Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2018


Πρόβλημα πολιτικό ή οικονομικό;

 
Η λεγόμενη “κρίση” προκλήθηκε από έλλειψη πολιτικής ή από έλλειψη χρημάτων;
 
Η κρίση οφείλεται στην έλλειψη χρημάτων για την κάλυψη των κρατικών αναγκών που διογκώθηκαν μετά την κατάληψη της εξουσίας από το κόμμα του αποθανόντος “εθνάρχη” και, από το 1981, από τον υιό του “γέρου της δημοκρατίας”.
 
Και τα δύο προσωποπαγή κόμματα στήριξαν την αναρρίχησή τους στο μοίρασμα των δημόσιων χρημάτων και, μετά το άδειασμα των κρατικών ταμείων, η διατήρησή τους στην αρχή κατορθώθηκε με διανομή των χρημάτων που αποκτήθηκαν από τοκογλυφικά δάνεια.
 
Με χρήματα έγινε η εξαγορά των ψήφων που πούλησαν οι συμπατριώτες μας στους φεουδάρχες και τους κληρονόμους τους, αναλαμβάνοντας ολόκληρη την ευθύνη για τις συνέπειες.
 
Τα κόμματα των επιγόνων του καραμανλισμού και του παπανδρεϊσμού σπαταλώντας χρήματα υπέσκαψαν την εθνική οικονομία, κατάστρεψαν τις δομές του κράτους και της κοινωνίας και προετοίμασαν τη μετατροπή των κατοίκων της χώρας μας από πολίτες της Ευρώπης σε επαίτες του κόσμου.
 
Αυτές οι διαπιστώσεις γίνονται τώρα από τους περισσότερους οι οποίοι, όμως, όταν εισέπρατταν τα άκοπα χρήματα που διένειμαν οι εκπρόσωποί τους στη βουλή, δεν ήθελαν να ξέρουν την οικονομική κατάσταση της χώρας, ούτε τους ενδιέφερε από ποιες πηγές ανέβλυζαν τα χρηματικά ποσά που ενθυλάκωναν (“τσέπωναν”).
 
Η πλειοψηφία του λαού απολάμβανε τα πρόσκαιρα αγαθά της επίπλαστης ευμάρειας, χωρίς να προβληματίζεται, χωρίς να ελέγχει τους εκπροσώπους που επέλεγε και χωρίς να ενδιαφέρεται για την τήρηση των πατροπαράδοτων αρχών της ηθικής, της εντιμότητας και της αρετής…  
 
Επικράτησε το σύνθημα “άρτος και θεάματα” (το ρωμαϊκό “panes et circenses”). Άρτος ήταν οι αργομισθίες, τα δύο, τρία και τέσσερα αυτοκίνητα της οικογένειας, η ιδιόκτητη κατοικία και η έπαυλη στην εξοχή και η κραιπάλη (:συντήρηση με την οικογένεια και της ερωμένης, επίσκεψη στους ευαγείς οίκους των σκυλάδικων, προσκύνημα στη Μύκονο και στη Θήρα, σαρανταλείτουργο στο Καζίνο, λιτανεία στο ιππόδρομο, επίδειξη πλούτου -από τα κλεμμένα- στις δεξιώσεις και στις γιορτές της “δημοκρατίας”, αναφορά στη Real News του σοφού Χατζηνικολάου για τους έρωτες των Βαρβιτσιώτιδων και των ομοίων τους).
 
Σχετικά με τα θεάματα περιοριζόμαστε στο ποδόσφαιρο που αποτελεί τη νέα μεγάλη ιδέα του ελληνισμού.
 
Μην ξεχνάμε πως καθώς οι δημοκρατικοί πολίτες έκαιγαν τα υπολείμματα του νέο - κλασικισμού στην Αθήνα, οι εκπρόσωποί μας στα ανάκτορα της βουλής παρακολουθούσαν με την προσήλωση ποδοσφαιρικό αγώνα…
 
Συνεπώς, το πρόβλημα της χώρας είναι πολιτικό, από το οποίο εκπήγασε το οικονομικό πρόβλημα. Και το οικονομικό δεν επιλύεται, επειδή δεν προηγήθηκε η λύση του πολιτικού προβλήματος.
 
Το πολιτικό πρόβλημα λύνεται με την ανάδειξη άλλων, εκτός του πλήθους των εν ενεργεία, πολιτικών που θα διαθέτουν προσόντα, γνώσεις, ικανότητες και, πάνω από όλα, εντιμότητα, εργατικότητα, συνέπεια και ήθος. Θα είναι απαλλαγμένοι από τα βαλκανικά συμπλέγματα του “εμείς πάντα έχουμε δίκαιο και οι άλλοι συνωμοτούν εναντίον μας”.
 
Χρειαζόμαστε ριζική αλλαγή νοοτροπίας. Να ξεφύγουμε από τα στενά όρια των βαλκανικών σωβινισμών και ν’ ξανοιχτούμε στους αιθέρες του πολιτισμού, της γνώσης και της λογικής, αποκτώντας αληθινή παιδεία και τις αρετές της σύγχρονης εποχής, την οποία η πλειονότητα κατακρίνει ανόητα.
 
