Σαββάτο 2 Ιουνίου 2018


Quo vadis popule?

 

Καθώς πλησιάζουν οι δεύτερες εκλογές, γίνονται πιο συχνές, αν και ανόρεχτες, οι συζητήσεις για το κόμμα που υποστηρίζουν οι συνομιλητές.

Είδα φανατικούς να υποστηρίζουν το ΠΑΣΟΚ, με το επιχείρημα ότι ο Βενιζέλος είναι πεπειραμένος και ικανός και δεν θα επαναλάβει τα σφάλματα του τέως πρωθυπουργού, ούτε τα δικά του.
 
Μίλησα με επίσης ακλόνητους υποστηρικτές του Τσίπρα και της παρέας του. Αυτοί είχαν σαν επιχείρημα ότι δεν θα πραγματοποιηθούν όσα διακηρύσσει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα επικρατήσουν φρέσκιες ιδέες, άσχετες από τις ακραίες θέσεις αυτού του κόμματος.
 
Οπαδοί της ΝΔ μου δήλωσαν πως στηρίζουν και ψηφίζουν αυτό το κόμμα, αν και δεν συμπαθούν τον προδότη αρχηγό του, για λόγους …συναισθηματικούς. Και για …ασφάλεια. Επειδή η ομάδα των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ δεν εμπνέει εμπιστοσύνη.
 
Με οπαδούς της Παπαρήγα δεν μίλησα επειδή είναι φίλοι μου και δεν μπορώ να τους κακοκαρδίσω. Ας εμμένουν στα παλιά και τετριμμένα. Δεν γίνεται αλλιώς. Δεν αλλάζουν και δεν φεύγουν από τον αμετακίνητο παλαιοημερολογιτισμό τους. Τον καταδικάζουν και ταυτόχρονα τον υποστηρίζουν.
 
Κάποιοι, τελείως χαλαρά, μου είπαν πως θα ξαναψηφίσουν τον Καμμένο επειδή δεν έχουν άλλη επιλογή και ελάχιστοι δήλωσαν υποστηρικτές του Καρατζαφέρη.
 
Οπαδούς του Τζίμερου και του Μάνου δεν συνάντησα, ενώ συνομίλησα με ορκισμένους ψηφοφόρους της Χρυσαυγής, οι οποίοι τόνισαν πως με αυτήν την ακραία επιλογή πιστεύουν πως εναντιώνονται στους μετανάστες και στις επιθέσεις τους.
 
Οι περισσότεροι συνομιλητές μου με ρώτησαν τι τους συστήνω να ψηφίσουν γιατί οι ίδιοι είναι αναποφάσιστοι. Δεν τους καλύπτει κανένα κόμμα, ούτε οι οικολόγοι, η ασήμαντη ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή άλλο από τα αποκόμματα της συμφοράς.
 
Οι εκλογές πλησιάζουν χωρίς να ακούγεται σοβαρός, πειστικός και υγιής πολιτικός λόγος. Με λογικά επιχειρήματα, με αληθινά στοιχεία, χωρίς ωραιολογίες, ψεύτικες υποσχέσεις, απατηλές διαβεβαιώσεις, υπερβολές, φανατισμούς και ακρότητες.
 
Ο λόγος του Σαμαρά είναι χλιαρός, χωρίς παλμό, χαλαρός, φθισικός, νευρικός και άνοστος. Ακούγονται και οι μόνιμες βδέλλες της ΝΔ, οι γιοί, οι θυγατέρες και οι συγγενείς των αμετακίνητων κομματικών καρδιναλίων που προξενούν αποστροφή και αηδία.
 
Αυτά που διαδίδει, με την ανώριμη και βραχνή φωνή του, ο νεαρός του ΣΥΡΙΖΑ θυμίζουν έντονα παπανδρεϊκή προπαγάνδα της δεκαετίας του 80. Δεν πείθουν, δεν ενθουσιάζουν, δεν διαθέτουν λογικά στηρίγματα. Είναι επαναλήψεις του παλαιομοδίτικου μαρξιστικού κηρύγματος που απογοητεύει ακόμα και τους πιο πιστούς κομματικούς εγκάθετους. Γι’ αυτό λείπει ο ενθουσιασμός από τους οπαδούς του που χειροκροτούν σαν να κάνουν αγγαρεία.
 
Οι υστερικές κραυγές του Καμμένου παραπέμπουν στη ζούγκλα και στονΤαρζάν (στον μακαρίτη Jonny Weissmuller). Εμφανίζεται ένας ευτραφής, αδιάλλακτος σχετικά νέος που δηλώνει με φανατισμό πως θα εξοντώσει όλους τους “προδότες” και τους “δοσίλογους”. Θα καταδιώξει τους Ευρωπαίους τοκογλύφους γιατί μόνο αυτός κατέχει την αληθινή πίστη και την ικανότητα να βάλει όλους στη θέση τους.
 
