Πέμπτη 11 Ιουλίου 2019


Προ και Μετεκλογικά

 

Τελικά έγινε αυτό που ήθελαν τα κομματικά μαγαζιά. Διενεργήθηκαν δεύτερες εκλογές μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα και βγήκαν σχεδόν τα ίδια αποτελέσματα.

 
Αντί οι κατ’ επάγγελμα πολιτικοί να συνενώσουν τις δυνάμεις τους και να ριχτούν στον αγώνα για τη στήριξη του λαού, διορθώνοντας τα σφάλματα και τις αστοχίες των δεκαετιών που πέρασαν, αναλώθηκαν σε ανόητες αντιπαραθέσεις, ενώ η κατάσταση επιδεινώνεται και κάθε ένας μας βλέπει το εισόδημά του να εξανεμίζεται.
 
Στο διάστημα μεταξύ 06.05.2012 και 17.06.2012, μεταξύ των δύο μάταιων εκλογικών αναμετρήσεων, ακούσαμε τους αναγνωρίσιμους φλύαρους της πολιτικής ν’ αναφέρονται στα επουσιώδη και, με τις κοκορομαχίες τους, να υπόσχονται τον ουρανό με τ’ άστρα, ν’ απειλούν την υφήλιο, τους Γερμανούς και τους “τοκογλύφους” και να διαδίδουν μέσα από τα ΜΜΕ πλήθος από ασυναρτησίες και λεονταρισμούς.
 
Πρώτοι και καλύτεροι στον αγώνα του αλληλοσπαραγμού τέθηκαν οι γνωστοί με το απύλωτο στόμα του ΣΥΡΙΖΑ, της ΝΔ (κυρίως οι από μεταγραφή) και του δημοκρατικά αδέξιου κόμματος (αν και στο τελευταίο μπορείς να ξεχωρίσεις ένα - δύο σοβαρούς).
 
Το σταλινικό κόμμα δεν προσέφερε νέες ιδέες γιατί αναμάσησε τα γνωστά κατά του κεφαλαίου, της πλουτοκρατίας, της ευρωπαϊκής ένωσης, του ιμπεριαλισμού, της αστικής τάξης και των δαιμονοποιημένων επιχειρηματιών.
 
Μικρό διάλειμμα που έσπασε τη ρουτίνα των εμφανίσεων Ντινόπουλων, Μανώληδων και Καμμένων παρείχε το ασήμαντο επεισόδιο, που μεταδόθηκε και αναμεταδίδεται από την τηλεόραση, μεταξύ του εκπροσώπου του εθνικοσοσιαλιστικού αποκόμματος, της τέως συμβούλου του Τζοχατζόπουλου και της αρειμάνιας δημοσιογράφου που έχει πάντα δίκιο.
 
Το χωρίς αξία επεισόδιο της ακραίας σύγκρουσης μεταξύ των τριών κομματικών πρωταγωνιστών, με την παρουσία του εκπροσώπου της ΝΔ, ειδικού στις γνωμοδοτήσεις, με συντονιστή τον πρεσβύτη δημοσιογράφου του λαϊκισμού, επισκίασε την οικονομική δυσπραγία της χώρας, την έλλειψη φαρμάκων, το κλείσιμο σχολίων, τις επιθέσεις των Τούρκων, τη γιγάντωση της ανεργίας και, κυρίως, τα θύματα των κακοποιών, τις αυτοκτονίες και το άγος των νέων προσλήψεων από την πικραμένη κυβέρνηση ειδικού σκοπού.
 
Οι ψηφοφόροι προτίμησαν τα γνωστά για την ανικανότητά τους κόμματα και δεν πειραματίστηκαν με εκλογή άλλων πολιτικών που κρίθηκαν περισσότερο ανίκανοι και επίφοβοι.
 
Χωρίς χρονοτριβή σχηματίστηκε κυβέρνηση υπό τον αρχηγό της ΝΔ, με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ και του Κουβέλη, η οποία αμέσως έπιασε δουλειά.
 
Πρώτη φροντίδα της νέας κυβέρνησης δεν ήταν η αντιμετώπιση της οξύτατης οικονομικής κρίσης που χειροτερεύει, ούτε της ακραίας εγκληματικότητας της οποίας τα θύματα πολλαπλασιάζονται.
 
Η κυβέρνηση, δηλαδή ο αρχηγός του πρώτου κόμματος, αφού διάλεξε αδέσμευτα τους υποτακτικούς του, γνωστούς από το παρελθόν για την ανικανότητα και την αλαζονεία τους, έσπευσε να διορίσει μουλωχτά όσους περισσότερους ήταν δυνατό με διαδικασίες - αστραπή, προσθέτοντας κι άλλους αργόμισθους στις δεκάδες χιλιάδες των διορισμένων από την υπηρεσιακή κυβέρνηση. Ας είναι καλά τα δανεικά κι οι τοκογλύφοι για να μισθοδοτούνται οι αργόσχολοι.
 
Κατ’ εξαίρεση το υπουργείο δικαιοσύνης ανέλαβε σεμνός άνθρωπος, επιλογής του Κουβέλη, ενώ στο υπουργείο δημόσιας τάξης (“προστασίας του πολίτη”) εγκαταστάθηκε ένας από τους αποτυχημένους τέως υπουργούς δικαιοσύνης.
 
Συνεπώς μπορούμε να πούμε πως έχουμε κυβέρνηση “μια απ’ τα ίδια”. Από ανθρώπους που δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη. Βέβαια εμπιστοσύνη δεν εμπνέουν ούτε οι ακραίοι που μεταπήδησαν στην αντιπολίτευση, μείζονα και ελάσσονα.
 
Παρ’ όλα αυτά, μπορούμε να ελπίζουμε όχι μόνο επειδή η ελπίδα πεθαίνει τελευταία αλλά και γιατί δεν έχουμε να χάσουμε περισσότερα.
 
Ήδη οι άνεργοι ξεπέρασαν κατά πολύ το ένα εκατομμύριο, οι εισβάλλοντες μουσουλμάνοι μετρώνται σε εκατομμύρια και δεν μειώνονται, οι θάνατοι από τις συμμορίες των εγκληματιών έχουν γίνει ρουτίνα μαζί με τις αυτοκτονίες, οι φόροι εκμηδενίζουν τις περιουσίες που απέμειναν, με εξαίρεση τους σύγχρονους μαυραγορίτες που σαν τις κατσαρίδες δεν εξοντώνονται (τώρα συγκεντρώνουν χρυσό για να αποκτήσουν έρμα τα σάβανά τους) και εντείνονται οι φλυαρίες των εκτός τόπου και χρόνου αδίσταχτων “πολιτικών”.
 
Την ελπίδα στηρίζουμε σε μερικές αχνές αχτίνες φωτός που ξεφεύγουν μέσα από το ερεβώδες σκότος. Μπορεί αυτές οι αχτίνες να γίνουν φωτεινός χείμαρρος, ίσως χείμαρρος φωτιάς.
 
Μπορούμε να μιλάμε για ελπίδα και με μόνο το άκουσμα πως ο πρωθυπουργός με την ασθενική όραση επέβαλε μείωση των μισθών του σιναφιού του κατά 30%. Πρόκειται για μια καλή αρχή. Αυτό ας το αναγνωρίσουμε. Αρκεί να έχει συνέχεια. Και γι’ αυτό ελπίζουμε και παρακολουθούμε.  
 
Εμμανουήλ Παπαδάκης
 
 

 

Your rating: None Average: 4.1 (14 votes)