Σαββάτο 1 Σεπτεμβρίου 2018


Παραγωγή πολιτικής

Αν η πολιτική είναι τέχνη, στην Ελλάδα δεν υπάρχουν τεχνίτες της πολιτικής, όπως προκύπτει από τις εκάστοτε δηλώσεις όλων των υποδυόμενων τους πολιτικούς (συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης) καθώς και από τις αλλοπρόσαλλες, ουτοπικές, ανόητες και χωρίς ειρμό πράξεις και παραλείψεις τους, τόσο τις διαχρονικές όσο και τις ενώπιον της “κρίσης”.
 
Επειδή σχεδόν το σύνολο των εν ενεργεία πολιτικών δεν ασκεί άλλο επάγγελμα, διαθέτουμε επαγγελματίες πολιτικούς, που επιδιώκουν την επαγγελματική και προσωπική τους καταξίωση, ενδιαφερόμενοι ελάχιστα για την επιστήμη και την τέχνη τής πολιτικής, που ουσιαστικά πλήρως αγνοούν, καθώς και για τους πολίτες και την πρόοδο της χώρας.
 
Σωστά έχει επισημανθεί από πολλούς, ότι οι επαγγελματίες πολιτικοί μεριμνούν κυρίως για τη διατήρησή τους στο πολιτικό προσκήνιο και, συγκεκριμένα, στη δημοσιότητα (την επικαιρότητα), επιδιώκοντας αμέσως και εμμέσως να προωθούν τους στενούς και απώτερους συγγενείς καθώς και, δευτερευόντως, τους πιστούς και αφοσιωμένους οπαδούς τους. Έτσι, οι υιοί, θυγατέρες, ανεψιοί, σύζυγοι και άλλοι οικείοι των κατ’ επάγγελμα πολιτικών προωθούνται, μαζί με τους κομματικώς αφοσιωμένους, και εμφανίζονται σαν πολιτικοί, ενώ, στην πραγματικότητα, δεν έχουν σχέση με την πολιτική και δεν διαθέτουν αντίστοιχη ικανότητα και δεξιότητες.
 
Έτσι, οι επώνυμοι πολιτικοί, δεν είναι σε θέση να προτείνουν και να επιδιώξουν λύσεις αντιμετώπισης και εξόδου από την κρίση, που πλέον είναι κρίση βαθειά ριζωμένη, κοινωνική και εθνική, διαχεόμενη σε όλες τις τάξεις και σε ολόκληρη την κοινωνία, τείνοντας να γίνει ανίατη.
 
Αντί οι πολιτικοί να παράγουν πολιτική, προτείνοντας και επιδιώκοντας λύσεις, βάσει πολιτικών, ευέλικτων σχεδιασμών και υπολογισμένων κινήσεων, στο πλαίσιο της όποιας πολιτικής ιδεολογίας τους, επιχειρούν να είναι αρεστοί στους πολλούς, λαϊκίζοντας, κολακεύοντας, υπερβάλλοντας, θορυβώντας και ψευδόμενοι. Συνεπώς, σωστά κάποιος από τους ιδιαίτερα προβεβλημένους από τα ΜΜΕ, επαγγελματικά καταξιωμένος “τεχνοκράτης” κατηγόρησε συλλήβδην τους πολιτικούς ως ηλίθιους και πάσχοντες από “πολιτική άνοια” [Π. Γεννηματάς, σε πρωινή δήλωσή του της 27.06.2011, από τον τηλεοπτικό σταθμό “Mega”], διαπιστώνοντας τις συνέπειες της παντελούς έλλειψης αληθινής πολιτικής.
 
Βέβαια, οι πολιτικοί δεν διαφέρουν από τους πολίτες, αλλά διαθέτουν στον υπέρτατο βαθμό όλα τα ελαττώματα του μέσου πολίτη και σπάνια κάποια από τα προτερήματά του. Τούτο προκύπτει από το αποτέλεσμα της ανύπαρκτης πολιτικής δράσης των πολιτικών, που αποκλείουν, με τις μεθοδεύσεις και τις συγκεκριμένες και γνωστές πράξεις τους, οποιαδήποτε προσπάθεια ανανέωσης του πλήθους τους. Αποτέλεσμα της μη ανανέωσης των πολιτικών με πολίτες, που είναι σε θέση να παράγουν πολιτική, είναι, ότι σε πολιτικούς αναγορεύονται κυρίως δικηγόροι, ιατροί, δημοσιογράφοι, μηχανικοί, κάθε είδους επαγγελματίες του συνδικαλισμού και κληρονόμοι χωρίς τις ικανότητες και τα χαρίσματα του προικισμένου πολιτικού.
 
Εάν παραγόταν πολιτική από τους συνασπισμένους σε κόμματα πολιτικούς, ασφαλώς ο λαός (και κάθε πολίτης) θα ήταν σε θέση να παρακολουθήσει τις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις και ν’ αποφασίζει, κρίνοντας πολιτικά τη συγκεκριμένη πολιτική, διδασκόμενος και μετέχοντας στα κοινά με τη δύναμη της γνώσης, της γνώμης και της κρίσης του.
 
Ελλείψει παραγωγής πολιτικής, ο πολίτης έχει σαστίσει. Έχει χάσει την ισορροπία και τον προσανατολισμό του και δεν μπορεί να κρίνει, να αποφασίσει και να δράσει, αλλά συμπεριφέρεται, όπως οι πολιτικοί, αλλοπρόσαλλα, αναποφάσιστα, σπασμωδικά, άλλοτε με οργή και άλλοτε με απογοήτευση, κυριολεκτικά χειραγωγούμενος και έχοντας χάσει κάθε εμπιστοσύνη και σεβασμό στους θεσμούς. Έτσι, γίνεται εύκολα θύμα της παραπληροφόρησης και των ακραίων δηλώσεων διάφορων, κυρίως εξτρεμιστών, γραφικών και ανερμάτιστων, τείνοντας να υιοθετεί και ν’ ακολουθεί ακραίες “λύσεις” και να συμπεριφέρεται ακραία και, όπως πάντοτε, επιπόλαια.
 
Η σύγχρονη κοινωνία χρειάζεται την άμεση παραγωγή αληθινής πολιτικής από πραγματικούς και ταλαντούχους πολιτικούς, διότι, χωρίς πολιτική, δεν πρόκειται να υπάρξουν λύσεις έξυπνες, άμεσες και λυτρωτικές, ούτε πρόοδος κοινωνική και εθνική.

Ε.Παπαδάκης

Your rating: None Average: 4.9 (7 votes)