Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2018


Απο τη Μόσχα με αγάπη..

“Εγώ θα μείνω εδώ να περιμένω μέχρι να βρείτε την έξοδο από τον λαβύρινθο”… Η Δέσποινα με περίλυπο ύφος έχει ακουμπήσει στον τοίχο, έτοιμη να καταρρεύσει, άλλοτε ελέγχοντας με  την άκρη του ματιού της τους υπόλοιπους της παρέας, μη τυχόν και μας χάσει, και άλλοτε θαυμάζοντας τη μοναδική αρχιτεκτονική που υπάρχει γύρω της.

 

Ο Κωνσταντίνος, η Γιάννα κι εγώ, σαν τα παιδάκια που ζητιανεύουν στις λαϊκές αγορές, έχουμε ξαμοληθεί στην ανακάλυψη οποιουδήποτε Χριστιανού θα μπορέσει να  μας βοηθήσει να βγούμε από αυτόν τον κυκεώνα.


Βρισκόμαστε στο μετρό της Μόσχας περισσότερο από μία  ώρα και αν δεν βρούμε κάποιον που να μιλάει ελληνικά, μάλλον άπιαστο όνειρο, ή έστω αγγλικά, γαλλικά ή ιταλικά, προβλέπω να κοιμόμαστε κάτω από το φως των δεκάδων υπέροχων κρυστάλλινων πολυελαίων που βρίσκονται κατά μήκος του υπογείου.

30 Αυγούστου 2012, ώρα 00:40. Η πτήση για Μόσχα φεύγει στην ώρα της.

 

Παρεμπιπτόντως, αν θελήσετε να ταξιδέψετε αεροπορικώς εντός και εκτός Ελλάδας, η αποσκευή σας (μόνο μια βαλίτσα) να μην ξεπερνά τα 23 κιλά και η χειραποσκευή σας τα 10 κιλά, γιατί θα αισθανθείτε μεγάλη πίκρα όταν σας πουν “περάστε από το ταμείο να πληρώσετε το υπέρβαρο”.


Φτάνουμε  στον προορισμό μας στις 05:00 τα ξημερώματα. Ακολουθήσαμε  τους πολλούς για να βγούμε  από το αεροδρόμιο, γιατί αν περιμέναμε να διαβάσουμε πινακίδα με τη λέξη “έξοδος”, μάλλον θα κάναμε ακόμα βόλτες.


Παρ’ ότι το ξενοδοχείο έχει  φροντίσει να μας περιμένει αυτοκίνητο, ο οδηγός δεν είναι  στα καλύτερά του. Ενοχλημένος μάλλον από το πολύ πρωινό ξύπνημα και από την πολυλογία μας, αν είχε δικαίωμα επιλογής μάλλον θα μας πέταγε στον Βόλγα.


Η θερμοκρασία είναι 9' C και η διαδρομή των  30 χιλιομέτρων είναι πραγματικά υπέροχη. Οι δρόμοι τεράστιοι, έξι λωρίδες ανά κατεύθυνση, ακόμα και μέσα στην πόλη, σου δίνουν την ευχέρεια να θαυμάσεις τις τεράστιες πλατείες, τους αμέτρητους ναούς, τα υπέροχα κτήρια, τα φωταγωγημένα καταστήματα, όλα πραγματικά έργα τέχνης.

 

Τελικός προορισμός είναι η πλατεία Pushkinskaya.

 

Το διαμέρισμα απ’ έξω πανούκλα, αλλά από μέσα κούκλα.

 

Η θέα από το παράθυρο του τρίτου ορόφου (το κατοχύρωσα σαν παρατηρητήριο -καπνιστήριο) είναι καταπληκτική.

