Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2018


Ένας σύγχρονος Ιεραπόστολος

 
Σ’ αυτό το τέλμα που έχουμε φτάσει ως κοινωνία και ως έθνος, όπου η ιδιοτέλεια και η κερδοσκοπία κυριαρχεί παντού, αξίζει να προβάλουμε πρόσωπα φωτεινά που με αυτοθυσία και αυταπάρνηση, μακριά απ’ τις «Σειρήνες» του πολιτισμένου κόσμου ακολουθούν τις σιωπηλές κραυγές βοήθειας ανθρώπων σε μεγάλη ανάγκη. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναιο Μητροπολίτης Ειρηνουπόλεως και Σεϋχέλλων Νήσων κ. Δημήτριος Ζαχαρέγκας.
 
Γεννήθηκε στο Σόχο Θεσσαλονίκης το 1965. Σπούδασε στην Εκκλησιαστική Παιδαγωγική Ακαδημία και στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το 1989 εντάχθηκε στην Ιεραποστολική Μονή Αρχαγγέλου Μιχαήλ- Θάρρι της Ρόδου. Από το 1992 διακόνησε ιεραποστολικά στη Μαδαγασκάρη, Ινδία, Χονγκ Κονγκ και Φιλιππίνες και ανέπτυξε αξιόλογη φιλανθρωπική δραστηριότητα. Έλαβε μέρος σε ιεραποστολές ανά τον κόσμο και το 2004 εξελέγη Μητροπολίτης Ειρηνουπόλεως και Σεϋχέλλων Νήσων.
 
Έκτοτεζει στην Τανζανία κι έχει αφιερώσει τη ζωή του στη σωτηρία των παιδιών της Αφρικής. Ταξιδεύει λίγες μέρες κάθε χρόνο στην Θεσσαλονίκη προκειμένου να συγκεντρώσει τις προσφορές του κόσμου και επιστρέφει στο έργο του. Με προσωπική δουλειά και κόπο κατάφερε να οργανώσει την Ιεραποστολή που σήμερα αποτελεί όαση ζωής και ελπίδας για τους ξεχασμένους ανθρώπους της Τανζανίας ανεξαρτήτως θρησκευτικών και φυλετικών διακρίσεων.
 
Στα παιδικά του χρόνια, μάζευε αποκόμματα εφημερίδων που μιλούσαν για τα παιδιά της Αιθιοπίας και ονειρευόταν κάποια μέρα να ταΐζει τα πεινασμένα αυτά παιδιά.
 
Το 1992 με την ευχή του πνευματικού του πατέρα Παΐσιου ταξίδεψε στην Ινδία προκειμένου να διοργανώσει συσσίτια για λεπρούς και από το 2004 με τη βοήθεια εθελοντών προσφέρει καθημερινά συσσίτιο για 1000 πεινασμένα παιδιά.
 
Με τον ιεραποστολικό ζήλο του Μητροπολίτη κ. Δημητρίου από το 2005 έχουν κτιστεί δέκα εκκλησιές, έχουν ανοιχθεί δεκάδες πηγάδια, με αποτέλεσμα να εξασφαλιστεί η πρόσβαση σε πόσιμο νερό σε 300.000 ιθαγενείς κατοίκους, κατασκευάστηκε μια κλινική, δυο νηπιαγωγεία, ένα δημοτικό σχολείο και ένα ορφανοτροφείο.
 
Επίσης πραγματοποιούνται εμβολιασμοί, δίνονται υποτροφίες σε μαθητές και φοιτητές, διανέμονται είδη ρουχισμού, υπόδησης, σχολικών ειδών, αγοράζονται αναπηρικά αμαξίδια σε ανάπηρα παιδιά και το έργο συνεχίζεται χάρη στις προσφορές ανωνύμων και επωνύμων δωρητών.
 
Κοντά στον σεβασμιότατο κατά καιρούς βρίσκονται δεκάδες εθελοντές από την Ελλάδα και την Κύπρο προσφέροντας τις γνώσεις και την προσωπική τους εργασία για τους σκοπούς της Ιεραποστολής.
 
Οι συνθήκες διαβίωσης στην Τανζανία είναι δύσκολες και ο ίδιος έχει προσβληθεί πολλές φορές από ασθένειες που έχουν καταβάλει τον οργανισμό του αλλά δεν πτοείται, ξεπερνά κάθε δυσκολία και συνεχίζει το έργο του με μοναδική ανταμοιβή την αγάπη των γηγενών που διανύουν χιλιόμετρα, ξυπόλυτοι μέσα στον καυτό ήλιο για να τον ευχαριστήσουν. Τον ευχαριστούμε κι εμείς λοιπόν γιατί στην εποχή κρίσης που ζούμε, κρίσης αξιών και ηθών, πολιτικής και κλήρου, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι και πατέρες που σιωπηρά προσφέρουν έργο ψυχής κι αυτό μας δίνει ελπίδα.
 
 
 
Μαρίνα Αυγερινού

 

Your rating: None Average: 5 (9 votes)