Πέμπτη 17 Αυγούστου 2017


Ποιο προϊόν σας μεταφέρει σε εποχές παλιές;

Ίσως στα nomika epilekta να δείτε σε λίγες μέρες μια καινούργια ερώτηση για συζήτηση όπως...

“Συμφωνείτε με τους συγκεντρωμένους στην πλατεία Συντάγματος;”  Έτσι θα μπορείτε να αναπτύξετε την άποψή σας στο “πάμε πλατεία” ή να ερωτηθείτε αν συμφωνείτε με τα γιαουρτώματα των βουλευτών και να θελήσετε να υποστηρίξετε, εάν εσείς θα πετάγατε  γιαούρτι, καρπούζι ή κάτι άλλο πιο καλοκαιρινό!

 

Πόσα sites και blogs σας έχουν ζητήσει να προτείνετε τον αγαπημένο σας τόπο για διακοπές στην Ελλάδα;
 
Σήμερα, θα ήθελα να σας ζητήσω κάτι εντελώς διαφορετικό. Πρώτα απ' όλα θα μεταφερθούμε σε άλλες εποχές. Μακριά από μνημόνια και μεσοπρόθεσμα.
 
Αφορμή ήταν η μπύρα ΦΙΞ! Χάρηκα που ξαναμπήκε στη ζωή μας. Μπορεί απλώς να την κοιτάζουμε στο ράφι του σούπερ μάρκετ, γιατί μάθαμε να πίνουμε εισαγόμενες ή να την αγοράζουμε δειλά -  δειλά ακόμη και όσοι κάποτε μόνο αυτή πίναμε, αλλά, αναμφισβήτητα, μας μεταφέρει σε άλλες εποχές.
 
Αυτές οι ‘‘άλλες εποχές’’ είναι το ζητούμενο!

 

Θυμάμαι στα σπίτια που ανταλλάσσαμε επισκέψεις και μας προσέφεραν λικέρ Αιολική... μέντα, μπανάνα, blue Curacao. Στους άντρες ένα κονιάκ (μεταξύ μας… Μεταξά!) ή ένα βερμούτ μαζί με στραγάλια και σταφίδες.

 

Ένα άρωμα ήταν παντού... Οι γυναίκες  κολόνια “TOSCA 4711”! Οι άντρες ούτε κουβέντα για αρώματα. Μάλλον “Καρέλια” μύριζαν.

 

Εγώ αρωματίστηκα, λίγο αργότερα, με Anaϊs-Anaϊs και μετά Poison... ή Poison και μετά Anaϊs-Anaϊs;

 

Δεν έχει σημασία. Στην εποχή τους το άρωμά τους ήταν παντού, μα παντού.

 

Δειλά - δειλά από καμία θεία, που ερχόταν στην Ελλάδα από το  duty-free, οι άντρες φόρεσαν το Drakkar (δώρο ήταν άλλωστε).

 

Και μια που μιλάμε για duty-free ζητάγαμε και τσιγάρα  Rothman' s !
 
Αφορμή λοιπόν η μπύρα ΦΙΞ... αλλά η ερώτηση συγκεκριμένη:

 

Ποιο προϊόν σας μεταφέρει σε εποχές παλιές, ανέμελες και χαμογελαστές;
 
Δικαιούμαι και εγώ να δώσω την απάντησή μου! Όλα τα παραπάνω ήταν πρόλογος και τίποτα άλλο...
 
Η σχολική ποδιά! Εγώ δεν τη φόρεσα,  αλλά τη ζήλεψα πολύ. Στις βιτρίνες κοίταζα τα καινούργια πατρόν, τις ραφές. Πειραϊκή Πατραϊκή,  Αγαίον, Τσεκλένης και ας μην ξεχνάμε τη διαφήμιση με τη Μαριάννα Τόλη !
  
Α. Β.

 

 

Your rating: None Average: 4.6 (8 votes)
Σχόλια αναγνωστών:

Βυσσινάδα από το μηχάνημα!
Έπεφτε πρώτα ένα ποτηράκι πλαστικό και μετά γέμιζε με βυσσινάδα (ή πορτοκαλάδα). Νομίζω το μηχάνημα αυτό είχε πάνω και κάτι σαν δύο γυάλινες "κάψουλες" όπου ανακατεύονταν τα αναψυκτικά αυτά :)

marettuccia
Sun, 10/16/2011 - 22:36

Άσπρο σοσονάκι και λευκή κορδέλα στα μαλλιά,υποχρεωτικά συνόδευαν την σχολική ποδιά.Αν κοιτάξετε στα ράφια των σούπερ μάρκετ θα βρείτε και το "Μπιράλ".Άλλο ενα αναψυκτικό του κινηματογράφου εκείνης της εποχής, παρέα με το ταμ-ταμ.Κάθε φορά που το συναντώ σε κάποιο
ράφι νοσταλγώ τα θερινά τα σινεμά με το γιασεμί και το αγιόκλημα να μοσχοβολά.Δύσκολα χρόνια
αλλά.. ανέμελα!!

