Δευτέρα 1 Οκτωβρίου 2018


Μεγάλη εβδομάδα

 
H Μεγάλη εβδομάδα αρχίζει από την Κυριακή των Βαΐων όπου τελείται η ακολουθία του νυμφίου. Οι πιστοί ακολουθούν τα ίχνη του Νυμφίου και γίνονται συνοδοιπόροι στο θείο Πάθος και κοινωνοί της Αναστάσεως. Η αναβίωση των ιερών γεγονότων και οι ιερές ακολουθίες των άγιων ημερών, δημιουργούν ατμόσφαιρα κατάνυξης και περισυλλογής. Κάθε χρόνο κατά τη μεγάλη εβδομάδα, αναπαριστάται ακριβώς η τελευταία εβδομάδα της επίγειας ζωής του Θεανθρώπου και τα Πάθη του. Οι καμπάνες χτυπούν κι οι πιστοί συρρέουν στις εκκλησιές, που αυτές τις μέρες πλημμυρίζουν από ύμνους και ψαλμωδίες.  Μια εβδομάδα νηστείας και προσευχής ξεκίνησε και η ιστορία της πορείας στον Γολγοθά και την Ανάσταση, αρχίζει να ξεδιπλώνεται.
 
Μετά την Ανάσταση του Λαζάρου, ο Ιησούς εισέρχεται στα Ιεροσόλυμα θριαμβευτικά μετά βαΐων και κλάδων. Το θαύμα της Ανάστασης του νεκρού Λαζάρου είχε φτάσει παντού κι όλοι είχαν την λαχτάρα να γνωρίσουν τον Μεσσία. (Ίσως ήταν η μοναδική επίγεια τιμή που απόλαυσε ο Κύριος. Η έξοδός του λίγες μέρες μετά ήταν κουβαλώντας τον Σταυρό στην πορεία για τον Γολγοθά.) Ο ενθουσιασμός του λαού ήταν τόσο μεγάλος που σκανδάλισε τους Γραμματείς και Φαρισαίους.
 
Την επομένη το πρωί (Μεγάλη Δευτέρα) ο Ιησούς επιστρέφει στην Ιερουσαλήμ, εισέρχεται στο ναό κι άρχισε να διδάσκει τους προσκυνητές που σπρώχνονταν για να τον ακούσουν. Οι αρχιερείς βλέποντας τον θρίαμβο του Ιησού και την παραμονή του ένιωσαν να απειλείται η αυθαίρετη εξουσία τους κι έτσι μαζεύτηκαν για να αποφασίσουν πως θα τον βγάλουν απ’ τη μέση. Η επιρροή που ασκούσε στα πλήθη ήταν μεγάλη κι ο κόσμος που τον περιέβαλε ήταν πολύς, οπότε δεν ήταν δυνατό να τον πιάσουν μέσα στο ναό, φοβούνταν τις αντιδράσεις του κόσμου. Γι ‘αυτό και σκέφτηκαν να στρέψουν τον κόσμο εναντίον του όμως χωρίς αποτέλεσμα. Ο Χριστός τους αποστόμωσε με τις παραβολές του για άλλη μια φορά.
 
Το επόμενο πρωί, ημέρα Τρίτη, ο Ιησούς πήγε και πάλι στο ναό κι άρχισε τις διδαχές. Το μίσος των Ιερέων και Φαρισαίων αγρίεψε. Αποφάσισαν λοιπόν, αφού δεν είχαν άλλο τρόπο να τον αντιμετωπίσουν, να στρέψουν τους Ρωμαίους εναντίον του. Ο Χριστός κατάλαβε ότι έφθανε η ώρα. Σηκώθηκε όρθιος χωρίς δισταγμό και απέτεινε λόγο στο λαό και τους μαθητές του, κεραυνοβολώντας τους αρχιερείς και Σαδδουκαίους, γραμματείς και Φαρισαίους. Κι αφήνοντας τους άρχοντες μεγαλουσιάνους στη λύσσα τους, αφού κανείς δεν τόλμησε να εκδηλωθεί από φόβο λαού, έφυγε από το ναό κατευθυνόμενος με τους μαθητές του στο Όρος των Ελαιών. Εκεί ο Ιησούς ζήτησε πίστη και θάρρος από τους μαθητές του και τους προετοίμασε για τους δύσκολους καιρούς που έρχονται και τη βασιλεία του Θεού. Ο ήλιος βασίλεψε και ο Ιησούς αποκάλυψε στους μαθητές του πως σε δυο μέρες έρχεται το Πάσχα, με την Σταύρωση και τη θανάτωσή του. Την επόμενη μέρα, Τετάρτη, μάταια περίμεναν τον Ιησού στην Ιερουσαλήμ. Εκείνος προτίμησε να περάσει τη μέρα προσευχόμενος με τους μαθητές του.
 
