Η αριστερά διατηρεί

τον μύθο του πολυτεχνείου

Μάλλον είμαστε το μόνο κράτος επί της γης που έχουμε δύο εθνικές γιορτές και πιθανώς να αποκτήσουμε και τρίτη και τέταρτη κ.ο.κ.

Ως τρίτη γιορτή, προετοιμάζεται η γιορτή του πολυτεχνείου. Γι’ αυτό προετοιμάζουμε και τα παιδιά από μικρή ηλικία. Έτσι φέτος είδαμε/ακούσαμε ότι «τη σημαία του πολυτεχνείου κρατούν και μικροί μαθητές».

Ταυτόχρονα με τη γιορτή, έχουμε, κάθε χρόνο, και το «γλέντι με τις μολότωφ» των ψευδο-αναρχικών και των μπαχαλάκηδων. Και ο λαός πληρώνει, κυριολεκτικά, τα σπασμένα. Πενήντα χρόνια το πολυτεχνείο και όλα τα πανεπιστήμια βιάζονται από όλους αυτούς, με τις ευλογίες και τη συμπαράσταση της αριστεράς.

Τι να πει κανείς, αφού μετά από πενήντα χρόνια περίπου έχει εμπεδωθεί «ο μύθος του πολυτεχνείου»; Ποιος να τολμήσει να αμφισβητήσει τον μύθο; Αμέσως, οι κάθε λογής αυτοχαρακτηριζόμενοι ως προοδευτικοί, αλλά ολοκληρωτικής νοοτροπίας, θα τον κοσμήσουν με τα κατάλληλα επίθετα: από αντιδραστικό μέχρι δεξιό και από φασίστα μέχρι τρελό.

Η αριστερά διατηρεί τον μύθο του πολυτεχνείου, γιατί δεν μπορεί να ζήσει χωρίς μύθους και γιατί είναι ανίκανη να παράγει πολιτική. Ασφαλώς, άλλο η εξέγερση του πολυτεχνείου και άλλο ο μύθος του πολυτεχνείου.

Η δεξιά ακολουθεί, γιατί δεν ξέρει τι να κάνει. Αν δεν ακολουθήσει τη γιορτή που έχει επιβάλλει η αριστερά, θα χαρακτηρισθεί ως χουντική, φασιστική κτλ. Γι’ αυτό, ακολουθήσει, και σέρνεται στην ουρά. Κι’ όλα αυτά, γιατί η αριστερά έχει κατορθώσει κάτι που αποτελεί παγκόσμια πρωτιά: Έχει επιβάλλει στη δεξιά να μην τολμάει να πει το όνομά της. Να μην ομολογεί ότι είναι δεξιά. Να ντρέπεται ότι είναι δεξιά.

Γιατί συμβαίνουν αυτά; Διότι τόσα χρόνια η δεξιά δεν έχει κατορθώσει να αναπτύξει μια ιδεολογία για να στηρίζει τις αρχές και τις αξίες της (φιλελεύθερη δημοκρατία και φιλελεύθερη οικονομία). Κι’ αυτό συμβαίνει, όταν σε παγκόσμια κλίμακα κυριαρχεί η «φιλελεύθερη ιδεολογία».

Επομένως, η δεξιά χρειάζεται να φροντίσει ώστε τα μέλη της και η κοινωνία να ενστερνισθούν την ιδεολογία της φιλελεύθερης δημοκρατίας και της φιλελεύθερης οικονομίας. Και να είναι υπερήφανη γι’ αυτή την ιδεολογία, γιατί κυριαρχεί σε παγκόσμια κλίμακα.

Είναι γνωστό ότι η αριστερή ιδεολογία έχει καταρρεύσει σε όλο τον κόσμο. Όλα τα κομμουνιστικά κόμματα έχουν εξαφανιστεί. Μάλιστα, στις πρώην κομμουνιστικές χώρες, σχεδόν βρίσκονται υπό διωγμόν, γιατί οι άνθρωποι είχαν υποφέρει τα πάνδεινα από τα κομμουνιστικά κόμματα.

Κι’ όμως, η αριστερά με την χρεωκοπημένη ιδεολογία έχει καταφέρει το ακατόρθωτο στην Ελλάδα. Έχει καταφέρει να «στριμώξει» τη δεξιά, ώστε να νοιώθει αμήχανα ή/και μειονεκτικά.

Δηλαδή, ενώ η δεξιά βρίσκεσαι στο πλευρό των ιδεολογικών νικητών του Β΄ παγκοσμίου πολέμου. Πιστεύει σε μια ιδεολογία που κυριαρχεί σε όλο τον κόσμο. Έχει αποδειχθεί ότι είναι η ιδεολογία της συναίνεσης και της προόδου. Όμως, παρ’ όλα αυτά, αντί να είναι και να αισθάνεται υπερήφανη, μάλλον δεν αισθάνεται άνετα.

Επομένως, ο δρόμος είναι ένας: Η δεξιά να πιστέψει στις αξίες της και στον εαυτό της. Και οι δεξιοί να είναι και να νοιώθουν υπερήφανοι που είναι δεξιοί, γιατί οι ιδέες τους βρίσκονται στην παγκόσμια πρωτοπορία. Και όσο πιο κεντροδεξιά, τόσο το καλύτερο.

Ακόμα, η δεξιά χρειάζεται να παραδειγματίζεται από την αριστερά. Η αριστερά, αν και ακολουθεί μια χρεωκοπημένη ιδεολογία, εν τούτοις συνεχίζει να νοιώθει υπερήφανη γι’ αυτή και να μάχεται θεωρητικά και πρακτικά να την επιβάλλει.

Τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι η δεξιά κατέχει την αλήθεια και την δημοκρατία. Όχι βέβαια. Η αλήθεια και η δημοκρατία δεν κατέχονται από κανέναν. Είναι «αξίες» που προσεγγίζονται, από άλλους περισσότερο και από άλλους λιγότερο.

Στη δημοκρατία γίνονται ανεκτές όλες οι ιδεολογίες. Ακόμα και αυτές που πολεμούν τη δημοκρατία. Όμως, αν κινδυνεύει οφείλει να προστατευθεί. Κάθε ελεύθερος και υπεύθυνος πολίτης δικαιούται και υποχρεούται, σύμφωνα και με το Σύνταγμα, να προστατεύει τη δημοκρατία.

Μήπως είναι καιρός η αριστερά να αφήσει τους μύθους, να προσαρμοστεί στην πραγματικότητα και να παράγει πολιτική;

Παύλος Μάραντος

marantosp@gmail.com