 

 (14).JPG 

 

Στα δεξιά μου βρίσκεται το πρώτο και μεγαλύτερο Mc Donald της Ρωσίας. Έχει 24 ταμεία, τα οποία δουλεύουν διαρκώς και επειδή η ρώσικη κουζίνα δεν έχει καμιά σχέση με την ελληνική, άνοστα νερομπλούμια τα λέμε στο χωριό μου, το τιμήσαμε δεόντως.

 

Απέναντι σε μία λιτά διακοσμημένη πλατεία δεσπόζει με μεγαλοπρέπεια το άγαλμα του Πούσκιν, του μεγαλύτερου Ρώσου ποιητή, συγγραφέα και γνωστού φιλέλληνα. Γύρω γεμάτα καταστήματα όλων των ειδών, καφετέριες και εστιατόρια, πολλά εστιατόρια, καθόσον  έντεκα εκατομμύρια κάτοικοι σε μία πόλη διαμέτρου 30 χιλιομέτρων δεν χορταίνουν εύκολα.


Η πρώτη μας επίσκεψη είναι στην περίφημη Κόκκινη Πλατεία με το Κρεμλίνο, την πρώην βασιλική ακρόπολη και σημερινή επίσημη κατοικία του Προέδρου της Ρωσίας, στο Μαυσωλείο του Λένιν, ιδρυτή της Σοβιετικής Ένωσης, στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Βασιλείου με τα εννέα ξωκλήσια και τους πολύχρωμους τρούλους σε σχήμα κρεμμυδιού, χτισμένου κατ’ εντολή του Ιβάν του Τρομερού, στο Κρατικό Ιστορικό Μουσείο ένα από τα 70 που υπάρχουν στην πόλη, στο θέατρο του Μπολσόι, στο μικρό supermarket με τον απαλό φωτισμό και την εξαίσια διακόσμηση που σε ταξιδεύει σε ανάκτορο της παλιάς εποχής και σε άλλα πολλά αξιοθέατα.

 

 (6).JPG  (8).JPG

 (15).JPG  (13).JPG

 (10).JPG  (11).JPG


Η περιήγηση συνεχίζεται στους υπαίθριους πάγκους με τις αφρατούλες μπάμπουσκες που συμβολίζουν τη γονιμότητα ή κατ’ άλλους την εξέλιξη του ανθρώπου από τη γέννηση μέχρι τα γηρατειά, τα στρατιωτικά πηλήκια με τα δεκάδες παράσημα του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου, πολιούχου της πόλης, τα γούνινα καπέλα, απαραίτητο χειμερινό αξεσουάρ όταν η θερμοκρασία φτάνει μέσα στην πόλη στους -40' C.


Κι επειδή όπου κι αν  γυρίσεις θα συναντήσεις πατριώτη, ακούγοντας τη μπάντα της Πολεμικής Αεροπορίας που μας εκπροσώπησε στο 5ο διεθνές φεστιβάλ στρατιωτικής μουσικής, "ρίξαμε" κι ένα συρτάκι έτσι  για να μάθουν όλοι πως γλεντούν οι Έλληνες.

 

PNG.


Βεβαίως δεν υπάρχει περίπτωση να μην επισκεφτούμε το GUM, το μεγαλύτερο και παλαιότερο εμπορικό κέντρο της Μόσχας. Εγκαινιάστηκε το 1893 και, για την κατασκευή της οροφής του μόνο, χρειάστηκαν  819 τόνοι μέταλλο και 20.000 υαλοπίνακες για ένα κυκλικό θόλο διαμέτρου 14 μέτρων. Διακοσμημένο με μάρμαρο, γρανίτη και σχιστόλιθο σε τρεις ορόφους φιλοξενεί 322 καταστήματα και μπουτίκ περιμετρικά ενώ οι απέναντι πλευρές ενώνονται με γέφυρες που σου δίνουν τη δυνατότητα να παρατηρείς το εσωτερικό των καταστημάτων και τα καφέ που βρίσκονται διάσπαρτα στο αίθριο.  Ο τρίτος όροφος φιλοξενεί μόνο καφετέριες και εστιατόρια όπου μπορείς να ξαποστάσεις από τον ποδαρόδρομο και το οφθαλμόλουτρο καθότι το shopping therapy είναι απαγορευτικό ...λόγω τιμής.

