Σαββάτο 5 Αυγούστου 2017


Ποιον να ψηφίσω και γιατί;

 
Οι “δημοκρατικοί” συμπατριώτες μας θέλουν τις εκλογές για να ξεκαθαρίσει, λένε, η πολιτική κατάσταση και ν’ ανανεωθεί η βουλή με νέους, αδιάφθορους και ικανούς. Να φύγουν οι παλιοί και να έρθουν νέοι πολιτικοί.
 
Σαν νέοι, αδιάφθοροι, ικανοί και κατάλληλοι εμφανίζονται οι γνωστοί από τις τηλεοράσεις πολιτικοί που ούτε νέοι είναι, ούτε αδιάφθοροι. Πόσο ικανοί και κατάλληλοι είναι το έδειξαν με τη συμπεριφορά τους μέσα και έξω από τη βουλή, με τις προτάσεις και τα έργα τους.
 
Κατάφεραν κι αυτοί το ακατόρθωτο: Να ρίξουν στη θλίψη, στην κατάθλιψη, στη μελαγχολία, στην ανυποληψία και στην ανέχεια ένα ολόκληρο λαό, τον ελληνικό, που διασύρεται στα πέρατα της οικουμένης, προσβάλλεται σαν σύνολο (και κάθε ένας από εμάς ξεχωριστά) και ήδη έχει καταταγεί από τους άλλους λαούς, χωρίς εξαίρεση, στην κατηγορία των ανυπόληπτων, των απατεώνων, των οκνηρών και των αχρείων.
 
Αυτά ήταν τα κατορθώματα των πολιτικών που φιλοδοξούν είτε να ξανακυβερνήσουν, είτε να κυβερνήσουν εμφανώς, μετά τα όσα έπραξαν αφανώς.
 
Αναφέρομαι ειδικά στους πολιτικούς των λεγόμενων μικρών κομμάτων, όπως, για παράδειγμα, στα στελέχη της “Δημοκρατικής Αριστεράς” με επικεφαλής τον κύριο με το λευκό - κίτρινο μουστάκι και την ακαταλαβίστικη γλώσσα.
 
Τι έχουν να προσφέρουν στη χώρα αυτοί οι, ας πούμε, “πολιτικοί”; Τι έχουν να παρουσιάσουν σαν επιτεύγματα του προσωπικού τους μόχθου, της εργασίας και του αγώνα τους;
 
Μήπως προσέφεραν ιδέες, έκαναν λογικές προτάσεις για τη βελτίωση της κοινωνικής και πολιτικής κατάστασης, εργάστηκαν σε κάποιο τομέα με αποτελέσματα ευεργετικά για την κοινωνία, έχουν ιδιαίτερες ικανότητες σε κάποιο τομέα;
 
Για ποιο λόγο ο “λαός”, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις προτιμά σε ποσοστό έως και 12 ή 17% το κόμμα της ΔΗΜΑΡ;
 
Αλλά και για ποιο λόγο τα ποσοστά άλλων κομμάτων ανέβηκαν ώστε να τα βγάλουν από την αφάνεια;
 
Ποιο είναι το πρόγραμμα του “ΛΑ.Ο.Σ”; Τι σχεδιάζει ο “ΣΥ.ΡΙΖ.Α”; Διαθέτουν προγράμματα, ικανά στελέχη, ιδεολογία σύγχρονη τα κόμματα, όπως το “Κ.Κ.Ε.”, η “Δημοκρατική Συμμαχία”, οι “Πράσινοι” και τα άλλα κόμματα και αποκόμματα που θέλουν να λάβουν μέρος στις εκλογές;
 
Πολλοί, δεν ξέρω αν είναι οι περισσότεροι, προβληματίζονται μέχρι σημείου να υποστηρίζουν ομάδες εξτρεμιστών, αποδεικνύοντας μάλλον έλλειψη λογικής (που σπανίζει, βέβαια, στη χώρα μας) και ενδεχομένως σύγχυση, απογοήτευση και παραίτηση…
 
Συμπέρασμα αυτών των σκέψεων είναι πως πολλοί από εμάς δεν ξέρουμε τι, ποιους και γιατί να επιλέξουμε ψηφίζοντας στις επικείμενες εκλογές.
 
Ίσως για πρώτη φορά στην ιστορία του κρατιδίου μας να έχουμε βρεθεί σε αυτήν την κατάσταση: Να μην μπορούμε ν’ αποφασίσουμε σχετικά με εκείνους που επιθυμούμε να στελεχώσουν τον κρατικό μηχανισμό σαν κυβέρνηση, βουλή και αντιπολίτευση.
 
Εξ αιτίας των ελαττωμάτων μας, το χειρότερο από τα οποία είναι η έλλειψη αλληλεγγύης και δυνατότητας αρμονικής μεταξύ μας συνεργασίας, καταφέραμε να φτάσουμε στη σημερινή κατάσταση της αναποφασιστικότητας, της διάχυτης σύγχυσης και του παραλογισμού.
 
Μη διακρίνοντας στον πολιτικό ορίζοντα πρόσωπα ικανά να βελτιώσουν τα οικονομικά, εθνικά και κοινωνικά πράγματα στη χώρα μας, δεν μπορούμε ν’ αποφασίσουμε ποιον θα υποστηρίξουμε με την ψήφο μας, ποιον θα εμπιστευτούμε και ποιον θα επιλέξουμε.
 