Η Παπαρήγα επαναλαμβάνει πως δεν έχει και δεν θέλει σχέση με κανένα. Αυτή επιθυμεί, με τη νεοφώτιστη Κανέλλη, την ανατροπή του κοινωνικού καθεστώτος, του καπιταλισμού, και την επικράτηση του μανιοκαταθλιπτικού Σταλινισμού που εξακολουθεί μόνη της να λατρεύει.
 
Ο Μιχαλολιάκος λέει πως θα “ξεβρομίσει” τον τόπο, καταδιώκοντας τους ξένους κι όλους τους άλλους μαγαρισμένους. Αποκηρύσσει τη βία την οποία όμως χρησιμοποιεί σε κάθε ευκαιρία, σηκώνοντας ψηλά τα λάβαρα με τους μαιάνδρους και τα χρώματα του απεχθούς εθνικοσοσιαλισμού. Τις δηλώσεις του συνοδεύουν εμβατήρια και φανφάρες.
 
Ο Καρατζαφέρης αναφέρει τις “ιδιαίτερες σχέσεις” του με τους Ρώσους, τις θαυματουργικές ικανότητές του και την εναντίον του συνωμοσία των Αμερικανών που τον φοβήθηκαν. Ταυτόχρονα κηρύσσει αγώνα μαχητικό για την είσοδό του στη βουλή, χωρίς να πείθει.
 
Δημιουργείται, μετά από όλα αυτά, από τις ανόητες δηλώσεις, τις κραυγές, τις υποσχέσεις και τον ορυμαγδό των υποψήφιων βουλευτών, το εύλογο ερώτημα (και η απορία): ο λαός, όλοι εμείς, δεν έχουμε καταλάβει ποιοι προσπαθούν ν’ αναδειχτούν σε εκπροσώπους μας; Σε βουλευτές;
 
Δεν βλέπει ο μέσος έντιμος πολίτης πως άνθρωποι ατάλαντοι, ασήμαντοι, καιροσκόποι, αδίσταχτοι και ανίκανοι, εκ πεποιθήσεως ψεύτες και εξ επαγγέλματος ανεύθυνοι, πάμπλουτοι στην πλειονότητά τους, έχουν σχηματίσει κόμματα - επιχειρήσεις που συγκεντρώνουν το σύνολο των αριβιστών στις τάξεις τους;
 
Ανθρώπους οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν σαν μοναδικό “εφόδιο” το θράσος και την ακατάσχετη φλυαρία, χωρίς επάγγελμα πέρα της συμμετοχής σε συντεχνίες και ομάδες πίεσης για απόκτηση προνομίων και πρόσθετου άκοπου πλούτου;
 
Υπάρχουν και οι υποψήφιοι, όπως ο εξάδελφος και συνονόματος του τέως αρχηγού της ΝΔ (ο γιός του Αχιλλέα), ο οποίος δήλωσε πως δεν τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα η πολιτική (επί του παρόντος), επειδή ασχολείται με την οικογενειακή ναυτιλιακή επιχείρηση! Αλλά εάν του γίνει “σοβαρή” πρόταση (ειδική πρόσκληση μετά γονυκλισίας) δεν έχει αντίρρηση ν’ αναμειχθεί ενεργητικά για να μας σώσει κι αυτός, επαυξάνοντας βεβαίως την κολοσσιαία οικογενειακή περιουσία.
 
Που βαδίζει ο λαός μας με τέτοιους ανερμάτιστους που υποκρίνονται τους πολιτικούς και επιμένουν να ενσπείρουν τη διαίρεση, τον διχασμό και την απελπισία;
 
Δεν μάθαμε από τα παθήματα τόσων δεκαετιών; Δεν μπορούμε να διακρίνουμε τους απατεώνες και λαοπλάνους από τους γνήσια ιδεολόγους, τους αγωνιστές, τους ικανούς και έντιμους;
 
Γιατί παρασυρόμαστε και φανατιζόμαστε από τα μουχλιασμένα συνθήματα για δήθεν κοινωνική δικαιοσύνη, αναδιανομή του εισοδήματος (του “πλούτου”), ισότητα, ευημερία, εξουσία των μη προνομιούχων (που διαθέτουν τα περισσότερα κουκιά), εθνικοποιήσεων και τα τόσα άλλα γνωστά που χρησιμοποιούν μονότονα εδώ και χρόνια οι δημαγωγοί της δεκάρας;
 
Πότε θα εκδιώξουμε αυτούς (τους αναγνωρίσιμους), με τους συγγενείς και φίλους τους, για να μπορέσουν να εμφανιστούν (να μην αποκλείονται πια) νέοι αδιάφθοροι, με σύγχρονες ιδέες, με γνώσεις και ικανότητες που θ’ αντικαταστήσουν τους σάπιους με τη φρέσκια παρουσία και τη διάθεσή τους για τον καλόν αγώνα υπέρ του λαού και του έθνους;
 
 
Εμμανουήλ Παπαδάκης    
 

 

Your rating: None Average: 4.9 (19 votes)