Δευτέρα 2 Οκτωβρίου 2017


Οι άγνωστες συνιστώσες και οι γνωστοί κομματάρχες

 

Ας μη γελιόμαστε. Δεν ξύπνησε ξαφνικά στις 6 Μαΐου ριζοσπάστης της Αριστεράς ο ένας στους πέντε Ελληνες ή, έστω, στους εφτά ή τους οχτώ, αν συνυπολογίσουμε το αδιάγνωστης ταυτότητας υψηλότατο ποσοστό της αποχής. Μια ειδική δημοσκόπηση έξω από τα εκλογικά κέντρα ίσως θα φανέρωνε ότι οι μισοί (συν-πλην) ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ δεν ξέρουν τι ακριβώς σημαίνει το ακρώνυμό του. Κι ακόμα περισσότεροι θα αδυνατούσαν να κατονομάσουν τρεις συνιστώσες του ή να πουν ότι ο Συνασπισμός είναι “της Αριστεράς και της Προόδου” ή “της Οικολογίας και των Κινημάτων”.

 
Αρκετοί ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ επειδή ψήφισαν Τσίπρα, όπως άλλοι ψήφισαν ΔΗΜΑΡ επειδή ψήφισαν Κουβέλη, “Ανεξάρτητους” επειδή ψήφισαν Καμμένο κ.ο.κ. Από τον βραχνά του δικομματισμού ίσως γλιτώσουμε, από τη σκιά των αρχηγικών κομμάτων δύσκολα θα ξεφύγουμε. Εν πάση περιπτώσει, εκτός από τους προσωπικούς ψηφοφόρους του αποαλαβανισθέντος κ. Τσίπρα και εκτός από τους φίλους του ΣΥΡΙΖΑ που ακολουθούν τον χώρο (ναι, χώρος είναι παρά κόμμα) από τις εποχές του συν-πλην 3% και τώρα νιώθουν άβολα με τη χαρά τους, τη Ριζοσπαστική Αριστερά την επέλεξαν και όσοι αριστεροί άκουσαν πρώτη φορά στη ζωή τους να διεκδικείται η εξουσία και όχι η ζεστή γωνιά της ελάσσονος αντιπολίτευσης. Επιπλέον, για πρώτη φορά στη ζωή τους (και πιθανόν τελευταία) ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ όσοι ήθελαν να τιμωρήσουν τους δικομμοτάρχες και σκέφτηκαν ότι η τιμωρία τους θα πρέπει να είναι η κατά το δυνατόν ενοχλητικότερη, αν όχι για το σύστημα εν γένει, έστω για το υποσύστημα (ή μήπως υπερσύστημα;) των ΜΜΕ.
 
Θέλω να πω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του σε όσους επί χρόνια τον δαιμονοποιούσαν, φορτώνοντάς του όλα τα ανομήματα του κόσμου, από τους κουκουλοφόρους και τους προπηλακισμούς πολιτικών (ακόμα κι όταν τα βίντεο έδειχναν ότι ο γιαουρτοβόλος ήταν οργισμένος Πασοκτζής) έως τον περονόσπορο. Διάλεξαν τον διάβολο (δηλαδή τον δαιμονοποιημένο) προσδοκώντας ότι έτσι θα εκνευρίσουν περισσότερο τους αυτολατρευόμενους αρχαγγέλους του πολιτικού μας σκηνικού. Θα μπορούσαν, βέβαια, να επιλέξουν το ΚΚΕ, που αυτοσυστήνεται επίμονα σαν ο μοναδικός πολέμιος του συστήματος. Η ταυτόχρονη επιμονή του, ωστόσο, να ζει στον περίκλειστο (ιστορικά, ιδεολογικά, αλλά και καθαρώς γεωγραφικά) χώρο του, η επιμονή του να μην ανακατεύεται με την κοινωνία μήπως κινδυνέψει η καθαρότητά του, ο ιδεοληπτικός ναρκισσισμός του, του έχουν δώσει γνωρίσματα σέχτας που αρκείται σε ό,τι έχει και τρέμει στην ιδέα ότι μπορεί να αυξηθεί η δύναμή του. Το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ υπερβαίνει εκείνο που του απέδιδαν προ ετών τα γκάλοπ. Αν οι ηγέτες του, ενδίδοντας στην αλαζονεία του «μεγάλου», πιστέψουν πως είναι «δικό τους», οριστικά κατακτημένο και μάλιστα με αυστηρά ιδεολογικούς όρους, θα το δουν να φυλλορροεί. Θα το ξέρoυν, βέβαια, αυτό. Οπως θα ξέρουν ότι ο τόπος ούτε θέλει ούτε αντέχει δεύτερο ΠΑΣΟΚ και δεύτερο Αντρέα.
 
Αυτά έγραψε ο Παντελής Μπουκάλας στην Καθημερινή της 09.05.2012.Τα βρήκα άκρως ενδιαφέροντα και τα αναπαρήγαγα για ενημέρωση και “εμβάθυνση”.
 
