Κυριακή 5 Αυγούστου 2018


Oλυμπιακοί αγώνες ολυμπιακές αθλιότητες

Δημοσιεύτηκαν άρθρα και πολλά σχόλια για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 (του Λονδίνου).

 

Οι σχολιαστές και αρθρογράφοι διαμαρτυρήθηκαν για την απαξίωση της χώρας μας και για την περιφρόνηση των αθλητών μας.

 

Έντονα επικρίθηκε ο πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (Δ.Ο.Ε.) Ζακ Ρογκ επειδή δεν αναφέρθηκε στην Ελλάδα σαν τη χώρα από την οποία προήλθαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, αλλά δήλωσε ότι με τη διοργάνωση των αγώνων στο Λονδίνο “οι αγώνες επέστρεψαν στο σπίτι τους”. Χωρίς αναφορά ούτε στην Ολυμπία.

 

Η Ελληνική Ολυμπιακή Ομάδα παρουσιάστηκε για λιγότερο χρόνο σε σύγκριση με τις άλλες χώρες. Η αγγλική τηλεόραση δεν έδειξε τους Έλληνες εκπροσώπους να χειροκροτούν, ενώ παρουσιάστηκαν οι επίσημοι όλων των άλλων 203 χωρών που συμμετείχαν.

 

Δεν έγινε έπαρση και της ελληνικής σημαίας μαζί με τε τη σημαία της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής και της Μεγάλης Βρετανίας (της διοργανώτριας χώρας), σε αντίθεση με ό τι συνέβαινε μέχρι τώρα.

 

Δεν ακούστηκε ο ελληνικός εθνικός ύμνος, ούτε ο Ολυμπιακός Ύμνος σε στίχους Κωστή Παλαμά, τον οποίο συνέθεσε ο Σπύρος Σαμάρας και καθιερώθηκε σαν ο επίσημος ύμνος των Ολυμπιακών Αγώνων το 1958 (είχε ακουστεί για πρώτη φορά στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896, στην Αθήνα).

 

Ο Ολυμπιακός Ύμνος καθορίστηκε ν’ άδεται στην έναρξη και κατά τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων. Είχε αποδοθεί από χορωδία στην ελληνική γλώσσα στους αγώνες που διοργανώθηκαν στην Αυστραλία και την Κίνα.

 

Ο Ζακ Ρογκ αναφέρθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ και του Πεκίνου διατυπώνοντας την άποψη ότι εξ ίσου επιτυχημένοι θα είναι οι αγώνες στο Λονδίνο, παραλείποντας τους αγώνες της Αθήνας 2004. Σα να μην υπήρξαν (αν και ο ίδιος τους είχε υμνήσει και για τους οποίους διατέθηκαν δεκάδες δισεκατομμύρια από τη χρεωκοπημένη από τότε Ελλάδα).

 

Σχετικά με την Ολυμπιακή Φλόγα, (την οποία …διεκδικεί ο εξ Ανατολών γείτονας!) ο Άγγλος εκφωνητής ανέφερε πως διανύθηκε διαδρομή είκοσι δύο χιλιάδων χιλιομέτρων, χωρίς να κάνει μνεία της Ολυμπίας, του λίκνου των Ολυμπιακών Αγώνων, από όπου ξεκίνησε.

        

Σύμφωνα με άρθρο (του Γιώργου Παπαθανασόπουλου) αυτές οι παραλείψεις αποτελούν αθλιότητες και εφαρμογή της λογικής της νέας τάξης πραγμάτων, η οποία δεν θέλει να προβάλλονται οι πολιτισμικές παραδόσεις, οι ρίζες και οι αξίες των λαών, ενώ επιβάλλει τη διάδοση των ιδεών της νέας εποχής και της παγκοσμιοποίησης.

 

Δεν συμφωνώ με αυτήν την άποψη όπως δεν συμφωνώ και με την εκδοχή του αρθρογράφου, ότι “από τον Βάκωνα και τον Νίτσε έως τον Σαίξπηρ  και τον Γκαίτε Άγγλοι, Γερμανοί και γενικά η Δύση δεν μπορούν να αποδεχθούν ότι ένας ολιγάριθμος λαός, όπως ο Ελληνικός,  με τόσα ελαττώματα και τόσες αδυναμίες που του προσάπτουν, είναι ο απ’ ευθείας απόγονος και πνευματικός θεματοφύλακας ενός μοναδικού θησαυρού, του Ελληνικού πολιτισμού, που δεν μπορούν να πλησιάσουν, ούτε μπορούν να οικειοποιηθούν, όσο κι αν προσπαθούν. Του πολιτισμού που είναι η βάση και του δικού τους πολιτισμού, όπως τον ερμήνευσαν μέσα από τη δική τους λογική”.

