Παρασκευή 1 Δεκεμβρίου 2017


Έλλειψη παιδείας και ημιμάθεια

Η κριτική και οι κριτικοί είναι χρήσιμοι, επειδή, με τις κρίσεις τους, συμβάλλουν στη βελτίωση, στη διόρθωση και στην προαγωγή του λόγου, των πράξεων, των συμπεριφορών, ακόμη των νόμων και της εν γένει κοινωνικής ζωής, που χρειάζεται αναβάθμιση, βελτίωση και ποιότητα, που λείπουν.
 
Ο ελληνικός λόγος έχει υποβαθμιστεί, εξ αιτίας της αμάθειας και της χειρότερης αυτής ημιμάθειας. Η ήττων προσπάθεια αποτελεί τον οδηγό στις σπουδές και σε κάθε έκφανση της σύγχρονης κοινωνικής πραγματικότητας, με αποτέλεσμα, από την έλλειψη παιδείας και από την αμάθεια, να καταλήγουμε στην αδυναμία διατύπωσης νοημάτων, θέσεων, απόψεων και γνώμης.
 
Δυσκολία και αδυναμία διατύπωσης νοημάτων διαπιστώνεται τόσο στον προφορικό όσο και στον γραπτό ελληνικό λόγο. Τα παραδείγματα είναι άπειρα και αντλούνται από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και, κυρίως, από την τηλεόραση, στην οποία καλούνται οι πολίτες να διατυπώνουν γνώμες κατά προτίμηση επί της πολιτικής και οικονομικής κατάστασης, οπότε διαπιστώνεται τόσο η δυσκολία όσο και η αδυναμία έκφρασης και γνώμης, που αντικαθίστανται από τη γλώσσα του σώματος, δηλαδή από πολλές χειρονομίες, κινήσεις των ματιών, αλλαγές της στάσης του σώματος και της έκφρασης του προσώπου και από το επαναλαμβανόμενο εκνευριστικό εεεεεεεεε, που μεσολαβεί απαραιτήτως μεταξύ των λέξεων χωρίς διακοπή.
 
Βλέπομε στην τηλεόραση πολιτικούς, ειδικούς επιστήμονες, περιφανείς φιλοσόφους, δάσκαλους και άλλους όπως και επαγγελματίες δημοσιογράφους να συνοδεύουν κάθε λέξη και κάθε έκφραση με το παρατεταμένο εε, με χάσματα στον εκφερόμενο λόγο, με ασυνταξίες, σολοικισμούς και ασυναρτησίες.
 
Έτσι, προβεβλημένος δημοσιογράφος, σε εσπερινή τηλεοπτική εκπομπή δεν ήταν σε θέση να διακρίνει, επειδή δεν διδάχτηκε, μεταξύ του διακονώ και του διακονεύω, δηλαδή μεταξύ του υπηρετώ ως λειτουργός και του επαιτώ, με αποτέλεσμα να δηλώσει, ορθά κοφτά, ότι ο τάδε εισαγγελέας διακονεύει τη δικαιοσύνη! Άλλοι δημοσιογράφοι και, συγκεκριμένα ένας εξ αυτών, που εργάζεται στην κρατική τηλεόραση, δεν ήταν σε θέση να διακρίνει τις κλίσεις του ουσιαστικού “διευθύνων σύμβουλος” και, εξ αιτίας της αγραμματοσύνης του, ανέφερε πως αυτό το ζήτημα ανήκει στην αρμοδιότητα του “διευθύνων σύμβουλου”, τούτο δε το σόλοικο λέγεται συνεχώς και από άλλους δημοσιογράφους και μη, με αποτέλεσμα να επιβεβαιώνεται, ότι στρατιές αστοιχείωτων έχουν καταλάβει διάφορες δημόσιες θέσεις, με αντίστοιχους μισθούς, αποκλείοντας τους ικανούς και τους καταρτισμένους.
 
Στο σημερινό σημείωμα δεν γίνεται κριτική των λεγόμενων πανεπιστημιακών και επιστημονικών συγγραμμάτων, επειδή για αυτά θα αφιερωθεί άλλο, επί τούτω, σημείωμα, μαζί με τις διαπιστώσεις των γενόμενων συστηματικών αντιγραφών, των εν ψυχρώ κλοπών ξένης πνευματικής ιδιοκτησίας και των όσων άλλων έχουν διαπιστωθεί τεκμηριωμένα, ιδιαίτερα σχετικά με τις πομπώδεις και σχοινοτενείς εκφράσεις, δια των οποίων οι συγγραφείς επιδιώκουν να καταδείξουν την εν πολλοίς ανύπαρκτη επιστημοσύνη τους. 
 
Ιδιαίτερα δεινοπαθεί η φράση “επί κεφαλής”, η οποία άλλοτε κλίνεται (όπως συνέβη σε δημοσίευμα σε καθημερινή αθηναϊκή εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας, όπου γράφτηκε πως αυτό ήταν ευθύνη “του επικεφαλούς”) και άλλοτε εκλαμβάνεται ως μια λέξη άκλιτη και γράφεται ή προφέρεται ο “επικεφαλή” του “επικεφαλή” κ.ο.κ., χωρίς ουδείς να αντιδρά ή να επισημαίνει αυτά τα τερατώδη λάθη και τους σολοικισμούς.
 
Λόγω της ανύπαρκτης αγάπης των Νεοελλήνων στην πατρίδα τους, στους συμπατριώτες τους και σε κάθε τι που αναφέρεται στη χώρα τους, η νεοελληνική γλώσσα (και, μάλιστα, η δημοτική, η αποκληθείσα από τους φανατικούς τής μιας παράτασης ως “γλώσσα του λαού”), κακοποιούμενη βάναυσα, αντικαθίσταται συστηματικά από τη διεθνή αγγλική, διαμορφούμενη σε ένα συνονθύλευμα ανοησιών και σόλοικων εκφράσεων. Έτσι, ακούστηκε κατ’ επανάληψη να δηλώνει κάποιος προβεβλημένος και ιδιαίτερα φλύαρος δημοσιογράφος, εμφανιζόμενος ως ειδικός στα οικολογικά, μεταξύ των άλλων ασυναρτησιών, ότι σήμερα  δεν έχει καλό mood, σε αντίθεση με χθες!
 

Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης, που δεν ενοχλεί τους περισσότερους, είναι να τείνουμε προς την αγλωσσία και την έλλειψη δυνατότητας συνεννόησης μεταξύ μας, με ένα, όμως, θετικό αποτέλεσμα, ότι αυτή η κατάσταση εναρμονίζεται με τη γενικότερη κοινωνική κατάπτωση, που οδηγεί με βεβαιότητα σε κάποιο γκρεμό, εκ του οποίου δεν θα υπάρξει ανέλκυση, τουλάχιστον στο προβλεπτό μέλλον.  

Your rating: None Average: 4.5 (8 votes)