Θα ήθελα να συμπληρώσω ότι το αποτέλεσμα των εκλογών θεωρήθηκε από πολλούς ως η λογική κατάληξη των σκληρών μέτρων λιτότητας που επέβαλαν στην Ελλάδα οι δανειστές της σαν αποτέλεσμα των δικών μας ανομημάτων, αστοχιών και παραλείψεων.
 
Συνακόλουθα το ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης που επέβαλε μεγάλες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις κυρίως του δημοσίου, οδήγησε σε πλατειά λαϊκή δυσαρέσκεια που ενίσχυσε με τη σειρά της τα κόμματα που απορρίπτουν τα μνημόνια. Ας θυμηθούμε τους αγανακτισμένους και τις μεγάλες συγκεντρώσεις τους. Κάπου έπρεπε να καταλήξει και να εκφραστεί αυτό το πολύχρωμο, το ετερόκλητο κύμα των απανταχού καθολικώς “διαμαρτυρομένων”.
 
Τα κόμματα που κέρδισαν τις εκλογές, όπως π.χ. ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν αντιτίθενται στα μέτρα λιτότητας.
 
Ο ΣΥΡΙΖΑ ειναι αντίθετος σε κάθε αλλαγή που θα ενίσχυε την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Για παράδειγμα το κόμμα αντιτίθεται μονίμως στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και τις άλλες μεταρρυθμίσεις που επιχειρούνται στο κλυδωνιζόμενο εκπαιδευτικό σύστημα.
 
Ο Σύριζα παραμένει σιωπηλός όσον αφορά την πάταξη της διαφθοράς.
 
Ως μόνη αγωγή για την ασθένεια της ελληνικής οικονομίας θεωρεί τη στάση πληρωμών, την κατάσχεση του πλούτου των πλουσίων (βλέπετε και σχετική δήλωση του κ. Στρατούλη περί καταθέσεων).
 
Ως μέτρο καταπολέμησης της ανεργίας ο ηγέτης του ζήτησε την πρόσληψη 150.000 νέων δημοσίων υπαλλήλων! Και φυσικά σαν προτεραιότητα θέτει την περιφρούρηση των πάσης φύσης και προέλευσης “κεκτημένων” επαναφέροντας επιτυχώς το σλόγκαν περί προνομοιούχων και μη προνομοιούχων του “αειμνήστου” αυτού κήνσορα Α. Παπανδρέου.
 
Άκουσα την “κεντρική” προεκλογική ομιλία του “ηγέτη” του Σύριζα στην υποβαθμισμένη Ομόνοια.
 
Εκεί μύριζε λίγο το πετρέλαιο του Τσάβες και ενοχλούσε τις αντιπροσωπείες των Ρώσων του καίσαρα Πούτιν και των Κινέζων που προσέφεραν χρυσό, σμύρνα και λίβανο στον νεότευκτο υπερλαϊκιστή ηγέτη, που όλα τα σφάζει και όλα τα μαχαιρώνει και την Αρτα (Μέρκελ) φοβερίζει, σε τέτοιο σημείο που θα εξαναγκάσει τον πολύ κ. Σόιμπλε να σηκωθεί όρθιος και να τον χαστουκίσει!
 
Σήμερα πρέπει να παραδεχθούμε ότι η ελληνική αριστερά δεν εκπροσωπεί πλέον το βιομηχανικό προλεταριάτο. Ας αφήσουμε το ΚΚΕ να βαυκαλίζεται στις στοές του Σταλινισμού.
 
Ο ΣΥΡΙΖΑ εκπροσωπεί όλες τις προνομοιούχες ομάδες που αναπτύχθηκαν και άνθισαν χάρη στο διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα που καταρρέει(;) και απειλούνται τώρα από μεταρρύθμιση.
 
Υποστηρίζεται από πολλές ομάδες επαγγελματιών, δικηγόρων, συμβολαιογράφων, εκπαιδευτικών, φαρμακοποιών, δημοσιογράφων και δημόσιων υπαλλήλων που πιστεύουν ότι οι δουλειές τους θ’ απειληθούν αν η ελληνική οικονομία ανοίξει στον διεθνή ανταγωνισμό.
 
Κάθε επάγγελματική τάξη αντιστοιχεί και σε μία συνιστώσα!
 
Επί πλέον ο φιλόδοξος αρχηγός των άγνωστων συνιστωσών (σε αριθμό και θέσεις), κατά τη διάρκεια του σύντομου προεκλογικού αγώνα, μπλόφαρε και διέδιδε πως ακόμα και αν η Ελλάδα απέρριπτε μονομερώς τα μνημόνια δεν θα είχε καμιά συνέπεια.
 
Οι δανειστές μας παραδόξως εσιώπησαν επιμελώς και δεν δήλωσαν σταράτα ότι εάν η Ελλάδα δεν τηρούσε τις συμφωνίες που είχε υπογράψει, η αποπομπή της από την ευρωζώνη θα ήταν ακαριαία.
 