Ο 21ος αιώνας, απαιτεί λαούς με ευφυΐα, χωρίς τις αγκυλώσεις και τα συμπλέγματα που κουβαλάμε. Πρόκειται για ελαττώματα που μας τραβάνε προς τα πίσω, στην υπανάπτυξη και την κακομοιριά.
 
Τα μέχρι τώρα παθήματα ας γίνουν μαθήματα. Οι μεταξύ μας συγκρούσεις, οι μονομανίες, οι εγωισμοί, η ροπή σε σενάρια συνωμοσίας και η προσκόλλησή μας σε ιδεολογίες που ξεπεράστηκαν και σε συμπλεγματικές ιδεοληψίες να παραμεριστούν.
 
Οι διεκδικήσεις, οι απεργίες, οι διαδηλώσεις, οι καταλήψεις, οι συγκρούσεις, οι εμπρησμοί, οι εξαλλοσύνες, οι ακρότητες, οι πατριωτικοί διθύραμβοι και οι άλλες τριτοκοσμικές εκδηλώσεις ήρθε καιρός να περιοριστούν και ν’ αντικατασταθούν από πολιτική σοβαρότητα, υπευθυνότητα στην επιλογή των εκπροσώπων μας, αληθινή εργασία, αλληλεγγύη, συνέπεια, εντιμότητα, ήθος, συμφιλίωση και έλεγχος των παρανομούντων.
 
Χρειαζόμαστε νέα πολιτικά ήθη και κοινωνική αναβάθμιση, με εξάπλωση της παιδείας σε όλους, χωρίς διακρίσεις και χωρίς τα εμπόδια των τραμπούκων της εκπαίδευσης που κατάντησε αμορφωσιά και αλητεία.
 
Μια ματιά στα ρυπαρά “πανεπιστημιακά” κτήρια και σύγκρισή τους με τα αντίστοιχα των πολιτισμένων χωρών δείχνει πως στον τομέα της παιδείας υποχωρήσαμε στην πλήρη απαιδευσιά. Βρισκόμαστε σε κατασκότεινο εκπαιδευτικό Μεσαίωνα και η πόλη της Παλλάδος δεν υπάρχει πια ούτε σαν ανάμνηση…
 
Μάταια θρηνούμε και τα βάζουμε με τους εκπροσώπους που οι ίδιοι (η πλειοψηφία) εκλέξαμε.
 
Αντί θρήνου, να οργιστούμε ενάντια στα ελαττώματά μας και κατά των πολιτικών απατεώνων που καμαρώνουμε στα κανάλια των τηλεοράσεων να δίνουν οδηγίες και περισπούδαστες συμβουλές (με προεξάρχοντες τον Τσοβόλα -δος τα όλα- και τους δύο γέροντες καθηγητές που μετανοούν), να κάνουν υποδείξεις και ν’ αναμασούν με ξύλινη γλώσσα τις αηδίες περί αλλαγής με “όρους κοινωνίας” και τα λοιπά κουραφέξαλα που, αντί ν’ απωθούν, ανεβάζουν τα ποσοστά των απατεώνων που τα αναμηρυκάζουν…
 
Χρειάζεται προσοχή και εγρήγορση στην επιλογή νέων εκπροσώπων, επειδή δεν διαθέτουμε κατάλληλα κριτήρια. Τα κριτήριά μας χρειάζονται αντικατάσταση με άλλα που θα μας καθοδηγήσουν στους ικανούς και άξιους.
 
Με δεδομένη την απαξίωση και κατάρρευση των πολιτικών κομμάτων, εμφανίζονται διάφοροι σαν “εθνοσωτήρες”, δημοκράτες και φίλοι του λαού.
 
Κάνουν δηλώσεις υπέρ της δραχμής, κατά του ευρώ, υπέρ της ανεξαρτησίας, της αξιοπρέπειας και κατά της υποταγής και της υποτέλειας, με λόγους εμπρηστικούς και δημεγερτικές δηλώσεις. Στην πραγματικότητα πρόκειται περί των γνωστών φελλών που, αφού υπηρέτησαν διάφορους κομματικούς σχηματισμούς και απέτυχαν, βρήκαν την ευκαιρία να αποτινάξουν την ασημαντότητά τους και να βγουν στο προσκήνιο για ν’ αντικαταστήσουν τους χορτασμένους και να ικανοποιήσουν τη δική τους βουλιμία.
 
Τους νέους πολιτικούς απατεώνες καλούμαστε να ξεχωρίσουμε και ν’ αφήσουμε στο περιθώριο, επιλέγοντας τους πραγματικά άξιους. Θα βοηθήσει η νηφαλιότητα, η λογική, η πείρα και η αγάπη στην πατρίδα που τώρα περισσότερο από ποτέ έχει την ανάγκη του νου και όχι του θυμικού μας.

 
Ε. Παπαδάκης
 
 
Your rating: None Average: 4.8 (10 votes)