Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου 2019


Το κράτος καταδικάζεται να αποζημιώσει οικογένεια

Το κράτος καταδικάζεται ν' αποζημιώσει την οικογένεια άρρωστης προφυλακισμένης που αφέθηκε να πεθάνει στη φυλακή αβοήθητη
 
Μετά από εννέα περίπου χρόνια, το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, με την υπ’ αριθ. 1881/2011 οριστική απόφασή του (που δεν αποκλείεται ν’ ανατραπεί από το εφετείο) δέχθηκε εν μέρει την αγωγή της οικογένειας της Αλεξάνδρας Β. (που αποτελείται από τους γονείς και τον αδελφό της), η οποία αφέθηκε αβοήθητη να πεθάνει δηλητηριασμένη στο κελί της, στις δικαστικές φυλακές Κορυδαλλού, όπου είχε προφυλακιστεί (για να “σωφρονιστεί”) με ευθύνη των αρμόδιων κρατικών οργάνων.
Το διοικητικό δικαστήριο έκρινε πως ευθύνονται οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι (δεσμοφύλακες), που υπηρετούσαν στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού, και συνεπώς το κράτος,  όργανα του οποίου ήταν οι υπάλληλοι, για τον θάνατο από ναρκωτικά της προφυλακισμένης νέας γυναίκας, ηλικίας μόλις 22 ετών, φοιτήτριας πολύγλωσσης, με άριστες επιδόσεις και αριστεία στα μαθήματά της και στον αθλητισμό, επειδή ήταν αμελείς στην εκτέλεση των καθηκόντων τους. Οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι (εν προκειμένω γυναίκες) είχαν την υπηρεσιακή υποχρέωση ν’ αποκλείσουν την εισαγωγή στη φυλακή ναρκωτικών ουσιών, χρήση των οποίων έκαναν και οι τρεις τοξικομανείς (άρρωστες), που πέθαναν κλεισμένες και αβοήθητες με φριχτό θάνατο, μια από τις οποίες ήταν η Αλεξάνδρα.
Συγκεκριμένα, ο θάνατος της Α. Β. συνέβη την 31.12.2002, καθώς ανέτελλε ο νέος χρόνος μαζί με άλλες δύο νέες γυναίκες, 19χρονη και 41χρονη, που ήταν κλεισμένες όλες μαζί στο ίδιο κελί του θανάτου, εξ αιτίας της χρήσης ναρκωτικών ουσιών, η διακίνηση των οποίων γίνεται ακώλυτα εντός των φυλακών, με γνώση των αρμόδιων. Σύμφωνα με ένορκη κατάθεση σωφρονιστικής υπαλλήλου, που δόθηκε στο πλαίσιο της ανάκρισης για τον θάνατο των τριών γυναικών, η διακίνηση ναρκωτικών εντός των φυλακών συντείνει στην “ηρεμία” των κρατουμένων και στην ησυχία των “σωφρονιστηρίων”.
Με αφορμή το συμβάν του θανάτου των νέων γυναικών, που βεβαιώθηκε με την απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, καθώς και εξ αιτίας άλλων παρόμοιων συμβάντων, η μη κυβερνητική οργάνωση “ένωση πολιτών για ανθρώπινα δικαιώματα” προέβη, εντός του 2010, δια του προέδρου της, σε επώνυμες, ένορκες καταγγελίες και παρέδωσε συγκεκριμένα έγγραφα στοιχεία στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Πειραιώς, προκειμένου να κινηθεί ο κρατικός μηχανισμός προς την ορθή κατεύθυνση καταδίωξης των εμπόρων ναρκωτικών και ν’ αφήσει ήσυχους τους τοξικομανείς για να θεραπευτούν.
Σημειωτέον, ότι ολόκληρη η κρατική αυστηρότητα εξαντλείται όχι εναντίον των εμπόρων του θανάτου και κατά των επίορκων κρατικών υπαλλήλων, που καθίστανται υπαίτιοι τέτοιων συμβάντων, αλλά εναντίον των άρρωστων κυρίως νέων, που εξοντώνονται με πολύμηνες προφυλακίσεις (που πάντοτε παρατείνονται), με συνεχείς διώξεις και με ποινές απάνθρωπης κάθειρξης και συνήθως ισόβιας κάθειρξης. Πρόσφατο είναι άλλωστε το κρούσμα της απόρριψης αίτησης προφυλακισμένης λεχώνας ν’ αποφυλακιστεί μαζί με το νεογνό της, που απορρίφθηκε, κατά πλειονοψηφία, με απόφαση του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών (nomika epilekta: “διατηρείται η προφυλάκιση νεαρής μητέρας”), με αποτέλεσμα να παραμείνει στη φυλακή η νέα αυτή γυναίκα, κατά παράβαση του τεκμηρίου αθωότητας αλλά και των αρχών του ανθρωπισμού και του πολιτισμού, που δεν τυγχάνουν ιδιαίτερου σεβασμού και εκτίμησης στη χώρα μας.
Σχετικά με την παραπάνω απόφαση του διοικητικού πρωτοδικείου Αθηνών θ’ ακολουθήσει εκτενές σημείωμα με αναφορά στην αντίστοιχη κρίση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που αποτίμησε τη ζωή της ίδιας νέας γυναίκας στο ποσό των 20.000 €!

 

Your rating: None Average: 4 (1 vote)