Δευτέρα 13 Νοεμβρίου 2017


Χάσμα μεταξύ πολιτικών και κοινωνίας;

Κάποιος ανεξαρτητοποιημένος από το ΠΑΣΟΚ βουλευτής δήλωσε το βράδυ της 03.11.2011 πως υπάρχει χάσμα μεταξύ πολιτικών και κοινωνίας…

Δημιουργήθηκε εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης και των αλλοπρόσαλλων μέτρων, των βαρύτατων φόρων και της ανέχειας…
 
Τον διορθώνουμε. Στη χώρα μας πάντοτε υπήρχε αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ του λαού και των πολιτικών, ιδιαίτερα των βουλευτών και των κομματικών στελεχών που κατείχαν αξιώματα και μετείχαν στην κρατική εξουσία.
 
Όχι μόνο οι προσκείμενοι στην κυβέρνηση πολιτικοί αλλά και οι ενταγμένοι στους στρατούς των κομμάτων και αποκομμάτων είχαν δύναμη διαχρονικά και, χάρη σε αυτήν, υπερείχαν.
 
Αντικατέστησαν επάξια τους Κοτζαμπάσηδες και τους προύχοντες της ξενοκρατίας και πήραν τα προνόμια, την εξουσία και τις ανέσεις τους. Ακόμα και τη γλώσσα τους. Αυτό συνέβη επειδή ο ελληνικός λαός τηρεί τις παραδόσεις του. Με οποιοδήποτε τίμημα. Δεν συμβαδίζει με την εποχή. Παραμένει στο παρελθόν. Και τιμάει ο τι παρέλαβε. Δεν συνειδητοποιεί πως είμαστε στον 21ο αιώνα των ραγδαίων αλλαγών, των αμφισβητήσεων και των ανατροπών.
 
Γι’ αυτό διατηρήθηκαν τα τζάκια των ηγετών που κυβέρνησαν και κυβερνούν αδιατάρακτα, σωρεύοντας απίστευτο πλούτο, ισχύ και δόξα μαζί με τους συγγενείς τους, τους φίλους και τους κολλητούς.
 
Ποιος πολίτης μπορεί να συναντήσει πολιτικό, υπουργό, γενικό γραμματέα ή και τον τελευταίο κυβερνητικό παρατρεχάμενο; Χωρίς μέσο και μεσολάβηση κάποιου ισχυρού (“παράγοντα”);
 
Για τον πρωθυπουργό και τον πρόεδρο της δημοκρατίας δεν γίνεται καν συζήτηση. Αυτοί είναι απρόσιτοι. Περιβάλλονται από την αυλή τους και τους αυλοκόλακες σαν τους αυτοκράτορες της ρωμαϊκής παρακμής. Όλοι μαζί απολαμβάνουν την εξουσία όπως μόνο αυτοί ξέρουν. Ζώντας σαν παράσιτα. Χωρίς έλεγχο. Στο απυρόβλητο. Κομπάζοντας, αδικώντας και ξεφτιλίζοντας τις θέσεις, τους θεσμούς και τη χώρα.
 
Συνεπώς το χάσμα δεν δημιουργήθηκε εξ αιτίας της κρίσης. Υπήρχε πάντα και ήταν το εμπόδιο μεταξύ λαού και εξουσίας, λαού και πολιτικής.
 
Άνθρωποι ατάλαντοι, αστοιχείωτοι, αποτυχημένοι επαγγελματικά, ανίκανοι να διοικήσουν έστω και περίπτερο σε απομακρυσμένο χωριό στον Ταΰγετο, μόλις σκαρφαλώσουν και μεταλλαχτούν σε πολιτικούς, μεταμορφώνονται. Χωρίζονται από το λαό με χάσμα. Γίνονται απλησίαστοι. Ακριβοθώρητοι. Αρπάζουν την κουτάλα και ορμάνε τρώγοντας μέχρι σκασμού. Τις σάρκες της ίδιας της χώρας.
 
Στη χώρα μας δεν υπάρχει δημοκρατική παιδεία. Και η έλλειψη αυτή μεγαλώνει το χάσμα μεταξύ πολιτικών και λαού. Γι’ αυτό και ο ηγέτης του κόμματος αποθεώνεται, θεωρείται αλάθητος και όλοι απονέμουν σε αυτόν, χωρίς να οφείλουν, απόλυτη πίστη και αφοσίωση.
 
Εξ αιτίας του χάσματος μεταξύ των πολιτικών και της κοινωνίας, οι πρώτοι δεν μπορούν να αντιληφθούν τις ανάγκες του λαού και απομονωμένοι κάνουν το ένα λάθος μετά το άλλο. Επιτυγχάνουν μόνο στον πλουτισμό τους που τον θεωρούν σαν αναφαίρετο δικαίωμα. Έχουν κι’ αυτοί τα κεκτημένα και είναι, όπως τα μέλη των συντεχνιών, κατοχυρωμένοι.
 
Ο πολίτης δεν έχει τη δυνατότητα να επικοινωνήσει απ’ ευθείας με οποιονδήποτε πολιτικό, συμπολίτευσης ή αντιπολίτευσης. Μεσολαβούν γραμματείς, υπάλληλοι, φρουροί και άλλοι ενδιάμεσοι που αποκλείουν την επικοινωνία των πληβείων με τους πατρικίους της πολιτικής.
 
Αντίστοιχη αντιμετώπιση έχει ο πολίτης και από στελέχη όλων των λειτουργιών του κράτους. Δεν μπορεί ο πολίτης να συναντήσει υπουργό χωρίς να υποστεί πλείστες δοκιμασίες και εξευτελισμούς αναμονής, αναβολής και ελέγχων, εκτός αν ανήκει στις ανώτερες εισοδηματικές ή κομματικές τάξεις. Δεν μπορεί ο πολίτης να συναντήσει βουλευτή, εκτός αν ανήκει στις ίδιες τάξεις. Ο πολίτης δεν μπορεί να ατενίσει δικαστικό, εκτός αν ανήκει στους προνομιούχους (στους πατρικίους).
 
Μεταξύ της κοινωνίας των πολιτών και των πολιτικών, στους οποίους κατατάσσονται τα στελέχη και των τριών εξουσιών, υπάρχει χάσμα, το οποίο γεφυρώνει μόνο η αληθινή δημοκρατία που προέρχεται από την παιδεία, χωρίς την οποία μάταια αγωνίζονται οι ιδεολόγοι, για τους οποίους έγραψε o Μιγκέλ ντε Θερβάντες στον Δον Κιχώτη
 
Ε. Παπαδάκης

 

Your rating: None Average: 4.7 (18 votes)