Δευτέρα 13 Νοεμβρίου 2017


Αναζητείται ιδεολογία

 
Πραγματικά δεν ξέρω αν αυτή ήταν η αλλαγή που περιμέναμε. Το σίγουρο είναι πως είναι μια αλλαγή που θα μείνει στην ιστορία ως η κυβέρνηση χωρίς ιδεολογία, καθώς αν τελικά συγκροτηθεί, πράγμα δύσκολο, θα πρέπει να υπάρχει καλή θέληση και όρεξη για δουλειά από όλους τους πολιτικούς αρχηγούς προκειμένου να συνεννοηθούν και να πάρουν κρίσιμες αποφάσεις, απαραίτητες για να βγει η Ελλάδα από αυτή τη δύσκολη θέση.
 
Παρακολουθούσα όλες τις προηγούμενες ημέρες την προεκλογική εκστρατεία των κομμάτων, τις προγραμματικές τους δηλώσεις καθώς επίσης και τα σχόλια των απλών πολιτών. Το κίνημα ήταν ένα, έπρεπε να καταπολεμήσουμε τον δικομματισμό που μας έφτασε ως την άκρη του γκρεμού. Χαριτολογώντας φώναζαν “κλειδώστε τους παππούδες στα σπίτια για να μην ψηφίσουν τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα” και με έβρισκαν απολύτως σύμφωνη.
 
Τελικά ο λαός μίλησε, ο δικομματισμός καταπολεμήθηκε..
 
Όμως τι ψηφίσαμε τελικά;
 
Με ποια κριτήρια;
 
Ψηφίσαμε ιδεολογικά ή απελπισμένα στην προσπάθειά μας ν’ αλλάξουμε το πολιτικό σκηνικό της χώρας;
 
Εγώ ξέρω πως το καλό της Ελλάδας είναι ένα, πως γίνεται να διασπαστεί σε τόσες πολλές και, σε περιπτώσεις, άκρως αντίθετες ιδεολογίες;
 
Και αν τελικά κατάφερε και διασπάστηκε πως θα μπορέσει να γίνει η κυβέρνηση σωτηρίας που όλοι μας ελπίζαμε πως θα μας ξημέρωνε;
 
Έχουν περάσει ήδη τρεις ημέρες από τις εκλογές και προσωπικά δεν βλέπω καμία διάθεση για συνεργασία σχεδόν από κανένα πολιτικό αρχηγό. Αντιθέτως ακόμα προσπαθεί να ρίξει λάσπη ο ένας στον άλλο και ας είναι η Ελλάδα ένα βήμα πριν το γκρεμό.
 
Αναρωτιέμαι, νοιάζεται τελικά κανένας από αυτούς για το πραγματικό καλό αυτής της χώρας;
 
Και αν δεν νοιάζονται ούτε αυτοί, τότε ποιος νοιάζεται τελικά;
 
Για μια καρέκλα γίνονται όλα όπως γινόταν πάντα… Ποτέ δεν είχε ξαναγίνει στα χρονικά να βολτάρουν οι κύριοι πολιτικοί μας με δόξα και τιμή από κόμμα σε κόμμα για μια θέση στον ήλιο λίγες μέρες πριν τις εκλογές…
 
Περίεργο δεν είναι; Πάντα πίστευα πως υπάρχουν ιδεολογικές διαφορές ανάμεσα στα κόμματα και αυτός είναι και ο λόγος που υπάρχουν τόσα πολλά… Χαζομάρα μου, θα μπερδεύτηκα μάλλον..
 
Δεν αλλάζουν οι νοοτροπίες έτσι εύκολα, χωρίς αγώνα..
 
Καταφέραμε να αποδείξουμε πως έχουμε τη δύναμη να κάνουμε την αλλαγή που ο καθένας μας για τους δικούς του λόγους πίστευε πως χρειαζόμαστε...
 
Και μπράβο μας.. Ήταν μια πολύ σημαντική αρχή..
 
Όμως δεν ήμασταν ενωμένοι στην απόφασή μας...
 
Γιατί κανείς τους δε μας έπεισε πως έχει όλο το πακέτο για να μας βγάλει από το αδιέξοδο... Ίσως όλοι αυτοί μαζί, αν συνεργάζονταν ειρηνικά, να έκαναν τη διαφορά…
 
Αλλά δεν τους ενδιέφερε η συνεργασία από την αρχή... Ήθελαν αυτοδυναμία
 
Όμως ο λαός μίλησε...
 
Γιατί κάνουν πως δεν ακούνε;..
 
 
 
Μαρία Κοντογιάννη 

 

Your rating: None Average: 4.1 (9 votes)