 

 (17).JPG  (5).JPG


Η βόλτα μας στο κέντρο διαρκεί δύο ώρες και έχουμε δει μόνο τη μία πλευρά. Φανταστείτε στο ξεκίνημά του, όταν ήταν κρατικό είχε 1.200 καταστήματα και ήταν κέντρο για χονδρέμπορους τι ταλαιπωρία περνούσαν οι επισκέπτες μέχρι να καταλήξουν στις αγορές τους.

 

 (9).JPG


Οι εντυπώσεις από την πρώτη ημέρα είναι ανάμικτες. Το μόνο αρνητικό αλλά ταυτόχρονα το βασικότερο είναι η γλώσσα. Δεν υπάρχει κανένα σημείο που ν’ αναφέρεται στα αγγλικά και ελάχιστοι είναι αυτοί που μιλούν την αγγλική γλώσσα. Απευθυνθήκαμε στη νεολαία, η οποία ομολογουμένως μου έκανε μεγάλη εντύπωση για το ήθος και τη σοβαρότητά της, μήπως και μπορέσουμε να συνεννοηθούμε αλλά και αυτοί που μιλούσαν "a little bit" στη δεύτερη πρόταση το γύριζαν στα ρώσικα. Δεν καταφέραμε με τίποτα να εξηγήσουμε στις σερβιτόρες ότι θέλουμε νερό και όχι αναψυκτικό με το φαγητό μας.


Το να αντλείς πληροφορίες για ένα κράτος που σκοπεύεις να επισκεφτείς είναι προαιρετικό. Όταν όμως πρόκειται να μείνεις μία εβδομάδα και μάλιστα σε επαγγελματικό ταξίδι, επιβάλλεται να ενημερωθείς για το νόμισμα, τις τιμές, τη γλώσσα, τα ήθη και έθιμα, τον τρόπο μετακίνησης, τι και που θα φας,  τι θα πιεις,  ποια σημεία αξίζει να δεις και πως θα συμπεριφερθείς. Επειδή εμείς δεν ξέραμε και δεν ρωτήσαμε, το πληρώσαμε ακριβά. Παρ’ ότι οι δρόμοι είναι τεράστιοι σε σύγκριση με τα ελληνικά δεδομένα, η κίνηση είναι απίστευτη, οπότε αποφασίζουμε η μετακίνησή μας να γίνει υπογείως.


Το μετρό της Μόσχας  είναι το ταχύτερο του κόσμου με την μεγαλύτερη επιβατική κίνηση.


Έχει 12 γραμμές με 172 σταθμούς και, παρ’ όλο που διακινούνται καθημερινά 9.500.000 άνθρωποι, η καθαριότητά του είναι αστραφτερή. Κάθε σταθμός είναι και ένα μικρό μουσείο που περιγράφει ένα συγκεκριμένο θέμα.


Στο σύνολό του έχει μία μοναδική αρχιτεκτονική, αμέτρητα γλυπτά, πίνακες ζωγραφικής, ψηφιδωτά, τοιχογραφίες, εντυπωσιακά βιτρό. Παντού κυριαρχούν το μάρμαρο, το κρύσταλλο, τα περίτεχνα κάγκελα στις γέφυρες που ενώνουν τα επίπεδα και τα μπρούτζινα αγάλματα πολλά από αυτά να αναπαριστάνουν μια ολόκληρη ιστορία. (Νομικά Επίλεκτα: Το μετρό της Μόσχας)


Για να φτάσουμε στον  προορισμό μας, περίπου 5 χιλιόμετρα από τη βάση μας, πρέπει ν’ αλλάξουμε ένα συρμό και να κατέβουμε στην τέταρτη στάση. Τόσο απλά.


