Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2018


Κατάρρευση, εκλογές και ανάκαμψη

 

Η δημοκρατία στηρίζεται στους θεσμούς, στην άμεση εκλογή από τον λαό της βουλής και της κυβέρνησης, στη διάκριση των εξουσιών, στην αποκέντρωση και στον έλεγχο της εξουσίας.

 
Χωρίς τους θεσμούς της δημοκρατίας, το κοινοβουλευτικό πολίτευμα μετατρέπεται σε τυραννία των ισχυρών επάνω στους αδύνατους και των λίγων επάνω στους πολλούς. Μετά έρχεται η διάλυση και το χάος.
 
Οι ευρωπαίοι συνεταίροι μας διαπίστωσαν πως οι δημοκρατικοί θεσμοί δεν γίνονται σεβαστοί στην Ελλάδα, της οποίας ο πολιτισμός έχει καταρρεύσει.
 
Αντιπροσωπευτικό των διαπιστώσεων των Ευρωπαίων είναι ένα άρθρο του γερμανικού περιοδικού “Σπήγκελ” της 26.03.2012, με τίτλο “γκρεμισμένος πολιτισμός”, στο οποίο περιγράφεται η διάλυση της Αθήνας και της χώρας.
 
Εξ αιτίας της άθλιας κατάστασης που δημιουργήσαμε, η χώρα μας δεν μπορεί να συγκριθεί με οποιαδήποτε άλλη χώρα και η Αθήνα, κυρίως το κέντρο της, δεν συγκρίνεται με καμιά άλλη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, γράφει το γερμανικό περιοδικό.
 
Η συντάκτρια του άρθρου, γερμανίδα δημοσιογράφος JuliaAmaliaHeyer, περιγράφει στο παραπάνω άρθρο, με τα πιο μελανά χρώματα, την άθλια κατάσταση του κέντρου της Αθήνας και τους διωγμούς που έχουν εξαπολύσει οι νεοφασίστες, όπως επισημαίνει, οπαδοί της “Χρυσής Αυγής” εναντίον των ξένων.
 
Σύμφωνα με το άρθρο, ο 25χρονος Αφγανός εργάτης Massub, που ζει στην Αθήνα την τελευταία πενταετία και μιλάει άνετα ελληνικά, φοβάται μήπως πέσει στα χέρια των οπαδών της “Χρυσής Αυγής” (του ακραίου κόμματος της Δεξιάς που συγκεντρώνει τις προτιμήσεις του 4% των πολιτών, σύμφωνα με τη δημοσιογράφο) και, γι’ αυτό, κρύβεται μόλις αρχίζει να νυχτώνει, με την ελπίδα πως θα μπορέσει σύντομα να φύγει στη Γερμανία ή στη Γαλλία, με την πρώτη ευκαιρία.
 
Στο άρθρο της η δημοσιογράφος δεν παραλείπει ν’ αναφέρει για τη φυγή όχι μόνο των τουριστών από το κέντρο της Αθήνας, ειδικά από τη Λεωφόρο Πατησίων (που κάποτε ήταν η ποιο φημισμένη και ακριβή περιοχή, στην οποία είχε διαμείνει και η Μαρία Κάλλας), αλλά και των ίδιων των Αθηναίων που τώρα πια αποτελούν μειονότητα. Η φυγή βέβαια άρχισε από τη δεκαετία του 80, αλλά εντάθηκε μαζί με την κρίση.
 
Στην Πλατεία Ομονοίας και στη γύρω περιοχή στοιβάζονται άστεγοι αλλοδαποί σε χαρτόκουτα, επειδή ολόκληρη η περιοχή του κέντρου της Αθήνας έχει υποβαθμιστεί καθώς εκεί συγκεντρώνονται οι μετανάστες που δεν έχουν που αλλού να εγκατασταθούν.
 
Στους κεντρικούς δρόμους, όπως στην Πανεπιστημίου, σε απόσταση 300 μέτρων από την Πλατεία Συντάγματος και από την Ομόνοια, μπορεί κανείς να δει νεαρούς, στην πλειονότητά τους Έλληνες, των οποίων ο αριθμός συνεχώς αυξάνεται, να κάνουν ενέσεις χωρίς προφυλάξεις, τρυπώντας όλα τα μέλη του σώματός τους, ακόμα και τ’ απόκρυφα.
 
Οι ασθένειες, όπως η σύφιλη και η φυματίωση, καλπάζουν καθώς και το έιτζ, το οποίο αυξήθηκε σε ποσοστό 1250 τοις εκατό το 2011 σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, ενώ μεγεθύνεται καθημερινά ο αριθμός των ασθενών, που μόνο στην Πολυκλινική της οδού Σαπφούς ανέρχεται ημερησίως σε 300.
 
