Τρίτη 2 Ιουλίου 2019


Διατηρείται η προφυλάκιση νεαρής μητέρας

Με βούλευμα του συμβουλίου πλημμελειοδικών Αθηνών διατηρείται η προφυλάκιση νεαρής μητέρας και του βρέφους της

Με το πρόσφατο υπ’ αριθ. 1891/2011 βούλευμα του συμβουλίου πλημμελειοδικών Αθηνών απορρίφθηκε κατά πλειονοψηφία η αίτηση προφυλακισμένης νεαρής, μητέρας      άρρενος βρέφους λίγων μηνών, που γεννήθηκε εντός της φυλακής, για την απόδοση της ελευθερίας της καθώς και της ελευθερίας του λίγων μηνών μωρού της, με βάση τις ισχύουσες θεμελιώδεις αρχές τού ανθρωπισμού, του πολιτισμού, της επιείκειας και του συνταγματικής περιωπής και ισχύος τεκμηρίου αθωότητας καθώς και σύμφωνα με τις ισχύουσες περί επιβολής προφυλάκισης διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (Κ.Π.Δ.).
 
Η πλειονοψηφία των δικαστών (γυναικών) και της εισαγγελέως τού συμβουλίου πλημμελειοδικών Αθηνών έκρινε, σε αντίθεση με τη λαμπρή και αιτιολογημένη μειονοψηφία, ότι, από το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων, προέκυψαν σοβαρές ενδείξεις ενοχής για τις αποδιδόμενες πράξεις, εκ των οποίων η δεύτερη τιμωρείται με ισόβια κάθειρξη [σελ. 1η του 3ου φύλλου του βουλεύματος].
 
Συνεπώς, κατά την κρίση του βουλεύματος, δεν έχει ουδεμία σημασία, ότι η προφυλακισμένη νεαρή μητέρα αρνείται την εμπλοκή της στις πράξεις της κατηγορίας (δηλαδή της παραβίασης του νόμου περί ναρκωτικών), ούτε υπολογίζεται η ιδιάζουσα κατάστασή της ως μητέρας βρέφους, που δεν συμπλήρωσε το ένα -1- έτος της ζωής του και το οποίο γέννησε εντός των φυλακών (όπου και παραμένει), ούτε λαμβάνεται υπόψη, ότι δεν κρίνεται ύποπτη φυγής ή τέλεσης νέων αδικημάτων, ούτε έχει αξία, ότι διαθέτει λευκό ποινικό μητρώο, μόνιμη κατοικία και δεν προσπάθησε να προετοιμάσει τη διαφυγή της με οποιονδήποτε τρόπο [σελ. 2η του 6ου φύλλου του βουλεύματος]. Αξία και σημασία έχει μόνο η ένορκη κατάθεση του εκπροσώπου της διωκτικής αρχής – αστυνομικού και οι υποκειμενικές εκδοχές και απόψεις τούτου, παραμεριζόμενου και του επίσης σημαντικού στοιχείου, ότι η προφυλακισμένη νεαρή μητέρα (όταν βρισκόταν στην ευαίσθητη κατάσταση της επίτοκης) ανταποκρίθηκε αμέσως σε πρόκληση αστυνομικών με αποτέλεσμα να συλληφθεί και η εμπλοκή της στη δίωξη οφείλεται στο ότι υπήρξε η σύντροφος του με αυτήν συγκατηγορούμενου, πατέρα του βρέφους της (τις πράξεις του οποίου, ακόμη και αν τις γνώριζε, δεν είχε υποχρέωση να καταγγείλει στις αρχές).
 
Σημειωτέον, ότι η πλειονοψηφία του συμβουλίου πλημμελειοδικών, με το προαναφερόμενο βούλευμα, δέχθηκε αντιφατικά, στο σκεπτικό του και με σκοπό να μην αποφυλακίσει τη νεαρή μητέρα και το βρέφος της, ότι “προσωρινή κράτηση μπορεί να επιβληθεί αντί για περιοριστικούς όρους, εάν αιτιολογημένα κριθεί ότι οι τελευταίοι δεν επαρκούν, μόνο αν ο κατηγορούμενος διώκεται για κακούργημα και δεν έχει γνωστή διαμονή στη χώρα ή έχει κάνει προπαρασκευαστικές ενέργειες για να διευκολύνει τη φυγή του ή κατά το παρελθόν υπήρξε φυγόποινος ή φυγόδικος ή κρίθηκε ένοχος για απόδραση κρατουμένου ή παραβίαση περιορισμών διαμονής, εφ’ όσον, από τη συνδρομή των παραπάνω στοιχείων, προκύπτει σκοπός φυγής ή κρίνεται αιτιολογημένα, ότι, αν αφεθεί ελεύθερος, είναι πολύ πιθανό, όπως προκύπτει από προηγούμενες αμετάκλητες καταδίκες του για ομοειδείς αξιόποινες πράξεις να διαπράξει άλλα εγκλήματα” [σελ. 1η και 1η προς 2η του 5ου φύλλου του βουλεύματος]. Και αυτές οι προϋποθέσεις, με βάση τις παραδοχές του βουλεύματος, δεν συνέτρεξαν στην περίπτωση της φυλακισμένης μητέρας και, πολύ περισσότερο, του λίγων μηνών παιδιού της.
 
Τέτοιες δικαστικές αποφάσεις (και κρίσεις) δεν αποτελούν την εξαίρεση, αλλά τον κανόνα και, για τον λόγο αυτό, χρειάζεται εποικοδομητική κριτική, για την αναγκαία εναρμόνιση της χώρας μας και των κρατικών οργάνων, τουλάχιστον, προς τις στοιχειώδεις και θεμελιώδεις αρχές του πολιτισμού και του ανθρωπισμού καθώς και στον από 01.12.2009 ισχύοντα χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΧΘΔΕΕ), στην οποία, μάλλον κακώς, εξακολουθούμε ανήκουμε [βλ. και ΟλΑΠ 1/2011, στις δημοσιευμένες αποφάσεις].
Your rating: None Average: 5 (13 votes)