E.Σ
Tue, 10/04/2011 - 18:14

Κάποτε, δεν θυμάμαι πότε, πάντως παλιά, πολύ παλιά, κυκλοφορούσε με τα άλλα απορρυπαντικά και το "κλιν". Σε κάθε κουτί του "κλιν" κρυβόταν και από ένα δώρο, πλαστικό που παρίστανε καουμπόη, ινδιάνο και άλλες φιγούρες. Ήταν παιχνίδια απλά, πλαστικά, σε σύγκριση με τα σημερινά ηλεκτρονικά και τα άλλα πολυτελή ήταν παιχνίδια τιποτένια που όμως προξενούσαν στα παιδάκια χαρά, ενθουσιασμό, απερίγραπτη απόλαυση. Έτρεχαν να ανακαλύψουν μέσα στη σκόνη του "κλιν" το "δώρο" τους που πάντα περίμεναν με ανυπομονησία. Βλέπετε δεν υπήρχε τηλεόραση. Δεν υπήρχε άνεση για την αγορά παιχνιδιών. Όλα ήταν σπάνια, στερημένα και όμως προξενούσαν τη χαρά που ψάχνουμε σήμερα και δεν τη βρίσκουμε.

Αλεξης Μανουηλίδης
Sat, 10/01/2011 - 00:13

Οταν ημουν μικρη θυμαμαι την μητερα μου που σχολιαζε τα δαχτυλιδια που δεν της αρεσαν, και τα φορουσαν αλλες ''που το βρηκαν, στο ''κλιν΄΄ ?''
Στ'αληθεια, υπηρχαν και δαχτυλιδια ?

abkp
Sat, 10/01/2011 - 15:45

....χαμογελώ όταν σκέφτομαι το παρελθόν με εικόνες, όπως αυτή που παίζαμε στο δρόμο μήλα, κρυφτό, κυνηγητό και οι γιαγιάδες μας μαζεμένες κι αυτές σε συνομωτικό πηγαδάκι, μας φέρνανε την ΕΨΑ με το καλαμάκι και μια αυγοφέτα ροδοκοκκινισμένη...ή ένα ξεροψημένο καλαμπόκι...σήμερα ο κόσμος βγαίνει στο δρόμο από αγανάκτηση και μίσος...πότε θα βγούμε ξανά στους δρόμους με όρεξη για παιχνίδι και χαρά για ζωή??

Β.Μ.
Wed, 09/28/2011 - 15:58

Ζαχαρούχο γάλα Βλάχας. Για ποικιλία το ανακατεύαμε με κακάο για σοκολατούχα γεύση.

Δ.Χ
Mon, 09/19/2011 - 22:20

Η σοκολάτα Παυλίδη θυμίζει εποχή του 60 - 70. Η με το γαλάζιο περιτύλιγμα (ή μήπως ήταν μπλε;)...

Ανώνυμος
Sun, 09/11/2011 - 00:50

"Τα πανηγύρια γίναν φεστιβάλ, ο καραγκιόζης έγινε σούπερμαν, ο μπαρμπαμητούσης έγινε μάπετ σόου, τα σουβλάκια έγιναν χάμπουργκερ, και τα ...πανα έγιναν σερβιέτες"
Απόσπασμα από τον αξέχαστο Χάρρυ Κλύν που ταιριάζει απόλυτα και που μετά από 30 περίπου χρόνια είναι πάντα επίκαιρος.

Αλέξης
Sun, 08/28/2011 - 13:05

Παλαιά, πολύ παλιά, υπήρχε αντί της Coca Cola το Ταμ-Ταμ, που είχε το ίδιο χρώμα και το πουλούσαν στους θερινούς κινηματογράφους συνήθως: "λεμονάδες, προτοκαλάδες, ταμ ταμ". Μιλάμε για πάνω από 40 χρόνια πίσω... Θερινό σινεμά και ταμ ταμ... σάμαλι και κωκ και άλλα εδέσματα της εποχής. Δεν ξέρω αν υπάρχει στατιστική για δηλητηριάσεις τότε ή αν υπήρχαν αυστηροί κανόνες σχετικά με τη διακίνηση αυτών των ειδών. Υπήρχε και η βανίλια - υποβρύχιο, που φαίνεται να επανέρχεται και τώρα, μετά από τόσα χρόνια...