Η JuliaAmaliaHeyer τονίζει ιδιαιτέρως τις κακοποιήσεις που υφίστανται οι μετανάστες και, σύμφωνα με στατιστική του 44χρονού οδοντίατρου Νικήτα Κανάκη, που διευθύνει στην Ελλάδα την οργάνωση “Γιατροί του Κόσμου”, ο ίδιος σημείωσε, από τον Οκτώβριο μέχρι το τέλος Ιανουαρίου, 61 ρατσιστικές επιθέσεις εναντίον μεταναστών.
 
Σε άλλο σημείο του άρθρου επισημαίνεται η δράση του 54χρονου αρχηγού της “Χρυσής Αυγής” Νίκου Μιχαλολιάκου, ο οποίος μετέχει στο δημαρχιακό συμβούλιο του δήμου Αθηναίων και διαθέτει 10.000 μέλη σε ολόκληρη την Ελλάδα. Χάρη στη “Χρυσή Αυγή” έχει απελευθερωθεί η περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα, όπου κυριαρχεί η οργάνωσή του.
 
Στο άρθρο αναφέρονται η διάλυση του κράτους, της αστυνομίας, των θεσμών, η κατάρρευση της κοινωνικής συνοχής καθώς και οι πρωτοβουλίες των πολιτών που οργανώνονται για αυτοάμυνα. Γίνεται ειδική αναφορά στη συμφωνία του Δουβλίνου ΙΙ και στην ανάγκη επέμβασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΗΕ για τη λύση του μεταναστευτικού προβλήματος.
 
Κάτω από αυτές τις άθλιες συνθήκες που τείνουν να γίνουν αξεπέραστες, εξ αιτίας της αδράνειας, της ανικανότητας και της διαφθοράς των πολιτικών, καλείται ο λαός σε εκλογές πριν τη συμπλήρωση της νόμιμης και συνταγματικά οριζόμενης τετραετίας.
 
Με τις εκλογές, όμως, δεν θα βελτιωθεί η τραγική κατάσταση της κοινωνίας. Θα χειροτερέψει, επειδή αυτοί που θα εκλεγούν θα προέρχονται από την ίδια δεξαμενή. Δεν θ’ αναδειχθούν αδιάφθοροι, ικανοί, μορφωμένοι και έντιμοι, αλλά θα επικρατήσουν οι ίδιοι που σαν κυβέρνηση ή αντιπολίτευση πέτυχαν να διαλύσουν την κοινωνία και τη χώρα.
 
Δεν έχουν ευθύνη μόνο όσοι άσκησαν άμεση εξουσία, κατέχοντας κυβερνητικές και κρατικές θέσεις, αλλά εξ ίσου ευθύνονται οι αντιπολιτευόμενοι, της μείζονος και της ελάσσονος αντιπολίτευσης, επειδή κι αυτοί έδιναν τον ρυθμό και τον τόνο της κατεδάφισης είτε με τις αδιάκοπες και ανόητες κινητοποιήσεις, που βάφτιζαν (αντί για κομματικές) “λαϊκές”, είτε με τις προκλητικές και εκβιαστικές διεκδικήσεις, με τις καταλήψεις, τις ατέρμονες απεργίες, τους αποκλεισμούς των δρόμων, τις οδομαχίες, τις πυρπολήσεις και τις δολιοφθορές κάθε προοδευτικής προσπάθειας, κάθε ριζοσπαστικής πρότασης και κάθε αναπτυξιακής κίνησης.
 
Τόσο τα ανερχόμενα αριστερά όσο και τα κατερχόμενα δεξιά κόμματα δεν θα καταφέρουν να οδηγήσουν την κοινωνία στο ξέφωτο με τη συμμετοχή και την επικράτησή τους στις εκλογές.
 
Από τις εκλογές θα προέλθουν νέες συγκρούσεις και φαγωμάρες και χειροτέρευση της ήδη ανυπόφορης κοινωνικής κατάστασης που τόσο αληθινά περιγράφεται στο παραπάνω άρθρο.
 
Το μόνο που συμφέρει την κοινωνία και τον λαό είναι η συνεννόηση των λογικών και όσων αδιάφθορων απέμειναν μεταξύ των πολιτικών, ώστε να μετατεθούν οι εκλογές στο τέλος της τετραετίας, με σκοπό να επικρατήσει ομόνοια, κοινωνική συμφιλίωση, οικονομική αναγέννηση και, με τη σύμπραξη των ικανών, ν’ αρχίσει ν’ ανατέλλει το φως της ελπίδας προς την έξοδο από την ευρύτατη κοινωνική, εθνική, ηθική και πολιτική κρίση.
 
Δεν χρειαζόμαστε τις εκλογές ενώ βρισκόμαστε μέσα στα χαλάσματα της κατάρρευσης. Χρειαζόμαστε σύμπνοια, σύμπραξη και λύσεις άμεσες και έξυπνες και, μετά, ας έρθουν οι εκλογές που θα είναι καλοδεχούμενες και ωφέλιμες.
 
Ε. Παπαδάκης

 

Your rating: None Average: 4.8 (13 votes)