Πρόκειται για εναγώνια απορία και για δίλημμα που δεν φαίνεται να διαλύεται, όσο κι αν προσπαθούμε, όσο κι αν αγωνιζόμαστε να το ξεπεράσουμε. Βρισκόμαστε μέσα σε πυκνό σκοτάδι και το μόνο που μπορούμε να σκεφτούμε είναι πως ίσως κάτι να συμβεί, που δεν είμαστε σε θέση να σκεφτούμε, που θα μας δείξει ποιον δρόμο θ’ ακολουθήσουμε, με σύνεση, λογική και ελπίδα λύτρωσης.
 
Μέχρι στιγμής όσοι διεκδικούν να κυβερνήσουν και να στελεχώσουν τη νέα βουλή απογοήτευσαν. Είναι τελείως ακατάλληλοι. Μόνη τους ικανότητα είναι να μιλάνε ακατάπαυστα, να λένε ανοησίες, να επαναλαμβάνουν τις χιλιοειπωμένες δηλώσεις και υποσχέσεις και να μας κοροϊδεύουν χωρίς ντροπή.
 
Φαίνεται πως πολλοί έχουν ανακαλύψει πόσο ωραία είναι η ζωή των πολιτικών και πόσα αγαθά προσφέρει σε αυτούς η εξαπάτηση των πολιτών και, γι’ αυτόν τον λόγο, χιλιάδες σπεύδουν να ενταχθούν στα κομματικά μικρομάγαζα για ν’ απολαύσουν μια ανέμελη και άνετη ζωή εις υγεία των κορόιδων…
 
Οι επαγγελματίες απατεώνες, που έχουν φορέσει τη στολή των πολιτικών, μας κατευθύνουν άλλοτε σε ακρότητες και άλλοτε σε ηλίθιες εκδηλώσεις, σε παράλογα γαυγίσματα και σε επιθέσεις εναντίον ολόκληρων λαών, κατά προτίμηση εναντίον των Γερμανών και των Ολλανδών, χωρίς πάντα να ξεφεύγει και ο μόνιμος μαϊντανός των ηλίθιων επιθέσεων, οι Αμερικανοί. Από τις ακρότητες και τις εκδηλώσεις αυτές κερδίζουν συμπάθειες, προωθούνται δημοσκοπικά και αποκτούν υπόσταση διάφοροι ασήμαντοι που έχουν προβληθεί μέσω των τηλεοπτικών σταθμών και των ΜΜΕ.
 
Έτσι, εμφανίζονται σαν δήθεν εθνοσωτήρες κάποια απίθανα ανθρωπάκια με ιδιότητες καθηγητών, φιλοσόφων, συμβούλων και περισσότεροι ανεπάγγελτοι, που παριστάνουν τους ειδικούς, προξενώντας μεγαλύτερη σύγχυση και βυθίζοντας την κοινωνία σε ακόμα οξύτερη διεθνή ανυποληψία και περιφρόνηση.
 
Σαν λαός δεν δείχνουμε ούτε ίχνος λογικής αντίδρασης ή δράσης. Μοιάζουμε με όχλο που άγεται και φέρεται, χωρίς να είναι ικανός να ξεχωρίζει μερικούς προικισμένους ανθρώπους από το σύνολο που έχουν τη δύναμη, την ικανότητα και τη διάθεση ν’ αναλάβουν πρωταγωνιστικούς ρόλους, ώστε να ξεφύγουμε από την απομόνωση και να πάψουμε να είμαστε το παράδειγμα προς αποφυγή.
 
Οι εξτρεμισμοί και οι καθημερινές ανόητες εκδηλώσεις μας δεν θα ωφελήσουν. Θα κάνουν χειρότερη την ήδη δύσκολη κατάσταση όχι μόνο της οικονομίας της χώρας αλλά και της κοινωνίας συνολικά.
 
Η έλλειψη ικανών ηγετών και στελεχών του κρατικού μηχανισμού, που δεν λειτουργεί, οδηγεί στην παρατηρούμενη καθημερινή αύξηση της ακραίας εγκληματικότητας, στις δολοφονίες εν ψυχρώ από ημεδαπούς και αλλοδαπούς κτηνώδεις κακοποιούς. Η αλαζονική, επίσης ακραία, συμπεριφορά των κρατικών υπαλλήλων, των αστυνομικών, των δικαστικών, εφοριακών και όλων εκείνων που μοιράζονται κομμάτια εξουσία, την οποία εξασκούν εναντίον του απροστάτευτου πολίτη που δεν ξέρει από πού και πώς να προφυλαχτεί. Δέχεται επιθέσεις από όλα τα σημεία του ορίζοντα, από Βορά και από Νότο, από Ανατολή και από Δύση.
 
Και κλείνω αυτό το σημείωμα, με την ερώτηση: Ποιους θα ψηφίσουμε; Ποιους θα εκλέξουμε; Χρειαζόμαστε τώρα εκλογές ή στο τέλος της τετραετίας; Ποιος θα δώσει πειστικές, λογικές και σώφρονες απαντήσεις; ΠΟΙΟΣ;
 
Ε. Παπαδάκης   
  
Your rating: None Average: 4.8 (22 votes)