Αλίμονο όμως... Σε κάθε δρομολόγιο χάνουμε το λιγότερο δύο ώρες μέχρι να βρούμε ποιο τρένο θα πάρουμε, από που και προς ποιά κατεύθυνση. Για να πάμε από το ένα επίπεδο στο άλλο πρέπει να περπατήσουμε περίπου 500 μέτρα, να περάσουμε από τρεις γέφυρες, να χρησιμοποιήσουμε δύο κυλιόμενες σκάλες 60 μέτρων η καθεμιά και να ανεβοκατέβουμε γύρω στα 80 σκαλοπάτια.

 

 (18).JPG 

 (19).JPG

 

Ανάπηρος δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει το μετρό γιατί δεν υπάρχει κανένα ασανσέρ. Για δε την επιστροφή χρησιμοποιείς άλλο δρομολόγιο, υποθέτω επειδή διαρκώς επεκτείνεται σε νέες γραμμές.


Τελικά στην έβδομη μετάβαση,  αφού πρώτα έχουμε “σκοτωθεί μεταξύ μας”, γιατί άλλα λέει ο ένας, άλλα διαβάζει ο άλλος και άλλα καταλαβαίνει ο τρίτος, και αφού έχουμε περπατήσει περί τα 8 χιλιόμετρα (δυο φορές κατεβήκαμε σε λάθος σταθμό) ο Κωνσταντίνος μας δηλώνει  ότι ξέρει το δρομολόγιο. Και πράγματι, δεν ξεφεύγουμε  ούτε ένα μέτρο από την πορεία μας. Πάρτι  κάναμε το βράδυ. Του δώσαμε το ελεύθερο ν’απολαύσει τη νυχτερινή ζωή μόνος του κι έτσι περάσαμε εμείς καλά κι αυτός καλύτερα.


Στις εισόδους των σταθμών οι οποίες λειτουργούν και σαν υπόγειες διαβάσεις (σε όλο το κέντρο της πόλης συναντήσαμε μόνο τρία φανάρια για πεζούς) έχει πάμπολλα μικρομάγαζα 2 έως 3 τ.μ. το καθένα. Στα περισσότερα οι έμποροι κάθονται πάνω στην πραμάτεια τους. Εδώ θα βρεις τα πάντα, από τσιγάρα, ποτά, σουβενίρ μέχρι ρούχα, καλλυντικά,  είδη προικός, ηλεκτρικές συσκευές κ.α.


Εντυπωσιάστηκα από τον κόσμο και ειδικά τη νεολαία. Χαμηλών τόνων, ήσυχοι, όμορφα ντυμένοι, ευγενικοί και  εξυπηρετικοί όσο τους επιτρέπει η συνεννόηση μεταξύ μας. Εντυπωσιάστηκα και από την τάξη που επικρατεί. Περιποιημένοι και πεντακάθαροι δημόσιοι χώροι. Κάθε μία ώρα υδροφόρα οχήματα πλένουν τους δρόμους και δεκάδες οδοκαθαριστές καθαρίζουν πλατείες και πεζοδρόμια. Κυκλοφορείς άφοβα και βλέπεις παντού αστυνόμευση, υπαίθρια συγκροτήματα από νέους που διασκεδάζουν ήρεμα και αν είσαι και ευπαρουσίαστη μπορεί να σου τύχει και κανένας όμορφος να σου δώσει την κάρτα του.

 (20).JPG


Σήμερα αναπολώ ευχάριστα όσες περιπέτειες έζησα σε αυτό το ταξίδι.


Ευχαριστώ τη φίλη μου που μου έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσω κι αυτό το κράτος και χαίρομαι που δεν έβαλε Χ στον χάρτη των εξορμήσεών μας.

 

 

Ουρανία Πορφύρη

 

 

Your rating: None Average: 4.9 (14 votes)