 

Αυτές οι αναλύσεις προορίζονται για “εσωτερική κατανάλωση”. Για να εξάψουν τον πατριωτισμό και όποιο φιλότιμο έχει απομείνει καθώς και για να πείσουν ότι συνεχώς μας αδικούν οι “κακοί ξένοι” γιατί μας ζηλεύουν για την ένδοξη κληρονομιά μας. Την κληρονομιά που δεν μπορούν να προσεγγίσουν.

 

Η άποψή μου είναι ότι για την υποβάθμιση της χώρας μας (και καθενός από εμάς), ακόμα και στο πλαίσιο των γιορτών και πανηγύρεων (στις οποίες θα έπρεπε, σύμφωνα με τις παραπάνω απόψεις, να “διαπρέπουμε”),  η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά εμάς τους ίδιους και όχι τους ξένους που δήθεν μας ζηλεύουν.

 

Οι ξένοι σωστά μας θεωρούν ασήμαντους επειδή εμείς οι ίδιοι έχουμε κατατάξει τη χώρα μας, εδώ και μερικές δεκαετίες, στο παγκόσμιο περιθώριο. Με τις πράξεις και τις συλλογικές μας παραλείψεις. Με τις, μέσω των ΜΜΕ, υπερβολικές και συκοφαντικές διαδόσεις για την κοινωνική, πολιτική, οικονομική και πολιτιστική μας κατάσταση την οποία παρουσιάζουμε με τα μελανότερα και τα πιο θλιβερά χρώματα. Με τη βοήθεια των κομματικών μαγαζιών που δεν σέβονται τίποτα, ούτε τα αρχαία μνημεία, όπως την Ακρόπολη, τα οποία χωρίς ντροπή βεβηλώνουν και μαγαρίζουν.

 

Επί πλέον, επιλέγουμε ασήμαντους και ακατάλληλους. Αυτοί (εκλεγόμενοι ή προωθούμενοι) δίνουν τον καλύτερο (ή μάλλον τον χειρότερο) εαυτό τους για να διαδώσουν ότι η ελληνική κοινωνία έχει καταρρεύσει, ότι τίποτα δεν λειτουργεί χωρίς δωροδοκία, ότι η διαφθορά και η απάτη είναι η δεύτερη φύση του λαού μας, ο οποίος αντί να εργάζεται απαιτεί και, τελευταία, επαιτεί.

 

Για παράδειγμα, εδώ και πολλές δεκαετίες εκλέγονται γραφικοί (και επικίνδυνοι) τύποι σαν αυτόν που διατέλεσε για μια ημέρα πρόεδρος της βουλής και δεν παρέλειψε να διορίσει τη θυγατέρα του στο δημόσιο, χωρίς να ενοχλείται από την κατακραυγή.

 

Κάποιος άλλος, σύζυγος πολιτικού, εξήγαγε ένα εκατομμύριο ευρώ, χωρίς να νοιάζεται για την απελπιστική οικονομική κατάσταση της χώρας. Αυτός ο εκατομμυριούχος μας εκπροσωπεί μετέχοντας στην Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή.

 

Τελευταία έγινε γνωστό πως ο διοικητής της κρατικής Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος (ΑΤΕ) έστειλε εκτός Ελλάδας το ιλιγγιώδες ποσό των οκτώ εκατομμυρίων ευρώ, δηλώνοντας πως αποτελεί “μέρος” (!) της οικογενειακής του περιουσίας για την απόκτηση περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό.

 

Γι’ αυτές καθώς και για τις ολυμπιακές αθλιότητες υπαίτιοι δεν είναι οι ξένοι. Ευθυνόμαστε εμείς οι ίδιοι γιατί δεν εκλέγουμε έντιμους, ηθικούς και ικανούς εκπροσώπους και αδιαφορούμε για τις εν αγνοία μας επιλογές ακατάλληλων και ανέντιμων.

 

Βελτίωση θα δούμε αν προσέξουμε τις επιλογές μας και όταν θελήσουμε να γίνουμε αληθινοί κύριοι στη χώρα μας, η τύχη της οποίας έχει παραδοθεί σε τυχάρπαστους, ελαττωματικούς και, εν πολλοίς, σε γραφικούς και ανόητους.

 

Εμμανουήλ Παπαδάκης

 

Your rating: None Average: 4.9 (14 votes)