Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου 2019


Αναίρεσε ο Άρειος Πάγος την καταδίκη Ελλήνων πολιτών

 Αναίρεσε ο Άρειος Πάγος τη δεύτερη καταδίκη από τα ελληνικά δικαστήρια Ελλήνων πολιτών, που είχαν ήδη καταδικασθεί στην Ιταλία – χώρα - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Από τα τέλη του 2010 αναμενόταν η έκδοση απόφασης από την τακτική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, προκειμένου να κριθεί, εάν ισχύει και στην Ελλάδα η Συνθήκη της Λισσαβώνας και, συγκεκριμένα, αν εφαρμόζεται και εντός της ελληνικής επικράτειας το άρθρο 50 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με το οποίο δεν επιτρέπεται η εκ νέου καταδίκη όποιου ήδη καταδικάστηκε ή αθωώθηκε με απόφαση δικαστηρίου κάποιου κράτους – μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για το ίδιο αδίκημα, με βάση και τη διακρατικής ισχύος αρχή “ne bis in idem”, δηλαδή “όχι δύο φορές (δις, καταδίκη) για το ίδιο (αδίκημα)”. 
 
Η Συνθήκη της Λισσαβώνας ισχύει στην Ελλάδα από 01.12.2009 και μόλις τώρα, μετά από παρέλευση χρονικού διαστήματος ενός και ημίσεος ετών, κρίθηκε το αυτονόητο, με την υπ’ αριθ. 1/2011 απόφαση της τακτικής Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, δηλαδή η ισχύς και στην Ελλάδα αυτής της συνθήκης.
 
Συγκεκριμένα, με την ως άνω απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου (που αποδέχθηκε την εισήγηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου), δεν επιτρέπεται κάποιος να δικαστεί δεύτερη φορά για το ίδιο έγκλημα. Έτσι, αναιρέθηκε, με την απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου (του ακυρωτικού), εφετειακή απόφαση (του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών), με την οποία είχαν καταδικαστεί Έλληνες ναυτικοί (οι οποίοι, πολλές φορές, πληρώνουν τα εγκλήματα των εργοδοτών τους) σε ποινές κάθειρξης για τη διαμετακόμιση δέκα πέντε τόνων κάνναβης και για την κατοχή ναρκωτικών ουσιών (της ίδια ποσότητας κάνναβης), χωρίς να ενδιαφέρει, αν είχαν εκτίσει την ποινή τους, στην Ιταλία για το αδίκημα αυτό.
 
Ειδικότερα, οι Έλληνες ναυτικοί – μέλη του πληρώματος εμπορικού πλοίου, ελληνικής ιδιοκτησίας, συνελήφθησαν από τις ιταλικές αρχές στα στενά της Μεσσίνης κοντά στο λιμάνι Φιουμιτσίνο και καταδικάστηκαν τελικά από το Εφετείο της Ρώμης σε κάθειρξη πέντε ετών και τεσσάρων μηνών για διαμετακόμιση και κατοχή 15 τόνων κάνναβης, από κοινού, με σκοπό την εμπορία κατ' επάγγελμα και συνήθεια, και επιβλήθηκε εις βάρος τους και χρηματικό πρόστιμό 30.000 ευρώ. Σημειωτέον, ότι επί του πλοίου δεν είχε βρεθεί ούτε ίχνος ναρκωτικής ουσίας.
 
Χωρίς να εκτίσουν την ποινή τους στην Ιταλία, καταδικάστηκαν για δεύτερη φορά στην Ελλάδα αρχικά σε ισόβια κάθειρξη και, εν συνεχεία, σε κάθειρξη δώδεκα ετών και πάλι για τα ίδια αδικήματα, για τα οποία είχαν ήδη καταδικαστεί από τα ιταλικά δικαστήρια.
 
Όμως η Ποινική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, με την προαναφερόμενη υπ’ αριθ. 1/2011 απόφασή της, δέχτηκε την αίτηση των ναυτικών, που επιδίωκαν ν’ αναιρεθεί η εφετειακή καταδικαστική γι’ αυτούς απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.
  
Οι αρεοπαγίτες έκριναν, ότι, μετά την επικύρωση από τη χώρα μας, της Συνθήκης της Λισαβόνας, που έχει διακρατική ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση (νόμος 3671/2008) και τέθηκε σε εφαρμογή στην Ελλάδα την 01.12.2009, ισχύει η αρχή "όχι δις για το ίδιο" (“ne bis in idem”), δηλαδή δεν επιτρέπεται να δικαστεί οποιοσδήποτε πολίτης δεύτερη φορά για το ίδιο αδίκημα. Έτσι οι δικαστές αποφάνθηκαν, ότι, σύμφωνα με την αρχή αυτή ("όχι δις για το ίδιο") απαγορεύεται οι εν λόγω ναυτικοί να ξαναδικαστούν στην Ελλάδα για τα ίδια αδικήματα (και εσφαλμένα δικάστηκαν και καταδικάστηκαν), επειδή είχαν ήδη δικαστεί στην Ιταλία, άσχετα αν εξέτισαν ή όχι την ποινή τους. Και κρίθηκε έτσι, επειδή επιβάλλεται από το άρθρο 50 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της Συνθήκης της Λισσαβώνας) η αμοιβαία αναγνώριση των δικαστικών αποφάσεων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ποινική καταδίωξη και τιμωρία των παράνομων πράξεων, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λισσαβώνας.
 
Εν τω μεταξύ οι για δεύτερη φορά καταδικασθέντες στην Ελλάδα παραμένουν παράνομα έγκλειστοι στις φυλακές για να σωφρονιστούν.
 
Θα ακολουθήσει ευσύνοπτη ανάπτυξη της υπόθεσης των Ελλήνων ναυτικών, με λεπτομέρειες για τη δικαστική περιπέτειά τους, που εξακολουθεί για πολλά χρόνια μέχρι και σήμερα, με αποτέλεσμα να παραβιάζεται και άλλη θεμελιώδης αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με την οποία δεν επιτρέπεται οι δίκες να διαρκούν για υπέρμετρο και παράλογα μεγάλο χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα κύριο την εξόντωση των καταδιωκόμενων κατηγορούμενων (και όχι τον όποιο σωφρονισμό ή βελτίωσή τους).

 

Your rating: None Average: 5 (9 votes)