 
                  marina 004.jpg
                                 Ο μυστικός Δείπνος, φορητή εικόνα, Μαρίνα Αυγερινού
 
 
Ξημερώνοντας Πέμπτη, Πάσχα για τους Εβραίους, ο Ιησούς ανακοίνωσε στους μαθητές του ότι θα δειπνούσαν όλοι μαζί το βράδυ. Όπως και έγινε. Στο πασχαλινό δείπνο, ο Χριστός είπε στους μαθητές του, ότι είναι η τελευταία φορά που τρώνε μαζί και τους παρέδωσε το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, ευλογώντας το κρασί και το ψωμί, αφού πρώτα τους έπλυνε τα πόδια για να τους δείξει πως πρέπει να είναι ταπεινοί. Μιλώντας στους μαθητές του, είπε ότι ένας απ’ όλους, θα τον προδώσει κι απευθύνθηκε στον Ιούδα λέγοντας: «Ότι είναι να κάνεις κάντο γρήγορα». Εκείνος σηκώθηκε από το τραπέζι και βγήκε έξω. Μετά το δείπνο o Ιησούς και οι μαθητές του, πήγαν στο όρος των Ελαιών για να προσευχηθούν. Μέσα απ’ το φύλλωμα των ελιών φάνηκε ο Ιούδας μαζί με τους Ρωμαίους στρατιώτες που συνέλαβαν τον Κύριο και τον οδήγησαν στον Αρχιερέα Καϊάφα, ο οποίος είχε σχεδιάσει την σύλληψη του. Εκεί οι Αρχιερείς καταδίκασαν τον Χριστό. Η ποινή του θανάτου είχε προαποφασιστεί, όμως κανένα επιχείρημα και κανένας ψευδομάρτυρας δεν μπορούσε να την στοιχειοθετήσει. Η μόνη ελπίδα του Καϊάφα ήταν να τον βγάλει ψευδοπροφήτη και λαοπλάνο. Τον ρώτησε λοιπόν αν είναι ο Χριστός ο υιός του Θεού κι Εκείνος ομολόγησε την αληθινή του υπόσταση. Ο κεραυνός έπεσε, η ομολογία του Χριστού ήταν αυτό που ζητούσαν, το θεώρησαν βλασφημία και τον καταδίκασαν σε θάνατο.
 