Γι’ αυτά και για άλλα πολλά ο Αλέξης Τσίπρας καβάλησε το καλάμι και τώρα ίσως είναι δύσκολο να το αφήσει. Έφθασε στο σημείο ο αθεόφοβος να ζητά δηλώσεις μετανοίας από τους κατά τα άλλα ανεκδιήγητους αρχηγούς των τέως μεγάλων κομμάτων παίρνοντας εκδίκηση για τις άγριες επιθέσεις που έχει δεχθεί στο παρελθόν από αυτούς. Τους ζητούσε, ούτε λίγο ούτε πολύ, ν’ αυτογελοιοποιηθούν και “να πάρουν πίσω την υπογραφή τους” από τις συμβάσεις που υπέγραψαν! Θυμηθείτε ότι αυτό το τρυκ περί ανάκλησης υπογραφών θα το χρησιμοποιήσει κατά κόρον στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν γίνουν: “Τους το έλεγα αλλά δεν με άκουγαν, είναι αμετανόητοι, καταψηφίστε τους” και θα ζητήσει πάλι από εκλογές.
 
Πολύ φοβάμαι ότι εάν γίνουν επαναληπτικές εκλογές δεν είναι βέβαιο πως θα μειωθεί η δύναμη του Σύριζα. Μπορεί η δεύτερη πλάνη να είναι χειρότερη από την πρώτη.
 
Πρώτη πλάνη θεωρώ την επίσπευση των εκλογών απο του βιαστικούς “κυβερνήτες” Σαμαρά και Βενιζέλο.
 
Πάντως το ότι παραμένουν αρχηγοί μετά το πατατράκ αποτελεί είδηση! Θυμίζουν αξιοθρήνητους νεκροθάφτες της μεταπολίτευσης κατά τη διάρκεια της οποίας ανδρώθηκαν και πλούτισαν οι πάσης φύσεως ένθεν και ένθεν ευρισκόμενοι πολιτικοί τύπου Τσοχατζόπουλου που κυκλοφορούν δυστυχώς ελεύθεροι αναμεσά μας.
 
Οψόμεθα εις Φιλίππους!
 
Υ.Γ. 1. Μην ξεχάσουμε να προσαρμόσουμε ανάλογα τα ποσοστά των κομμάτων αναδεικνύοντας ως πρώτο κομμά την ΑΠΟΧΗ που έφθασε το 35%. Αν το γνώριζε ο κ. Τσίπρας ίσως, λέω ίσως, κούμπωνε και κανένα πουκάμισο, αφού δεν μπορεί ούτως η άλλως να ελέγξει την ακατάσχετη λογόρροια και αλαζονεία του.
 
Υ.Γ.2. Κουίζ... Τι σχέση έχει η “Μαύρη Αυγή” που μας ξημέρωσε με τα σώματα ασφαλείας που την ψήφισαν προκλητικά και ομαδικά. Πρέπει για λόγους τάξεως να διευκρινισθεί επειγόντως ποιός εκπαιδεύει ποιόν στο άνοιγμα κεφαλιού με ρόπαλο. Οι βλοσυροί χρυσαυγίτες τους επίορκους αστυνομικούς ή το αντίθετο.
 
Αν ψήφιζαν και οι μετανάστες, υπήρχε πιθανότητα η “ματωμένη Αυγή” να έβγαινε πρώτο κόμμα (επιστημονική φαντασία).
 
Τελειώνω με μια πρόταση.... Προτείνω στα στρατόπεδα υποδοχής (συγκέντρωσης)  των λαθρομεταναστών, όπως στην Αμυγδαλέζα, να τοποθετήσουν ως διοικητές  δοκιμασμένα ατρόμητα  παλληκάρια του ρόπαλου και του λοστού  της Χρυσής Αυγής. Κατά προτίμηση με μεγάλα μουστάκια, νευρικά τικ και βλέμμα κανίβαλου! Ως φρουροί θα προτιμηθούν όσοι έχουν ξυρισμένα άδεια κεφάλια. Έτσι θα τους δοθεί η δυνατότητα να εφαρμόσουν το προεκλογικό τους πρόγραμμα για τους μετανάστες που έχει τον τιτλο “τροφή και περιποίηση σε όλους τους ξένους”. Και τούτο μέχρι να βγάλουν οικοδομική άδεια για την κατασκευή των εγκαταστάσεων των υπερσύγχρονων φούρνων που θα τους στείλουν χωρίς δασμούς τ’ αδέλφια τους από τη Γερμανία. Ναι, τα καμάρια της Άγκελας! Από τα μεγάφωνα του στρατοπέδου θ’ ακούγεται ο Εθνικός Ύμνος και το γνωστό προσκοπικό σύνθημα “Αίμα, Τιμή, Χρυσή Αυγή”.  Έλεος, ως εδώ και μη παρέκει με τις μαύρες μπλούζες και τα μαύρα μυαλά...
 
 
Φώτης Ανδρέου

 

Your rating: None Average: 4.4 (8 votes)