Όλα αυτά τα χρόνια, από το 1974 μέχρι το 2019, όταν ήταν στην κυβέρνηση η δεξιά, είτε λόγω φόβου είτε λόγω αδυναμίας, δεν κυβερνούσε η δεξιά, αλλά η αριστερά. Η αριστερά είχε την ιδεολογική κυριαρχία και επηρέαζε τις εξελίξεις. Παράδειγμα: αν πράγματι κυβερνούσε η δεξιά, θα έπρεπε να είχε σταματήσει τις καταλήψεις σχολείων και πανεπιστημίων από τον πρώτο χρόνο. Να είχε επιβάλει την αξιολόγηση σε όλο τον δημόσιο τομέα. Να είχε προχωρήσει στην απελευθέρωση όλων των επαγγελμάτων κτλ.

Βέβαια, σε παγκόσμιο επίπεδο, με την κατάρρευση του κομμουνισμού το 1989 έπαυσε, όπου υπήρχε, η ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς. Στην Ελλάδα, κάποιες εξελίξεις προχωρούν πολύ αργά. Έπρεπε να περάσουν τριάντα χρόνια για να τελειώσει η ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς. Σήμερα, όπως σε όλο τον κόσμο, έτσι και στην Ελλάδα, η αριστερά είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Μάλιστα, όποιος δηλώνει αριστερός, τον κοιτάζουν παράξενα, λες και έχει έρθει από άλλον πλανήτη. Αυτό θα συμβεί σε λίγα χρόνια και στην Ελλάδα. Είπαμε ότι οι εξελίξεις στην Ελλάδα αργοπορούν.

Βέβαια, υπήρξε η παρένθεση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (1990-1993). Τότε έγινε προσπάθεια να κυβερνήσει η κεντροδεξιά (μείωση κράτους, εφαρμογή του νόμου κτλ), αλλά τον έριξαν από την κυβέρνηση τα συμφέροντα που λυμαίνονται το κράτος. Επίσης, υπήρξε η παρένθεση των Σαμαρά-Βενιζέλου, αλλά κυβέρνησε σε έκτακτες συνθήκες.

Πρώτος ο Κωνσταντίνος Καραμανλής από το 1974 έως το 1981 κυβέρνησε φιλοαριστερά. Κρατικοποίησε πολλές ιδιωτικές επιχειρήσεις αλλά και δημιούργησε πολλές Δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμούς, τις περίφημες ΔΕΚΟ. Γι’ αυτό κατηγορήθηκε για «σοσιαλμανία». Και μπορεί τότε ο κρατισμός να ήταν ανάγκη, αλλά σήμερα είναι αναχρονισμός.

Καμιά χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει τον κρατισμό της Ελλάδας. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση το κράτος παράγει το 25% περίπου, κατά μέσο όρο, του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ). Στην Ελλάδα το κράτος το 2010 (χρονιά της χρεωκοπίας) παρήγαγε πάνω από το 50% του ΑΕΠ. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα χρεωκόπησε το κράτος. Η χρεωκοπία του κράτους συμπαρέσυρε στη χρεωκοπία και πολλές ιδιωτικές επιχειρήσεις και πολλούς ιδιώτες. Αν το κράτος δεν ήταν τόσο μεγάλο, αλλά ήταν το μισό, δηλαδή όσο και στη Ευρωπαϊκή Ένωση, λογικά, θα είχαμε τις μισές αρνητικές επιπτώσεις από τη χρεωκοπία του κράτους. Ορθότερα, δεν θα χρεωκοπούσαμε.

Αφού η Ελλάδα δοκίμασε την πραγματική κυβέρνηση της αριστεράς (2015-2019), ο λαός έφερε στην κυβέρνηση τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Και όπως φαίνεται, είτε λόγω ιδιοσυγκρασίας, είτε επειδή είναι ένας κεντρώος πολιτικός  είτε επειδή είναι απόγονος του Ελευθερίου Βενιζέλου, δεν έχει το κόμπλεξ κάποιων δεξιών.

Με καθαρό κεντροδεξιό πρόγραμμα (λιγότερο κράτος, ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, κοινωνική αλληλεγγύη κτλ) κέρδισε μια καθαρή πλειοψηφία, ώστε να μπορεί άνετα να εφαρμόσει το πρόγραμμά του.

Οι πρώτοι μήνες διακυβέρνησης ήταν ένα πραγματικό θετικό ξάφνιασμα για όλους τους Έλληνες. Καμιά κυβέρνηση από το 1974 ίσαμε σήμερα, δεν ήταν τόσο προετοιμασμένη, όσο η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Μόνο έτσι τα πολιτικά κόμματα δικαιώνονται να παίρνουν κρατική χρηματοδότηση, δηλαδή, για να είναι έτοιμα οψέποτε ο λαός αναθέσει σε αυτά να κυβερνήσουν.

Το πρώτο στραβοπάτημα της κυβέρνησης έγινε με κάποιους κομματικούς διορισμούς στα νοσοκομεία. Απαξάπαντες στη Νέα Δημοκρατία θα πρέπει να καταλάβουν ότι όταν λέμε αξιοκρατία εννοούμε αξιοκρατία και όχι κομματοκρατία. Το παρήγορο είναι πως γρήγορα αναγνώρισαν το λάθος τους, μίλησαν για αστοχίες και το διόρθωσαν. Ευτυχώς.  Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επαναλαμβάνει διαρκώς τη δέσμευσή του για αξιολόγηση, αξιοκρατία και διαφάνεια παντού. Και αυτό θα το κάνει πράξη, γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι Αλέξης Τσίπρας. Και πάλι, ευτυχώς.  

Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει χρέος να προχωρήσει ταχύτερα τις μεταρρυθμίσεις. Είναι αδιανόητο μια κυβέρνηση να μην μπορεί να προχωρήσει στην απελευθέρωση διαφόρων επαγγελμάτων, όπως των ταξί, των φαρμακείων, των συμβολαιογράφων κτλ.

Ο λαός θέλει μεγαλύτερη τόλμη και ταχύτητα στις μεταρρυθμίσεις. Τώρα που τελείωσε οριστικά η πενηντάχρονη ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς, ο λαός αναμένει να δει τα αποτελέσματα της ιδεολογικής κυριαρχίας της κεντροδεξιάς.

Παύλος Μάραντος

marantosp@gmail.com