Ξημερώματα Παρασκευής τον οδήγησαν στο Ρωμαίο διοικητή της Ιουδαίας, Πόντιο Πιλάτο για να επικυρώσει την εκτέλεση. Η τιμωρία του Χριστού ήταν Σταύρωση, ο πιο ατιμωτικός θάνατος για τους Ρωμαίους. Μετά την καταδίκη του Ιησού, οι στρατιώτες τον έντυσαν με κόκκινο μανδύα, του φόρεσαν ακάνθινο στεφάνι, τον έδεσαν και τον μαστίγωσαν. Στα δεμένα του χέρια πέρασαν ένα καλάμι, δήθεν για σκήπτρο, και τον περιγελούσαν, λέγοντάς του «Χαίρε ο βασιλεύς των Ιουδαίων». Ο Πιλάτος είδε τον Χριστό ματωμένο, βασανισμένο, χλωμό, αποσταμένο και απευθυνόμενος στους αρχιερείς είπε: «Ιδού ο άνθρωπος», αυτός είναι ο επικίνδυνος κατάδικος που φοβάστε; Και τότε πρότεινε την απελευθέρωσή του. Όμως ο φανατισμένος όχλος επιζητούσε την Σταύρωση. Ο Πιλάτος, τρομαγμένος και για τη δική του ζωή, εξέδωσε κι επισήμως την καταδίκη του Χριστού που κουβαλώντας τον Σταυρό έφτασε στο Γολγοθά. Ήταν περίπου εννέα το πρωί. Εκεί Τον κάρφωσαν πάνω στο Σταυρό, με πρόκες στερεωμένες στα χέρια και τα πόδια. Ο Χριστός έζησε τον μαρτυρικότερο θάνατο όλων. Η αφύσικη στάση του σώματος που στηριζόταν στα καρφωμένα χέρια, προξενούσε φρικτούς πόνους, δυσκολία στην αναπνοή, κούραση και φοβερή δίψα, χωρίς όμως να χάνει ο βασανισμένος τις αισθήσεις του. Εκείνος που κήρυξε την αγάπη, το έλεος, την αυταπάρνηση, την αυτοθυσία και την συγχώρεση, βρισκόταν στον Σταυρό σαν εγκληματίας, χλευαζόμενος από τον όχλο. Τρεις ώρες βασανιζόταν ο Ιησούς στον Σταυρό, μες τον καυτερό ήλιο της Ιουδαίας, ώσπου ο ήλιος κρύφτηκε και ο ουρανός πλάκωσε τη γη. Ο Χριστός παρέδωσε το πνεύμα του στο θεό. Πριν βασιλέψει ο ήλιος, αποκαθηλώθηκε και το σώμα Του δόθηκε να θαφτεί σύμφωνα με τα εβραϊκά έθιμα. Τον άλειψαν με μύρα, τον τύλιξαν με λινό ύφασμα, κύλισαν τη βαριά πέτρα του τάφου κι έφυγαν.
 
 
                  kl 005.jpg
                                            Επιτάφιος θρήνος, φορητή εικόνα, Μαρίνα Αυγερινού
 

 

Την τρίτη μέρα από τον θάνατο του Χριστού, οι μυροφόρες έφτασαν στον Τάφο και τότε συνέβη ένας φοβερός σεισμός. Άγγελος Κυρίου με χιονόφωτη στολή αποκύλισε τον επιτάφιο λίθο κι έδειξε στις μυροφόρες τον άδειο τάφο. Δυο λευκοφορεμένοι άγγελοι φανέρωσαν στις γυναίκες το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης του Χριστού και τις έστειλαν να το ανακοινώσουν στους μαθητές του.
 
 
                  kl 024.jpg
                                                     «Ίδε ο Τάφος», Μαρίνα Αυγερινού
 
 
Αυτήν την χαρμόσυνη Ανάσταση γιορτάζουμε την Κυριακή του Πάσχα και ασπαζόμαστε μεταξύ μας τον εν Χριστώ ασπασμό. Η μέρα αυτή της εβδομάδας κατά την οποία έγινε η ανάσταση του Χριστού, αφιερώθηκε στην τιμή του Κυρίου γι’ αυτό και ονομάστηκε Κυριακή και σ’ αυτήν μετατέθηκε η αργία του Σαββάτου.
 
To Πάσχα έχει τις ρίζες του στου εβραϊκό Πεσάχ που σημαίνει διάβαση. Για τους χριστιανούς η διάβαση είναι το πέρασμα από την αμαρτία και το θάνατο, στη λύτρωση και την Ανάσταση. Η Ά Οικουμενική σύνοδος του 325μ.Χ. όρισε τον εορτασμό του Πάσχα, κάθε χρόνο, την πρώτη Κυριακή μετά την εαρινή ισημερία.
 
Η Ανάσταση του Χριστού συμβολίζει την ανάσταση της δικής μας ταπεινής υπόστασης, την ελπίδα για την δική μας θέωση. Ο Χριστός με την Ανάστασή του άνοιξε τις πύλες του Άδη. Θυσιάστηκε παίρνοντας πάνω του τις αμαρτίες της ανθρωπότητας. Σε λίγες μέρες θα ηχήσουν οι καμπάνες της Αναστάσεως. Το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης ας φέρει στους λαούς ένα μήνυμα ειρήνης, συμφιλίωσης, αγάπης. Ας σκορπίσει χαρά, παρηγοριά, αγαλλίαση και ελπίδα στους πιστούς.
 
Μαρίνα Αυγερινού
Αγιογράφος-Συντηρήτρια αρχαιοτήτων κι έργων τέχνης

 

Your rating: None Average: 5 (11 votes)