Τετάρτη 5 Ιουλίου 2017


Υπερχρεωμένα νοικοκυριά

 
Με την υπ’ αριθ. 54/02/2011 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών απορρίφθηκε αίτηση, με την οποία η αιτούσα δήλωσε πως δεν έχει εμπορική ιδιότητα και, για τον λόγο αυτό, στερείται πτωχευτικής ικανότητας, έχει δε περιέλθει χωρίς δόλο σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών της προς τους πιστωτές της, που περιλαμβάνονται στην αίτηση.
 
Με την αίτηση αυτή ζητήθηκε να γίνει δικαστική ρύθμιση των οφειλών με σκοπό ν’ απαλλαγεί η αιτούσα από αυτές και να εξαιρεθεί η κύρια κατοικία της από τη ρευστοποίηση.
 
Σύμφωνα με την απόφαση του Ειρηνοδικείου, με βάση το άρθρο 1 § 1 του νόμου 3869/2010, φυσικά πρόσωπα, που δεν έχουν πτωχευτική ικανότητα, δηλαδή δεν είναι έμποροι, και έχουν περιέλθει, χωρίς δόλο, σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής ληξιπρόθεσμων οφειλών τους (οφειλέτες), δικαιούνται να υποβάλουν στο αρμόδιο δικαστήριο την αίτηση, που προβλέπεται στην παράγραφο 1η του άρθρου 4 για ρύθμιση των οφειλών τους και απαλλαγή.
 
Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, η έλλειψη πτωχευτικής ικανότητας του οφειλέτη, αποτελεί ουσιαστική προϋπόθεση για τη δυνατότητα υπαγωγής του στις διατάξεις του νόμου 3869/2010.
 
Πτωχευτική ικανότητα έχουν τα πρόσωπα, τα οποία απέκτησαν την εμπορική ιδιότητα, κατά το υποκειμενικό (ουσιαστικό) σύστημα, σύμφωνα με το άρθρο 1 του Εμπορικού Νόμου (ΕμπΝ), εφ’ όσον ενεργούν κατά σύνηθες επάγγελμα εμπορικές πράξεις.
 
Η απόκτηση της εμπορικής ιδιότητας δεν αποκλείεται από την άσκηση παράλληλα με την άσκηση εμπορικών πράξεων και άλλου (μη εμπορικού) επαγγέλματος ή άλλης ιδιότητας.
 
Στην προκειμένη περίπτωση κρίθηκε πως η υπογραφή από την αιτούσα ως εγγυήτριας πιστωτικών συμβάσεων (τραπεζικών δανείων) ετερόρρυθμης εταιρείας, επειδή γίνονταν κατά συνήθεια και με σκοπό το κέρδος, προσέδωσε σε αυτήν την εμπορική ιδιότητα, λόγω της οποίας όλες της οι συναλλαγές τεκμαίρεται ότι έγιναν χάρη αυτής, της εμπορίας (βάσει του άρθρου 8 § 2 του διατάγματος περί της αρμοδιότητας των Εμποροδικείων).
 
Επομένως η αιτούσα, συνταξιούχος τραπεζική υπάλληλος, έχει πτωχευτική ικανότητα και δεν επικαλέστηκε τη με οποιοδήποτε τρόπο απώλεια της εμπορικής της ιδιότητας.
 
Κατ’ ακολουθία των παραπάνω, εν όψει των αποδειχθέντων πραγματικών περιστατικών, πρέπει, αφού γίνει δεκτός ο σχετικός ισχυρισμός πιστώτριας ως βάσιμος κατά την ουσιαστική του πλευρά, ν’ απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση, λόγω μη συνδρομής της ουσιαστικής προϋπόθεσης της έλλειψης πτωχευτικής ικανότητας στο πρόσωπο της αιτούσης.
 
Ε. Παπαδάκης
 
 
Your rating: None Average: 4.9 (16 votes)