Ανώνυμος
Mon, 08/08/2011 - 13:09

μμμμ....Ζαχαρωτά!!!!τυλιγμένα σε ένα απλό, λευκό χαρτάκι, πασπαλισμένα με ζάχαρη και γεύση τριαντάφυλλο....ίσως. Συνήθως μου τα έφερνε η γιαγιά μου από το...παζάρι. Τότε δεν ήξερα γιατί τα λαχταρούσα τόσο, χρόνια αργότερα κατάλαβα ότι απλά λαχταρούσα και λαχταρώ περισσότερο τη γιαγιά μου...τόσο απλά!

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΚΟΝΤΟΤΑΣΙΟΥ
Thu, 07/21/2011 - 17:19

Η κρέμα NIVEA στο μπλε μεταλλικό κουτί που νομίζω ότι δεν υπάρχει πιά και η
μερέντα γιά την οποία αλίμονό του οποιος προλάβαινε να μου τη φάει !!

Τα δε ζαχαρωτά με γεύση τριαντάφυλλο και σήμερα πωλούνται με το κιλό στα μαγαζιά του κέντρου και τα τιμούν δεόντως αν τα προσφέρεις γιά κέρασμα λέγοντάς σου μάλιστα ότι τους θυμίζουν την παιδική τους ηλικία .

ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΑΝΑΚΗ
Fri, 07/22/2011 - 18:24

Νομίζω πως η λατέρνα...Αν και είμαι αρκετά μικρή ώστε να τη θυμάμαι να κάνει βόλτες στις φτωχογειτονιές της Αθήνας, κάθε φορά που συναντάω μία, κλείνω τα μάτια και γίνομαι και εγώ πρωταγωνίστρια σε μία απο αυτές τις αγαπημένες σε όλους μας ελληνικές ταινίες, όπου όλα είχαν άλλη αξία..Σαν να τη βλέπω να κάνει ανέμελες βόλτες στα στενά σοκάκια που μοιρίζουν γιασεμί και τριαντάφυλλα...... Νοσταλγώ μια εποχή που δεν έζησα ποτέ.....Τι κρίμα...

Μαρία Κοντογιάννη
Mon, 07/18/2011 - 13:58

Κάθε εποχή εχει την αίγλη της, τις στιγμές της, τις ομορφιές της, κι όμως κάτι μικρό μπορεί να σε ταξιδέψει τόσο μακριά που το διαφορετικό μεταφράζεται σε ονειρικό και εξιδανικεύει εκείνη την εποχή που σε έκανε να νοώθεις πάλι παιδί.

Θυμάμαι τα καραμελάκια που βάζαμε στο χέρι σαν βραχιόλια γύρω απο το χέρι και κοβαμε σιγα σιγά ένα-ένα και τα τρώγαμε. Θυμάμαι τις τσίχλες big babol, που έχουν χαρακτηριστικό και μοναδικό άρωμα ακομα και σημερα, και αν το μυρίσουμε κάπου τότε λέμε "χμμμ, θυμίζει big-babol".
Lila-pause, ωραία γεύση που κρατάει μέχρι και σήμερα,
κολώνια Μυρτώ, απο αυτη που βάζει ο κουρέας ή έβαζε τουλάχιστον

Eίναι τόσα πολλά, που πλέον δεν έχεις την αίσθηση οτι κοιτάζεις κάποια παλιά προιόντα, αλλά μια διαφορετική εποχή, μια διαφορετική νοοτροπία ανθρώπων, πιο καθαρών και πιο αληθινών.

Γεράσιμος Καν.
Sat, 07/16/2011 - 20:38

Θυμάμαι τον Μικρό Ήρωα, τον Γκαούρ Ταρζάν, Τομ και Τζέρυ, τον Υπεράνθρωπο και άλλες εκδόσεις της εποχής, που πέρασε. Το Ρομάτζο, το Φαντάζιο, τη Γυναίκα, το Πρώτο... Για να αναφέρουμε, μαζί με τα προϊόντα, και τα έντυπα, που χαρακτήριζαν τις περασμένες δεκαετίες και, κυρίως, τη δεκαετία του 60. Το αναψυκτικό "Ταμ-Ταμ", που κυκλοφορούσε στους θερινούς κινηματογράφους, τα πατατάκια Τσακίρης, τα μακαρόνια Μίσκο, το κλιν με τα πλαστικά δώρα και τα άλλα είδη του παρελθόντος, που χαράχτηκαν στη μνήμη για πάντα...

Σχολιαστής
Fri, 07/15/2011 - 16:37

Καραμέλες γάλακτος "Λάβδας", με πλούσια γεύση βουτύρου, στη χρυσή συσκευασία με σήμα την αγελαδίτσα!

