην Κρήτη αποτελεί το μεγαλύτερο και ασφαλέστερο λιμάνι της Μεσογείου και ο Πειραιάς είναι διάσημος και αξιοποιήσιμος σαν κέντρο ναυτιλίας, εμπορίου και συναλλαγών.
 
Οι πλεονάζοντες καθηγητές, οι ιστορικοί, φιλόλογοι, αρχαιολόγοι και άλλοι, μπορούν, με άρση των εμποδίων της γραφειοκρατίας και της φορολογικής καταστολής, να ενεργοποιηθούν με την ίδρυση πολλών ιδιωτικών κέντρων ελληνικών (νεοελληνικών, βυζαντινών και κλασικών) σπουδών, μελέτης της ελληνικής γλώσσας (κυρίως της αρχαίας, της μεσαιωνικής και της νέας).
 
Είναι κατορθωτή η προώθηση των εγχώριων προϊόντων ραπτικής και μόδας στην Ευρώπη και πέραν αυτής, με την ανάληψη διαφημιστικής εκστρατείας, ώστε να γίνει η Αθήνα κέντρο μόδας και πολιτισμού.
 
Εάν καθίσουν γύρω από ένα τραπέζι οι ευφυείς συμπατριώτες μας, θα κατεβάσουν τις ιδέες εκείνες που είναι ικανές να εκδιώξουν την κρίση. Χρειάζεται, όμως, κάποιος που να εμπνεύσει, διαθέτοντας αγωνιστικότητα, αποφασιστικότητα, εντιμότητα και ικανότητες δράσης.
 
Αλλά κι αν ακόμα δεν βρεθεί εκείνος που θα εμπνεύσει και θα καθοδηγήσει, κάθε ένας μας, σαν μονάδα και προσωπικότητα, με προσπάθεια ατομική, με πείσμα και εργατικότητα θ’ ανοίξει διόδους προόδου και διεξόδους προκοπής.
 
Αρκεί να μην μείνουνε κολλημένοι στις διαμαρτυρίες, στις γκρίνιες και να μην τρώμε τις ίδιες τις σάρκες μας, στρεφόμενοι ο ένας ενάντια στον άλλο.
 
Κάθε ένας και όλοι μαζί βρίσκουμε τις λύσεις, επειδή έχουμε τις ιδέες και δεν μας λείπει η ικανότητα για να προχωρήσουμε μπροστά, στο μέλλον που θα γίνει θελκτικό και θα μοιάζει με την αυγή μιας καλοκαιρινής ημέρας. 
 
 
Ε. Παπαδάκης

 

Your rating: None Average: 4.8 (10 votes)