στον υπεύθυνο συνδικαλισμό

Είναι γνωστό ότι απεργίες γίνονται μόνο στον δημόσιο τομέα και σπανιότατα στον ιδιωτικό τομέα. Επίσης, είναι γνωστό ότι ο δημόσιος τομέας, που συμπεριλαμβάνει και τις κάθε είδους δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς, υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Υπηρετεί την κοινωνία.

Τέλος, είναι γνωστό ότι οι απεργίες κηρύσσονται από μια χούφτα κομματικών συνδικαλιστών, όχι με βάση τα συμφέροντα των εργαζομένων, αλλά με βάση τα συμφέροντα των κομμάτων. Με άλλα λόγια, μια ισχνή μειοψηφία αποφασίζει κόντρα στη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων.

Όσον αφορά τις απεργίες στον δημόσιο τομέα, υπάρχουν μικρές ή μεγάλες επιπτώσεις στην κοινωνία από την απεργία, ανάλογα με τη χρησιμότητα, τον μονοπωλιακό χαρακτήρα κτλ. της επιχείρησης/του οργανισμού. Υπάρχουν απεργίες που βιάζουν την κοινωνία.

Έτσι για παράδειγμα: Όταν υπήρχε το μονοπώλιο της ΔΕΗ, κάποιοι συνδικαλιστές κατέβαζαν τους διακόπτες και νέκρωνε η Χώρα. Επιπλέον, οι συνδικαλιστές, για να αποδείξουν ποιος κυβερνάει τη ΔΕΗ, έκαναν «μπούκες» στα γραφεία της επιχείρησης, τραμπουκίζοντας ως πραγματικοί τραμπούκοι.

Επομένως, υπάρχει ανάγκη μετάβασης από τον ανεύθυνο στον υπεύθυνο συνδικαλισμό. Σε αυτό συμβάλλει ο νέος εργατικός νόμος, ο οποίος έχει αρκετές διατάξεις κοινής λογικής και ρυθμίζει αρκετές χρόνιες παθογένειες, όπως:

Α) Η προστασία του κοινωνικού συνόλου από τις απεργίες. Επιτέλους, ρυθμίζεται το αυτονόητον, δηλαδή να μη σταματάει πλήρως μια δημόσια υπηρεσία, όταν προκηρύσσεται απεργία. Έτσι, σε κάθε απεργία στις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, θα υπάρχει υποχρεωτικά προσωπικό ασφαλείας.

Β) Η απαγόρευση επαναπροκήρυξης μιας παράνομης απεργίας. Σταματάει μια χρόνια σχιζοφρένεια. Έτσι, αν τα δικαστήρια κρίνουν μια απεργία παράνομη, δεν επιτρέπεται να επαναπροκηρυχθεί από δευτεροβάθμια ή τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση.

Γ) Η εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας. Με την ψηφιακή κάρτα (αίτημα της ΓΣΕΕ) αντιμετωπίζονται η μαύρη εργασία και οι αδήλωτες υπερωρίες.

Δ) Η εξίσωση της αποζημίωσης υπαλλήλων και εργατών. Αυξάνεται η αποζημίωση απόλυσης για τους εργατοτεχνίτες και εξισώνεται με εκείνη των υπαλλήλων. Επιτέλους, καταργείται μια απαράδεκτη και αναχρονιστική διάκριση μεταξύ υπαλλήλων και εργατών.

Ε) Η λήψη μέτρων κατά της βίας και της παρενόχλησης. Λαμβάνονται προληπτικά και κατασταλτικά μέτρα, για την αντιμετώπιση της βίας και παρενόχλησης στην εργασία, με την κύρωση της σχετικής Σύμβασης της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας.

ΣΤ) Η λήψη μέτρων για την υγεία και ασφάλεια των εργαζομένων. Κυρώνεται η σχετική Σύμβασης της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για την υγεία και ασφάλεια στην εργασία.

Το νομοσχέδιο που μάλλον ψηφίζεται τις επόμενες μέρες στη βουλή, εκτός από τις παραπάνω βελτιώσεις, εμπεριέχει επιπλέον αλλαγές, που εκσυγχρονίζουν την εργατική νομοθεσία, όπως:

Α) Η λήψη μέτρων για διαφάνεια στον συνδικαλισμό. Ανάμεσα σε αυτά είναι η δυνατότητα συμμετοχής των εργαζομένων εξ’ αποστάσεως και η εγγραφή των συνδικαλιστικών οργανώσεων σε μητρώα.

Β) Η σύσταση της Επιθεώρησης Εργασίας ως ανεξάρτητης διοικητικής αρχής, ώστε να μην εξαρτάται από τον εκάστοτε υπουργό εργασίας.

Γ) Τέρμα στην ασυδοσία και ασυλία των συνδικαλιστών. Οι συνδικαλιστές θα υπέχουν αστική ευθύνη, όταν ασκούν βία ή γενικότερα προβαίνουν σε παράνομες πράξεις κατά τη διάρκεια απεργιών.

Δ) Τέρμα στη διαπλοκή συνδικάτων με κόμματα και εργοδότες. Απαγορεύεται η ενίσχυση των συνδικαλιστικών οργανώσεων από εργοδότες και κόμματα. Ασφαλώς, υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην συμπαράσταση των κομμάτων στα συνδικαλιστικά αιτήματα και στην εξάρτηση των συνδικάτων από τα κόμματα.

Μεταπολεμικά υπήρξε η χρυσή εποχή των συνδικάτων. Κι’ όμως, τα Ελληνικά συνδικάτα δεν έκαναν τίποτε για να αναπτύξουν την «εργατική συνείδηση». Δέσμια των κομμάτων φρόντιζαν για τα συμφέροντα των κομμάτων και αγνοούσαν τα πραγματικά συμφέροντα των εργαζομένων.

Το νέο εργατικό νομοσχέδιο είναι υπέρ και όχι εναντίον των εργαζομένων. Κατ’ αρχάς, λαμβάνονται μέτρα υπέρ των εργαζομένων. Επιπλέον, εκσυγχρονίζεται η εργατική νομοθεσία και προσαρμόζεται στη νομοθεσία των πιο προηγμένων ευρωπαϊκών χωρών.

Η κυβέρνηση εκ του Συντάγματος έχει ως αποστολή τη διακυβέρνηση της Χώρας και την επίλυση προβλημάτων. Η αντιπολίτευση έχει ως έργο την αντιπολίτευση. Και ο λαός απαιτεί από την κυβέρνηση πιο γρήγορη πορεία και μεταρρυθμίσεις σε όλους τους τομείς.

Παύλος Μάραντος

marantosp@gmail.com