Πέμπτη 6 Ιουλίου 2017


Τεκμήριο αθωότητας ή τεκμήριο ενοχής;

Πρόσφατα πληροφορηθήκαμε από τα Μ.Μ.Ε., ότι ασκήθηκε ποινική δίωξη κατά δεκάδων παραγόντων του ποδοσφαίρου, κατά επιχειρηματιών, ιδιοκτητών ποδοσφαιρικών ομάδων, προπονητών, παικτών, επιχειρηματιών και άλλων (μετά από πολύμηνη παρακολούθηση και συστηματικές τηλεφωνικές υποκλοπές) και, εν συνεχεία, είδαμε δημοσιευμένα τα ονοματεπώνυμα των διωκόμενων καθώς και αυτών, που ενδεχομένως πρόκειται να διωχτούν, σύμφωνα με τις πληροφορίες και τις αυθεντικές και αναντίρρητες “ex cathedra” (: “από καθέδρας”, εκ της οποίας εκπορεύεται το δόγμα του παπικού αλάθητου) διαπιστώσεις των δημοσιογράφων. Επίσης, απολαύσαμε τους μεταγόμενους από την αστυνομία στα κτίρια της πρώην σχολής Ευελπίδων, όπου ελλοχεύει ο διωκτικός κρατικός μηχανισμός (η εισαγγελία πρωτοδικών), σιδηροδέσμιους και χειραγωγούμενους από νεαρούς βλοσυρούς αστυνομικούς και, εν τέλει, αναγνώσαμε και ακούσαμε τα ποικίλα σχόλια των ερωτώμενων πολιτών, που ζητούν με μοχθηρία και χαιρεκακία “επί πίνακι” τα κεφάλια των ποινικά καταδιωκόμενων. Και διερωτάται ο αφελής πολίτης, που έμαθε να πιστεύει στις αρχές της δημοκρατίας, στην ηθική, στον ανθρωπισμό και, κυρίως, στη αξία (ή αξιοπρέπεια) του ανθρώπου (υπάρχουν ακόμη τέτοιοι αφελείς πολίτες), δεν ισχύει στην Ελλάδα το περίφημο “τεκμήριο αθωότητας”;
 
Μάλλον ισχύει, επειδή αναγράφεται ξεκάθαρα ακόμη και στον περίφημο Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέλος της οποίας είναι και η χώρα μας. Χαρακτηριστικά διαβάζει στο άρθρο 48§1 του Χ.Θ.Δ.Ε.Ε. ο εν λόγω αφελής δημοκρατικός πολίτης, ότι “κάθε κατηγορούμενος τεκμαίρεται ότι είναι αθώος μέχρι αποδείξεως της ενοχής του σύμφωνα με τον νόμο”!
 
Όμως, και σε αυτήν την περίπτωση οι θεσμοί, οι αρχές, τα ανθρώπινα δικαιώματα και, μάλιστα, τα θεμελιώδη και απαραβίαστα (ή απαράβατα) μαζί με το εν λόγω τεκμήριο, παραμερίζονται, επειδή στην εποχή μας όλα έχουν γίνει σχετικά (“σχετικοποιήθηκαν”) και εξαρτώνται από τις εκάστοτε επικρατούσες συνθήκες, από τις ορέξεις και τις διαθέσεις των προβεβλημένων και των ισχυρών (των σύγχρονων φεουδαρχών), οι οποίοι δεν λογοδοτούν σε κανένα, καθώς και από τις επιταγές τού όχλου (αγανακτισμένου ή μη), που πάντοτε, διαχρονικά, επιζητά “άρτο και θεάματα” (“panes et circenses”).
 
Φαίνεται πως υιοθετούμε σταδιακά και σταθερά τα εξ Αμερικής διδάγματα όπως, επί παραδείγματι, τη θλιβερή τύχη και καταδίωξη του τέως ισχυρού παράγοντα της διεθνούς οικονομίας Ντομινίκ Στρως (Στράους) Καν, η απερίγραπτη διαπόμπευση του οποίου βρήκε πλείστους όσους ένθερμους υποστηρικτές και θιασώτες.
 
Ας ελπίσουμε η μίμηση και υιοθέτηση των αμερικανικών προτύπων να μην οδηγήσει και στην αποδοχή της θανατικής ποινής, επειδή μάλλον αρκεί η ήδη παγιούμενη κατάργηση κάθε έννοιας ανθρώπινης αξίας και αξιοπρέπειας.
 
Ε.Π.
Your rating: None Average: 4.9 (8 votes)