Πέμπτη 17 Αυγούστου 2017


Πολιτική και επιχειρήσεις

Η χώρα έγινε ρεζίλι διεθνώς. Ο πρωθυπουργός επέστρεψε ηττημένος. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης με το κοπάδι του αποχώρησε από τη βουλή. Τα κόμματα της αριστεράς αναφέρονται σε αλλαγή του κοινωνικοοικονομικού συστήματος. Τα κόμματα και αποκόμματα της δεξιάς είναι εγκλωβισμένα στις εμμονές τους. Οι πράσινοι, ζωόφιλοι, κυνηγοί και άλλοι δεν ακούγονται. Και όλοι μαζί ζαρώνουν στο περιθώριο
 
Καθώς περιμένουμε τα δανεικά που θα δώσουν οικονομική ανάσα, οι κομματικοί μαλλιοτραβιούνται. Ο ένας επιτίθεται στον άλλο και όλοι μαζί συγκρούονται σε όλα τα επίπεδα. Δεν υπάρχει ίχνος συνδιαλλαγής, συμφωνίας και συναίνεσης.
  
Εξ αιτίας της κομματικής φαγωμάρας και της κρίσης που προξένησαν, οι περισσότεροι βουλευτές ξέρουν πως δεν θα επανεκλεγούν και κάνουν ό τι μπορούν για να ξεχωρίσουν από την ξεφτισμένη μάζα των ομότεχνών τους.
 
Όμως, η πολιτική στη χώρα μας είναι μια από τις περισσότερο προσοδοφόρες επιχειρήσεις. Δεν γνωρίζει την πτώχευση, γνωρίζει την αζήμια αποχώρηση. Δεν δυστυχεί ποτέ, προξενεί δυστυχία. Δεν διαθέτει συναισθήματα, γιατί λατρεύει την πώρωση. Κάνει διάσημους και πλούσιους όσους μετέχουν στα κομματικά παιχνίδια και μεταμορφώνει τους ανίκανους σε ικανούς, τους άσχετους σε σχετικούς, τους ακατάρτιστους σε καταρτισμένους και τους ατάλαντους σε ταλαντούχους.
 
Σπάνιο είναι το φαινόμενο πολιτικού πτωχευμένου και ιδιαίτερα πολιτικού στελέχους, οπαδού και κομματικού παράγοντα. Σπανιότερο είναι το φαινόμενο πολιτικού εργαζόμενου, μοχθούντος ή διωκόμενου.
 
Το σύνολο των πολιτικών ανήκει στις ανώτερες και τις ανώτατες εισοδηματικές τάξεις.
 
Για τους περισσότερους η πολιτική είναι μια επικερδής επιχείρηση που οδηγεί στον εύκολο πλουτισμό, χωρίς κινδύνους χρεοκοπίας, άκοπα και άνετα. Αρκεί ο εργαζόμενους στην επιχείρηση της πολιτικής να διαθέτει αδίσταχτο χαρακτήρα και πλήθος από ελαττώματα. Να είναι τουλάχιστον ψεύτης, ασυνεπής, αχάριστος, πωρωμένος. Προσόν αποτελεί να είναι κάποιος συγγενής επαγγελματία πολιτικού. Κατά προτίμηση τέκνο, γαμπρός, ανεψιός ή άλλου βαθμού οικείος.
 
Τι γίνεται όμως, τώρα, που το σύνολο των πολιτικών απαξιώθηκε; Τώρα που οι ελπίδες επανεκλογής για τους περισσότερους ξεμάκρυναν και έγιναν όνειρο απλησίαστο;
 
Όλοι αυτοί έχουν ήδη εξασφαλίσει άνετη ζωή χωρίς να εργάζονται. Οι περισσότεροι για πολλές δεκαετίες. Έχουν φροντίσει να διαθέτουν επενδύσεις σε ακίνητα και σε άλλες αξίες, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, καθώς και αμέτρητα μετρητά σε καταθέσεις ανά την υφήλιο. Μέσω τρίτων, εξαδέλφων, παιδιών, κουμπάρων, συνενόχων και άλλων επιφανών.
 
Στη θέση των απαξιωμένων πασχίζουν ν’ αναρριχηθούν άλλοι, αδοκίμαστοι, εξίσου πωρωμένοι, αδίσταχτοι και φιλόδοξοι, που θα γίνουν οι νέοι μας ηγέτες.  
 
Ήδη εξαγγέλλεται η δημιουργία “πολιτικών σχηματισμών”, συσπειρώσεων πολιτών, ενώσεων διαμαρτυρόμενων, συντροφιών, ομάδων και άλλων που ετοιμάζονται να καθίσουν στις θέσεις που θ’ αδειάσουν.
 
Η επένδυση νέων πολιτικών (σε αντίθεση με τους αποχωρούντες) στην πολιτική δεν είναι σπουδαία. Γίνεται με στήριγμα το ξερό και κενό κεφάλι πολλών που είναι έτοιμοι να γίνουν οπαδοί. Πολιτών που δεν μπορούν και δεν έμαθαν να κρίνουν και ν’ αποφασίζουν, επειδή υφίστανται καθημερινή πλύση εγκεφάλου που εξισώνεται με βαριάς μορφής αλτσχάιμερ, την κοινή νόσο της άνοιας.
 
Χρειάζεται προσοχή στην επιλογή των νέων που εμφανίζονται στην πολιτική σκηνή, μήπως μοιάσουν με τους απαξιωμένους που απομακρύνονται κάτω από το βάρος των ανομημάτων τους.
 
Ε. Παπαδάκης
Your rating: None Average: 4.6 (8 votes)