Πέμπτη 12 Σεπτεμβρίου 2019


O Άρειος Πάγος απέρριψε αίτηση καταδικασμένου

Aπόρριψη απο τον Άρειο Πάγο αίτησης επανάληψης της διαδικασίας κατόπιν καταδίκης της Ελλάδας απο το ευρωπαικό δικαστήριο δικαιωμάτων του ανθρώπου (ΕΔΔΑ) για υπέρβαση της λογικής προθεσμίας διάρκειας της δίκης.

Με την υπ’ αριθ. 1808/2010 απόφασή του, ο Άρειος Πάγος απέρριψε την αίτηση καταδικασμένου σε ισόβια κάθειρξη (για παραβίαση του νόμου περί των ναρκωτικών) για επανάληψη της διαδικασίας, που περατώθηκε με την υπ’ αριθ. 3327/2008 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, αν και η Ελλάδα καταδικάστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) δια της υπ’ αριθ. 54781/16.04.2009 απόφασης (Κανάκης κατά Ελλάδος) του δικαστηρίου τούτου (ΕΔΔΑ).
 
Συγκεκριμένα, με την ως άνω απόφαση του ΕΔΔΑ, διαπιστώθηκε, ότι υπήρξε παραβίαση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και, συγκεκριμένα, του άρθρου 6 § 1 της ΕΣΔΑ, εξ αιτίας της υπερβολικής διάρκειας της εις βάρος του καταδικασθέντος ποινικής διαδικασίας, που υπερέβη τα ένδεκα -11- έτη.
 
Ο αμετάκλητα καταδικασθείς στην Ελλάδα, μετά τη διαπίστωση από το ευρωπαϊκό δικαστήριο της εις βάρος του γενόμενης παράβασης, απευθύνθηκε, με αίτησή του, στον Άρειο Πάγο και ζήτησε να επαναληφθεί η ποινική διαδικασία, με βάση αντίστοιχη επί τούτω πρόβλεψη του ελληνικού Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (ΚΠΔ).
 
Ο Άρειος Πάγος, όμως, με την ως άνω απόφασή του (ΑΠ 1808/2010) έκρινε, ότι η αίτηση του αμετάκλητα καταδικασθέντος, που αναφέρεται στην υπερβολική διάρκεια της ποινικής διαδικασίας, είναι απαράδεκτη και απορριπτέα, διότι “ούτε ο αιτών επικαλείται ούτε και προκύπτει ότι η υπέρβαση της λογικής προθεσμίας εκδίκασης της υπόθεσής του, την οποία βεβαίως δεσμευτικά διαπίστωσε το ΕΔΔΑ, είχε αρνητική επίδραση στην κρίση των ποινικών δικαστών, που τον καταδίκασαν για τις κακουργηματικές πράξεις που αυτός διέπραξε” [σελ. 1η του 7ου φύλλου της απόφασης αυτής].
 
Συμπληρώνει δε το σκεπτικό της η απόφαση του Αρείου Πάγου (ΑΠ 1808/2010) με τη σκέψη και εκδοχή, ότι “ η υπέρβαση της λογικής προθεσμίας είναι ήδη γεγονός τετελεσμένο και δεν μπορεί να αναιρεθεί αναδρομικά και ως εκ τούτου η επανόρθωση της βλάβης του αιτούντος από τη γενόμενη υπέρβαση δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί με την επανάληψη της διαδικασίας (ΑΠ 415/2009, 1628/2002)”.
 
Με άλλα λόγια, ο Άρειος Πάγος απέρριψε την αίτηση του καταδικασμένου, επειδή έκρινε πως δεν έχει καμία σημασία ο χρόνος διάρκειας της ποινικής διαδικασίας, δηλαδή μπορεί κάποιος να δικάζεται ακόμη και για ολόκληρη την υπόλοιπη ζωή του χωρίς τούτο να έχει οποιαδήποτε συνέπεια στην τελική καταδικαστική κρίση, που παραμένει απρόσβλητη, δίκαιη και δεσμευτική.
 
Όμως, η εκδοχή αυτή δεν φαίνεται πειστική, επιεικής και δίκαιη, αλλά ιδιαίτερα επικίνδυνη και, για τον λόγο αυτό, είναι επιδεκτική κριτικής από κάθε ενδιαφερόμενο πολίτη (νομικό ή μη), ο οποίος έχει τη δυνατότητα να διατυπώσει τις αντιρρήσεις του ή να επιχειρηματολογήσει υπέρ της απόφασης αυτής, παραθέτοντας απαραιτήτως λογικά ή/και νομικά επιχειρήματα (υπέρ ή κατά), σκέψεις, απόψεις και εκδοχές, επικαλούμενος το δικό του αίσθημα δικαιοσύνης. 
Your rating: None Average: 5 (10 votes)