Ανώνυμος
Fri, 07/15/2011 - 09:45

Ένα θα σας πω.. Μερέντα πάνω σε ζεστό ψωμι!
και τον πατέρα μου να με στέλνει στο περίπτερο για τσιγάρα "Μπλε 22"
:)

Χρύσα
Fri, 07/15/2011 - 09:06

Τινά πρωτοθυμηθώ.Ολη η Αθήνα είχε περάσει από την Αίγλη ή τον Παπασπύρου στο Σύνταγμα για να φάει πάστα Νουγκαντίνα ή Σεράνο.Τώρα χρειαζόμαστε μία μέρα ν αποφασίσουμε που θα πάμε, μία ώρα να διαβάσουμε τον κατάλογο με τίς ποικιλίες και μία ώρα ν αποφασίσουμε τι θα φάμε. Δεν υπήρχε σπίτι χωρίς μία τεράστια, για τα σημερινά δεδομένα, κούκλα στολισμένη στη κρεβάτοκάμαρα ή πρώτη θέση στον καναπέ.Η δική μου θυμάμαι ήταν μελαχρινή με ροζ φόρεμα.
Όταν πηγαίναμε επίσκεψη αγοράζαμε μπισκότα Παπαδοπούλου σε τσίγκινο κουτί,πρωτοποριακό για κείνη την εποχή. Σήμερα το χρησιμοποιώ για τα ραπτικά μου. Για τους μη πότες αγοράζαμε πορτοκαλάδα,βυσινάδα ή λεμονάδα ΗΒΗ. Αραιωμένες με δροσερό νεράκι σ έβγαζε από δύσκολες καταστάσεις γρήγορα και οικονομικά.Τώρα τις βλέπουμε μόνο σε κάποιο κομοδίνο νοσοκομείου.
Τα "τάκα-τάκα" τα θυμάστε; Δυό ξήλινα μπαλάκια δεμένα σ ένα χοντρό σκοινί (σαν 20ποντο μπεγλέρι).Δεν αφήναμε άνθρωπο σε ησυχία.Μέχρι που το απαγόρεψαν και μας κυνηγούσε η αστυνομία.
Από ομαδικά παιχνίδια άλλο τίποτα. ΠΕΝΤΟΒΟΛΑ,συνήθως το παίζαμε στη θάλασσα ή το μεσημέρι που ήταν ώρα κοινής ησυχίας.ΞΗΛΙΚΙ,αντρικό παιχνίδι αλλά αν ήσουν αγοροκόριτσο γινόταν κάποια εξαίρεση.ΣΚΑΤΟΥΛΑΚΙΑ,αρκούσαν μερικές πλακέ πέτρες η κομμάτια μάρμαρο , μία μπάλα και φτερά στα πόδια γιατί είχε πολύ τρέξιμο.ΤΣΙΓΚΑΚΙΑ,καπάκια από τα μπουκάλια της ΦΙΞ ή πορτοκαλάδας,λεμονάδας ΗΒΗ, και ελεύθερο κράσπεδο για να τα σπρώχνουμε.Και βέβαια το πασίγνωστο ΚΟΡΟΪΔΟ,τότε αρκούσαν 2-3 άτομα πάνω-κάτω κι ένας στη μέση να τρέχει πέρα δώθε να πιάσει την μπάλα. Σήμερα το παίζουμε αλλιώς.
300 μοιρασμένοι πάνω-κάτω και 10.000.000 να τρέχουμε πέρα δώθε χωρίς να ξέρουμε που πάμε και τί κάνουμε.
ΡΑΝΙΑ Π

ΡΑΝΙΑ Π
Thu, 07/14/2011 - 21:29

Γεύσεις από τα παιδικά μου χρόνια! Σοκολατούχο γάλα Carnation. Το έπινα στο σπίτι της γιαγιάς μου τα καλοκαίρια. "Την υπέροχη γεύση να πίνεις, αν θες σαν τον Carnation να γίνεις", έλεγε στην ομώνυμη διαφήμιση όπου ο Carnation έσωσε τη Λόλα!

Ειρήνη
Thu, 07/14/2011 - 20:07

Η κολώνια ΜΥΡΤΩ! Θυμάμαι τόσο έντονα ακόμα τη μυρωδιά της...ήμουν περίπου 6 χρονών όταν μου την πρωτοαγόρασε η μητέρα μου κι αυτό που έχει μείνει πιο έντονα στη μνήμη μου είναι πως ήταν το πρώτο πράγμα που κουβαλούσα μαζί μου όταν πηγαίναμε στο χωριό να δούμε τον παππού και τη γιαγιά. Μυρωδιά γεμάτη εικόνες της παιδικής μου ηλικίας και νοσταλγία για ανθρώπους που, δυστυχώς, έχουν φύγει...

ΣΟΦΙΑ Δ.
Thu, 07/14/2011 - 19:08

σαμπουάν τιμοτέι και οδοντέκρεμα κολυνός!!!

Ανώνυμος
Wed, 09/07/2011 - 12:31